......ทัวริ่ง+ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน โดย พี่ประจันต์ศรี ..........ขี่จักรยานเที่ยวกัมพูชาอ่านตรงนี้ ครับ.......

[T_lek]

ติดตามทุกตอน หวังว่าซักวันคงได้ร่วมทริปครับ..

[ประจันทร์ศรี]

หวัดดีครับ ท่าน T_lek
ยินดีที่จะได้ร่วมทริปกันสักครั้งนะครับ
ขอบคุณครับ

[ประจันทร์ศรี]

มาสวัสดี สมาชิกชาว MJ Bike ทุกท่านครับ

ไม่ได้เข้มาทักทาย พูดคุย ส่งข่าวคราวให้ทราบระยะหนึ่ง คือตามจริงไม่มีเรื่องราวที่ควรจะมาเล่า หากนำมาเล่าจะให้เป็นที่รำคาญใจแก่มวลสมาชิก แต่การใช้จักรยานก็ยังคงเหมือนเดิม ใช้ออกกำลังกายเป็นหลัก ถ้ามีงานซึ่งตรงกับเวลาที่จะใช้จักรยานได้เนียน ๆ ก็ใช้จักรยานครับ

ในขณะที่ไม่ได้เข้ามาทักทายกันในบอร์ด ผมก็ยังติดตามความเคลื่อนไหวของบ้าน MJ แทบทุกวัน อย่างแรกที่ดูก็....A B C D…แบบ..สวยฝุด ๆ ของคุณ.......เสร็จแล้ว และก็บทความของท่านประธาน เมธา ที่เป็นศาสตร์การขี่จักรยานทางไกล ทัวร์ริ่งของ อ.ขวัญใจ การเดินทางของท่านแดงสารภี และอีกหลาย ๆ ท่าน ยิ่งตอนนี้กำลังร้อน ๆ ท่านมหิงสา จะพาสมาชิกบ้าน MJ ทางภาคเหนือไปทัวร์ดาร์นัง รอฟังเรื่องราวและชมภาพสวย ๆ อยู่นะครับท่านมหิงสา

ข่าวคราว ท่าน อาจารย์ภมร รักษ์ย่อง ประสบอุบัติเหตุตกหลังคา เพื่อน ๆ ก็ลุ้นจะให้ไปดาร์นังด้วย อย่างไร ท่านอาจารย์ตัดสินใจเองจะชัวร์กว่านะครับ ทริปนี้ไม่ได้ รอไปทริปหน้า กัมพูชา ๆๆๆ แล้วกันนะครับ

ด้าน คุณเล็ก กะ คุณกอล์ฟ ก็กำลังเดินทางไกลด้วยจักรยานค่าย MJ. กทม. – อุตรดิตถ์ มีท่านลือชัย ท่านขวัญชัย และสมาชิกทางภาคเหนือ รอต้อนรับ อบอุ่นมาก ๆ ครับ สมาชิกท่านอื่น ๆ สื่อสารกันทางคอมฯไม่ได้ ก็โทรศัพท์ทักทายพูดคุยกัน ให้มีแต่ญาติพี่น้อง เดินทางไปไหนในประเทศไทย ก็ไม่ต้องไปพักโรงแรม ดีไหมครับ

ส่วนท่านอื่น ๆ ที่รอรับรถจากบ้าน MJ. รวมถึงผม และคุณภรรยาผมด้วย ท่องบทนี้ครับ นิ่งได้ ทนได้ รอได้ ได้ดี ต้องเห็นใจท่านประธานเมธา จริง ๆ ผมไปเห็นมากับตาแล้ว และเท่าที่ได้ฟังมา อาหารเช้าบางทีบ่ายโมง กลางวัน + เย็น บางวัน 3 ทุ่ม แล้วก็มาจัดลำดับคิวทำรถ หารถให้ตรงกับผู้ใช้ ใครควรได้ก่อนได้หลัง วางแผนออกแบบปรับแต่งรถให้ตรงกับผู้ใช้แต่ละคน ตอบกระทู้ รับโทรศัพท์ บางคืนได้นอน 2 – 3 ชั่วโมง และก็เป็นอย่างนี้มาหลายปีแล้ว ถ้าจะให้ทำแบบถึงเวลาทำ ลงมือ ถึงเวลาพัก หยุดพัก ถึงเวลาเลิก4โมงเย็นเลิก มันก็ทำไม่ได้ ก็ท่านทำงานเหมือนนักวิทยาศาสตร์นี่ครับ เห็นไหมละนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย ผมเผ้า หนวดเครา มีเวลาโกนที่ไหน เห็นใจครับ...อยากให้ท่านประธานเมธา ได้พักผ่อนบ้าง ผ่อนคลายบ้าง ท่านที่รออยู่ก็ช่วยกันเป็นกำลังใจให้ท่านมีสุภาพกายใจดี ทำรถดี ๆ ให้สมาชิกได้มาก ๆ

