............พาคุณนาย ไปทัวริ่ง ..... โดย พี่แดงสารภี ..............

[ประจันทร์ศรี]

ติดตามเรื่องราวคุณนายอ๋อยกับจักรยานเป็น รปจ. ขออนุญาตคิดดัง ๆ อีกสักครั้งนะครับ คุณผู้หญิงกับจักรยาน มิติไหนก็ดูดี ยิ่งมาปั่นทางไกลด้วย เท่ส์เกินคำบรรยายจริง ๆ ครับ

ขอยืนยัน 1 ภาพ คุณผู้หญิงกับจักรยานมันดูดีจริง ๆ ครับ (ซ้อมปั่น100โลไปเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์เมื่อเร็ว ๆนี้ครับ)

[Deang-sarapee]

ขอยืนยัน 1 ภาพ คุณผู้หญิงกับจักรยานมันดูดีจริง ๆ ครับ

เสือปกติออกหากินมักจะไม่ย้อนทางเดิม เช่นกันพวกเราออกทุก ๆ ครั้งเราก็จะไม่ซ้ำทางเดิม(พยายาม)เช่นกัน ครั้งนี้ก็เหมือนเดิมเมื่อเราถึง อ.พร้อมแล้วเราก็วางแผนวนออกไปทาง อ.เชียงดาว ซึ่งจะออกไปทาง บ.ปิงโค้ง อ.เชียงดาว(ตามแผนที่) เส้นทางก็สูงชันพอ ๆ กับทางที่เรามา ก็ติดตามชมกันครับ บรรยากาศแตกต่างกันหรือไม่อย่างไร ไม่แน่ท่านอาจจะต้องมาเส้นทางนี้บ้างก็ได้ ขออนุญาตคุยสักนิดนึง..เส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่ฝรั่งที่พากันมาซ้อมก่อนที่จะกลับไปแข่ง ตูเดอร์ฟร้องต์ เจอเมื่อปีที่แล้วมากัน ๑๐ กว่าคน



เมืองเก่าวังหิน ถิ่นประเพณีล้ำค่า บูชาพระเจ้าล้านทอง เรืองรองเกษตรกรรม แดนธรรมหลวงปู่แหวน

ประวัติความเป็นมา ของ อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่

อำเภอพร้าวมีชื่อเรียกตามภาษาพื้นบ้านว่า “เมืองป้าว” เป็นเมืองโบราณที่มี ชื่อเสียงในสมัยโบราณว่า “เวียงพร้าววังหิน” หรือ “เวียงแจ้สัก”ปัจจุบันเรียกว่า “เมืองพร้าว” มีประวัติความเป็นมาปรากฏตามตำนานโยนก ดังนี้

พุทธศักราช 1780 “พระเจ้าราวเม็ง” ผู้ครองนครหิรัญนครเงินยาง(จังหวัด
เชียงราย) มีมเหสีทรงพระนามว่า “พระนางเทพคำข่าย” มีโอรสชื่อ “เม็งราย”
พระเจ้าราวเม็งทิวงคต พระเจ้าเม็งรายพระราชโอรสได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
ในขณะนั้นทรงมีพระชนมายุ 20 พรรษา มีพระโอรส คือ (1) ขุนเครื่อง (2) ขุนคราม (3) ขุนเครือ

พุทธศักราช 1816 พระเจ้าเม็งรายทราบข่าวว่าทางหริภุญชัยนคร
(เมืองลำพูน) อุดมสมบูรณ์พูนสุข จึงส่ง “อ้ายฟ้าจาระบุรุษ” ไปกระทำวิเทโสบาย
กลศึกทางเมืองลำพูนนานถึง 7 ปี อ้ายฟ้าได้กระทำการสำเร็จ จึงทูลพระเจ้าเม็ง
รายเพื่อเกณฑ์ไพร่พลยกทัพไปตีเมืองลำพูน

พุทธศักราช 1823 พระเจ้าเม็งรายทรงให้ขุนคราม โอรสองค์ที่สองครองเมือง
เชียงราย และพระองค์ได้ยกทัพไพร่พลมุ่งสู่เมืองลำพูน การเดินทัพถึงที่แห่งหนึ่ง
พระองค์เห็นว่าท้องที่แห่งนี้เป็นชัยภูมิที่เหมาะสมตามตำราพิชัยสงคราม มีพืชพันธุ์
ธัญญาหารอุดมสมบูรณ์ จึงหยุดทัพเพื่อสะสมไพร่พลและเสบียงอาหารเพื่อให้
กองทัพมีความเข้มแข็งมากขึ้น โดยตั้งค่ายคูประตูหอรบอย่างมั่นคงแข็งแรงอยู่บน
สันดอยแห่งหนึ่งคือ “เวียงหาย” และขนานนามว่า “นครป้าว”

บางตำนานว่า “นครแจ้สัก” หรือ “เมืองป้าววังหิน” (คำว่า “ป้าว” มาจากคำว่า “ป่าวร้องกะเกณฑ์
ไพร่พล” ภาษาท้องถิ่นหมายถึง “มะพร้าว” เพราะลักษณะภูมิประเทศมีภูเขาล้อม
รอบกลมกลืนเหมือนลูกมะพร้าว) เมืองคงสร้างขึ้นด้วยพลโยธาของพระเจ้าเม็งราย

สภาพทางภูมิศาสตร์

อำเภอพร้าวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะ
ยาวทางด้านเหนือลงมาทางใต้ โดยมีทิวเขาโอบรองทั้ง 4 ด้าน มีลักษณะทิวเขาสูง
สลับซับซ้อน มีเนื้อที่ประมาณ 1,248 ตารางกิโลเมตร

จำนวนประชากรและครัวเรือน

อำเภอพร้าวมีประชากร รวม 54,902 คน ชาย 27,386 คน
หญิง 27,516 คน จำนวนครัวเรือน 15,532 หลังคาเรือน มีชาวเขา 5 เผ่า
ประกอบด้วย กระเหรี่ยง ,ลีซอ ,มูเซอ ,ม้ง ,อีก้อ รวม 6,379 คน

สภาพทางเศรษฐกิจ การเกษตร

ราษฎรของอำเภอพร้าวประมาณร้อยละ 98 ประกอบอาชีพทางการเกษตร
คือทำนา ทำสวน ทำไร่ มีพื้นที่เพาะปลูกประมาณ 107,039 ไร่ เป็นพื้นที่
ทำนาประมาณ 41,004 ไร่ พืช/ไม้ผลที่ทำการเพาะปลูกส่วนมาก ได้แก่
ข้าวจ้าว ข้าวเหนียว ถั่วลิสง อ้อย ยาสูบ มันเทศ ลำไย ลิ้นจี่ มะม่วง

