ไม้ค้ำตะวัน-ไทย ลาว เวียดนาม

[ลุงมร]

รอชมต่อครับ ผมสมัครเป็นสมาชิกใหม่กับอ.สมพลไว้แล้ว ขอเป็นน้องใหม่ด้วยนะครับ555

[ตี๋ พัฒนาการ]

หวัดดีครับ พี่ชอบ พี่จารึก เพิ่งเข้ามา ติดตามดูอยู่ครับ

[เสี่ยวภูธร]

สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนคลับกลุ่มไม้ค้ำตะวัน สุดยอดครับท่านอาวุโส
กลุ่มผมมีคนเจ็บ 2 คน ต้องพานั่งรถจากเดียนเบียนฟูไปเมืองใหม่
เพื่อให้กลับก่อนเลยอดปั่น เส้นทางโหดมากขอบอก
ผ่านมาทางบ้านผมแจ้งข่าวด้วยครับ ยังไม่ได้พาไปกินปิ้งไก่ ไข่ปิ้ง
เลย

[พิงธรรม์]

แขกบ้านแขกเมืองเข้าเยี่ยมเยือน ถึงถิ่นฐานบ้านช่อง ฯจารย์ชอบก็ยังไม่มา ผมท่าจะแย่ กลัวรับแขกไม่ทัน

อจ.สมพลอยู่ไหน พัลลภก็หายไป

ทั้งกลุ่มไปไหน ช่วยมาช่วยกันต้อนรับแขกที

ผมขอขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนนะครับ

[พิงธรรม์]

ลุงมร วันนี้, 01:01



โพสต์: 162
Tel: 0817885674
team: ชมรมจักรยานจังหวัดชุมพร
Bike: trek

รอชมต่อครับ ผมสมัครเป็นสมาชิกใหม่กับอ.สมพลไว้แล้ว ขอเป็นน้องใหม่ด้วยนะครับ555

ผมบ้านเกิดอยู่หลังสวนชุมพรครับ ตายายเป็นคนสวี กับเสือหงอยคุ้นกันทางเน็ตมานาน

ไม่นึกมาก่อนว่าเสือหงอยจะปั่นโหดได้อึดทนและแข็งถึงเพียงนี้

เคยคุยกันทางกระดาน เสือหงอยบอกอดีตของตนเคยไปทำมาแล้วในเรื่องหัวใจ วันหลังผมจะค้นเรื่อง"ทำหัวใจ" ที่เสือหงอยเคยเล่าสู่ฟังตรงนี้

หากจำไม่ผิดไม่น่าจะเป็นเรื่องเหตุสาวทำ

ยุคนี้ไม่แน่"เสือหงอย"อาจโดนชายทำ

ลุงมรช่วยดูที ผมกล่าวหาเสือหงอยโดยไม่พบหน้า เป็นจริงหรือเปล่าเรื่องที่ผมว่า อาจโดนชายทำถึงขั้นต้องซ่อมหัวใจ เพราะอ่านโพสแกเล่าเรื่องเที่ยว ไม่เห็นซักตอนว่าไปแถหาสาวเวียดหรือสาวลาวกันบ้างหรือเปล่า

เพราะผมอยากดูอยากอ่านส่วนที่ตรงนี้ ตรงที่เสือหงอยอยู่โยงเล่าเรื่อง

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=120

ไม่เห็นจะเล่าเรื่องพรรค์อย่างว่า เห็นเล่าแต่เรื่องไปลุยโคลนแคะดินติดล้อกันทั้งกระทู้ (ฮา...)

[พิงธรรม์]

โพสแหย่ทักทายเสือหงอยผ่านลุงมร...คนเมืองเดียว เพลินไปหน่อยต้องขอภัยผ่านโพสนี้

เพลินถึงขนาดๆข้าวต้มที่ตั้งทิ้งบนเตา น้ำเดือดแห้งขอดถึงขั้นส่งกลิ่น...ไฟไม้ครัวแล้วจ้า...