กิเลสของผม ผมมีรถที่ท่านประธานเมธา ปรับแต่งให้แล้ว 1 คัน เป็นแบบกึ่งแข่งขัน ใช้งานได้ทุกเรื่องราว จริง ๆ ปั่นกลุ่มได้ ปั่นเดี่ยวก็สนุก แต่มันยังอยากได้อีกสักคันเป็นแบบแข่งขัน นั่นมันกิเลสชัด ๆ เห็นไหม
มีเหตุผลครับ คือ บางอารมณ์ หรือบางจังหวะ ต้องไปกับหมอบครับ จะให้ผมซื้อหมอบ ก็พอจะอ้อนคุณภรรยาได้อยู่ครับ แต่บอกตรง ๆ มันไม่ใช่ทางครับ ผมชอบแบบประหยัดและใช้งานได้จริง รถแบบแข่งขันที่ท่านประธานเมธาโมดิฟาย ทุกคันประกันคุณภาพ ประสิทธิภาพหรือครับ หมอบก็หมอบเถอะ ถ้า อายุ/แรงไล่ ๆ กัน หนีลำบากอยู่นะ (คุยข่มพอมีรสครับ) ครั้นนึกถึงกลุ่มคนเกษียณชวนปั่น เอาอีกแล้ว กิเลสมาเป็นฝูงเลย มันต้องทัวร์ริ่ง 100 % ท่านประธานครับ คันหน้าจัดเต็มครับ โครโมลี่ กระเป๋าสัมภาระ หน้า 3 หลัง 2 จบทริป ไปต่อ จักรยานธุดงค์ สติมา พอ ๆ แค่นี้ก็ขี่ไม่หมดแล้ว มีเหตุผลอีกครับ ผมเป็นคนมีเพื่อน เวลาเพื่อนมาหาก็จะพาเพื่อนปั่นจักรยาน ไปไกล ๆ กลับเข้าบ้านไม่อยากไปต่อที่ไหน อยากนอนอย่างเดียว แม่บ้านของเพื่อนจึงชอบผม อยากมีสัก 5 คัน ครับท่านประธาน

อยากครับ
- ตอนนี้ผมรอรถแบบแข่งขัน 1 คน ภรรยารอทัวร์ริ่ง 1 คัน ท่านประธานบอกว่า กลางเดือนเสร็จ (น่าจะมิย.)
- คุณภรรยา ได้รับรถแล้ว จะหลอกเนียน ๆ ให้ซ้อมสัก 1 เดือนแล้วทดสอบ 200 กม./1 วัน (กลัวยึดเสื้อคืน)
- หลอกเนียน ๆ ถ้าไม่เชื่อจะเลิกรัก เอาสิ ..ปั่นให้แข็ง ๆ ปิดเทอม จะพาปั่นไปเยี่ยมแม่เขาแม่ยายเราที่ อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ (ถ้าทำได้คงนอนตายตาหลับ)
- หลังจากนั้น คุณเธอน่าจะเกษียณอายุราชการ ผมจะพาคุณเธอไปธุดงค์จักรยานครับ

การใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน

ก็คงเป็นไปตามยุทธศาสตร์ของหัวใจตนเองนี่แหละครับ มันมีอาการผลักดันให้ใช้จักรยานไปสู่การใช้จักรยานในชีวิตประจำวันจริง ๆ โดยมีแรงกระตุ้นและแรงบันดาลใจจากหลาย ๆ ส่วน ที่เด่นชัด เช่น ผลผลิตของเอ็มเจไบค์ เป็นต้น ซึ่งมันเอื้ออำนวยให้คนหันมาใช้จักรยานกันมากยิ่งขึ้น

อย่างวันนี้ครับ ผมมีงานที่ชายแดน เวลา สถานที่ เกื้อกูลกัน เลยฟันธงไปจักรยาน
มีภาพมาฝากด้วยครับ

