Surly อำเจ้าของร้านเล่นๆ
วันนี้ นำเหนอในท้องเรื่อง
" แล้วเอ็งจะวิ่งทามมาย "
เรื่องนี้เป็นเรื่องของอนาคตแห่ง กรุงเทพมหานคร
เมโทรโพลิส ที่พัฒนา ได้เยี่ยงมหานครทั่วโลก
ถึงเวลานั้น
ปตท กิจการรุ่งเรืองจัด
ขนาดส่งท่อแก้สหุงต้มไปถึงครัวเรือนเลย
นายเหมียว อมหนวด กับ นายสื่อ ห้าพยัก
เป็นพนักงานตรวจมาตรวัดแก๊ส ตามบ้าน
ทุกปลายเดือน
สองคนนี้จะขับรถตระเวณไปตามถนน
จอดรถที่ปากซอย
แล้วเดินไล่จดมิเต้อร์แก๊ส
ตามบ้านทุกหลังในซอยจนครบ
ปลายเดือนนี้ก็เหมือนกัน
นายเหมียว กับ นายสื่อ ก็มาจดมาตรตามกิจวัตร
ไล่ไปจนถึงซอยสุดท้ายของถนน ย่านท่าแพะ
แกก็จดมาตรแก๊สไล่ไป
จนถึงบ้านหลังสุดท้ายก้นซอย
ซึ่งเป็นบ้านของ
ป้าเย
ตอนแกจดบันทึกมาตร
ป้าเย ก็แอบยืนดูสองคนนี่อยู่ในบ้าน
พอจดมาตรหลังสุดท้ายเสร็จ
นายเหมียว บอกกะนายสื่อ ห้าพยัก เลย
" นี่ ตาห้าพยัก เห็นโผมเหี่ยวๆอย่างนี้น่ะ โผมยังฟิตปั๋งนาเฟร๊ย "
" จิง อ่า ดี๊ น้องเหมียว " นายห้าพยัก หัวเราะเชิงเย้ยๆ
" โผมเชื่อหรอก "
" เอางี๊ไม๊ เรามาวิ่งแข่งกัน ไปที่รถที่ปากซอย ถึงก่อนชนะ แพ้เลี้ยงเบียร์ "
" ตกลง "
ทั้งคู่วิ่งแข่งกันเลย
ไปที่รถ จอดอยู่ปากซอย ห่างไปเกือบกิโลเมตร
ใส่กันสุดฝีตรีน
จนถึงรถ หอบแฮ่กๆ
พอทั้งคู่หันกลับมา
ปรากฏว่า มีป้าเย
ลากเจ้าโตเป้ หมาตัวโปรดวิ่งตามมาติดๆ
ป้าเย หอบตัวโยน
ตาเหลือกทำท่าจะเป็นลม

แฮกๆๆๆๆๆ
พอหายเหนื่อย
นายเหมียว ถามป้าเยเลย
" ป้าเย วิ่งตามพวกโผมมาทามมายอ่า "
" ช้านเห็นคุณสองคนจดมิเต้อรแก๊ส กันอยู่
อยู่ดีๆพวกคุณก็เผ่นแน่บ
ลองเห็นพนักงานแก๊สไวไฟเล่นเผ่นแบบนี้
เป็นใคร ใครก็เผ่นตามทั้งนั้นแหละคู๊นนนนน......... "