หวังจะได้พบเจอะเจอลุงมร เสือหงอย ในถิ่นชุมพรเช็งเม้งปีหน้าวันรวมญาติซักที

จารึก หลังสวน

[พิงธรรม์]

ตี๋ พัฒนาการ วันนี้, 06:54

หวัดดีครับ พี่ชอบ พี่จารึก เพิ่งเข้ามา ติดตามดูอยู่ครับ

เฮียตี๋ พัฒนาการ เข้ามาพอดีผมกำลังชื่นชมสปิริตพี่อยู่ ขอชมต่อหน้าอย่าเขินกันเลย

สปิริตปั่นหมู่ของพี่สูงยิ่ง โทรฯให้ตามไปแบบเร่งเร็วด่วน พี่ตามทันทีที่จัดเวลาได้ นั่งรถถึงน่านแค่ไปปั่นส่งเพื่อนออกชายแดนห้วยโก๋น

แล้วต้องตรอมใจหน้าแห้งกลับไป...กลับด่วนกรุงเทพ หมดวันเวลา

สองวันที่อยู่ร่วมปั่นกับพี่ จากสามปีที่เจอสนิทกันมา...ปั่นกันครั้งแรก น้ำใจพี่ในการดูแลเพื่อนฝูงพี่น้องไม่ให้ลำบาก เอาความลำบากใส่ตัวพี่เอง

ยามข้าวขาดหม้อ...น่ากลัวไม่พอ คนอื่นนั่งดูประเมินความหิวที่อาจต้องเจอ พี่ตี๋ไม่พูด ออกไปเงียบๆคว้าจักรยาน ปั่นฉิวเงียบโลด แป้ปเดียกลับมาหอบข้าว(สุก)หลายถุง

เพื่อนฝูง(ดีใจ...แกล้ง)ส่งเสียงเอะอะ หาจากที่ไหน พี่ตี๋ตอบเสียโดยง่ายไปควานหาร้านว่ามันอยู่ไหน ไม่ยากลำบาก...พี่ตี๋ออกตัว

น้ำใจดูแลเพื่อนฝูงเต็มเปี่ยมเช่นนี้ คราวหน้าคราวหลัง...ไปไหนไปด้วยผมขอไปทุกที่ๆพี่ตี๋อยากไป

ด้วยใจคาระวะเฮียตี๋ครับ

จารึก หลังสวน

[พิงธรรม์]

เสี่ยวภูธร วันนี้, 08:20

สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนคลับกลุ่มไม้ค้ำตะวัน สุดยอดครับท่านอาวุโส
กลุ่มผมมีคนเจ็บ 2 คน ต้องพานั่งรถจากเดียนเบียนฟูไปเมืองใหม่
เพื่อให้กลับก่อนเลยอดปั่น เส้นทางโหดมากขอบอก
ผ่านมาทางบ้านผมแจ้งข่าวด้วยครับ ยังไม่ได้พาไปกินปิ้งไก่ ไข่ปิ้ง
เลย

ระดับเสี่ยวภูธร แวะเข้ามาเยี่ยมที่จริงต้องระดับอาจารย์สมพลออกมาต้อนรับ ถึงจะพอทัดเทียมในฐานะของผู้นำ

ผมผู้น้อยด้อยพรรษา ขอแค่ทำหน้าที่เอาน้ำเย็นรับท่านเสี่ยวภูธร ช่วยนั่งกินน้ำเย็นใจเย็นๆรออาจารย์สมพล อาจารย์ชอบหน่อยนะครับ

นั่งดูท่านเสี่ยวภูธร คนใจใหญ่ใจอาจหาญพาเพื่อนปั่นเที่ยวถิ่นโหด ผมชื่นชมมาเนิ่นนาน

เคยหัดทำเช่นท่านเสี่ยวฯ แบบลองว่าพาเพื่อนเที่ยว พอได้เพียงทริปสองทริป ผลออกมา...เพื่อนโกรธแทบสาปส่ง(ในตัวผม) แทบเลิกคบหากันในการปั่น

ปั่นแนวเสี่ยวฯ จริงๆแท้ผมก็รู้ว่าเป็นเช่นคนแข็ง แรงมากมาย ปั่นสบายปั่นให้มันกันแค่ไหน (ท่าน)เสี่ยวฯก็ทำได้

แต่ทุกครั้งที่เห็นในรายงานกระทู้เที่ยว พี่เสี่ยวฯท่านยอมอดทนคุมกองหลัง รั้งขบวนให้ครบคน ไปถึงที่เป็นหมู่เหล่าไม่หล่นหาย