เชิญชมครับ

ออกจากที่พัก ไปถึงหน้าด่านพรมแดนไทย - กัมพูชา จุดผ่านแดนถาวรบ้านผักกาดครับ




ระหว่างรอด่านเปิด ก็ถือโอกาศฟิตภาษาต่างประเทศสักเล็กน้อยครับ




ผมอยากไปบ้านเขา



เขาอยากมาบ้านเรา ยินดีต้อนรับครับ




ข้ามมาอยู่ในแผ่นดินเขมรแล้วครับ



จากที่นี้ ไป พนมเปญ มีรถโดยสารปรับอากาศด้วย มีวันละเที่ยว ถึงพนมเปญช่วงเย็น ๆ ครับ



ปั้มน้ำมันครับ ดูทันสมัย แต่ไม่บอกราคา ครับ



สภาพเส้นทาง ลาดยางเสร็จใหม่ ๆ ยังไม่เปิดใช้อย่างเป็ฯทางการครับ



แวะรับอาหารเช้าข้างทาง เป็นก๋วยเตี๋ยครับ มีพริกดอง ที่คุณเล็กอาบู ชอบด้วย




ท้องอิ่ม ธุระเสร็จ ต่อไปปั่นจักรยานในต่างแดนเป็นของแถมครับ มุ่งหน้าขึ้นทางเหนือ ดูสิว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลง น่าสนใจบ้าง











ปั่นมาได้ครึ่งทาง ผ่านอะไรแว๊บ ๆ คล้ายใส้เดือนกำลังจะข้ามถนน มันจะไปได้อย่างไร ถนนแห้ง แดดร้อน รถวิ่งสวนไปมาอยู่ตลอด อันตรายแน่ ๆ

ใจสั่ง ไปช่วยเขาเดี๋ยวนี้ เบรคครับ เอาแบบดิสเบรคเลยครับ รถเกือบหยุด เลี้ยวกลับ ค่อย ๆ ปั่นมาหา อยู่ตรงไหวหว่า ปั่นไปเรื่อย ๆ ไม่เห็นมีเลย เลี้ยวรถกลับมาอีก

เอะใจ ภาพลวงตาหรือเปล่านี่ นึกในใจ ถ้าเจ้าใส้เดือนอยากให้ข้าช่วย ให้ข้าเห็นเจ้าด้วย เห็นครับ เจ้าใส้เดือนกำลังเลื้อยคลานพลิกตัวไปมา ตัวมันเริ่มติดถนนแล้วครับ

เอ้ารถอีแต๊กมาพอดี แนวล้อมันตรงเป๊ะเลย ทำไงดี ได้แต่ยืนลุ้น คนขับรถอีแต๊นน่าจะเห็นผมจ้องดูใส้เดือนอยู่ เลยบังคับรถเบี่ยงออกนิดเดียว เกือบได้ไปเกิดใหม่แล้วเจ้า

รถผ่านไป ผมเข้าไปดูใกล้ ๆ นิ่งสนิท คงตกใจสุดขีดนะ ผมได้ไม้เล็ก ๆ มาอันหนึ่งรีบสอดใต้ท้องกลางตัว ค่อย ๆ ยกขึึ้น เจ้าใส้เดือนกระดุกระดิกรับรู้ ผมนึกในใจ เฉย ๆ ไว้

แล้วนำเขาไปข้างถนน พอวางลงใกล้จะถึงพื้น ดิ้นลงจากไม้ตกลงพื้นดิน ...........ผมจึงพูดในใจ....เจ้าปลอดภัยแล้ว จงอยู่เป็นสุขตลอดไปนะ...



จบภารกิจช่วยชีวิตเจ้าใส้เดือนแล้ว รู้สึกใจโปร่ง ๆ โล่ง ๆ เบา ๆ ปั่นจักรยานเบาหวิวเลยครับ แล้วก็เดินทางต่อ ความเร็วแบบไปเรื่อย ๆ ควบคุมแรงที่กดลูกบันไดให้สม่ำเสมอตามสูตรครับ