การคมนาคม

อำเภอพร้าวมีถนนติดต่อกับจังหวัดเชียงใหม่ได้ 2 ทางคือ
1. สายพร้าว – เชียงดาว – เชียงใหม่ เป็นถนนลาดยางระยะทาง 115 กิโลเมตร
2. สายพร้าว – แม่แตง – สันทราย – เชียงใหม่ เป็นถนนลาดยางระยะทาง 103 กิโลเมตร และยังมีถนนที่สามารถติดต่อกับต่างจังหวัดได้ คือ สายพร้าว – เวียงป่าเป้า – เชียงราย เป็น ถนนลาดยางระยะ ทางประมาณ 53 กิโลเมตร









เราผ่านตัวอำเภอไปเล็กน้อย ก็จะถึงตัวตลาดเมืองพร้าว ซึ่งเป็นเวลาอาหารมื้อเที่ยงของเราเรียกว่าได้เวลา(ทันเวลา) ก่อนที่จะเลยบ่ายโมงตามพันธสัญญาของการอธิษฐานจิตเข้าพรรษา ก่อนที่จะเจอกับร้านอาหารมีคณะเจ้าหน้าที่อำเภอและกลุ่มครู ให้ความสนใจการปั่นจักรยานของพวกเรา ได้เข้ามาสนทนาสอบถาม และสนใจใคร่อยากจะมีเวลาปั่นแบบพวกเรา ซึ่งคณะเราก็ได้แนะนำว่าอย่ารอเวลา ควรให้เวลาช่วงเย็นสัก ครึ่งชั่วโมงปั่นจักรยานเป็นการซ้อมก่อน ก่อนที่จะก้าวไปถึงการทัวร์ริ่งแบบพวกเรา ปัญหาที่ตามมาคือ จะหาซื้อจักรยานได้ที่ไหน เพราะราคาตามร้านเขาเคยไปดู ๆ มาราคาแพงมาก ซึ่งไม่คุ้มค่าหากซื้อมาแล้วเกิดไม่ได้ปั่นจะเสียเงินโดยใช่เหตุ ก็เลยให้เบอร์โทร ฯ หากสนใจจริงและหากเข้าเชียงใหม่ให้ไปหาที่บ้าน จะได้แนะนำรายละเอียดให้ (คงไม่หนีแบบ เอ็ม เจ ครับ) เมื่อคุยกันพอได้ความเราก็ไปร้านหาอาหารเติมพลัง ที่ร้านนี่เขาก็สามารถทำอาหารมังสวิรัติได้อร่อยครับ



แวะเยี่ยมคุณป้า ผิน ญาติผู้ใหญ่ที่เราเคารพรักใคร่ ท่านไปตั้งรกรากอยู่ที่ อ.พร้าว ๓๐ กว่าปีแล้ว เดี๋ยวนี้เป็นคน อ.พร้าวแล้ว มีที่ดิน สวนลำใย สวนหอม ฯ ส่งลูกจบดอกเตอร์ ตอนนี้กำลังเลี้ยงหลาน ป้าไม่เคยไปไหนเลย นอนกอดเงินนับทองอยู่แต่บ้าน เป็นเศรษฐีนีคนหนึ่ง อ.พร้าว (ไม่เอาด้วยครับ) รวยแต่จน





























ก่อนเดินทางไปวัดแม่กอย เราต้องผ่านวัดกลางเวียงและศาลหลักเมือง แนะนำให้เข้าไปเยี่ยมชมนะครับ ทั้ง ๒ ที่อยู่ติด ๆ กันวัดจะอยู่หลังศาลหลักเมืองครับ ภายในวัดร่มรื่น สวยงาม มีสิ่งให้ชมเยอะแยะ วันนั้นพวกเราไปเจ้าหน้าที่วัดไม่อยู่เลยไม่ได้เข้าเยี่ยมชมในวิหาร คงเดินรอบ ๆ วัด ได้เห็นคำคมคติเตือนใจ ก็เป็นนิสัย ต้องนำมาฝากท่านที่รักให้ได้เรียนรู้กัน อย่าลืมอ่าน ๆ แล้วคิด แล้วนำไปประพฤติปฏิบัติเพราะ "ธรรมใดก็ไร้ค่า ถ้าไม่ทำ"

[Deang-sarapee]

จากปากทางเข้าถึงวัดแม่กอย เราต้องผ่านทุ่งนา เห็นภาพวิวแบบพาโนรามาแล้วจะอดใจไม่ไหว แต่เชื่อกล้องกับดวงตามนุษย์ มันเทียบกันไม่ได้เลย ตาที่พวกเรามองเห็นเราคุยกันตลอดเวลาว่า ไม่มีปัญญาที่จะเก็บมันลงกล้องแล้วนำมาแปลงให้ท่านผู้ชมได้ชมเหมือนที่เราชม แม้จะมีกล้องราคาเป็นล้าน กล้องก็หมดปัญญาที่จะสื่ออารมณ์ให้เห็นได้ ดังนั้นท่านต้องจดจำที่ภาพต่าง ๆ แล้วหาโอกาสไปให้เห็นกับตาเองเถิด ทุกสิ่งอย่างในโลกล้วนคือ ธรรม มันต้องเป็น ปัจจัตตัง จึงจะถึงความเป็น ซาโตริ แบบญี่ปุ่น oK แบบฝรั่ง สุดยอดแบบ ไทย ครับ











วัดป่าอาจารย์มั่น (ภูริทัตโต) บ้านแม่กอย อ.พร้าว จ.เชียงใหม่ สถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งกุฏิและทางเดินจงกรมเดิมของ ท่านพระอาจารย์มั่น ซึ่งท่านได้เคยจาริกผ่านมาบำเพ็ญเพียร เจริญสมณธรรมและพำนักจำพรรษา ๑ พรรษา
มีหลวงปู่แหวน หลวงปู่ตื้อ หลวงปู่ขาว หลวงปู่เจี๊ยะ ได้เคยมาพัก ณ ที่นี้ ภายหลังหลวงปู่สิมได้มาสร้างศาลาบำเพ็ญบุญไว้ ๑ หลัง
“พระมหามณฑปอนุสรณ์บูรพาจารย์สายท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต” ( เพื่อน้อมรำลึกบูชาพระคุณครูบาอาจารย์ ) ปัจจุบันกำลังก่อสร้างศาลาปฏิบัติธรรมกรรมฐาน ใครที่มีจิตศรัทธาอยากจะร่วมบุญเชิญได้ที่วัดครับ

