ตามนั้นครับเสือสมัน เขียน:เสียเวลาอ่านตั้งแต่ต้นจนจบครับ ไม่ได้ข้ามคอมเม้นท์ไหนเลยสักอัน ว่าจะแค่อ่านเฉยๆ แต่พอมาถึงตอนที่คุณเขาไปลงบันทึกประจำวันกับเจ้าหน้าที่แล้ว ผมรู้สึกหดหู่ใจอย่างไรชอบกลครับ
ผมว่าคนเราหากกล้าหาญพอที่จะยอมรับว่าตัวเองกระทำพลาดไปและก่อเกิดเป็นความผิดจริง ถึงขนาดออกมาประกาศขอโทษเพื่อชดใช้ความผิดในการกระทำของตนชดใช้ให้กับผู้เสียหาย ขอให้ทนต่ออีกหน่อยเถอะคับกับคำตำหนิจากสังคมที่คุณไปให้เขาไว้ด้วยข้อมูลไม่ชัดเจน ต้องไม่ลืมครับว่า แม้โทษจะได้รับการชดใช้ในแง่กฎระเบียบโดยการลงกระทู้แจ้งขออภัยแล้ว ยังมีบทลงโทษจากสังคมที่ถูกคุณลวงเฝ้าดูอยู่ ซึ่งมาตราการลงโทษของสังคม แม้แต่ศาลก็ไม่สามารถไปบังคับให้ใจเขาเปลี่ยนมาชอบคุณได้
ผู้กระทำผิดหากสำนึกในความผิดของตนจริงแล้วต้องยอมรับการลงโทษจากสังคมด้วย จะทำท่าพยศ ขึ้นมาฟาดหัวฟาดหาง ประหนึ่งผู้ได้รับการชำระบาปให้บริสุทธิ์แล้วมิได้ แม้คุณจะบอกว่า ผมได้ขอโทษต่อผู้เสียหายไปแล้ว จะเอาอะไรอีก อย่าลืมครับว่า คุณยังมีความผิดที่ยังรอการชดใช้กับผู้คนในสังคมที่คุณไปให้ข้อมูลผิดๆ และพยายามใช้เขาเป็นเครื่องมือมากดดันผู้เสียหายให้กลายเป็นคนผิด ใจเย็นๆ และจงยอมรับการลงโทษจากสังคมที่ถูกคุณหลอกลวงอย่างผู้รู้สำนึกเถอะครับ เชื่อว่าผิวคุณคงไม่บางขนาดโดนนิดโดนหน่อยจะเป็นจะตาย มันเทียบไม่ได้กับความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับผู้เสียหายที่คุณไปเคลมเขา ไปเรียกร้องกับเขา ซึ่งหากคุณทำสำเร็จ ลองจินตนาการดูว่า เขาเจ็บปวดแค่ไหน.............
แนะนำให้อยู่นิ่งๆ เถอะครับ จะได้มีเวลานั่งทบทวนว่า ตอนที่คุณกำลังกระทำการลวงโลกอยู่นั้น ผู้เสียหายที่ขายล้อให้คุณ ความรู้สึกคงไม่ต่างกับที่คุณรับรู้อยู่ตอนนี้หรอก ..... อย่าให้มันพลุ่นพล่าน ทุรนทุรายอยู่ไม่ได้จนต้องแจ้นไปแจ้งความ รับไม่ได้ที่มีคนด่า แค่นี้ยังน้อยครับ ลองนั่งคิดเงียบๆและนึกย้อนไปตอนที่คุณคนขายล้อให้คุณ โดนสังคมกระหน่ำ เขาทุกข์แค่ไหนแต่ไม่เห็นเขาวิ่งไปแจ้งความเนาะ.........
+ 999