สรุปทริปขุนหาญ-อุบล-อำนาจเจริญ-มุกดาหาร-นครพนม

[khunhan]

ดูต้นเทียนแบบติดพิมพ์อีกครั้ง





ชมฝีมือแกะสลักเทียนของช่างเมืองอุบลฯ







เด็ก ๆ ที่ได้รับการปลูกฝังวัฒนธรรมที่ดี



ชมความงามแบบเด็ก ๆ บ้าง



ภาพที่เราสังเกตเห็นแล้วชื่นใจ
คุณแม่ ที่คอยเป็นพี่เลี้ยงให้ลูก ๆ ที่อยู่ในขบวน



คอยกางร่มให้ลูก



คอยให้น้ำเมื่อลูกกระหาย

[khunhan]

ต้นเทียนแบบติดพิมพ์เคลื่อนเข้ามาใกล้





ชมกันไปเรื่อย ๆ





ชมสาวงามยามสายอีกครั้งค่ะ

[khunhan]

เบื้องหลังการถ่ายทำ ได้รับความอนุเคราะห์จาก ช่าง วิชัยเกษา ช่วยลากจูงจักรยานให้
ต้องขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้อีกครั้ง





ไปชมต้นเทียนกันต่อค่ะ

[khunhan]

ความงดงามของครอบครัว







สายใยความผูกพันและความเอื้ออาทร

[khunhan]

หันไปแอบมองเห็นช่าง วิชัยเกษาและอาจารย์แสง ยังคงยิ้มให้ ประมาณ ตามสบาย



ความจริง ยังอยากชมขบวนเทียนต่อ แต่เนื่องจาก ภาระกิจเรายังไปต่ออีกไกล ดังนั้น จึงต้องจำใจบ่ายหน้าต่อไป

ออกมาพบสามล้อรับจ้างที่รอผู้โดยสาร



ฮั่นแน่ะ ทันสมัยซะด้วย ปิดหน้ากากป้องกันโรค



สามล้อเครื่องท่านนี้ บอกดูดน้ำหวานเย็น ๆ ดีกว่า



เรามุ่งหน้าไปวัดมหาวนาราม หรือวัดป่าใหญ่ เพื่อนมัสการพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง
รถติดเป็นสาย



พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู้บ้านคู่เมืองอุบลฯ



อาจารย์แสง กำลังดูแผงหนังสือรออยู่



ช่าง วิชัยเกษากับมาดเท่ห์ ๆ



เสือสนอง ขาเหล็ก ผู้ไม่เคยย่อท้อกับชีวิต



และคนงามที่สุดในทริป

[khunhan]

ดูเวลาใกล้เที่ยงพอดี ตกลงกันว่าไปรับประทานอาหารกันฝั่งวารินทร์ดีกว่า



ช่าง วิชัยพาเรามาชม unseen อุบลฯ เลียบสะพานเสรีประชาธิปไตย ข้างตลาดใหญ่









เราทั้งหมดปั่นขึ้นสะพานข้ามฟาไปวารินทร์ชำราบ

[khunhan]

ข้ามสะพานแม่น้ำมูลลงมาก็เป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ



ทางแยกไปสถานีรถไฟอุบลราชธานี ที่อยู่ในอำเภอวารินทร์ชำราบ



ข้างหน้าเป็นตลาดสดวารินทร์



เราข้ามแยกไฟแดงหน้าตลาดสด



พักที่นี่ ร้านอาหารตามสั่ง ใกล้บ้านช่าง วิชัยเกษา



มื้อนี้ อาจารย์แสง วารินทร์เป็นเจ้าภาพ และขอปั่นนำทางผ่านชุมชนเมืองวารินทร์ฯ ไปส่ง ส่วนช่าง วิชัยเกษา บอกว่า ต้องรีบเข้าบ้านแล้วละ เพราะปล่อยให้ลุกสาวเฝ้าบ้านอยู่ครึ่งค่อนวันจนอดดูขบวนแห่เทียนวันนี้

น้ำใจชาวเสือมากมายจริง ๆ ขอบคุณมากนะคะ








แอบมองดูท้องฟ้าตอนบ่ายโมงแล้วลอบถอนใจลึก ๆ
แดดแรงสมใจเสือสนอง ขาเหล็กจริง ๆ

[khunhan]