แวะเยี่ยม นักรบเก่าสมัยเขมรแดง คุ้นเคยและรักกันครับ



มุ่งหน้ามาที่ช่องโอออนลั๊วะ บ้านเราเป็นช่องสวนส้มครับ




ตรงกลางภาพ มีเสาไม้สะพานข้าคลองด่าน ซึ่งเป็นพรมแดนไทย - กัมพูชา ครับ



อึดใจเดียวก็มายืนอยู่ที่ แผ่นดินไทยครับ



แวะทักทาย จนท.ศุลกากร ประจำช่องสวนส้มครับ



จากนี้ไปถึง บ.สวนส้ม 4 + กม. เส้นทางเป็นลูกรัง หินลอย ๆ ครับ







ถึง บ.สวนส้ม มีเด็กเล่นกันอยู่ข้างทางตะโกนทัก "ลุงขี่รถมากี่เดือนครับ" ก็เลยแวะเข้าไปพูดคุยด้วย และเก็บภาพเป็นที่ระลึกครับ



จากนี้ไป เป็นถนนลาดยาง สายเรียบชายแดน ชำรุดเสียหายตั้งแต่ปีที่แล้วยังไม่ได้รับการซ่อมแซมครับ






มาแวะจอดพักเหนื่อย พูดคุยกับน้อง ๆ หทหารพรานที่รักษาการณ์อยู่ตามเส้นทางครับ


ปฏิมากรรม กระสอบทราย น้องทหารพรานจะใช้เวลาว่าง ๆ กรอกทรายใส่กระสอบสีเขียว แล้วนำมาวางเรียงกันเป็นระเบียบ สวยงาม มีอยู่หลายที่รอบฐาน เรียกว่า "เบิมครับ"




และ ปฏิมากรรม เสาพระพุทธรูป สันนิฐานว่า ท่านนี้เข้าเวร นึกถึงพระพุทธรูป จึงใช้ของมีคมแหลม ๆ ค่อย ๆ แกะเสาเป็นพระพุทธรูป ศรัทธาครับ



แล้วก็เดินทางต่อมาถึง เพิงร้านไก่ย่างวิเชียนเจ้าอร่อย ทักทา พูดคุยกันพอหอมปากหอมคอ ก็ขอลา




วันนี้ งานเสร็จ ธุระได้ ปั่นจักรยานไปทำงาน แถมท่องเที่ยวต่างแดนแบบย่อ ๆ

มีความสุขกับการใช้จักรยานในชีวิตประจำวันครับ

สวัสดีครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

[quote="ประจันทร์ศรี"]มาสวัสดี สมาชิกชาว MJ Bike ทุกท่านครับ

ไม่ได้เข้มาทักทาย พูดคุย ส่งข่าวคราวให้ทราบระยะหนึ่ง คือตามจริงไม่มีเรื่องราวที่ควรจะมาเล่า หากนำมาเล่าจะให้เป็นที่รำคาญใจแก่มวลสมาชิก แต่การใช้จักรยานก็ยังคงเหมือนเดิม ใช้ออกกำลังกายเป็นหลัก ถ้ามีงานซึ่งตรงกับเวลาที่จะใช้จักรยานได้เนียน ๆ ก็ใช้จักรยานครับ

ในขณะที่ไม่ได้เข้ามาทักทายกันในบอร์ด ผมก็ยังติดตามความเคลื่อนไหวของบ้าน MJ แทบทุกวัน อย่างแรกที่ดูก็....A B C D…แบบ..สวยฝุด ๆ ของคุณ.......เสร็จแล้ว และก็บทความของท่านประธาน เมธา ที่เป็นศาสตร์การขี่จักรยานทางไกล ทัวร์ริ่งของ อ.ขวัญใจ การเดินทางของท่านแดงสารภี และอีกหลาย ๆ ท่าน ยิ่งตอนนี้กำลังร้อน ๆ ท่านมหิงสา จะพาสมาชิกบ้าน MJ ทางภาคเหนือไปทัวร์ดาร์นัง รอฟังเรื่องราวและชมภาพสวย ๆ อยู่นะครับท่านมหิงสา

ข่าวคราว ท่าน อาจารย์ภมร รักษ์ย่อง ประสบอุบัติเหตุตกหลังคา เพื่อน ๆ ก็ลุ้นจะให้ไปดาร์นังด้วย อย่างไร ท่านอาจารย์ตัดสินใจเองจะชัวร์กว่านะครับ ทริปนี้ไม่ได้ รอไปทริปหน้า กัมพูชา ๆๆๆ แล้วกันนะครับ

