ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน#16 ปั่นส่ง"ดอยอินท์ สองน่อง"เสร็จ .. ก็ปั่นมันไปเรื่อยๆก่อนแล้วกันนะ"เจ้านกขมิ้น" .. [4 - 17 ก.พ.]

[kobfujar]

อีกไม่ถึงชั่วโมง..ก็มาถึงสะพานท่าปาย ที่ผู้คนมักจะพลุกพล่าน
แต่วันนี้ สะพานเหมือนจะเป็นของผมคนเดียว






แวะนั่งกินน้ำแข็งใสดับร้อนในอีกฟากฝั่งหนึ่งของน้ำปายสักหน่อยครับ

[kobfujar]

สักพักก็ปั่นเข้ามาที่บ่อน้ำร้อนท่าปาย
จำไม่ได้แล้วว่าเสียค่าเข้าค่าพักกางเต๊นท์เท่าไหร่ น่าจะราว 90 บาท และ คืนนี้ มีเต๊นท์เดียวครับ


กางเต๊นท์นั่งพักได้สักครู่ก็ลองเดินขึ้นไปสำรวจบ่อน้ำท่าปายที่ขึ้นชื่อสักหน่อย

ตรงนี้เป็นบ่อบน ห้ามลง แต่ใครจะกล้าลง น้ำมันร้อนมากเลย


บ่อบนใกล้ๆกัน

[kobfujar]

จะมีลำธารด้านล่างที่เขาทำไว้ให้ลงไปแช่ น้ำจะร้อนน้อยลงกว่าหน่อย แต่ผมคิดว่าไม่ค่อยร้อนเลยมากกว่า
ผมคิดวางแผนว่า เดี๋ยวเย็นๆค่อยกลับขึ้นไปแช่น้ำร้อนดีกว่า เพราะตอนนี้คนเยอะโดยเฉพาะฝรั่ง จีน ญี่ปุ่น

แล้วผมก็เดินกลับลงมาผูกเปลนอนเล่นเพื่อรอเวลา


ปรากฏว่า "ผมคิดผิด"..ที่ผิดคือ ตกตอนเย็นยังมีฝรั่งเข้ามามากพอสมควรเพื่อมาแช่น้ำร้อน
เลยขี้เกียจขึ้นไปแล้วหละครับ อีกอย่าง..ผมไปพบว่า ระบบน้ำประปาของที่นี่ต่อท่อตรงลงมาจากบ่อน้ำร้อนบ่อบนครับ น้ำที่มาถึงห้องน้ำจึงร้อนเอามากๆ และ ผมว่า มันร้อนกว่าน้ำร้อนในลำธารที่เขาให้ลงไปแช่เสียอีก

หลังจากอาบน้ำเสร็จ กำลังจะตากผ้า เค้าลางของฝนก็เริ่มมาแสดงให้เห็นบ้างแล้ว

[kobfujar]

ยังไม่ทันจะทำอาหารเย็นเสร็จ ฝนก็เริ่มเทลงมา ต้องย้ายครัวเข้าไปทำที่ปากเต๊นท์ด้านใน


เมื่อบ่ายแวะเข้าอ.ปาย ได้เส้นหมี่เหลืองนี้มา ราคาที่ซื้อ 3 ห่อ 20 บาท
ผมว่า เป็นอาหารที่ทำง่าย รวดเร็ว แถมประหยัดน้ำมาก สามารถปรุงอะไรเสริมลงไปได้หมด ไม่ว่าจะเครื่องกระป๋อง หรือผัก เนื้อสัตว์
อิ่มท้องเอาเรื่องครับหากกินคนเดียวทั้งห่อ .. แนะนำให้เพื่อนนักจักรยานท่องเที่ยวพกติดกระเป๋าไว้ไม่เสียหลายแน่นอน
ผมเอาน้ำใส่หม้อสนามไปสูงประมาณ 2 นิ้วเอง ใส่ไปทั้งห่อ(แกะพลาสติกทิ้งนะครับ )ปิดฝาตั้งไฟแป็บเดียวอ่อนตัวและสุกก็ปรุงต่อได้เลย กินแบบขลุกขลิกครับ

[kobfujar]

วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556

เมื่อคืนฟังเสียงฝนเปาะแปะๆไป ก็คิดวางแผนการเดินทางของวันนี้ไปด้วย ว่าจะไปทางไหนดีหว่าใน 2 ทาง(ตามที่ได้เคยเล่าให้ฟังไปแล้ว) ใจอยากปั่นไปเส้นวัดจันทร์ทะลุสะเมิงมากกว่าเพราะไม่เคยผ่านไปเลย จึงตัดสินใจจะไปทางวัดจันทร์

วันนี้ไม่มั่นใจเรื่องเส้นทางการเดินทางว่าดีร้ายอย่างไร ข้อมูลที่เคยอ่านๆมาเมื่อปีก่อนๆก็ไม่ชัดเจนนัก จึงเผื่อเวลาตื่นเช้าหน่อยและออกเดินทางก่อน 8 โมงเช้า
(เช้าของผมนะครับ ไม่ใช่เช้าของนักทัวริ่งคนอื่น เป็นคนอื่นอาจบอกว่ามันสายแล้ว)


แวะซื้อของกินนิดหน่อยติดรถ แล้วก็ปั่นจนมาถึงสามแยกไปวัดจันทร์เมื่อราว 8 นาฬิกากว่า..
แวะสอบถามเรื่องเส้นทางกับตชด.ที่อยู่ป้อมตรงสามแยก พอตชด.ท่านนั้นพูดออกมา เล่นเอาเราคิดหนัก เพราะท่านบอกว่าไปทางวัดจันทร์ทางไม่ดีอย่างมาก ช่วงจากวัดจันทร์ไปสะเมิงก็ยังเป็นทางลูกรัง ทางภูเขา อีกทั้งหมู่บ้านก็น้อย
เฮ้ออออ..เล่นมาตัดไม้ข่มนามเราแต่ตรงทางแยกเลยนะเนี่ย..

เมื่อตัดสินใจแล้ว ไม่เปลี่ยนแปลงครับ ยังไงเสบียงก็พร้อมไปอีกหลายมื้อ

จากสามแยกที่ว่าก็เริ่มงัดเนินกันเลยหละครับ มันชันดิ๊กๆๆๆๆไปเรื่อย จนตั้งตัวหายใจแทบไม่ทันมาจอดซดน้ำพักควบคุมระดับการเต้นของหัวใจตรงนี้ที่แรก..8.37 น.


8.57 น.พักอีกสักเนิน


9.04 น.อีกเนินนึงน่า..

[kobfujar]

9 โมงเกือบครึ่งจึงมาถึงจุดสูงสุดแรกของเขาลูกนี้ ตรงจุดชมวิว"ขุนห้วยแก้ว"
ระยะทางน่าจะประมาณ 5-6 กม.แต่ชันเอาเรื่องเลยทีเดียว


ฟ้าไม่เปิดครับ เลยไม่ค่อยเห็นอะไรเลย

[kobfujar]

แต่หนทางที่เสียหยาดเหงื่องัดเนินขึ้นมา กลับชดเชยคืนให้เราได้สมราคาพอๆกัน คือ ไหลลงเขายาวประมาณ 5-6 กม.จนไปถึง "บ้านเหมืองแร่"
(แต่ต้องระวังเส้นทางมากๆหน่อยเพราะทางอาจจะราดยางแต่สภาพทางไม่ค่อยดีแล้ว)

ถึงบ้านเหมืองแร่พยายามสอดส่ายสายตาหาผู้คนเพื่อถามทาง แต่ไปหาเจอที่ร้านค้าร้านหนึ่งฝั่งขวามือ
ก็แวะซื้อของกิน ซื้อน้ำอัดลมเติมน้ำตาล สอบถามพูดคุยไปมา ได้ความว่า ระยะทางไปบ้านวัดจันทร์อีกราว 30 กม.ต้องขึ้นเขาลงเขาไปอีกราว 3-4 ลูก(เขาว่างั้น แต่ผมว่ามันมากกว่า ) ทางไม่ค่อยดีในบางช่วง อีกอย่างที่สำคัญทำให้ผมตัดสินใจตุนเสบียงเพิ่มเติม คือ จากบ้านเหมืองแร่ไปบ้านวัดจันทร์ 30 กม.ไม่มีหมู่บ้านร้านค้าใดๆอีกเลย

