เสือเฒ่าฯเฮฮาสิงหาคม'56ครับ

[dewdew]

ทำไมเด็กๆมีความสุขมากกว่าความทุกข์

เพราะว่าเค้าอยู่กับปัจจุบัน ทะเลาะกับเพื่อนฟาดปากกันหยกๆแต่ก็กอดคอกันได้ ผู้ใหญ่จมกับความคิดแค่มองหน้าหมั่นใส้ก็ไม่คุยกันแล้ว
ผมเคยเป็นพวกโง่ วันนี้ผมไม่ยุ่งกับเรื่องที่จะทำให้ผมติดหล่มทุกข์ อาจมีบ้างแต่ถ้ารู้ตัวก็จะหยุดทันที หน้าที่ผมก็คือเอาตัวเองให้พ้นทุกข์ก่อน

นั่งคิดอยู่กับบ้านก็สุข ทุกข์ได้ มองรูปภาพก็สุขทุกข์ได้ ได้ยินเสียงก็กระตุ้นให้เราสุขทุกข์ได้ ตอนที่เรารู้สึกตัวก่อนที่สุขทุกข์จะเกิด ก่อนที่ความคิดจะเกิด
เราจะตื่นทันทีว่านี่เราเห็นแล้วว่ามันจะมาอย่างไร ผู้ที่มีสติปัญญามากจะเห็นก่อนที่มันจะเกิด ผู้ที่มีปัญญาน้อยเช่นผมก็จะก้ำกึ่ง สุขทุกข์เกิดก่อนแล้วรู้ตัวถึงแม้ว่ามันจะไม่ออกมาข้างนอกแต่ก็จะเห็นว่ามันก่อตัว ท่านที่ยังไม่เคยปฏิบัติธรรมจะเป็ผู้ที่ถูกความทุกข์หยั่งเข้าแล้วโดยไม่รู้ตัว ได้ยินเสียงเพลงมีความสุข ได้ยินเสียงลูกมีความสุข ได้อ่านโพสของอริมีความทุกข์ ได้เห็นหน้าอริเกิดความเกลียด สมหวังเกิดความพอใจก็มีความสุข ไม่สมหวังก็มีความทุกข์

ผมไม่ได้ดีกว่าท่านผู้อ่านนะครับเพียงแค่สติเกิดขึ้นมาให้เห็นแต่ผมมีพลังสติน้อยปัญญาน้อยก็พูดไปตามตำราที่ได้อ่านมา ตามสิ่งที่เกิดกับตัวเอง แล้วจะมาว่ากันต่อเรื่องการเจริญสติ การทำสมถะสมาธิ ปั่นจักรยานก็เจริญสติได้นะครับ พิมพ์ดีดอย่างตอนที่ผมทำอยู่ก็สามารถทำได้เช่นกันครับ

ทุกข์-สุข อยู่ที่ใจ ถ้าทำใจได้ก็มีสุข ถ้าทำใจไม่ได้ก็เป็นทุกข์ แต่..ก็บางครั้งดับได้ เร็วก็ทุกข์นิดเดียว ว่าไม่ครับคุณ

[petida]

ตอนนี้ทางสีคิ้วมีลงชื่อไว้
1.โย
2.ยีนส์
3.เฮียอั๋น
4.ช้าง
5.ลุงสน
6.เบริ์ด
7.น้อบ
8.อ.แก้ว
9.โอ๊ต
10.กิต

[deadline]

[pskorat]

ปั่นจักรยานก็เจริญสติได้นะครับ พิมพ์ดีดอย่างตอนที่ผมทำอยู่ก็สามารถทำได้เช่นกันครับ

ด้วยเครื่องมือที่ผมใช้งานอยู่นั้นหมุนที่อัตรา 300,000-400,000 รอบ/นาที อีกเครื่องมืหนึ่งอาศัยการสั่นสะเทือนที่ระดับเหนือเสียง(Ultrasonic) เพื่อแปรเปลี่ยนมาเป็นพลังงานขณะใช้งาน อาจารย์ทางวิปัสสนาท่านหนึ่งที่ผมได้มีโอกาสให้การรักษาและ ปุจฉา วิสัชชนา เกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง(เพียงเล็กน้อย...เล็กน้อยเท่านั้น) ท่านกรุณาอธิบายประเด็นนี้เช่นกันว่า...ขณะที่ผมปฎิบัติงานอาชีพก็สามารถเจริญสติได้เช่นกัน เพราะไม่เช่นนั้น จิตหลุด สามแสนรอบ กับ สองหมื่นเฮิร์ซ ฟันคนไข้กระจุยกระจายแน่นอน... เข่นกันครับ