บ้านแม่กอย เดิมชื่อบ้านสันขะหนุน เมื่อ พ.ศ. 2470 เปลี่ยนเป็นบ้านแม่กอย ตามชื่อลำน้ำที่ไหลผ่าน เนื่องจากบริเวณบ้านแม่กอยเป็นที่ราบแอ่งกระทะรองรับน้ำที่ไหลมาจากทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของเหมือง เล่ากันว่ามีครั้งหนึ่งเกิดอุทกภัยรุนแรง ผู้คนหลั่งไหลกันไปดูน้ำท่วมบริเวณที่ตั้งหมู่บ้าน จึงเรียกว่า แม่กอย ( ภาษาถิ่นคำว่า กอย หมายถึงดู ในที่นี้คงหมายถึงไปดูน้ำท่วม ) บางปีที่มีปริมาณน้ำน้อยชาวบ้านต้องอาศัยน้ำฝนเพื่อการเพาะปลูก ดำนา ทางทิศเหนือของหมู่บ้านมีหย่อมบ้านที่ห่างไกลกันออกไปประมาณ 200 เมตร เรียกว่า บ้านโจ้ ( คำว่าโจ้ ภาษาถิ่นหมายถึง อาการไหลแรงของน้ำจากลำน้ำที่ตกจากที่สูง เป็นเหตุให้บริเวณที่รองรับน้ำเป็นหลุมหรือพังได้ ) ในปี พ.ศ. 2545 ทางการขยายเขตเทศบาลครอบคลุมบ้านแม่กอยและบ้านโจ้ มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลครั้งแรก วันที่ 14 เมษษยน 2545 บ้านแม่กอย บ้านโจ้ เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างตำบลเวียง กับ ตำบลป่าไหน่ และตำบลสันทรายมีศาสนสถาน 2 แห่ง คือ วัดแม่กอยสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย โดยมีพระอธิการศรีมอย อริยา วัดขามสุ่มเวียงเป็นประธานสร้างวัด ราวปีพ.ศ. 2475 ให้พระปัณฑิ เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส และอีกวัดหนึ่งคือ วัดป่าอาจารย์มั่น ภูริทัตตโต สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต มีเจดีย์บรรจุพระธรรมสารีริกธาตุและเป็นอนุสรณ์สถานของหลวงปู่มั่น










ทิ้งท้ายให้ตามติด ก่อนจะได้พักนอนที่วัดเรียกว่าได้ผ่านด่านอรหันต์ ทดสอบจิตใจแลพละกำลังของแต่ละคนที่ได้ฝึกปฏิบัติมา ใครผ่านไม่ผ่านจะได้นำมาเล่าสู่กันฟัง โลกนี้ยังมีอะไรให้ได้เห็นอีกเยอะแยะมากมาย อย่าเอาแต่นอน ๆ กิน ๆ ติดแต่ถิ่นที่อยู่ ระวังเวลาใครเขามาว่า "กบในกะลา" ฟังแล้วมันบาดใจจังเลย ระวัง ๆ ทำตัวให้ รวย ไว้ครับ

[T_lek]

มาเฝ้าติดตามตอนต่อไปครับ..

[Merida1611]

ขอชื่นชมครับ เมื่อไหร่คนที่บ้านจะเก่งได้อย่างอาผู้หญิงบ้างครับ(ขอซักครึ่งนึงก็ยังดี)

[Deang-sarapee]

ขอชื่นชมครับ เมื่อไหร่คนที่บ้านจะเก่งได้อย่างอาผู้หญิงบ้างครับ(ขอซักครึ่งนึงก็ยังดี)

ไม่ใช่เรื่องยากเย็น แต่ต้องใช้เวลา อาหญิงกว่าจะมีวันนี้ ต้องใช้เวลาบ่มเพาะมาไม่ต่ำกว่า ๕ - ๖ ปี เพิ่งจะมาเริ่มจริงจังที่ออกนโยบายตัวใครตัวมันนี่แหละ "จะเอาสวยหรือเอาสุขภาพ" เอาสวยอยู่คนเดียว เอาสุขภาพก็ได้ไปด้วยกัน


องค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน (ประเทศไทย) ผนึกกำลังจัดงานวันต่อต้านคอร์รัปชันเป็นประจำทุกปี ปีแรกจัดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2554 ภายใต้หัวข้อ “จุดเปลี่ยนประเทศไทย”

ปีที่สอง งานระดับชาตินี้จัดวันที่ 6 กันยายน 2555 ในประเด็น “รวมพลังเปลี่ยนประเทศไทย” กระตุ้นให้สังคมไทยร่วมมือกันต่อต้านคอร์รัปชันทุกรูปแบบ ที่สำคัญไม่น้อยกว่ากัน ก็คือ การปรับเปลี่ยน “ค่านิยม” ไม่ยอมรับการโกงกินในทุกครัวเรือน

ปีนี้ปีที่ ๓ งานชื่อ “Act Now! ร่วมกันสู้ กอบกู้อนาคต” ซึ่งจะจัดที่ รอยัลพารากอน ฮอลล์ ชั้น 5 สยามพารากอน ในวันศุกร์ที่ 6 กันยายน (พรุ่งนี้) เวลา 08.00-16.00 น.

พูดถึงเรื่องนี้อยากจะบอกว่าโลกทั้งโลกมันมีแต่ คอร์รัปชั่น แต่ใครจะน้อยกว่าใครแค่นั้น เราก็หวังว่าบ้านเมืองเรา คงต้องมีสักวัน ที่จะน้อยลง ๆ เราให้กำลังใจครับ ทุกคนต้องช่วยกันครับ



พระนอน ๔ เศรษฐี นอน ๖ ยาจกนอน ๘ แต่มีคุณน้องเขามาเติมให้ว่า พระนอน ๔ เศรษฐีนอน ๕ ขี้ข้านอน ๖ ยาจกนอน ๘ ก็ดีเหมือนกันเหมาะสม

มีข้อมูลทางการแพทย์ระบุว่า ความต้องการการนอนหลับของคนเราจะแปรผันไปตามอายุ ดังนี้
- ทารกต้องนอนวันละ 17 ชั่วโมง
- เด็กที่ยังเจริญเติบโตต้องนอนวันละ 17 ชั่วโมง
- ผู้ใหญ่ต้องนอนวันละ 7-8 ชั่วโมง
- ผู้สูงอายุก็ต้องนอนวันละ 7-8 ชั่วโมงเช่นกัน แต่จะมีช่วงของการหลับลึกเพียงช่วงเดียวเท่านั้น

ผลวิจัยทางวิทยาศาสตร์ยังรับรองด้วยว่า การทำจิตให้สงบเป็นสมาธินับเป็นการจัดระเบียบคลื่นสมองที่มีประสิทธิภาพที่สุด และถือเป็นการพักผ่อนเชิงลึกที่สามารถชดเชยการหลับลึกได้ถึง 4 ชั่วโมง ด้วยเหตุนี้สมองอันปราศจากข้อมูลขยะของพระอรหันต์จึงไม่ต้องการช่วงเวลาหลับลึกเพื่อฟื้นฟูสภาพสมองและจัดระเบียบเซลล์ประสาทมากเท่าคนทั่วไป

ยกเรื่องนี้มาพูดเพื่อให้เข้ากับ Act Now อยากจะบอกว่า เมื่อแพทย์ระบุว่าให้เราต้องนอน ๗ - ๘ ชม.ก็ไม่ว่าเป็นไปตามนั้น เวลาทำงานโดยสากลนิยมก็คือ ๘ ชม.ไปแล้ว ๑๖ ชม.ก็ไม่ว่ากัน เราจะเหลือเวลาอีก ๘ ชม.รวม ๒๔ ชม.

