...กรกฎามหิงสาจะพาไป ... ทัวร์ดานัง

[Mahingsa]

เครือข่ายของอุโมงค์ที่โยงใยอยู่ใต้ดินยาวถึง 2.8 กิโลเมตร การออกแบบและการจัดระบบภายในอุโมงค์เป็นภูมิปัญญาชาวบ้านระดับเทพครับ
อุโมงค์ถูกออกแบบให้สามารถอยู่อาศัยกันได้หลายร้อยคน ซึ่งมีการจัดการในเรื่องของการระบายอากาศเพื่อการหายใจ เรื่องของอาหารการกิน และการใช้ชิวิตในแต่ละวัน



ผนังของอุโมงค์ชั้นที่สองทั้งสองข้างจะถุกขุดเข้าไปเป็นห้องพักอาศัยของแต่ละครอบครัว แต่ละห้องมีขนาดประมาณเตียงนอน 1 คน และสูงเพียงพอกับการนั่งเท่านั้น แต่ก็ใช้อยู่อาศัยสำหรับครอบครัวที่มีสมาชิก 4 คน



คนนี้หนีภัยทางบ้านครับ
หลายๆท่านบ่นกันว่าถ้าต้องอยู่อย่างนี้ คงจะหมดโอกาสมีกิ๊กแน่ๆ

[Mahingsa]

มีห้องอยู่ราว 90 ห้อง เหมือนๆอพาร์ตเม้นตืใต้ดินดีๆนี่เอง นอกจากนั้นยังมีห้องโถงที่ใช้เป็นห้องประชุม ไม่น่าเชื่อว่าห้องประชุมนี้จะจุคนได้ 100 กว่าคน และก็ใช้เป็นโรงเรียนตอนไม่ได้ใช้ประชุมด้วย ในอุโมงค์จะมีห้องพยาบาลหรือแม้กระทั่งห้องทำคลอด



บ่อน้ำครับ

[Mahingsa]

ภายในอุโมงค์มี 3 ระดับ ชั้นแรกลึก 13 เมตรจากผิวดิน เพื่อให้ปลอดภัยจากระเบิด (10เมตร) ชั้นที่สองลึกจากผิวดิน 15 เมตร ชั้นที่ 3 ลึกถึง 25 เมตรครับ ปล่องอากาศ (ที่ดูเหมือนบ่อน้ำ) ถูกเจาะลงไปที่ระดับความลึกของอุโมงค์ชั้นที่หนึ่งทำให้ม่อากาสไหลเวียนในอุโมงค์ได้มาก นอกจากนั้นทางเข้าออกทั้ง 13 ประตูของอุโมงค์ มีอยู่ 7 ประตู ที่อยู่ติดทะเลยังทำหน้าที่ระบายอากาศภายในอุโมงค์ได้อย่างดีอีกด้วย



ใครเดินใกล้ผม...รูปเยอะหน่อยนะ



ทางออกสู่ทะเลครับ



สอบถามดูแล้วช่วงสงครามทางออกริมทะเลเหล่านี้จะดูเห็นเป็นประมาณนี้ครับ

[Mahingsa]

ลองดูทะเลข้างหลังน้องโอมซิครับ ถ้าไม่มีสงคราม ทีนี่ก็ สวรรค์ ดีๆนี่เองครับ



เราลงไปถึงชั้นสามที่อยู่ลึกสุด ส่วนนี้จะถูกให้เป็นแหล่งน้ำ บ่อพักน้ำ ห้องอาบน้ำ และยังใช้เป็นที่เก็บอาวุธด้วย
ระหว่างเดินกลับขึ้นมาที่ปากอุโมงค์อันน่าทึ่งนี้ อดคิดไม่ได้ถึงความอึดในการเอาตัวรอด (อยู่อาศัย) ของคนที่นี่ ลองคิดดู มีคนอาศัยอยู่ที่อพาร์ตเม้นต์นี้ถึง 60 ครอบครัว ซึ่งต้องอยู่ในที่แคบๆมืดๆนี้เป็นปีๆ การอดทนนี้ก็ทำให้สามารถอยู่รอดจากระเบิดจำนวนมหาศาลที่ถูกทิ้งด้วยเครื่องบินอเมริกัน




ไกด้ของเราเดินนำริ่วๆแต่หลายคนในกลุ่มเริ่มบ่นปวดหลังเพราะต้องเดินก้มหัวหรือไม่ก็ย่อตัวในอุโมงค์ (บางคนก็ต้องแขม่วพุงไปด้วย ) ผมมาเข้าใจว่าทำไมเค้าทำอุโมงค์ต่ำๆขนาดนี้ตอนถ่ายรูปนี้ให้เสือเข้มครับ (นี่ขนาดเสือเข้มย่อแล้วนะครับ)

[Mahingsa]

ช่วงบ่ายๆเราเดินทางกลับที่พักในเมือง Dong Ha ครับ โดยใช้เส้นทางที่วางแผนไว้



ผมตั้งใจว่าจะแวะเที่ยวสุสานทหารที่เมือง HoXa แต่ก็ได้แค่ผ่านครับ เพราะเวลาไม่อำนวยอีกอย่างเรามีสมากชิกอยู่หลายท่านที่มีความเชื่อแบบเก่าอยู่ ที่จะไปไหนก็ได้...แต่ไม่ใช้สุสาน..



