สรุปทริปปั่นไปมอบของขวัญวันเด็กแห่งชาติ สปป.ลาว ณ.เมืองไซยสมบูน ร่วมคณะพี่ดาราวรรณ และสมาพันธ์นักถีบแห่งชาติลาว 30-2 มิ.ย. 56

[เอส-เมอร์ริด้า]

...รถทีมงานต่างๆ มากันหลายคัน ทุกคนร่วมมาช่วยเหลือเซอร์วิสนักปั่นที่อาจจะปั่นต่อไม่ไหว ก็ได้ช่วยเหลือขึ้นรถให้ถึงโรงเรียน เพื่อให้ทันกับการมอบของขวัญให้ทัน ต้องขอขอบคุณทีมงานทุกๆ คัน ในการร่วมแรงใจในครั้งนี้ แม้การเดินทางจะยากลำบากแค่ไหน

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ผมจอดถ่ายรูปอยู่ด้านหลัง มองไปข้างหน้า เห็นรถจอดกันอยู่นาน พอปั่นไปถึงถึงได้รู้ว่าเจอเนินโค้งหักศอกชันสุดๆ และเป็นถนนขรุขระมีร่องน้ำ และก้อนหินลอยเต็มไปหมด ผมก็ต้องอัดขึ้นเนินอย่างเต็มที่ ควงล้อหมุนไปแบบร้อยรอบต่อนาทีได้มั๊ง กว่าจะรอดเนินโหดนี้ได้ ในใจคิดเส้นทางข้างหน้าคงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบที่บอกว่าชิลๆ ซะแล้ว มันโรยด้วยก้อนหินลอยโตๆ ซะมากกว่า 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

....สวัสดีครับพี่ดาราวรรณ ยังไม่นอนอีกเหรอครับ เรื่องการถ่ายภาพต้องละเอียดอย่างพี่ดาราวรรณเนี่ยแหล่ะครับ ถึงจะได้รูปที่ดีที่สุดได้ แม้แต่รายละเอียดเล็กๆ ก็ไม่ควรมองข้าม

....ลุงเนตรเจอเนินนี้ ต้องขอยอมๆๆ ขึ้นรถเซอร์วิสเป็นคนแรก 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

....จากที่ผมอัดขึ้นเนินมาได้ ก็ปั่นไปต่อ เห็นแต่ละคนจอดพักกันทั้งหมด ผมยังแรงดีอยู่จึงปั่นต่อไปเรื่อยๆ ตามกลุ่มขาแรงของนักปั่นลาว เกาะไปได้แบบล้อต่อล้อ จนมาถึงเนินชันสุดๆ อีกเนินหนึ่ง และดูเหมือนจะมีหินลอยเต็มกว่าเินินที่ผ่านมาด้วย แถมเจอร่องน้ำกัดเซาะเป็นทางยาว ผมไม่สามารถปั่นขึ้นไปยอดเินินนี้ได้ ต้องเอาเท้าแตะพื้นเสียจังหวะ แต่ก็เหมือนโชคดีมีพ่อลูกชาวเขาเดินผ่านมาได้จังหวะพอดีมุมได้ทันที แม้จะเบลอไปบ้างแต่อารมณ์ภาพที่ได้ชอบมากครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

......ได้ทำแนวขาวดำไว้อีกภาพ จึงนำมาลงให้ดูด้วยนะครับ ได้แววตาของเด็กมองตรงมายังกล้องแบบสงสัย ทำใ้ห้ภาพดูดีขึ้นมากๆ เลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

....แต่ละคนพยายามไต่ขึ้นมา แนวเส้นทางโค้งเป็นรูปตัวเอส ทำให้ภาพมีเส้นสาย นำสายตาเป็นองค์ประกอบภาพที่ดี ด้านหลังนั้นคือเมืองไซยสมบูนที่อยู่ไกลๆ ของภาพ เราปั่นขึ้นมาเกือบจะ 1700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