อยากจะมาชวนคุยใน ๘ ชม.นี้ ถ้าเราจะแบ่งให้กับร่างกาย ๒ ชม.จิตใจ ๒ ชม.ที่เหลืออีก ๔ ชม.เก็บไว้เพื่อสังคมสงเคราะห์เช่นเพื่อนฝูง ญาติสนิท มิตรสหาย ฯลฯ

ร่างกายที่แข็งแรงต้องมีการออกกำลัง พวกเราก็คือจับจักรยานไปปั่นวันละ ๒ ชม. จิตใจที่เข้มแข็ง ต้องเป็นจิตที่นื่ง สงบ ไม่ฟุ้งซ่าน คือต้อง ศึกษาธรรมะ สวดมนต์ไหว้พระทำสมาธิ ไม่ต้องเอามากแค่วันละ ๑ ชม.ก็พอ(เพราะไม่ต้องการเป็นอรหันต์) เมื่อตั้งเข็มไว้ดังนี้แล้ว ก็ต้องดำเนินการให้เป็นตามนั้น ถ้าทำไม่ได้ถือว่า คอร์รัปชั่นตัวเอง ทำเป็นตารางไว้เลยครับเวลามีใครมาทำให้เวลาเคลื่อน ก็แสดงตารางชีวิตให้เขาดู นานไป ๆ คนไม่เข้าใจก็จะเข้าใจ

หลาน นัท ลองนำไปใช้ซิเผื่อจะมีทางบ้าง อยากจะให้คุณ ๆ ทั้งหลายโดยเฉพาะคุณผู้หญิง มา Act Now เพื่อหุ่นจะได้สวย ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ และจะได้ไปไหน ๆ กับคุณสามี เป็นครอบครัว อบอุ่น อย่าลืมนะครับมาหาเวลาสร้างตารางแล้วลงมือ Act Now

และก่อนที่ได้ไปพบกับบททดสอบ และพละกำลังของแต่ละบุคคล ผมอยากจะชวนท่านเข้าไปชมในพระเจดีย์ และรอบพระเจดีย์ที่ปั้นเป็นรูปหลวงปู่พร้อมอรรถาธิบาย ชีวประวัติที่น่าสนใจมาก สถานที่นี้ในคืนวันนั้นพวกเราก็ได้เข้ามาทำวัตร สวดมนต์และนั่งภาวนากัน ได้รับความสุข สงบ เป็นปลื้มกันทุกคน ไปกันเลยครับอย่าลืมอ่านด้วยสตินะครับ



















พรุ่งนี้ไว้เจอกับ ปมทดสอบ กันนะครับ บ๊าย..บาย หลับฝันดีครับ (ทดลอง ๖ ชมซิครับ)

[T_lek]

มาติดตาม ตอนต่อไปครับ..

[จักรกฤษ สุคนธ์ขจร]

ขอบคุณอาแดงที่นำเรื่องดีๆมาให้ทุกคน

[Deang-sarapee]

ขอบคุณอาแดงที่นำเรื่องดีๆมาให้ทุกคน

ยินดีต้อนรับหลาน จักรกฤษ สุคนธ์ขจร อาเห็นต้นกระทู้รู้ว่าเข้าเป็นครั้งแรก ชั่วโมงแรกที่โพสได้ก็โพสในกระทู้นี้เลย ดีใจมากครับ ในชีวิตอาใม่เคยเป็นที่ ๑ เลย สูงสุดก็แค่ที่ ๒ เช่นเรียนก็ได้ที่ ๒ เล่นกีฬาก็ได้ที่ ๒ ฯ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกเป็นที่ ๑ ก็เลยดีใจ มีข้อคิดเห็นหรือเห็นสิ่งใดที่ไม่ถูกไม่ควร อย่าเกรงใจ นิ่งเฉย กรุณาเข้ามาแนะนำ ท้วงติงได้เต็มที่ ยินดีรับฟังและพร้อมแก้ไขทุกเวลา

มาติดตาม ตอนต่อไปครับ..

ไปต่อกันครับ เมื่อพวกเรามาถึงที่เจดีย์ก็พากันแวะเข้าชม เห็นเป็นลักษณะมณฑปที่ภายในต้องบรรจุ เครื่องอัฐบริขารของหลวงปู่แน่นอน เราจึงได้เข้าไปกราบนมัสการ ภายในมีรูปเหมือนของพ่อ แม่ ครูบาอาจารย์ หลาย ๆ องค์ (ดูในภาพนะคงจำได้บ้าง) เมื่อชมภายในเสร็จสรรพก็ออกมาข้างนอกที่บริเวณภายนอกรอบ ๆ มณฑป(ผนัง) มีภาพนูนของหลวงปู่และประวัติทั้ง ๔ ด้าน ซึ่งได้นำมาให้ชมและหวังว่าคงได้ศึกษาอย่างมีสติ กันแล้ว หลังจากนั้นเราก็ปั่นเข้าไปภายในวัด แต่เราเลยเข้าไปยังกุฏิที่สร้างใหม่ คะเณว่าคงต้องมีคนประจำอยู่แน่นอน เป็นเช่นนั้น คุณนาย ลุงป๊อก ลุงดม ลุงชัย ปั่นไปถึงก่อนส่วนผมตามไปห่าง ๆ (ช้าเก็บภาพ) เมื่อไปใกล้ถึงได้เห็นทั้งทีมกำลังยืนสนทนา ฟังได้ยินว่า:

คุณนายพูด "สวัสดีค่ะ..แม่" คุณนายจะเรียกแม่ชีที่อาวุโสว่า แม่ ทุกคน ทุกวัด
แม่ชี "............" ตามองมาที่พวกเรา(ลอดแว่น) ลักษณะฉงน แปลกใจ ไม่ไว้ใจ ฯ
คุณนาย "พวกเราจะมาขออาศัยนอนที่วัดสักคืนค่ะ"
แม่ชี "..มานอน....ทำไม" มองลอดแว่น สีหน้าไม่ค่อยสบายใจ