ถึงแยกไฟแดงเลี่ยงเมือง







ถึงหน้าบิ๊กซี วารินทร์ อาจารย์แสง ขอส่งเราแค่นี้ ขอบคุณมากค่ะ



ขณะนั้นเวลาบ่ายโมงกว่า ๆ แดดร้อนเปรี้ยงได้ใจเสือสนองจริง ๆ แต่เราบอก ไม่ไหวแล้ว



แวะซื้อน้ำร้านค้าข้างทาง ทั้งที่ปั่นมาไม่ถึง 10 กิโลเลย เรื่องของเรื่องคืออยากเข้าร่ม เสือสนองว่า
ไว้ไปพักศาลาข้างหน้า หลังจากสอบถามร้านค้าบอกว่า ตั้งแต่เค้าทำถนนสี่เลน ศาลาข้างทางก็ยังไม่ได้สร้างให้คืนเลย เอาไงนี้ มองไปฝั่งตรงกันข้าม โน่นเลย ใต้ถุนศาลาวัด





เราไม่สนใจแล้วทิ้งตัวนอนบนเตียงไม้ไผ่ทันที ตกลงกันว่า ของีบซัก 20 นาที



ผล็อยไปได้เดี๋ยว ๆ ได้ยินเสียงนกเขามาขันใกล้ ๆ ตื่นมาก็พบภาพนี้ หมดสภาพจริง ๆ

[khunhan]

การได้งีบแม้เพียงนิดเดียวเมื่อครู่ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างเห็นได้ชัด

ทั้งสองข้างทางจำหน่ายสินค้าไผ่จักสาน







ถนนกว้าง รถน้อย น่าจะปั่นสบายถ้าแดดไม่แรง และถ้าเป็นช่วงต้นทางเหมือนขาไป





ปั่น ๆ ไปก็อดชำเลืองมองระยะทางไม่ได้



ดูเหมือนเสือสนอง มีความมั่นใจเต็มที่ ยังคง ปั่นหมุนขาไปเรื่อย



ผ่านหน้าโรงพยาบาลสำโรงก๋อนถึงแยกอำเภอสำโรง





มาถึงร้านที่พบกับช่าง วิชัยเกษา ตอนขามาแวะพักกันอีกครั้ง เห็นแตงโม คิดถึงป๋าสมเกียรติ คนชานเมืองเคยบอกว่า
แตงโมนั้นเหมาะนักสำหรับนักเดินทาง เลยขอเฉาะเติมน้ำตาลกันหน่อย

[khunhan]

มองดูท้องฟ้า ครึ้มอีกแล้ว



ปั่นผ่านซุ้มนนทรีย์ร่มรื่นดี











ครึ้มได้ไม่นานแดดเปรี้ยง ๆ มาอีกแล้ว ต้องห่อกันให้มิดชิดหน่อย







เข้าโค้งหนองงูเหลือม





ดูเวลาขณะนี้ เกือบ 5 โมงแล้ว อีกชั่วโมงเศษ ก็น่าจะถึงกันทรลักษ์ แต่ไหง ขามันเริ่มหนักขึ้น ๆ
แอบภาวนาในใจ ขอให้ฝนตกทีเถอะ



ถึงอำเภอเบญจลักษ์ พบแม่ลูกคู่นี้



สามแยกทางเข้าที่ว่าการอำเภอเบญจลักษ์





ข้ามสะพานเสียว





โรงเรียนเบญจลักษ์พิทยา

[khunhan]

ถนนช่วงนี้ร่มรื่นดี



ข่ามสะพานห้วยขะยูง







ภาพที่เห็นจนชินตา





ผ่านวิทยาลัยการอาชีพกันทรลักษ์ แหล่งฝึกอาชีพสำหรับเยาวชนใกล้บ้าน



ถึงแล้วแยกบ้านจาน

[khunhan]

ใกล้ถึงแยกบ้านจาน







ติดไฟแดง ได้โอกาสพักขาอีกครั้ง



ข้ามแยกมา เสือสนอง ดูเหมือนใจเย็น ปั่นร้องเพลงฮึมฮัมตลอดเวลา



พืชเศรษฐกิจที่กำลังฮอทสุดขีด





เหลือเพียง 11 กิโล เสือสนองถึงบ้านแล้ว











โอ้เย้ !! ถึงกันทรลักษ์แล้ว แยกไฟแดงกันทรลักษ์ค่ะ



เสือสนอง ขอเป็นเจ้าภาพเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวซักมื้อ ได้เลย ไม่ขัดศรัทธาอยู่แล้ว