ด้าน คุณเล็ก กะ คุณกอล์ฟ ก็กำลังเดินทางไกลด้วยจักรยานค่าย MJ. กทม. – อุตรดิตถ์ มีท่านลือชัย ท่านขวัญชัย และสมาชิกทางภาคเหนือ รอต้อนรับ อบอุ่นมาก ๆ ครับ สมาชิกท่านอื่น ๆ สื่อสารกันทางคอมฯไม่ได้ ก็โทรศัพท์ทักทายพูดคุยกัน ให้มีแต่ญาติพี่น้อง เดินทางไปไหนในประเทศไทย ก็ไม่ต้องไปพักโรงแรม ดีไหมครับ

ส่วนท่านอื่น ๆ ที่รอรับรถจากบ้าน MJ. รวมถึงผม และคุณภรรยาผมด้วย ท่องบทนี้ครับ นิ่งได้ ทนได้ รอได้ ได้ดี ต้องเห็นใจท่านประธานเมธา จริง ๆ ผมไปเห็นมากับตาแล้ว และเท่าที่ได้ฟังมา อาหารเช้าบางทีบ่ายโมง กลางวัน + เย็น บางวัน 3 ทุ่ม แล้วก็มาจัดลำดับคิวทำรถ หารถให้ตรงกับผู้ใช้ ใครควรได้ก่อนได้หลัง วางแผนออกแบบปรับแต่งรถให้ตรงกับผู้ใช้แต่ละคน ตอบกระทู้ รับโทรศัพท์ บางคืนได้นอน 2 – 3 ชั่วโมง และก็เป็นอย่างนี้มาหลายปีแล้ว ถ้าจะให้ทำแบบถึงเวลาทำ ลงมือ ถึงเวลาพัก หยุดพัก ถึงเวลาเลิก4โมงเย็นเลิก มันก็ทำไม่ได้ ก็ท่านทำงานเหมือนนักวิทยาศาสตร์นี่ครับ เห็นไหมละนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย ผมเผ้า หนวดเครา มีเวลาโกนที่ไหน เห็นใจครับ...อยากให้ท่านประธานเมธา ได้พักผ่อนบ้าง ผ่อนคลายบ้าง ท่านที่รออยู่ก็ช่วยกันเป็นกำลังใจให้ท่านมีสุภาพกายใจดี ทำรถดี ๆ ให้สมาชิกได้มาก ๆ

กิเลสของผม ผมมีรถที่ท่านประธานเมธา ปรับแต่งให้แล้ว 1 คัน เป็นแบบกึ่งแข่งขัน ใช้งานได้ทุกเรื่องราว จริง ๆ ปั่นกลุ่มได้ ปั่นเดี่ยวก็สนุก แต่มันยังอยากได้อีกสักคันเป็นแบบแข่งขัน นั่นมันกิเลสชัด ๆ เห็นไหม
มีเหตุผลครับ คือ บางอารมณ์ หรือบางจังหวะ ต้องไปกับหมอบครับ จะให้ผมซื้อหมอบ ก็พอจะอ้อนคุณภรรยาได้อยู่ครับ แต่บอกตรง ๆ มันไม่ใช่ทางครับ ผมชอบแบบประหยัดและใช้งานได้จริง รถแบบแข่งขันที่ท่านประธานเมธาโมดิฟาย ทุกคันประกันคุณภาพ ประสิทธิภาพหรือครับ หมอบก็หมอบเถอะ ถ้า อายุ/แรงไล่ ๆ กัน หนีลำบากอยู่นะ (คุยข่มพอมีรสครับ) ครั้นนึกถึงกลุ่มคนเกษียณชวนปั่น เอาอีกแล้ว กิเลสมาเป็นฝูงเลย มันต้องทัวร์ริ่ง 100 % ท่านประธานครับ คันหน้าจัดเต็มครับ โครโมลี่ กระเป๋าสัมภาระ หน้า 3 หลัง 2 จบทริป ไปต่อ จักรยานธุดงค์ สติมา พอ ๆ แค่นี้ก็ขี่ไม่หมดแล้ว มีเหตุผลอีกครับ ผมเป็นคนมีเพื่อน เวลาเพื่อนมาหาก็จะพาเพื่อนปั่นจักรยาน ไปไกล ๆ กลับเข้าบ้านไม่อยากไปต่อที่ไหน อยากนอนอย่างเดียว แม่บ้านของเพื่อนจึงชอบผม อยากมีสัก 5 คัน ครับท่านประธาน