(อกุศลเกิดขึ้นในใจ "เฮ้ย..นอนทำไมที่วัด..นอนเล่นหรือ..แปลก !!!!") ลุงป๊อก เลี้ยวรถกลับทันที ตามด้วยลุงดม ตามด้วยลุงชัย ผมยังนับ ๑,๒,๓.............ไปเรื่อย ๆ )

คุณนาย "เราอยากมาปฏิบัติธรรม..ค่ะ แม่"
แม่ชี "กุฏิไม่มี...ไม่ว่าง" ยังคงมีน้ำเสียงไม่ต้อนรับ หน้าบึ้งตึงยิ่งขึ้น

ผมทนไม่ไหวแล้ว ก็ชวนคุณนาย "ไป..ไปเถอะ..เดี๋ยวเราไปหา ท่านอาจารย์กันเถิด นอนที่ไหนก็ได้"
คุณนาย "ไม่ว่างเลยหรือค่ะ...แม่ โฮ..กุฏิตั้งหลายหลังแน่ะ"
แม่ชี " เต็ม..ไม่ว่างมีคนอยู่หมดแล้ว" หางเสียงเริ่มมา สายตาเริ่มลดความเข้มลง มองตรงไม่ลอดแว่น คงได้ยินว่าเราจะไปหาอาจารย์ คุณนาย "ขอบคุณค่ะ..แม่ ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราไปขออนุญาตกางเต้นท์ที่หลวงพ่อก็ได้"
แม่ชี "....................." ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

ผมกับคุณนายปั่นตามทั้ง ๓ คนไปพบพระอาจารย์ที่ศาลาใหญ่ เห็นลุงดม ลุงป๊อก กำลังคุยอยู่กับพระอาจารย์ เราเข้าไปสมทบ เมื่อถวายความเคารพแล้ว คุณนาย เริ่มถามหาแม่ชี...คนเก่าคนแก่ ที่อยู่ที่นี่ หลวงพ่อบอกมีคนเดียวอยู่ที่กุฏิข้างนอกโน่น คุยไปคุยมาถึงทราบว่าเป็นคนเดียวกับที่ไปเจอมา จึงได้เรียนพระอาจารย์ว่า "แม่ชี ไม่เหมือนก่อน แต่ก่อนแม่ชี มีน้ำใจเอื้ออาทร วันนี้แม่ชี โหดร้ายมาก พระอาจารย์หน้าเสีย ลุงป๊อก ขัดให้เป็นเรื่องขำ "เขาคงเห็นพวกเราปั่นจักรยานมามั๊ง จักรยานคนจน" ลุงป๊อกบอกนับครบ ๑๐๐๐ จึงรีบออกมา พระอาจารย์หัวเราะ คุณนายก็เลยเสริมและทวนความจำ พระอาจารย์ก็ยังจำพวกเราไม่ได้ พวกเราเคยมาทอดผ้าป่าได้พาคณะพยาบาลโรงพยาบาลสวนดอก (พี่สาวทำงานอยู่ที่นั่น) ร่วมกันมาทอดผ้าป่า นอกจากนี้ยังได้มาแวะเวียนอีกหลายครั้ง แต่ระยะนี้ห่างหายไปนานเป็นปี เพื่อไม่ให้บรรยากาศเสียและสงสารพระอาจารย์ เราเปลี่ยนเรื่องคุย สุดท้ายขออนุญาตอยู่ปฏิบัติธรรม และขออนุญาตขึ้นไปสวดมนต์เย็นที่ในพระเจดีย์ พระอาจารย์ใจดีมากครับ เป็นผู้พาเราไปให้ได้พักนอนที่กุฏิใหญ่ ใกล้ ๆ กุฏิหลวงปู่มั่นด้วย สา..ธุ นอกจากนี้พระอาจารย์ยังได้พาไปชมความมหัศจรรย์ ต้นไม่ใหญ่โค่นหักลงมาใส่กุฏิหลวงปู่ แต่ไม่ยอมให้กิ่งไม้โดนกุฏิคงค้างคาไว้เหมือนมีใครมาแบกรับไว้ทั้ง ๆ ที่ต้นไม้ขาดแล้ว กว่าจะหารถมายกออกได้ใช้เวลาเป็นวัน โดยที่ไม่มีกระเบื้องแตกแม้แต่แผ่นเดียว ปาฏิหาริย์





















พละ หรือ พละ ๕ คือ กำลัง ห้า ประการ ได้แก่

๑.ศรัทธาพละ ความเชื่อ กำลังการควบคุมความสงสัย
๒.วิริยะพละ ความเพียร กำลังการควบคุมความเกียจคร้าน
๓.สติพละ ความระลึกได้ กำลังการควบคุมความประมาท การไม่ใส่ใจ ใจลอย ไร้สติ
๔.สมาธิพละ ความตั้งใจมั่น กำลังการควบคุมการวอกแวกเขว่ไขว่ ฟุ้งซ่าน
๕.ปัญญาพละ ความรอบรู้ กำลังการควบคุมเพิกเฉยไม่สนใจ หลงงมงาย

เป็นหลักธรรมที่คู่กับอินทรีย์5 คือศรัทธินทรีย์ วิริยินทรีย์ สตินทรีย์ สมาธินทรีย์ ปัญญินทรีย์ โดยมีความเหมือนความแตกต่างและความเกี่ยวเนื่องคือ พละ5เป็นธรรมที่กำจัดแก้อกุศลนิวรณ์ อินทรีย์เป็นธรรมเสริมสร้างกุศลอิทธิบาท

ถ้าพละห้า ไม่สมดุล ท่านว่าจะเกิดนิวรณ์ทั้งห้า

ศรัทธาพละมากกว่าปัญญาพละ จะทำให้มีโมหะได้ง่าย จนเกิดราคะ โทสะได้ง่าย ทำให้อาจเกิดกามฉันทะนิวรณ์หรือพยาบาทนิวรณ์
ปัญญาพละมากกว่าศรัทธาพละ จะเกิดวิจิกิจฉานิวรณ์ ความลังเลสงสัย
วิริยะพละมากกว่าสมาธิพละ จะเกิดอุทธัจจะกุกกุจจะนิวรณ์ ฟุ้งซ่านและรำคาญใจ
สมาธิพละมากกว่าวิริยะพละ จะเกิดถีนมิทธะนิวรณ์ ควางง่วงและท้อแท้ เกียจคร้าน