ขาไปพ่อนำทาง ขากลับลากพ่อด้วยนะลูก 5 5 5 นี่ขนาดผมลดความซ่าของเค้าโดยการให้บันทุกของ 2 กระเป๋า ผมยังตามไม่ทันเลย (แก่แล้ว)



เห็นแว๊บๆมีคนถ่านรูปมุมนี้มาด้วยเช่นกันครับ ถ่ายจากสะพานก่อนเข้าเมืองครับ



กลับสู่ความวุ่นวายของเมืองใหญ่อีกครั้ง...เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปเว้กันนะครับ

[ประจันทร์ศรี]

ภาพสวย น้องโอมดาวรุ่ง..รอติดตามครับ

[Mahingsa]

วันนี้เราออกสายกันหน่อยครับ เพราะว่าเส้นทางไม่มีอะไรมากแล้วก็ไม่ไกลจนเกินไปครับ
เมื่อสมาชิกจัดของขึ้นรถกันแล้วก็ได้เวลาสร้างภาพกันหน่อย (ถ่ายรูป)..

[Mahingsa]

เส้นทางวันนี้ครับ



ไม่ใกล้ไม่ไกลครับ 72 กม.พอดี จะเห็นว่าความเร็วที่ใช้เฉลี่ยอยู่ที่ 21 กม./ชม. แต่เวลาที่ใช้ทั้งหมด เวลาหยุดมากกว่าเวลาถีบจักรยานอีกครับ (บอกแล้วไง มาเที่ยวครับ มาเที่ยว)
เดินทาง

[Mahingsa]

Profile ของเส้นทางวันนี้ครับ



จะเห็นว่าเป็นเส้นทางขึ้นเนินซะส่วนใหญ่นะครับ เราไม่ค่อยจะรู้สึกว่าขึ้นเนินสักเท่าไหร่เพราะว่าระยะทางมันไกลครับ

[Mahingsa]

เส้นทางช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าสนใจสักเท่าไหร่ครับ แต่เราก็จอดของเราไปเรื่อยๆ เริ่มตั้งแต่จอดเปลี่ยนยางให้กับรถคุณอุเทน..จอดทานข้าว..จอดถ่ายรูป
รูปนี้ผมต้มน้ำจะกินกาแฟครับ (ได้เวลา)



มีคนแซวว่าน้องโอม.เป็นคนมีสาระ เพราะเวลาต้มน้ำเมื่อน้องโอมอะไรที่มีสาระ (มาม่า) ...ซึ่งก็จะทำให้ลุงๆอาๆทั้งหลาย อยากทานไปด้วย..



รูปนี้คุณอุเทนกำลังรอน้ำร้อนอยู่ครับ

[Mahingsa]

ขอสักรูปก่อนเข้าเมืองเว้นะครับ



วันนั้นเราเข้าถึงเมืองเว้ประมาณ 3 โมงเย็นครับ หลายๆท่านตื่นตาตื่นใจกับตัวเมือง ซึ่งเว้ถือเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่งของเวียดนามครับและเป็นราชธานีแห่งสุดท้ายของประเทศครับ

[Mahingsa]

เราถีบรถเข้าเมืองเลี้ยวซ้ายลงจาก High Way เข่าถนนที่ขนานกับแม่น้ำหอม ก็จะเจอกับป้อมปราการเมืองเว้อยู่ทางซ้ายมือ ซึ่งจะมองเห็นหอธงตั้งแต่ไกล จุดนี้ นายแบบทั้งหลายขอจอด Post ท่ากันก่อนเลยครับ



เริ่มจาก พี่ตั้ม กับ พี่โอ๋ (ใครจำได้บ้างมาจากหนังเรื่องอะไร )



ท่านนี้ ผมถ่ายตอนท่านตัวลอยไม่ทันครับ



ทริปนี้..พุงผมไม่ลดเลยครับ 5 5 5



หลบหน่อยพระเอกมา

ที่เห็นในภาพไม่ใช่หอธงนะครับ หอธงจะอยู่ดานหลังศาลานี้อีกทีครับ

[Mahingsa]

วันนั้นเราไปถึงกันก่อนมืดเลยได้ถีบรถเที่ยวในเมืองกันครับ คุณ Rblue นำขบวนหาโรงแรมที่พัก เราได้ทีพักอยู่อีกฝั่งของแม่น้ำหอมใกล้ๆกับแหล่งท่องเที่ยวของเมือง



มาถึงเว้แล้วสิ่งที่ขาดไม่ได้ของที่นี่ก็คือ Sea Food ครับ มาถึงแล้วก็ต้องลอง
พนักงานที่โรงแรมแนะนำร้านที่ขึ้นชื่อของเมืองให้ แต่พวกเราไม่ด้ทานครับ แวะไปดูแล้วตัดสินใจกันว่า ไปทานร้านอื่นดีกว่า เพราะว่ามีหลายๆคนทาน Sea Food ไม่ได้กันอะครับครับ



มุมเดิมๆ



ตกลงคืนนั้นเรามาจบกันที่ร้านอาหารหน้าโรงแรมครับ เราแยกออกเป็นสองโต็ะ..โต็ะหนึ่งเน้นอาหารมังสวิรัติ อีกโต็ะหนึ่งก็ทัวไป ใครอยากกินอะไร กินครับ



ที่เห็นถ่ายรูปกันนี่ ไม่ใช่ Up ขึ้น FB นะครับ ถ่ายเก็บไว้เป็นตัวอย่างเวลาไปทานร้านอื่นครับ

[ประจันทร์ศรี]

ภาพสวย ๆ ทั้งนั้นเลย ขอบคุณครับ