เราทานบะหมี่หมูแดง



ส่วนเสือสนองทานก่วยเตี๋ยวไก่มะระ



เสือสนอง ถึงบ้านแล้ว ท่าทางสดชื่น ไม่มีอิดโรยให้เห็นเลยจริง ๆ



ชอบจริง ๆ รองเท้าสีชมพูคู่นี้



แล้วเสือสนอง ขาเหล็ก ผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้ ก็หันหลังให้ แยกตัวกลับบ้านไปก่อน โดยเสนอว่า ให้เราปั่นรอไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวจะไปเปลี่ยนเป็นมอเตอร์ไซค์ ไปส่ง เราบอก เอาสิ ถ้าจะปั่นไปส่ง



ภาพเมืองกันทรลักษ์ยามตะวันอ่อนแสง



ศาลหลักเมืองกันทรลักษ์ (อีกครั้ง)



ขาวงามเด่นเป็นศรีสง่าแก่บ้านเมือง



น้ำพุในสวนสุขภาพในบริเวณเดียวกัน ถึงตรงนี้ ติดแยกไฟแดงอีกครั้ง ดูเวลาขณะนี้ 18 นาฬิกาพอดี

[ป๋าเกียรติ]

ขอบคุณครับคุณหมอทียังคิดถึง ถายภาพดว้ยตัวเอได้สวยม าก บันยายได้ดีคนอ่าแล้วยังสนุกดว้ยครับ

[khunhan]

ขอบคุณครับคุณหมอทียังคิดถึง :ถ่ายภาพด้วยตัวเองได้สวยมาก บรรยายได้ดี คนอ่านแล้วยังสนุกดว้ยครับ

สวัสดีค่ะ ป๋าสมเกียรติ แหม พาดพิงนิดเดียว รู้ข่าวเร็วจัง

จากนี้ไป เราต้องเดินทางคนเดียวแล้ว



ถนนสายนี้ สวยงาม บรรยากาศเหมาะกับการปั่นจักรยานมาก



ระหว่างทางซ้าย-ขวา เป็นป่าสัก







ไร่มันสำปะหลัง



ข้างหลังเป็นสวนยางพารา



ข้างหน้าเป็นไร่ข้าวโพด ข้างหลังเป็นสวนยาง



ถึงบ้านเขวา เกษตรกรพร้อมพาหนะคู่ครอบครัวกำลังเดินทางกลับเคหะสถาน



ได้ยินเสียงกบเขียด เสียงสัตว์เล็ก ๆ ร้องดังระงมเซ็งแซ่ ราวกับว่าเค้าดีใจ ที่เห็นเรากลับมาแล้วงั้นแหละ ฟังเสียงธรรมชาติแล้วก็เพลินดีเหมือนกัน







ตะวันอ่อนแสงลงทุกที เราเริ่มเร่งความเร็วอีกนิดนึงเพื่อให้เข้าถึงเขตขุนหาญก่อนมืด







แต่ดูเหมือนจะไม่ทันแล้ว ตะวันคล้อยต่ำลงทุกที

[khunhan]

การปั่นช่วงนี้ อารมณ์ของเรานิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะต้องเอาใจจดจ่อกันเส้นทางที่มืดเข้าทุกที
โดยเฉพาะเมื่อมีรถสวนมา ต้องเปิดไฟกระพริบตลอดเวลาเพื่อให้สํญญาน
เราตกหลุมใหญ่ ๆ จวนเจียนจะล้มอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยความระวังตัวไว้แล้ว จึงไม่เกิดเหตุขึ้น



และในที่สุด ทุ่มกว่า ๆเราก็ปั่นถึงในเมืองขุนหาญ



ผ่านหน้าโรงพยาบาล





ก่อนจะเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลที่พัก





ที่นี่ โรงพยาบาลขุนหาญ มาตรฐาน ISO 9001 : 2000



เราถึงบ้านอย่างปลอดภัยเมื่อเวลา เกือบ 2 ทุ่ม เป็นอันเสร็จสิ้นภาระกิจที่ตั้งใจไว้ในครั้งนี้