อินทรีย์ ๕ กับ พละ ๕ ต่างกันอย่างไร

ต่างกันไป ตามหน้าที่ที่ทำ คือ

เรียกชื่อว่า พละ โดยความหมายว่า
เป็นกำลังทำให้เกิดความเข้มแข็งมั่นคง
ซึ่งธรรมที่ตรงข้ามแต่ละอย่างจะเข้าครอบงำไม่ได้

เรียกชื่อว่า อินทรีย์ โดยความหมายว่า
เป็นเจ้าการในการครอบงำเสีย ซึ่งธรรมที่ตรงข้ามแต่ละอย่าง
คือ ความไร้ศรัทธา ความเกียจคร้าน ความประมาท ความฟุ้งซ่าน
และความหลงงมงาย ตามลำดับ

๕๕..วันนั้นมีคุณนาย สอบผ่าน ผมนั้นเกือบ ๆ จะหลุดแต่ยังกดข่มและทนได้ เพราะคิดเสียว่า เกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป ขณะที่ฟังก็สักแต่ฟัง เพราะมันเกิด มันก็ดับ ทนอยู่ได้จนชวนคุณนายกลับ ส่วนลุงป๊อก บอก นับถึงพันแล้ว ไปดีกว่า ก็ถือว่าดีคือรักษาใจของตนได้ไม่โต้แย้ง อกุศลไม่เกิด ลุงดม ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ แค่ได้ยินลุงดม ก็หันหลังกลับเลย ถามโกรธไหมแกตอบ ไปโกรธทำไม เขาไม่ให้นอนก็ไปหากางเต้นท์ที่ไหนก็ได้ไม่เห็นเดือดร้อน(ผ่าน) ลุงชัย เฉย ๆ ยังไงก็ได้ เอาพรรคพวกเพื่อนฝูงว่า แต่ งง นิดนึง...มาทำไม เขาคงคิดว่าเราจะมางัดแงะ เอาพระหรือขโมยสิ่งของประมาณนั้น มันก็เรื่องของเขา (นี่ไม่แน่) พวกเราทั้งหมดถือได้ว่า พอจะมีอินทรีย์ ๕ พละ ๕ ฝังลึกบ้าง ส่วนคุณนายไม่ต้องพูดถึงคนมองโลกในแง่ดี โอกาสจะหลุดไม่มี แต่อินทรีย์ พละ นั้นต้องทดสอบต่อไป (ผู้หญิงส่วนมาก ศรัทธาจะมากจนบางครั้งปัญญาตามไม่ทัน) อ้าว..ผิดถูกช่วยกันครับ พวกเรารีบอาบน้ำชำระกายและเร่งกัน เพราะเกรงว่าท่านอาจารย์ จะเข้าวิปัสสนาก่อน และเราจะต้องออกแต่เช้าวันพรุ่งนี้ต้องกราบลาพระอาจารย์ก่อน ออกเช้าเกรงจะไม่ได้ร่ำลา และระยะทางกว่าจะถึงบ้านอีกตั้งประมาณ ๑๕๐ กม. จะมืดก่อนเข้าบ้าน ตามไปนะครับปัญหามีให้แก้ไขตลอดเวลา

[ประจันทร์ศรี]

อ่านช้า ๆ หยุดหลับตานึกสภาพเหตุการณ์...แม่ชีท่านสอบอารมณ์ผู้มาเยือน...ท่านที่เฉยฉลาดได้....ขออนุโมทนา สาธุ....ด้วยครับ

[Deang-sarapee]

อ่านช้า ๆ หยุดหลับตานึกสภาพเหตุการณ์...แม่ชีท่านสอบอารมณ์ผู้มาเยือน...ท่านที่เฉยฉลาดได้....ขออนุโมทนา สาธุ....ด้วยครับ

เราเพียงแค่รักษาอารมณ์ได้นับว่าสุดยอดแล้วครับ ใครเคยได้ยินได้ฟัง หลวงพ่อ พุทธ ฐานิโย เทศนาไว้น่าฟังมาก ๆ ท่านว่า "การเป็นอรหันต์ ไม่ใช่เรื่องยากเรื่องเย็นอะไร..เพียงแค่ หุบปาก แค่นี้ท่านก็เป็นอรหันต์แล้ว " เท็จจริงโปรดพิจารณา แต่สำหรับพวกเราไม่พอนะ ต้อง หุบปาก เก็บสายตา รักษาอารมณ์ ได้คบ ๓ อย่างนี้ถือว่า "ผ่าน"

ขออนุญาตวกกลับมาเรื่องของเวลาสักนิด ผมไปอ่านหนังสือเจอเรื่องเด่น(ไม่ใช่เย็นนี้) อยากนำมาเล่าสู่ฟังคือเขาบอกว่า พระพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า จิตเตนะ นียติ โลโก แปลเป็นไทยว่า "โลกอันจิตนำไป โลกคือชีวิต จะไปทิศทางใดอยู่ที่เรากำหนด" ในชีวิตคนเราต้องมีการประกอบกิจ หน้าที่ การงานต่าง ๆ ให้ตรงเวลา ให้เป็นเวลา ให้ทันเวลา ให้พอเวลา ให้เหมาะเวลา เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ ๔ อย่างคือ :

๑.เพื่อส่วนตัว จัดสรรดูแลสุขภาพ รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ สูดอากาศที่บริสุทธิ์ มีอารมณ์ที่แจ่มใส ออกกำลังกายสม่ำเสมอ จิตต้องนิ่งสงบไม่ฟุ้งซ่าน (ร่างกายต้องเคลื่อนไหวจิตต้องนิ่ง)

๒.เพื่อครอบครัว จัดสรรเวลาทำกิจกรรมที่ดีระหว่างครอบครัวให้เหมาะสมหลากหลาย ครอบครัวถือเป็นรากฐานสำคัญของสังคม ครอบครัวยิ่งใหญ่คือชาติไทยที่มั่นคง

๓.เพื่อการทำงาน จัดสรรเวลาให้กับหน้าที่การงานอย่างเหมาะสม และรู้คุณค่าวางกรอบให้ชัดเจน ยึดหลักความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อความสุขความเจริญต่อตนเองและส่วนรวม

๔.เพื่อสังคม จัดสรรเวลาให้ส่วนรวมตามเหตุผล เพื่อสัมพันธภาพ มิตรภาพที่ดี โดยไม่เผลอใจให้เพลิดเพลินใน แสง สี เสียง หรือลุ่มหลงในอบายมุขซึ่งนำพาชีวิตให้ตกต่ำถลำพลาด



ใครยังนอน ๔ นอน ๖ ไม่ได้ให้ไปจัดสรร ดังที่กล่าวมาข้างต้น เอาให้ครบ ๔ ประเด็น "ชีวีมีสุขแน่ ๆ ครับ"

