[kittiSUT]

ต้องขออภัยด้วยครับที่ทริปพรุ่งนี้ไปด้วยไม่ได้ เนื่องจากต้องไปงานศพคุณแม่ของอาจารย์ในสาขาที่ขอนแก่น
เฮียเส็งฝากมาบอกว่าไปด้วยไม่ได้เช่นกันครับ

[aod_bison]

ต้องขออภัยด้วยครับที่ทริปพรุ่งนี้ไปด้วยไม่ได้ เนื่องจากต้องไปงานศพคุณแม่ของอาจารย์ในสาขาที่ขอนแก่น
เฮียเส็งฝากมาบอกว่าไปด้วยไม่ได้เช่นกันครับ

ผมส่งตัวแทนอาจารย์..ไปก็ละกันครับ ไม่รู้ว่ามีที่ว่างอะป่าว..ผมขับรถเซอร์ก็ได้ครับ....

[c0wb0y]

[ArtKorat]

การมีสตินั้นจะว่าง่ายก็ง่ายจะว่ายากก็ยาก แต่เมื่อมีสติแล้วใช่ว่าจะประพฤติดี โจรก็มีสติมีสมาธิไม่งั้นเค้าจะขโมยของได้อย่างไร การมีสติมีสมาธิไม่ได้การันตีว่าเป็นคนที่ดี แต่ศีลธรรมจะเป็นสิ่งที่ทำให้คนเป็นคนดีได้ มีสติไม่ได้การันตีว่าจะพ้นทุกข์ แต่เป็นเครื่องมือที่จะต้องเอามาใช้เพื่อขจัดสาเหตุแห่งทุกข์ ทุกข์มีไว้ให้รู้ไม่ได้มีไว้ให้กำจัด พระอาจาร์ญทุกท่านจะพูดเหมือนกันคือเมื่อรู้ทุกข์เห็นทุกข์ถึวจะเห็นแสงที่ปลายอุโมงว่าจะพ้นทุกข์ได้อย่างไร

ถ้ายังไม่เห็นว่าทุกข์อยู่ทุกวินาทีของชีวิตก็ไม่มีทางที่จะพ้นได้เลย เพราะว่าสิ่งที่เราทำจะเป็นเพียงสนองความคิดที่ขับด้วยความ"อยาก"เมื่ออยากกผลักดันตัวเองให้ตอบสนอง เมื่อตอบสนองก็มีความสุข แต่ความสุขนั้นไม่ยั่งยืน ถ้าเอาสติมาคุมก็จะรู้ว่าสุขก็เป็นไตรลักษณ์ คือเกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ดับไป บทพิสูจน์ง่ายๆเช่น ดูรถรุ่นโน้นรุ่นนี้สวย ผ่านไปซักระยะทำไมมันไม่สวยเหมือนเดิม ทั้งๆที่รถก็เป็นคันเดิมไม่เคยเปลี่ยน แล้วอะไรล่ะที่เปลี่ยนก็ใช่ความคิดของเราหรือเปล่าที่เปลี่ยน รู้เห็นจิตที่คิด เห็นกิเลสที่ขับเคลื่อนความคิด อย่างผมที่พิมพ์อยู่ตอนนี้ก็กิเลส"อยาก"เป็นตัวขับเคลื่อนให้เสียเวลามานั่งพิมพ์แทนที่จะปฏิบัติงานอื่นที่สมควรจะทำในที่นี้คือรีบๆไปนอน