ยอมเหนื่อยยากลำบากกายลำบากใจ ใครไม่ลองคงไม่รู้ท่านเสี่ยวฯโดนภาระหนัก แต่ท่านเสี่ยวฯ(ผมชื่นชม)ทนทุกข์ยากความลำบาก ชมจริงๆขนาดนี้ด้วยจริงใจ

ชื่นชมท่านเสี่ยวภูธร มานานแล้วครับ

หากผมมีโอกาสไปอุบล...ซึ่งต้องไปแน่ จะตามอาจารย์ชอบ พี่ตุ๋ย อาจารย์ดำ อาจารย์เรืองศิลป์ให้พาแวะไปหาท่านเสี่ยวฯถึงบ้านซะที

[พิงธรรม์]

พิงธรรม์ โพสต์: 36 เมื่อวานนี้, 13:24

ผมขอตัวไปเจอหมอตามนัดก่อนนะครับ พรุ่งนี้จะมาต่อ (ตอนนี้เริ่มมีมู้ดแล้วครับ พอมีมู้ดก็เขียนเปรอะละครับทีนี้)

นี่ก็ยังค้างเรื่องที่โยงถึงฝรั่งอิสราเอลอยู่เลย

ครับเจ้าฝรั่งอิสราเอล ตัวใหญ่สูงโยงโย่ หากเสือscott ณ.เมืองตาก นึกย้อนภาพ...นึกอีกที เจ้าหนุ่มนี่ผมว่าน่าจะเริ่มหัดปั่น เริ่มซื้อรถเพื่อจะปั่นทริปแรกทริปนี้แหละ (ดูใจคอมัน...ทหารอิสราเอลหนุ่ม ที่ต่างกลุ่มของเสือไทยได้พบเจอ เอามาพูดกัน คนเดียวกันที่ตรงนี้)

ได้หยุดคุย...แถมหยุดพัก หาเรื่องคุยกะฝรั่งซัก ๑๐ กว่านาที

ฝรั่งมันก็ฟ้อง เมือง Sin Ho ที่เราจะเจอและจะพักในข้างหน้า ต้องระวังจอดรถดูให้ดีมีคนเฝ้า ตัวมันเองโดนจิ๊กไปหลายชิ้นเลยของติดรถ ของที่มันบอกว่าขาดอยากจะได้คือ odometer เข็มไมล์รถ

ผมแกะของผมไปให้มัน คนละรุ่นใช้ไม่ได้ มันขอบใจผมซอรี่ที่ผิดรุ่น

แลกเปลี่ยนe-mail เอาไว้คุย แถมรับปากจะรีบกลับมาดูแลมันเป็นไกด์ฟรีที่กรุงเทพ

นัดเจอ ๑๕ กค. เอาจริง ๑๕ ที่นัดกันผมยังอยู๋แถวนาแมว (โฮ...สงสารมันครับ)

ผมแอบบอกอาจารย์ชอบ เจ้าฝรั่งนี่มันคงบินมาซื้อจักรยานเพื่อจะปั่น รถมันผิดไซต์...ดูตัวมันโตคล่อมไซต์เยอะครับ

ตอนนั้น...อาจารย์ชอบ เฮียหมง คุณพัลลภและผม...ต้อแต้ ด้อกแด้กตะกายเขาอยู่บนเส้นเลี่ยงเส้นทางหลัก เชื่อมเมืองชากับเมืองไลเจา

หากเทียบกับกระทู้รายงานของเสือหงอย หน้า 5
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 1&start=60

[img]คำอธิบาย: ลงจากเขาประมาณ 12 กม. เจอทางแยกสองทาง คนมาก่อนก็เลย้องรอตรงนี้ เพราะข้างหลังอาจจะหลง
[/img]

หากผมทำการก้อปปี้รูปภาพจากกระทู้ของเสือหงอยได้ ข้างบนน่าจะมีรูปตรงสามแยกที่เสือหงอยเล่าว่าปั่นเลียบริมน้ำจากเมืองไลเจาลงมา สามแยกตรงนี้ปั่นต่อไปอีกซักนิดซัก ๓-๔ กิโลเมตรก็เป็นเมืองชา ซึ่งไม่มีที่พัก