ผมจึงซื้อหมูปิ้งน้องเขามาตุนเพิ่มเติม ..
พ่อค้าหนุ่มถามว่า "พี่ต้องการข้าวไหม ข้าวเหนียวหรือข้าวจ้าวดีล่ะ" ไอ้ผมก็ว่าดี ..
พ่อค้าหนุ่มเสริมมาอีกว่า "ข้าวเหนียวเนี่ย ผมให้พี่ฟรีไม่คิดเงินนะ"

[kobfujar]

แล้วก็ได้เวลาเดินทางไปผจญภัยต่อไปเมื่อเกือบ 10 โมงครึ่ง

บ้านเหมืองแร่ เป็นหมู่บ้านในหุบเขา มีลำธารใไหลผ่าน ทำให้ดูเขียวชอุ่มอย่างมาก




อำลาบ้านเหมืองแร่ก่อนหละ..โอกาสหน้าจะกลับมาเยือนใหม่

[kobfujar]

ว่าจะลงไปล้างหน้าล้างตาที่ลำธารนี้ แต่หาจุดลงไปลำบาก เลยแค่เก็บภาพแนวหญ้าแฝกที่ปลูกกันดินถล่มไว้เท่านั้น


อากาศร้อน น้ำก็ใสจนอยากลงไปแหวกว่ายเสียจริงๆ
ระหว่างทางผมพบลำธารน้ำอยู่หลายจุด บางจุดผมก็อาศัยเติมน้ำกิน และล้างหน้าล้างตาคลายร้อนไปได้บ้างครับ

[kobfujar]

เป็นของกินเล่นชนิดหนึ่ง ที่ผมซื้อติดมาจากตลาดในเมืองแม่ฮ่องสอน กินคุ้มจริงๆยังไม่หมดเลย ที่หมดช้าอาจเพราะมันหวานมากๆๆๆ..ส่วนใหญ่ผมจะกัดทีละนิด กินกับขนมปังเพื่อเพิ่มรสชาติความหวาน
มันชื่อว่า "เปโหย่ว"
เป็นการนำธัญพืชมาผสมน้ำอ้อยทำเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม เป็นขนมพื้นบ้านของชาวไทยใหญ่ สมัยก่อนนั้นใช้ถวายพระและเลี้ยงแขกในงานปอยส่างลอง แต่ต่อมามีการผลิตเพื่อจำหน่ายให้กับนักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมเมืองแม่ฮ่องสอน
เครื่องปรุง ถั่วเหลือง งา น้ำอ้อย น้ำกะทิ น้ำผึ้ง เกลือป่น
วิธีทำ นำกะทะตั้งไฟให้ร้อน เติมน้ำสะอาด 1 ถ้วยตวง ใส่น้ำอ้อย เกลือ เมื่อน้ำอ้อยละลายแล้วใส่น้ำผึ้ง คนจนข้นเหนียว เมื่อได้ที่แล้วใส่ถั่วเหลืองและงา เก็บพักไว้ในกระติกเก็๋บความร้อน จากนั้นนำใส่พิมพ์ กดให้แน่นและเรียบเสมอกัน เกาะออกจากพิมพ์ รับประทานได้
/ข้อมูลนำมาจากไหนจำไม่ได้แล้วสิ/

[kobfujar]

จะเที่ยงแล้ว อากาศมันก็ร้อนอ่ะนะ ขอเล่นกับกล้องแก้ร้อนหน่อยเถอะ

[kobfujar]

ลงจากเขาลูกหนึ่งมา ก็ต้องเตรียมขึ้นลูกข้างหน้าต่อไปอีก


เป็นแบบนี้ไปตลอดวัน..ลงมา แล้วก็ขึ้นต่อ


เกือบเที่ยงครึ่ง อากาศที่ว่าร้อน กลับร้อนขึ้นไปอีกเพราะพื้นที่บริเวณนี้เพิ่งจะเกิดไฟป่าไปไม่นาน ความระอุของไฟยังแผ่รังสีออกมาให้ผิวกายรู้สึกได้ ไปพร้อมกับแสงแดด

[kobfujar]

2 ชม.มาได้ 10 กม...เที่ยงครึ่งมาถึงจุดนี้ บ้านวัดจันทร์เริ่มใกล้เข้ามาแล้ว แต่ยังต้องงัดเนินขึ้นลงอีกหลายลูก
ผมเริ่มสอดส่ายสายตาหาจุดพักร่มเงาไม้ เพื่อกินอาหารกลางวัน แต่จนปัญญา ต้องปั่นต่อไป


และ..เลี่ยงไม่ได้เลยกับอุณหภูมิแบบนี้..