เมื่อเราได้ที่พักแล้วก็รีบกางเต้นท์เตรียมที่หลับที่นอน พร้อมชำระร่างกายและรีบไปกราบคารวะสนทนาธรรมกับพระอาจารย์ ท่านเมตตาพวกเรามาก คุย ตอบคำถาม เป็นกันเองให้ข้อคิดข้อธรรมมากมาย มีคำหนึ่งท่านพูดว่า "หายากนะ ที่จะมีขี่จักรยานมานอนวัดหาที่สงบ ๆ ฝึกจิตภาวนา นี่นับว่ามีบุญมาแต่ปางก่อน อีกไม่นานคงพ้นทุกข์" ท่านพูดมีนัยมาก และท่านยังแซว ลุงป๊อกว่า คงจะได้เวลาบวชแล้วมั๊ง ลุงชัยยกมือไหว้ แล้วพูดว่า "อาสาจะมาเป็นลูกศิษย์ให้" หลวงพ่อบอกนี่ "ได้ทั้ง ๒ คนเลย เอ้า..อย่ามัวช้ากัน เร่งบารมีเข้า" เราได้สนทนาปัญหาเกี่ยวกับพุทธศาสนาในแง่มุมต่าง ๆ มากมาย ท่านเมตตาสอนว่า

"เห็นสิ่งใด ได้ยินสิ่งใด อย่าเข้าไปบริหารจัดการ เราไม่ใช่ผู้พิพากษา กรรม จะเป็นตัวพิพากษา ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"
"บ้านเมือง หรือศาสนา ที่เห็น ๆ ว่ามันยุ่ง วุ่นวาย เพราะพวกเราไม่เชื่อว่า กรรม จะให้ผล จึงเข้าไปจัดการซึ่งไม่ใช่หน้าที่"
"มองดูตัวเองให้จงหนัก แก้ไขตัวเอง ปรับปรุงตัวเอง รักษาศีลให้บริสุทธิ์ ทำภาวนาให้มาก อย่ามัวแต่ไปดูคนอื่น ฟังคนอื่น"
"เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า ศึกษาคำสอนให้เข้าใจ ปฏิบัติให้ยิ่ง อย่ามัวมาเสียเวลากับสัตว์โลกที่ด้อยปัญญา ปล่อยเขาเถิด"

สา...ธุ จนได้เวลาเราขออนุญาตเพื่อให้ท่านได้พักผ่อน ได้ถวายปัจจัยเพื่อบำรุงพระพุทธศาสนา ท่านเมตตาให้พร แล้วเราก็ลากลับไม่ลืมที่จะบอกท่านว่าเราจะออกกันเช้า คงไม่ได้มากราบลาท่านขออนุญาตกราบลาตรงนี้เลย ท่านเมตตาให้เรามาพักปฏิบัติธรรมที่นี่อีกแต่ขอให้ได้อยู่หลาย ๆ วันหน่อยจะได้สนทนาศึกษาธรรมเพิ่มเติมอีก









กลับจากสนทนากับพระอาจารย์ก็กลับมาที่กุฏิพัก ให้เวลาทั้ง ๓ ท่านได้รับอาหารมื้อเย็นส่วน คุณนายกับผม ๒ คนถือ อุโบสถศีลงดอาหารยามวิกาลคือล่วงบ่ายไปแล้ว งดครับ สังเกตนะครับเมื่อเราตัดอาหารไปหนึ่งมื้อเราจะมีเวลาทำอะไรได้อีกมากมาย เย็นนั้นคุณนายใช้เวลาในการ ส่ง Line ให้ธรรมะกับเพื่อน ๆ และคุยกับลูกชาย ส่วนผมอ่านหนังสือ และต้มน้ำชา หลังจากที่ทั้ง ๓ อิ่มก็ร่วมวงซดชา สนทนาพอสมควรแก่เวลา ก็ลงไปสวดมนต์ที่องค์พระเจดีย์ เป็นช่วงที่ฝนเริ่มลงพอดี เสียงสวดมนต์ของเราดังก้องในเจดีย์ พ่อ แม่ ครูบาอาจารย์ คงทราบและยินดีในพฤติปฏิบัติของพวกเรา แต่เสียดายว่าเสียงสวดครั้งนี้คงไม่ก้องป่าเหมือนทุก ๆ ครั้ง จึงเสียดายว่าสัตว์ทั้งหลายอาจจะไม่ได้ร่วมอุโมทนาบุญกับพวกเรา สวดจบฝนคงเทลงมากลับกุฏิด้วยความลำบาก เป็นห่วงจังพรุ่งนี้เช้าถ้าฝนไม่หยุดจะทำอย่างไรดีหนอ

[T_lek]

"เห็นสิ่งใด ได้ยินสิ่งใด อย่าเข้าไปบริหารจัดการ เราไม่ใช่ผู้พิพากษา กรรม จะเป็นตัวพิพากษา ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"
"บ้านเมือง หรือศาสนา ที่เห็น ๆ ว่ามันยุ่ง วุ่นวาย เพราะพวกเราไม่เชื่อว่า กรรม จะให้ผล จึงเข้าไปจัดการซึ่งไม่ใช่หน้าที่"
"มองดูตัวเองให้จงหนัก แก้ไขตัวเอง ปรับปรุงตัวเอง รักษาศีลให้บริสุทธิ์ ทำภาวนาให้มาก อย่ามัวแต่ไปดูคนอื่น ฟังคนอื่น"
"เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า ศึกษาคำสอนให้เข้าใจ ปฏิบัติให้ยิ่ง อย่ามัวมาเสียเวลากับสัตว์โลกที่ด้อยปัญญา ปล่อยเขาเถิด"


สาธุ.....

[sanoa]

"เห็นสิ่งใด ได้ยินสิ่งใด อย่าเข้าไปบริหารจัดการ เราไม่ใช่ผู้พิพากษา กรรม จะเป็นตัวพิพากษา ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"
"บ้านเมือง หรือศาสนา ที่เห็น ๆ ว่ามันยุ่ง วุ่นวาย เพราะพวกเราไม่เชื่อว่า กรรม จะให้ผล จึงเข้าไปจัดการซึ่งไม่ใช่หน้าที่"
"มองดูตัวเองให้จงหนัก แก้ไขตัวเอง ปรับปรุงตัวเอง รักษาศีลให้บริสุทธิ์ ทำภาวนาให้มาก อย่ามัวแต่ไปดูคนอื่น ฟังคนอื่น"
"เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า ศึกษาคำสอนให้เข้าใจ ปฏิบัติให้ยิ่ง อย่ามัวมาเสียเวลากับสัตว์โลกที่ด้อยปัญญา ปล่อยเขาเถิด"


สาธุ.....