อยากครับ
- ตอนนี้ผมรอรถแบบแข่งขัน 1 คน ภรรยารอทัวร์ริ่ง 1 คัน ท่านประธานบอกว่า กลางเดือนเสร็จ (น่าจะมิย.)
- คุณภรรยา ได้รับรถแล้ว จะหลอกเนียน ๆ ให้ซ้อมสัก 1 เดือนแล้วทดสอบ 200 กม./1 วัน (กลัวยึดเสื้อคืน)
- หลอกเนียน ๆ ถ้าไม่เชื่อจะเลิกรัก เอาสิ ..ปั่นให้แข็ง ๆ ปิดเทอม จะพาปั่นไปเยี่ยมแม่เขาแม่ยายเราที่ อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์ (ถ้าทำได้คงนอนตายตาหลับ)
- หลังจากนั้น คุณเธอน่าจะเกษียณอายุราชการ ผมจะพาคุณเธอไปธุดงค์จักรยานครับ

การใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน

ก็คงเป็นไปตามยุทธศาสตร์ของหัวใจตนเองนี่แหละครับ มันมีอาการผลักดันให้ใช้จักรยานไปสู่การใช้จักรยานในชีวิตประจำวันจริง ๆ โดยมีแรงกระตุ้นและแรงบันดาลใจจากหลาย ๆ ส่วน ที่เด่นชัด เช่น ผลผลิตของเอ็มเจไบค์ เป็นต้น ซึ่งมันเอื้ออำนวยให้คนหันมาใช้จักรยานกันมากยิ่งขึ้น

อย่างวันนี้ครับ ผมมีงานที่ชายแดน เวลา สถานที่ เกื้อกูลกัน เลยฟันธงไปจักรยาน
มีภาพมาฝากด้วยครับ


จักรยานนั้นน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคือ"อยู่อย่างไรให้มีความสุข" จักรยานนี่ก็เป็น ส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ครับ กระทู้อยู่อย่างไรให้มีความสุข จะเป็นอีกกระทู้ที่จะให้ทุกท่าน มาออกความเห็นในทุกเรื่องของชีวิต....โดยบทสรุปต้อง อยู่อย่างไรให้มีความสุขครับ ............ที่ผ่านมาผมว่าขี่จักรยานอย่างไรให้มีความสุข ก็คือ ขี่แบบที่เราๆในเอ็ม เจ ปฎิบัตินี่แหละมีความสุขยั่งยืนตลอดชีวิตแน่นอน .........ส่วนตัวรถจักรยานนั้นถ้าเราอยู่บนอานแล้วไม่รู้สึกว่าอยากได้อะไรเพิ่ม มีความสุขกับการขี่ก็ถือว่าจบสิ้นแล้วกับตัวรถจักรยาน แต่ถ้าอยากได้หลายคันนั้นถือว่าเป็นความสุขที่สนองกิเลส ไม่ถือว่าเป็นความทุกข์ครับ ............แต่ถ้าอยู่บนอานแล้วอยากเอารถคันที่ขี่ไปอัพนู่น อัพนี่ แสดงว่าเราเกิดทุกข์กับอานจักรยานเสียแล้วครับ........ จักรยานที่ดีคือจักรยานที่ตอบสนอง...จบความต้องการของตัวเองได้ครับ


ส่วนธุดงค์ จักรยานนั้น เมื่อสัปดาห์ที่แล้วก็มีมาที่ร้านครับ มาแบบธุดงค์100% คือค่ำไหนนอนนั่น ขี่ไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆ ครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ถ้าขี่จักรยานแล้วทำแบบนี้ได้ แสดงว่าบรรลุธรรมแล้วครับ ผมบอกได้เลยน้อยคนที่จะทำได้.............

[ประจันทร์ศรี]

ขอบพระคุณท่านประธานเป็นอย่างยิ่งครับ

.....มีหลายคันได้....เฮ้.....ดีใจจัง.....คันต่อไปต้องทัวร์ริ่ง 100 % จักรยานธุดงค์ครับ :D

[Deang-sarapee]

ถ้าขี่จักรยานแล้วทำแบบนี้ได้ แสดงว่าบรรลุธรรมแล้วครับ ผมบอกได้เลยน้อยคนที่จะทำได้.............

