แจกของขวัญวันเด็กแห่งชาติลาว ณ โรงเรียนที่สูงที่สุดภูที่สูงที่สุด(ภูเบี่ย)ในลาวเขตพิเศษไซสมบูนโดยความอุปการะคุณของอ้ายคำไดหน้า55

โลมาโด้

ภาพชุดนี้ขอมอบเป็นพิเศษ ให้กับ อ้ายคำไดกับแม่ดา ผู้ให้การอนุเคาะห์ข้าพเจ้าแทบจะทุกทริปที่ไปเยือนลาว แม้แต่รถที่ใช้ถีบก็ยืมอ้ายคำไดบางทริปยืมทุกอย่าง กระเป๋า แม้แต่กระติกน้ำ ยางสำรอง เสื้อที่ใช้ปั่น ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง

โลมาโด้

โลมาโด้

โลมาโด้

โลมาโด้

โลมาโด้

โลมาโด้

โลมาโด้

โลมาโด้

หากเปรียบภาพ เชกูวาร่า ที่แสดงออกถึงความมุ่งมั่น ความไม่กลัว ผมขอเปรียบภาพนี้ของอ้ายคำได เปรียบดั่ง ความเมตตาต่อ ความปราถนาดีต่อเด็กน้อย ผมขอยกย่องให้เป็นภาพเอกแห่งทริปนี้ ด้วย แววตาแห่งความเมตตา ท่วงท่าที่นอบน้อม ที่สุดในใจผมครับภาพนี้

โลมาโด้

หายหน้าหายตาไปหลายวัน ไปแข่งสุราษ ปั่นหรอยใจเกิน100รุ่น 120 กม ถ้วย มี 10 อันดับ ผิดพลาดทางแทคนิค เลยได้อันดับ 8 แถมผิดพลาดตอนรับถ้วยไปอาบน้ำเลยไม่ได้ขึ้นรับถ้วยอีกเซ็ง จริงๆ มาต่อกัน หลังจากแจกของเด็กน้อยก็มีผู้กล้าอีก 12 ท่านไม่กลับจะเดินทางต่อไปในเส้นทางที่ไม่เคยมีใครถึบมาก่อนไปออกบ้านท่าเวียง ตั้งแต่ปั่นมาเพิ่งเจอคำว่า ขึ้นก็เข่น ลงก็เข็น แถมมีพนักงานรับบริจาคโลหิตตามรายทาง ทางเส้นนี้ทำให้นึกถึง อ้ายซา ขึ้นมาทันทีของชอบของอ้ายซา เพิ่น อิอิอิ