ขอสาธุ ด้วยอีกหนึ่งคนครับ

[Merida1611]

ธรรมะสถิตย์อยู่ทุกหนทุกแห่ง ไม่เว้นแม้แต่ในสถานที่นี่ สาธุ...

[Deang-sarapee]

พ่อแม่ครูบาอาจารย์จะสอนเสมอ ๆ ว่า โลกคู่กับธรรม ไม่ใช่โลกธรรมนะ หมายถึง โลกมีอยู่ธรรมก็มีอยู่ไม่มีโลกก็ไม่มีธรรมประมาณนั้น นั่นหมายถึงท่านสอนว่า ต้องพึ่งพาอาศัยกัน ธรรมอาศัยโลก โลกอาศัยธรรม แล้วถ้าผมจะพูดว่า "โลกกับธรรมสวนทางกัน" โดยสิ้นเชิงท่านจะเชื่อไหมล่ะ

เอ้าย้อนหลังไปสมัยพุทธกาล นั่นคือยุคของโลกพึ่งธรรม ธรรมพึ่งโลกอย่างแท้จริง มาในยุค ๒๖๐๐ ปีนี้ ธรรมยังคงพึ่งโลกอยู่แต่โลกไม่พึ่งธรรมแล้ว โลกได้สร้างสรรความเจริญต่าง ๆ นา ๆ ตึกสูงระฟ้า บินได้ไม่ต้องภาวนา ฯลฯ เมื่อความเจริญต่าง ๆ มีมากขึ้น ๆ มนุษย์จึงลืมความทุกข์ยาก หันหลังให้กับ ธรรม มุ่งแต่จะสร้างสิ่งที่เรียกว่าเจริญ ๆ ลืมที่จะหันมามองจิตใจปล่อยให้จิตใจไหลไปกับความเจริญ หวงแหนกับสิ่งที่ก่อที่สร้าง เกิดการแย่งชิง ต่อสู้เพื่อเป็นเจ้าของ โดยไม่ยอมรับรู้ความจริงที่ ธรรม สอนไว้ว่า มันเป็นทุกข์ มันไม่เที่ยง เป็นอนัตตา คนไม่ได้ใส่ใจนั่นคือไม่ฟังธรรม ไม่ฟังธรรมจึงลืมธรรมและคิดว่าไม่ต้องพึ่งธรรม โลกพูดโลกทำแต่สิ่งหลอกลวง ในขณะที่ธรรมพูดธรรมพาทำล้วนแต่เป็นเรื่องจริง ตรงนี้แหละครับที่ผมกล้าพูดว่า "โลกสวนทางกับธรรม" หรือใครจะเถียงบ้าง

































จากที่สวดมนต์ในเจดีย์กลับมานอนหลับสนิท ในขณะที่ฝนตกลงมาแรงตลอดทั้งคืน ตื่นช่วงตอนตี ๒ นั่งพิจารณาสภาพฝนฟ้าอากาศไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เข้าทำสมาธิภาวนาจนถึงตี ๓ กว่า ๆ ปลุกคุณนายให้ตื่น ในขณะที่ ชายหนุมทั้ง ๓ ก็ตื่นกันพอดี ผมรีบต้มน้ำเพื่อให้ทุกคนได้ซดชากาแฟ แกล้มฝนเอาความอบอุ่นแต่เช้า ๆ แล้วจัดการหุงข้าว ลุงป๊อกจำได้ว่าผมได้แสดงฝีมือการหุงข้าว เมื่อครั้งปั่นไปฮานอย ลุงป๊อก สั่งการว่า "ต่อนี้ไปหน้าที่หุงข้าวให้ แดง จัดการนะ" รู้แบบนี้เก็บฝีมือไว้ทำเองดีกว่าเนาะ แต่ไม่เป็นไรไปไหนไปด้วยช่วยกันคนละไม้ละมือ ความสุขเกิดกับหมู่คณะแบบนี้ดีกว่า อะไรที่ช่วยให้หมู่คณะมีความสุขทำได้ต้องทำ อย่านิ่งดูดาย ทำไม่ได้อย่าทำของจะเสีย จำไว้ครับ

สงสารคุณนายครับ ปกติคุณนายตื่น ๖ โมงครับ ไปกับ รักรถรักธรรม มา ๓ ทริปแล้วมีทริปนี้เป็นครั้งแรกที่ให้ตื่นเช้า ดูหน้ายับเลยครับ ช่วงที่หุงข้าว ซดชา-กาแฟ และเติมพลังมื้อเช้า ประมาณว่าจะออกกัน ตี ๕ ปรากฏว่าฝนไม่ยอมหยุด ไม่หยุดแถมยังลงหนักขึ้น ๆ เราคุยกันถ้ามีเวลานอนที่นี่อีกสักคืนสวยเลย แต่ไม่ได้แล้วอย่างไรเสียต้องกลับถึงบ้านกันวันนี้ให้ได้ ภารกิจยังรออยู่ข้างหน้า เรานั่งคุยกันรอฝนหยุดจนเวลาล่วงเลยถึง ๐๗.๓๐ น.ฝนก็ไม่ยอมหยุดแต่ซาเม็ดลง เราทั้งหมดตัดสินใจออกเดินทางทั้ง ๆ ที่ฝนยังลงเม็ดหนาแบบนั้น ผมกับคุณนายปั่นนำไปก่อน เนื่องจากเสื้อกันฝนของคุณนายเกะกะ อยากได้ตัวใหม่จึงรีบที่จะไปหาซื้อในตลาด จึงปั่นไปก่อนคุณนายเข้าไปหาที่ 7 Eleven ไม่มีจึงเดินเข้าไปหาในตลาดข้าง ๆ เซเวนอีเลฟเวน ผมไปรอตลาดฝั่งตรงข้าม เมื่อ ๓ หนุ่มตามมาทันจอดรอคุณนาย ในขณะที่รอ ๓ หนุ่มเข้าไปในตลาดหาซื้อขนมข้าวต้ม อาหารตุนไว้ระหว่างทาง ผมยืนเฝ้ารถอยู่ข้างนอกเมื่อคุณนายหาซื้อได้กลับออกมา คุณนายกลับปั่นย้อนหลังไปคิดว่า พวกเราคงรอที่ ๔ แยกก่อนเข้าตลาด ผมตะโกนเรียกฝ่าสายฝนก็ไม่ได้ยิน เห็นคุณนายเร่งปั่น ไม่ได้การละรีบบอก ๓ หนุ่มให้รอ ส่วนผมรีบบึ่งตามคุณนายไป