พอลงมาจากเนินเขาลูกโน้นมาขึ้นลูกนี้เมื่อบ่ายโมงครึ่ง..ผมจึงหยุดใต้ร่มเงาเล็กๆ(จริงๆ)ที่พอหาได้บ้างกินอาหารกลางวัน ได้พักเดียว แล้วก็ต้องไปต่อ

[kobfujar]

เส้นทางที่เห็นส่วนใหญ่จากบ้านเหมืองแร่อาจจะเห็นว่าราดยางดี
แต่ระวังนะครับถ้าจะไปลองโดยเฉพาะช่วงไหลลงเขา และ ถนนช่วงต่อจากภาพล่าสุดที่ลงไป(ประมาณอีก 15 กม.)

หลังจากกินกลางวันเสร็จผมก็พยายามปั่นต่อและหาที่พักนอน จนแล้วจนรอดก็หาไม่เจอที่เหมาะเลย
พอดีเส้นทางช่วงนี้ฝนตกด้วยผมจึงเก็บกล้องไม่ได้เอาออกมาอีกเลยจนเกือบเข้าบ้านจันทร์
มีบางช่วงจำต้องลงเข็นเพราะเป็นทางขึ้นเขาชัน โค้ง แถมเป็นหินลอยอีกต่างหาก(เข็นเหนื่อยกว่าปั่นเยอะเลย )

มาเอากล้องออกถ่ายภาพก็เมื่อถึงป้ายนี้แล้วเมื่อราวบ่าย 5 โมงครึ่งครับ


พอเริ่มเข้ามาเขตบ้านวัดจันทร์สภาพป่าเริ่มเปลี่ยนไป อากาศเย็นสบายดีขึ้น
ใกล้ๆกันเลยไปนิดด้านขวามือ เห็นว่าเป็นที่ริมอ่างเก็บน้ำสามารถไปกางเต๊นท์นอนได้(เห็นมีป้ายบอกไว้)
แต่สถานการณ์ของผมตอนนี้ไม่อาจคาดเดาเกี่ยวกับจุดกางเต๊นท์ได้ และผมก็หาทางเข้าไปไม่เจอ

ผมแวะหมู่บ้าน(รู้สึกจะชื่อ"บ้านใหม่")ก่อนถึงบ้านวัดจันทร์ประมาณ 2-3 กม.โดยผ่านโครงการหลวงมาแล้ว
ชาวบ้านที่ร้านค้าบอกว่า สามารถไปนอนที่โครงการหลวงได้ แต่ไม่ทราบรายละเอียด ผมจึงตัดสินใจไปข้างหน้านอนที่วัดจันทร์ไปเลยดีกว่า ไม่ไกลแล้ว .. ทั้งผมคิดไว้ว่า พรุ่งนี้จะพักที่บ้านวัดจันทร์อีกวันกับหนึ่งคืน เพื่อเที่ยวชมบริเวณบ้านวัดจันทร์สักหน่อย

อาทิตย์ใกล้ลับแล้ว ผมยังไม่วายขอเก็บมันไว้สักภาพสองภาพ


ไหลลงเนินนี่ไปก็ถึงบ้านวัดจันทร์แล้ว..เย้...

[kobfujar]

ถึงวัดยังพอมีแสงให้อาจารย์ที่วัดเห็นสภาพเพื่ออนุญาติให้พักนอนค้างแรมไปอีก 2 คืน..ได้พูดคุยกับพระ ท่านก็แนะนำให้ปั่นขึ้นไปชมพระธาตุบนเขา ออกนอกเมืองไปทางสะเมิงนิดหน่อย จึงเป็นจุดหนึ่งที่ตั้งใจจะไปเที่ยวชมในวันพรุ่งนี้..

ขอพักยกก่อนครับ..ไว้จะกลับมาเล่าต่อให้จบ