พวกผมได้รับการอนุเคราะห์ที่หลับที่นอนในบ้านนายทหารเวียด เชื้อชาติไทขาว

เขาเนียกตัวเองว่าเป็น "ไทด่อย" ความรู้ตรงนี้ผมได้จากอาจารย์เรืองศิลป์ว่า"ด่อย" คือ"ขาว"ครับ

ตรงสามแยกของรูปนี้ ทหารเวียดอุปการะเรารวมทั้งอาหารมื้อเย็นที่เราหิวโซเต็มที กะเฟอมื้อเช้าให้เราก่อนปั่นต่อ (ผมจะพูดถึงให้ละเอียดต่อไป...อีกครั้งภายหลัง)

ต่อที่โยงพูดถึงฝรั่งอิสราเอลอีกละกัน

รุ่งเช้าก่อนที่จะปั่นจากบ้านนายทหารเวียด ชาวบ้านมามุงกันเยอะ

พวกผมถามชาวบ้านว่าเส้นทางหลัก (ที่กลุ่มท่านเสี่ยวฯปั่นหน่ะ) มีส่วนที่กำลังสร้างใหม่อยู่อีกเหลือเปล่า

คือเบื่อที่นั่งพักควักขี้โคลนที่จุกเบรคและจุกล้อ จากที่โดนกันมาเต็มทีแล้วครับ พูดตรงๆ...อยากหนีเต็มทีแล้ว กับเส้นทางที่ท่านเสี่ยวต้องไปต่อ ส่วนผมเพิ่งผ่านมา

ชาวบ้านออกภาษากาย โฮ้ย...อย่าไปเลย โคลนครึ่งหัวเข่าแน่ะ

บอกตรงๆ ตอนนั้นพวกผมบอกว่าพอแล้วโว้ย เพราะมันเป็นสามแยกมีทางแยกให้เลือกสำหรับไปไลเจา แต่รับรู้กันมันตัดไม่ผ่านข้ามภูเขา...แต่ตั้งหน้าตั้งตาตัดตรงไปขึ้นหาเมืองที่อยู่บนภูเขาสูงเชียวละท่าน

เมืองนี้ชื่อเมือง Sin Ho มันตั้งอยู่บนแนวเทือกเขา ระดับสูงแสดงตามสีของแผนที่ก็ ๒,๕๐๐ เมตรครับ

ระยะทางจากแยกเมืองชา ถึง Sin Ho แค่ ๓๗ กิโลเมตร พวกผม ๔ คนปั่นกันแต่แปดโมงเช้าถึงสามโมงเย็น

หมอกทั้งนั้น...ฝนทั้งวัน มองได้ไม่ไกลไปกว่า ๑๐-๒๐ เมตร ทิวทัศน์สวยครับเสียอย่างเดียวความสวยที่ว่าต้องนึกเดาเอา เพราะหมอกมันบัง โฮ...

เบรคหมดเกลี้ยงเกือบ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ก็จากปั่นกันตรงนี้และวันนี้ แถบเขาสูงมันมีขึ้นโหดเกือบ ๒๐ กิโลเมตร ตอนลงก็ลงโหดเกือบ ๑๐ กิโลเมตร

กลายเป็นตอนขึ้นไม่กลัว แต่กลับกลัวเจอตอนลง

หมอกหนาทึบ ถนนดีก็ไม่กล้าทิ้งตัวลง นึกอย่าวเสียว มันเสียวจริงๆวู้ยยย

เบรคครับ...เบรคอย่างเดียว กำเบรคแน่นประคองตัวให้รถค่อยไหลลง เมื่อยสุดๆ...เมื่อยมือ...เมื่อยฉิบโผง

เสียงเบรค กรี้ดกร้าดไม่หวานหนืดเป็นเสียงครืดดดเช่นที่เบรคตอนปั่นแห้ง

เบรคตอนนี้มีทั้งดินบวกกะทรายที่ฝนละลายจากโคลนเก่าที่จุกล้อ กระดาษทรายหยาบก็สู้ไม่ได้เสียงเสียดสี ระหว่างเบรคกับขอบล้อในช่วงนี้

