ความพยายามครั้งที่ 6 กับดอยสุเทพ

[tomaxe191]

ผมเป็นคนที่ไปเชียงใหม่บ่อยครับ ส่วนใหญ่ไปเรื่องงาน เวลาไปก็จะเอาเจ้า แดงน้อยไปด้วย ( bianchi impluso สีแดง ) พึ่งเปลี่ยนมาจาก trek 2.5 ไปทุกครั้งก็จะเห็น ดอยสุเทพอยู่แถวๆที่พักเสมอๆ ตั้งแต่ยังไม่มีจักรยาน จนมีคันที่ 2 แล้วก็เลยตั้งใจว่าจะขึ้นให้ได้ซักวัน จากเท่าที่ลองมา มันไม่หมูอ่ะ เราเป็นหมูไปเลยเห็นเพื่อนๆนักปั่นซอยขากันขึ้นไปแล้วได้แต่มองว่า ขึ้นไปได้ยังงัยหว่า ก็เลยลองพยายามมาหลายครั้ง ครั้งนี้ครั้งที่ 6 ก็ขึ้นไปอีกคราวนี้ขึ้นไปได้เรื่อยๆเหลืออีก 5 กิโล หยุดบ้าง พักบ้าง ใจก็คิดว่าไม่ไหวแล้วอยากลงแล้ว อีกใจก็คิดว่าน่าจะได้เพราะว่ามาได้ไกลกว่าทุกครั้ง ก็ขึ้นไปอีก ใจก็คิดว่าถ้าคราวนี้ขึ้นไม่ได้อีก จะไม่มาขึ้นแล้ว ก็ไปเรื่อยๆ มองตัวเลขกิโลบนพื้นไปเพื่อนๆน่าจะเคยเห็นมันมีตัวเลขลดลงไปที่ 1 หลัก นับไปครั้งละ 10 เมตร ผมคิดว่าอย่างนั้นนะ ก็ขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงตรงนี้ตามรูปครับ







ก่อนถึงโค้งขุนกัณฑ์ หักมุมพับศอกชัน คอตๆ แล้วก็ยังชันต่อไปอีก จอด เข็นเลย สรุปว่าความพยายามครั้งที่ 6 สำเร็จขึ้นไปได้ อีกนิดนึงจะถึงแล้ว ในใจคิดว่า เอาวะอนุโลมละกันว่าถึง อยากบอกว่ามันเป็นการขึ้นเขาที่เหนื่อยมาก ยิ่งคนกรุงเทพอย่างผมเขาไม่มีให้ซ้อมมีแต่สะพานลอยข้ามแยก หรือไม่ก็อุโมงค์ มันช่างยากเย็นเหลือเกิน แต่ความรู้สึกของความสำเร็จที่ได้มันรู้สึกว่าทำได้แล้ว ทำให้มีกำลังใจว่าคราวหน้าจะต้องเอาให้ดีกว่านี้ให้ได้ต้องขึ้นไปให้ได้โดยพักให้น้อยที่สุดให้ได้

[BlackBody]

[Gemini]

ยินดีด้วยครับ

[tomaxe191]

นี่ยังรู้สึกเหมือนอยากต่ออยู่เลย วันอาทิตย์นี้ว่าจะไปเขาใหญ่อยากรู้ว่ามันจะต่างกันมั้ย มันเหมือนเสพติดเลย

[สองปัน]

ผมคนเชียงใหม่ครับ ยินดีด้วยสำหรับความพยายาม ท่านต้องทำสำเร็จในเร็ววัน ไม่นานเกินรอ เป็นกำลังใจให้นะครับ

[nang01]

ยินดีด้วยครับ

[lotus]

โค้งสุดท้าย ผมปั่นหมอบขึ้นเมื่อ 7 ปีก่อน ก็ต้องลุกขึ้นมาโยกครับ เพราะนั่งปั่นไม่มีแรงกดบันไดแล้วครับ

ผมคนปากเกร็ดก็ไม่มีเขาซ้อมเหมือนกัน อาศัยปั่นบ่อยๆ ปั่นยาวๆ ทดแทนการฝึกขึ้นเขาครับ

