ผมดูแล้วเกิดความรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเก่าๆที่แทบทุกคนรู้อยู่แล้ว
แต่อาจยังไม่ตระหนักและไม่รู้ว่าจะหลีกหนีมันได้อย่างไร
....ซึ่งน่าจะถึงเวลาแล้วหรือยัง?
หากอาหารที่เราทานเข้าไปอยู่ทุกวันๆ คือความป่วยไข้และความตาย
ที่จะพรากเราไปจากครอบครัวหรือคนที่เรารัก หรือพรากพวกเขาไปจากเรา อย่างทุกข์ทรมาน
สิ่งที่น่าจะเริ่มทำซะวันนี้ คือรับรู้อย่างจริงจังและตระหนักร่วมกันไปให้ทั่วทั้งสังคม
แล้วถ้ามีคนหมู่มากร่วมกันพลังย่อมเกิด และหวังว่ามันน่าจะเป็นจุดเริ่มของระบบการผลิต-บริโภคทางเลือก
(เท่าที่เคยผ่านๆตานั้น ผลผลิตจากระบบทางเลือกก็คงเริ่มมีมาบ้างแล้ว
แต่เหมือนกับว่ายังเข้าถึงและหาซื้อได้ยากสำหรับผู้บริโภคทั่วๆไปอย่างเราๆท่านๆ)
ขอบคุณครับ