ตั้งแต่เจริญสติมาได้ซักระยะ ผมเห็นได้ชัดว่าผมเองนี่แหละสร้างภพสร้างชาติสร้างไม่รู้จบยังไม่สามารถตัดความ"อยาก"ออกไปได้ ผมหวังว่าวันหนึ่งความ โลภ โกรธ หลง จะหมดไปจากใจ หวังว่าซักวันหนึ่งแสงที่ปลายอุโมงจะส่องทางให้ผมได้เห็นถึงหนทางแห่งการเกิดเป็นชาติสุดท้ายซักวันหนึ่ง สิ้นปีนี้ผมจะไปปฏิบัติธรรมจนกว่าเห็นทางออกที่ปลายอุโมง ตั้งใจไว้อย่างนั้น ใจก็ยังกลัว ขณะที่พิมพ์อยู่ตรงนี้ เจ้าความโลภความหลงความรักมันเกาะทันที มันบอกผมว่าจะทำเหรอ ทำแล้วจะไม่มีชีวิตที่ดีแบบนี้อีกแล้วนะ ไม่ได้เห็นลูกโตอีกแล้วนะ ไปสั้นๆก็พอ สติกลับมาที่ปัจจุบันความรู้สึกนั้นก็หายไปชั่วคราว ถ้าผมยังตัดขาช้าง4ขาไม่ได้ ผมคงต้องทุกข์เรื่อยไป ชาตินี้ขอตั้งใจกำจัดขาความโกรธให้สิ้นไปในภพนี้ชาตินี้ก็ยังดี เจอกันพรุ่งนี้นะครับ รถออก6โมงเช้าที่ย่าโมนะครับ

[dewdew]

กลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อย เจอฝนตอนจบทริปแล้วสนุกดี มีรสมีชาติ รักษาสุขภาพด้วยนะ ทริปหน้าเจอกันใหม่

[dribkiwi]

นานๆ ออกทริปทางไกล (แบบไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจล่วงหน้า) มาเคาะแป้นพิมพ์สรุปทริปซะหน่อย โคราช-เขื่อนลำตะคอง-เนินรากแตก-โรงเรียนบ้านวังทองหลาง-มวกเหล็ก-เขาใหญ่

ทริปนี้ผมตั้งใจไว้แต่แรกว่าจะตามไปส่งก็พอเพราะว่าน่าจะไกลเกินระยะทำการของผมที่เป็นจะปีแล้วไม่ได้ออกทริปไกลๆ ก็เลยนัดกับเจ๊กแก้วว่าไปส่งลำตะคองแล้วกลับตัวไหม เจ็กแก้วแกบอกว่าแกต้องกลับบ้านก่อนเที่ยง ถ้าออกกันล้อหมุนหกโมงเช้าก็ปั่นไปเรื่อยๆ 3 ชม ถึงไหนก็กลับ ผมเลยทักเจ็กแก้วไปว่า 3 ชม นี่ ผมว่าถึงปากช่องเลยนะนั่น แกเลยหัวเราะๆ ฮ่าๆ งั้นเอาลำตะคองพอ แล้วก็ไปนัดเจอกันหน้าเซฟวันตอนเช้า ไปถึง ก็เจอเจ๊กแก้วยืนยิ้มหร่ารออยู่แล้ว และมี Stephan เพื่อนฝรั่งของเจ็กเส็งมารออยู่ด้วย รอกันสักพัก สมาชิกก็มากันพร้อมหน้าพร้อมตา ประกอบไปด้วย น้าอ้อน เฮียอ้อ น้าอ้วน น้าเปาะ เจ็กแก้ว เฮียเส็ง น้าแป๊ะ ปาล์ม เติ้ล พี่นุ๊กนิก แล้วก็น้าอ๊อด ตามไปถ่ายรูปให้พวกเรา ส่วนเฮียอาร์ท ตั้งลำ มาแต่หน้าย่าโม เจอกันพร้อมหน้าตรงเซฟวัน แล้วผมก็โดนหว่านล้อมนำโดยน้าอ้อน ที่บอกว่าให้ผมตามไปจนจบทริปเลย ขนม นม เนย พร้อม แกว่างั้น แล้วจะเลี้ยงข้าวผมอีกต่างหากๆ เฮียอาร์ทก็บอกว่าที่เหลือไปเลยๆ ผมคิดอยู่ไม่นานก็ตอบตกลงในสภาพที่ไม่ได้สมบัติอะไรไปเผื่ออาบน้ำเลย