มีขาแรงสวนธนเคยให้คำแนะนำนานมากแล้ว คือไม่มีเขาให้ซ้อม ให้ฝึกปั่นเกียร์หนักสุด และฝึกโยกสลับกับนั่งปั่น จะช่วยเรื่องขึ้นเขาได้ ผมอาศัยตำรานี้ฝึกโดยตลอด คือปกติผมชอบปั่นเกียร์เบา เล่นรอบขาสูง และเมื่อปั่นไปได้สัก 30 นาที ก็เริ่มใช้เกียร์หนักสุด นั่งปั่น สลับ ยืนโยก ทำแบบนี้ราวๆ 20 นาที แล้วกลับมาเล่นเกียร์เบารอบขาสูงเหมือนเดิม

ลองฝึกแบบนี้สิครับ ผมฝึกตามคำแนะนำขาแรงวรวิทย์สวนธนแล้วได้ผลครับ จึงขอบอกต่อๆ กันไปสำหรับคนที่ปั่นทางราบตลอด

[tomaxe191]

ขอบคุณมากครับ นี่เทคนิคเลยครับ ท่านเทพ โล

โค้งสุดท้าย ผมปั่นหมอบขึ้นเมื่อ 7 ปีก่อน ก็ต้องลุกขึ้นมาโยกครับ เพราะนั่งปั่นไม่มีแรงกดบันไดแล้วครับ

ผมคนปากเกร็ดก็ไม่มีเขาซ้อมเหมือนกัน อาศัยปั่นบ่อยๆ ปั่นยาวๆ ทดแทนการฝึกขึ้นเขาครับ

มีขาแรงสวนธนเคยให้คำแนะนำนานมากแล้ว คือไม่มีเขาให้ซ้อม ให้ฝึกปั่นเกียร์หนักสุด และฝึกโยกสลับกับนั่งปั่น จะช่วยเรื่องขึ้นเขาได้ ผมอาศัยตำรานี้ฝึกโดยตลอด คือปกติผมชอบปั่นเกียร์เบา เล่นรอบขาสูง และเมื่อปั่นไปได้สัก 30 นาที ก็เริ่มใช้เกียร์หนักสุด นั่งปั่น สลับ ยืนโยก ทำแบบนี้ราวๆ 20 นาที แล้วกลับมาเล่นเกียร์เบารอบขาสูงเหมือนเดิม

ลองฝึกแบบนี้สิครับ ผมฝึกตามคำแนะนำขาแรงวรวิทย์สวนธนแล้วได้ผลครับ จึงขอบอกต่อๆ กันไปสำหรับคนที่ปั่นทางราบตลอด

[DNA-]

เยี่ยมเลยครับพิชิตจนได้


6 ปีหลังผมปั่นแต่ไปทำงาน สะพานสูงๆไม่ค่อยได้สัมผัส มีแต่สะพานข้ามคลองธรรมดาๆ
แต่เดิมที่ต้องปั่นไปเรียนต้องข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในหลายๆ สะพาน ตอนนี้แค่ขึ้นสะพานหัวช้างก็ยังทำเอาเหนื่อย ล่าสุดขึ้นสะพานสาทร ด้วยความเร็วไม่ต่ำกว่า 32 พอลงมาฝั่งธนทำเอาท้อใจเลย ทั้ง Taxi / รถส่วนบุคคลจอดรอกัน เฮ้อ .....

[soontorn1]

เป็นคนกรุงเทพก็ต้องทำใจครับ ภูมิประเทศได้แค่นี้ ผมเองชอบภูเขามากๆ ตัดสินใจย้ายครอบครัวมาอยู่เมืองเลย ภูเขาเยอะขี่จักรยานมันดีครับ

[demolisher]