....ไม่ได้ปั่นด้วยกันมานาน พอได้รู้ว่าพี่เชนจะมาทริปนี้ด้วยกัน จึงดีใจมากๆ ครั้งนี้ไ้ด้มีโอกาสตามเกาะล้อพี่เชนได้ตลอด เพราะพี่เค้าขาแรงเรื่องขึ้นเขาอย่างมาก รอบขาควงอย่างรวดเร็วเหมือนหนูถีบจักรเลย กลุ่มทีมล้างตาของผมก็เหลือไม่กี่คน หวังว่าทริปถัดไปหรือย้อนรอยวงกลมเชียงใหม่ - แม่ฮ่องสอน คงได้มาเจอกันอีกครั้ง

[เอส-เมอร์ริด้า]

.....พ้นเนินชันเมื่อกี้ ปั่นขึ้นๆ ลงๆ ก็มองเห็นรถจอดกันอยู่ เป็นเหมือนจุดชมวิวทุ่งหญ้าเบื้องหน้า สวยงามเหลือเกิน สอบถามว่าจุดนี้สามารถมองเห็นภูสามสุ่มได้เลย และเมื่อท้องฟ้าเป็นจะเห็นภูเบี้ย และภูสามเหลี่ยม ที่สูงเป็นอันดับ 1 และ 2 และ 3 พร้อมๆ กันได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

....มาถึงจุดนี้ทุกๆ คนจอดพักกันก่อน มองความงามของขุนเขาที่ธรรมชาติสรรสร้างขึ้นมา ทั้งพี่เชน และพี่สิงขร ก็ขอหยุดพักชมความงามด้วยเช่นกัน เบื้องหน้ามองแล้วยังต้องไต่ักันต่อไปอีกครับ เส้นทางก็จะขึ้นๆ ลงๆ สลับกันไป ไม่ยากเหมือนที่ปั่นผ่านกันมาแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

....มุมนี้จะมองเห็นภูเบี้ยชัดเจน แต่เสียดายที่มีเมฆปกคลุมทั่วทั้งยอดเขา จึงมองไม่เห็นยอดลูกสุดท้ายนั่นแหละครับ แต่เราก็สามารถมายืนจุดที่สุดสุดของเส้นทางเรียบร้อยแล้ว ก็มองเห็นวิวไกลๆ ได้เกือบทั้งหมด ถ้าท้องฟ้าเปิดคงสวยกว่านี้มาก

[เอส-เมอร์ริด้า]

....เรามองเห็นเส้นทางที่ดิ่งลงไปยังเบื้องล่าง เส้นทางมองดูแล้วดาวฮิลลงอย่างมันส์ที่สุด จุดที่เราจะไปถ้ามองตรงไปจะเห็นภูเขาลูกสุดท้าย นั่นแหละคือเป้าหมายของเราในการมอบของขวัญให้เด็กๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

....อีกมุมมองหนึ่ง พอมองเห็นฉากหน้าเพื่อให้เกิดมิติของภาพได้ การวัดแสงไม่ค่อยได้เน้น จึงออกมาโอเวอร์มากด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

.....ผมยังไม่เก่งเรื่องภาพแนวขาวดำ ไฟล์ภาพไม่ได้ถ่ายแบบ raw มาด้วย การไล่โทนก็เลยขาดตอน บางครั้งเราต้องคิดก่อนถ่ายด้วยซ้ำครับว่าอยากได้ภาพแนวไหน ในการถ่ายทอดได้ดีที่สุึด

[เอส-เมอร์ริด้า]

.....พยายามมองหารูปทรงที่ดี จากสถานการณ์จริงๆ ผมไม่คอ่ยได้คิดมาก ใจร้อนเกินไป ถ่ายภาพแต่ละครั้งอย่าึพึ่งเอากล้องถ่ายทันที เราต้องดูด้วยสายตาให้ทั่วๆ ก่อน จนพบมุมที่คิดว่าโอเคแล้วค่อยจับกล้องเล็ง

[เอส-เมอร์ริด้า]

....มีโอกาสเก็บภาพหมู่บ้างแล้วครับ เก็บไปหลายๆ ช๊อตดีมั่ง ไม่ดีมั่ง สีหน้าแต่ละคนดีใจกันมาก สนุกสนานเต็มที่ เป็นทริปที่น่าประทับใจยิ่งนัก คงต้องหาโอกาสร่วมทริปแบบนี้ในโอกาสข้างหน้าต่อไป