ช่วงแรกไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น นอกจากตัวผมเองที่รูดลงหลุมใหญ่มากตรงช่วงก่อนถึง Seagate แหล่งทำมาหากินของผม เจอหลุมนี้หลบไม่ทันจริงกระชั่นมาก เจ็กแก้วนำหน้าอยู่ก็ลงไปเต็มๆ เหมือนกัน ผมก็ลงไปตูมๆ ปั่นต่อไปได้อีก 3-4 เมตร ยางหลังระเบิดดังตูมเลย 555 เจ็กแก้วไม่เป็นไร ส่วนผมก็รีบเบรคหลบเข้าข้างทาง รถตู้ก็รีบจอดมีพี่ไทยรัต กับ น้าอ๊อด วิ่งลงมาช่วยจะ service แหม เหมือนโปรทัวร์เลยอะคับ ขาดแค่คนที่วิ่งลงมาไม่มีล้อสำรองมาด้วยแค่นั้น 55 ผมก็รีบถอดยางในออก เปลี่ยนยางในอะไหล่เข้าไป พอเติมลม เหลือบไปเห็นโอ้วยางนอกฉีกคับ สงสัยตอนระเบิดมันมีจังหวะโดนบดแบบเหลี่ยงไม่ได้ งานนี่มีเซ็งคับยังไปไม่ถึงไหนเลย เฮียอาร์ทเป็นห่วงเห็นยังไม่ตามไปแกเลย ปั่นย้อนกลับมาดู แล้วเลยตัดสินใจกันว่ากลับไปเอายางนอกที่บ้านแก เพราะไม่งั้นกอล์ฟได้นั่งรถตู้เปิดแอร์เย็นช่ำตลอดทางที่เหลือแน่นอน 555

ต้องขอบคุณเฮียอาร์ทมากคับสำหรับยางนอก ย้อนกลับมาที่บ้านเปลี่ยนยางแล้วก็ซิ่งตามไปทันขบวนรถด่วนที่จอดพักอยุ่ปั่น ปตท สีคิ้ว คับ เติมน้ำเติมท่า ก็ลุยกันต่อ ผมก็เป็นผมเหมือนเดิมคับ ตามขาแรงไปได้หน่อยก็หลุด มาปั่นคนเดียวรอกลุ่มหลัง อ่อลืมบอกไปว่ากลุ่นตามมาส่งก็กลับตัวกันตรงลำตะคอง ตรงช่วงลำตะคองกลุ่มขาแรงก็เริ่มใส่กันไม่ยั้ง ส่งผลให้ อาจารย์ช้วงกับเติ้ลต้องสละยานแม่ที่เร่งทยานอัดขึ้นเนินเขากัน 30 ปลายๆ หมายมั่นปั่นมือจะไปชิงเสือเหลืองที่เนินรากแตกก่อนโรงเรียนวังทองหลาง ซึ่งผลปรากฎว่าเป็น ปาล์ม ศิษย์จารย์อ้อน มทส (ภาคค่ำ ) นี่เอง ที่อัดขึ้นเนินรากแตกชนิดที่ น้าอ้อน ต้องส่ายหัวกับความแรงที่เกินเยียวยา ส่วนเฮียอ้อก็ยืนยันว่าปาล์มแรกจริงๆวันนี้ รับเสื้อเหลืองจากเฮียอาร์ทกันไป (รอดูรูปจากน้าอ๊อดกันนะคับ)

ถึงโรงเรียนวังทองหลางขาแรงทั้งหลายก็นั่งเหมาร้านของชำกินกันไประหว่างทีรอกลุ่มขาอ่อน ตามมาถึงช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมง ถึงตรงนี้ก็เริ่มจัดข้าวเหนียวไก่ทอดกันแล้วคับ 555 อิ่มกันแล้วก็ไหลลงอีหรอ กันต่อ แต่ผมซึ่งยังหลอนไม่หายกับอาการล้อหน้าสะบัดที่ 70 km/h ขอขึ้นรถตู้ พร้อมๆ กับจารย์ช้วง และเฮียอาร์ท ที่เหลือก็ไหลลงกันปายยย ผมก็เอารถลงเมื่่อถึงทางราบด้านล่าง ก็เริ่มทำท่าจะอัดตามขาแรง ซึ่งเฮียอาร์ทห้ามผมไว้ แต่ซักพัก เป็นเฮียอาร์ทเองที่อัดตามขาแรงไปซะงั้น 55 ทิ้งผมที่เริ่มจะง่อยกินปั่นสวนลม ไปคนเดียว เกือบถึงถนนมิตรภาพ มีพี่นุกนิกตามมาปั่นเป็นเพื่อนอยู่ช่วงนึง ถึงตรงนี้น้าอ้อน น้าเปาะ ขนรถขึ้นเก็บกันแล้ว แต่ผมกับพี่นุกนิกยังคิดว่าน่าจะยังไหว ขอลุยต่อถนนเส้นที่วิ่งจากแดรี่ฟาร์ม ไปเขาใหญ่