ผมเป็นคน กทม. และอยู่ กทม. ครับ ก็ขึ้นเขาชันได้อยู่นะ ตอนนี้หากขึ้นดอยสุเทพถึงพระธาตุน่าจะไม่ถึงชั่วโมงนะแต่ตอนผมขึ้นครั้งแรกใช้เสือภูเขาหนัก 12.x kg กับเป้น้ำ 2 kg กับน้ำอีก 2 กระติกปั่นไปกลับจากท่ารถอาเขตเฉพาะขาขึ้นใช้ไปชั่วโมงกลางๆ (ผมนับเวลารวมเวลาแวะกินน้ำกินหนมถ่ายรูปและเวลาอู้-ทุกอย่าง) ผมว่าเขาใหญ่น่าจะมีช่วงชันที่ยาวกว่านะ และรวมๆ ก็ระยะทางไกลกว่าดอยสุเทพด้วยหละ เหงากว่าด้วย (เนื่องจากผมเกรงว่าอาจจะไม่ค่อยดีหากบางท่านไม่ไหวหรือเกิดเหตุฉุกเฉินกลางทางยิ่งหากเราดูแลตัวเองกับจักรยานอาจจะยังไม่ค่อยชำนาญ) กับถ้าอยากจะท้าทายยิ่งขึ้นเขาใหญ่ก็มีเขาเขียวหรือที่บางท่านเรียกว่าหอเรด้าร์ที่โหดยิ่งขึ้นไปอีก-แต่ไม่รู้เขาซ่อมทางขรุขระเสร็จหรือยัง-เพราะเสี่ยงกับหมอบทั้งขาขึ้นและโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือขาลง

ซ้อมขาหนักทั้งทางถนนและกับเทรนเนอร์ก็ได้นะครับ (เว้นเทรนเนอร์บางรุ่นหรือเทรนเนอร์เสีย) ไม่จำเป็นต้องมีสะพานหรือทางชันยาวๆ หรือไม่งั้นลองขยันซ้อมที่คลองส่งน้ำฯ หรือที่สุวรรณภูมิ เน้นปั่นต้านลมเอาเป็นเอาตายเพราะแถวนั้นลมแรงใช้ได้ ...โซ่อาจจะยืดเร็วกว่าเพื่อนหน่อยแต่ก็แสดงว่าเราได้พัฒนาตามวัตถุประสงค์แล้วเนาะครับ



ปล.
ผมเองคิดว่าหากปั่นเดี่ยวที่คลองส่งน้ำฯ แบบที่รอบละ 2x kg ให้ได้ครั้งละ 2 รอบ จบให้ได้ใน 2 ชั่วโมงรวมทุกแวะทุกอู้รวมเวลาพักที่ร้านน้ำด้วย ขึ้นดอยสุเทพสบายๆ ครับ ส่วนที่สุวรรณภูมิก็น่าจะซัก 3 รอบในไม่เต็ม 2 ชั่วโมงก็คงจะคล้ายๆ กันครับ

[อุ๊บางแค]

สุดยอดครับ

[mcgathekop]

ครั้งหน้าเอาให้ถึงพระตำหนักภูพิงค์ฯ นะครับ อีก 4 กิโลเองครับ

[tomaxe191]

ครั้งหน้าเอาให้ถึงพระตำหนักภูพิงค์ฯ นะครับ อีก 4 กิโลเองครับ

คราวหน้าจะคลานขึ้นไปให้ถึงครับ

[Tommy Bkk]

อยู่กรุงเทพเหมือนกันครับ เคยขึ้นแค่ครั้งแรกและครั้งเดียวครับเมื่อปีที่แล้ว เล่นซะ 3 ชั่วโมงครึ่งกว่าจะถึง มันเป็นช่วงเวลาที่สู้กับใจตัวเองจริงๆเพราะมันมีความคิดที่จะเลี้ยวรถลงอยู่ตลอดเวลา พอถึงจุดชมวิวว่าจะไม่ไปต่อละ พี่ที่ขายน้ำบอกขึ้นไปเลยน้องอีกนิดเดียวจะถึงแล้ว สุดท้ายก็กลั้นใจปั่นขึ้นไปไม่มองยอดเลยปั่นดูทางนิดๆที่เหลือก้มมองพื้นตลอด มีโอกาศว่าจะไปขึ้นอีกซักทีหวังว่าคงจะใช้เวลาเร็วขึ้นอีกซักนิ๊สสส
ปล.ขาลงนี่สนุกสะใจจิงๆ