หมดครับ...หมด

ผมหน่ะหมดทั้งผ้าเบรคและขอบล้อ

จะเล่าต่อประกอบรูปในตอนหลัง หลังได้กล้องกลับคืนมา

ก็เจอเจ้าฝรั่งอิสราเอล ตอนที่ปั่นกันแถวนี้ละครับท่านเสือเสือscott ณ.เมืองตาก

ปล.ดูจากรายงานเสือหงอย ดูเหมือนพวกผมแทงหวยผิดครับ เส้นทางที่เสือหงอยกะท่านเสี่ยวฯปั่นลงมาจากไลเจา ตามถนนหลัก ดู"โคลน"ไม่มากนัก พอจะควักได้ไม่ทันเบื่อ

แต่ถึงขึ้นเขาที่ว่ามันโหดจริง ก็ต้องไปซ้ำอีกละครับ อยากไปแก้ตัวดูวิวแบบอากาศแห้งๆมันซักที

[scott ณ.เมืองตาก]

ฝรั่งอิสราเอลคนนั้น มันเพิ่งหัดปั่นจริงๆครับ ไว้ผมจะเล่าเรื่องมันเท่าที่รู้ให้ฟังอีกทีในสรุปทริปของผมครับ.....

[พิงธรรม์]

ถึงผองเพื่อนครับ

ผมขอหายไปซักสองสามวันนะครับ แล้วจะมาต่อ

ด้วยความขอบคุณที่กรุณาสละเวลาแวะมาเยี่ยม

จารึก หลังสวน

ปล.กวาดตามองแวบแว๊บ ดูเหมือนจะเห็นสมาชิกกลุ่มฯ คุณโรจนา น่าจะใช่??

มาช่วยกันหน่อยเถอะครับ

[เสือหงอย]

พี่จารึก พอมีมู๊ด โดดหายอีกแล้ว เฮ้อ!
ที่ซาปา ผมก็เจอฝรั่งสองคนหนุ่มสาว ปั่นมาจากเมืองไทย ใช้เวลาเป็นเดือน เส้นทางไหนผมไม่ทราบเพราะมันจำไม่ได้ เป็นชาวเช็คฯ พอลงเมืองไทยก็ไปซื้อจักรยาน แอล เอ แล้วนั่งรถไฟไปลงหนองคาย หลังจากนั้นก็เริ่มปั่น อาจจะเป็นเส้นทางที่พี่เสี่ยวใช้ตอนขากลับ เพราะบอกว่าผ่านหลวงพระบางมาแล้ว และจะปั่นไปเรื่อยๆจนถึงไซ่ง่อน แล้วเข้ากัมพูชา เข้าไทยในที่สุด แล้วบินกลับ โยนรถทิ้งหรือขายถูกๆ แกบอกว่ายังมีเวลาอีกเกือบสองเดือน ตอนสุดท้ายบ่นกับผมว่า รถคุณภาพแย่มาก ผมก็ได้แต่อมยิ้มสถานเดียว ผมเองก็อยากอุดหนุนของไทย วันหลังช่วยทำรถดีๆ แบบทัวร์ริ่งขาย ผมจะอุดหนุนเป็นคนแรก อันนี้พูดจริงๆ

[เสี่ยวภูธร]

....LA ที่ไปด้วยครับเสือหงอย...

[Elka]

พี่ หงอย LA ที่หัวน้าเสี่ยว ฯ เอามาแจ้งนะ มันป็น LA รุ่น XT นะครับ
แต่ที่ ฝาหรั่งมันบ่นนะ เขาซื้อมาเป็น Acera Set ครับ จะไม่ต่างได้ยังไงหละครับ...555

แต่ผมว่า LA ทั้ง ดำ(คันบน) หรือ แดง(คันล่าง) มันก็สวยดีนะครับ
ถ้าเอามาแต่เฟรม ราคาไม่แรง ก็น่าสนใจ จริง ๆ หละครับ

[ตี๋ พัฒนาการ]

ขอบคุณครับพี่จารึก สำหรับคำชม ดีใจที่ได้ร่วมไปกับพี่ ถึงจะเป็นช่วงสั้นๆแต่ก็ได้เรียนรู้จากพี่ๆทุกคนที่มากด้วยประสบการณ์ ถ้ามีเวลาก็จะขอตามไปอีก