ผมขน จกย ขึ้นรถตู้ตรงมวกเหล็ก แล้วไปปล่อยตัวกันตรงจุดที่เห็นเฮียอาร์ทกับจารย์ช้วงปั่นอยู่ด้วยกัน แต่ไม่เห็นวี่แวว พีอ้อน เฮียอ้อ ปาล์ม เติ้ล ที่คง แรงนำหน้าไปไกลแล้ว แล้วก็มาเจอกลุ่มสีคิ้วแถวๆ นี้คับ ผมก็เอารถลงนัดกับพี่นุกนิกว่าปั่นกันไปเรื่อยๆ แต่เป็นผมเองไปเจอสีคิ้วคนนึงปั่นแซงมาพอดี ผมเลยอัดตามไป พี่นุกนิกยังตั้งหลักไม่ติดเลยหลุดกับผม ปั่น ไปเรื่อยๆ ผมก็เริ่มคิดแล้วว่าหาเรื่องป่าวเนี้ยเหมือนแรงอ่อนกำลังลงไปเรื่อยๆ แถมเจอเนินยาวๆ ตัดกำลังไปเรื่อยๆ โดยเฉพาะเนินที่ผ่านหน้าตรงที่กำลังสร้างคอนโด โหผมนี่อยากเลิกปั่นขึ้นเนิน แล้วเลี้ยวไปเช่าคอนโดนอนเลยดีกว่า แบบว่าหมดแรง มากๆ ตะคริวไม่มานะ แต่ขามันหวิวไม่มีแรงกดแล้ว สักพักพี่นุกนิกก็ตามมาเก็บผมจนได้ 55 แล้วก็ปั่นไหลๆไปเรื่อยๆ อะคับ จนไปถึงร้านจันผา กินข้าวพร้อมกันกับกลุ่มสีคิ้ว อย่างสนุกสนาน

สรุปก็มันส์มากอีกตามเคยคับ วันนี้ได้ประสบการณ์ยางระเบิดอีกเหอๆ แต่ที่รู้สึกได้ไม่มีเปลี่ยนคือสนุกมาก แม้จะเหนื่อยแล้วก็คิดว่านี่กูมาทำไมทุกที ที่ขึ้นเนินขึ้นเขายาวๆ แต่ผ่านมันไปได้ก็มันส์ดีอะคับ แถมได้ฮาเฮกันอีกตามประสาพี่น้องกัน สนุกไม่รู้ลืมคับ แม้ผมหลังๆ จะไม่ค่อยได้ออกบ่อยๆ ก็ประทับใจทุกคน รอดูรูปสวยๆจากพี่อ๊อดกันนะคับ

[Maa]

::@@

[aod_bison]

โห้...golf บรรยายซะ..คนไม่ได้ไปเห็นภาพละเอียดตลอดเส้นทาง ประมาณ 150 ก.ม.เลย...

[ปราโมทย์]

กอล์ฟ ขนาดนานๆๆ มาพิมพ์นะนี่ เห็นภาพเลยว่ะ

ใครอยากเป็นขาแรง ให้ไปซ้อมกับ CAAD 10 สีทีมนะ รับประกันความ อึด ทน ถึก ไม่มีหมด

[Triathlete]

มันส์มากน้องกอล์ฟ....

[chaiair]

มีกอล์ฟไปด้วยก็ดีอย่างนี้แหละ (ผู้บรรยายประจำทีม )