อนุโมทนา..กุศลจิตของท่าน..สิ่งที่ทำบางคนอาจจะคิด กระจอกเล็กน้อย อะไรปานนั้นแต่เชื่อไหมวันหนึ่ง สิ่งน้อย ๆ นี่แหละจะช่วยเราได้ ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่



เราเชื่อกฏแห่ง กรรม ตามที่พระพุทธองค์ทรงพร่ำสอนแต่ไม่งมงาย กรรมดีที่ทำไม่หายไปไหนวันหนึ่งจะกลับมาช่วยเราจากหนักให้เป็นเบาได้ครับ

[ประจันทร์ศรี]

ผมเคยอ่านเรื่องที่ท่านแดงสารภีประสบอุบัติเหตุครั้นนั้นนานแล้ว ตอนนั้นผมคิดอยู่คนเดียว ประสบการณ์ขนาดนี้ อยู่ในศีล กินในธรรมแบบจ๋าด้วย สติย่อมมีอยูตลอดเวล เกิดจากประมาทหรือ
ผมว่าไม่น่าใช่ ....... ถ้างั้นเวรกรรมละมั้ง .....วันนี้ท่านเอาเรื่องนี้มาต่อกับเรื่องใส้เดือน...ผมอึ้งไปชั่วขณะเลยครับ....

ขอบพระคุณครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ถ้าขี่จักรยานแล้วทำแบบนี้ได้ แสดงว่าบรรลุธรรมแล้วครับ ผมบอกได้เลยน้อยคนที่จะทำได้.............

อนุโมทนา..กุศลจิตของท่าน..สิ่งที่ทำบางคนอาจจะคิด กระจอกเล็กน้อย อะไรปานนั้นแต่เชื่อไหมวันหนึ่ง สิ่งน้อย ๆ นี่แหละจะช่วยเราได้ ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่


จริงดังท่าน อาจารย์ แดง พูดทุกประการ

[ประจันทร์ศรี]

[quote="เมธา เปรมแสง"][quote="ประจันทร์ศรี"]มาสวัสดี สมาชิกชาว MJ Bike ทุกท่านครับ

ส่วนท่านอื่น ๆ ที่รอรับรถจากบ้าน MJ. รวมถึงผม และคุณภรรยาผมด้วย ท่องบทนี้ครับ นิ่งได้ ทนได้ รอได้ ได้ดี ต้องเห็นใจท่านประธานเมธา จริง ๆ ผมไปเห็นมากับตาแล้ว และเท่าที่ได้ฟังมา อาหารเช้าบางทีบ่ายโมง กลางวัน + เย็น บางวัน 3 ทุ่ม แล้วก็มาจัดลำดับคิวทำรถ หารถให้ตรงกับผู้ใช้ ใครควรได้ก่อนได้หลัง วางแผนออกแบบปรับแต่งรถให้ตรงกับผู้ใช้แต่ละคน ตอบกระทู้ รับโทรศัพท์ บางคืนได้นอน 2 – 3 ชั่วโมง และก็เป็นอย่างนี้มาหลายปีแล้ว ถ้าจะให้ทำแบบถึงเวลาทำ ลงมือ ถึงเวลาพัก หยุดพัก ถึงเวลาเลิก4โมงเย็นเลิก มันก็ทำไม่ได้ ก็ท่านทำงานเหมือนนักวิทยาศาสตร์นี่ครับ เห็นไหมละนักวิทยาศาสตร์ทั้งหลาย ผมเผ้า หนวดเครา มีเวลาโกนที่ไหน เห็นใจครับ...อยากให้ท่านประธานเมธา ได้พักผ่อนบ้าง ผ่อนคลายบ้าง ท่านที่รออยู่ก็ช่วยกันเป็นกำลังใจให้ท่านมีสุภาพกายใจดี ทำรถดี ๆ ให้สมาชิกได้มาก ๆ

จักรยานนั้นน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคือ"อยู่อย่างไรให้มีความสุข" จักรยานนี่ก็เป็น ส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ครับ กระทู้อยู่อย่างไรให้มีความสุข จะเป็นอีกกระทู้ที่จะให้ทุกท่าน มาออกความเห็นในทุกเรื่องของชีวิต....โดยบทสรุปต้อง อยู่อย่างไรให้มีความสุขครับ ............ที่ผ่านมาผมว่าขี่จักรยานอย่างไรให้มีความสุข ก็คือ ขี่แบบที่เราๆในเอ็ม เจ ปฎิบัตินี่แหละมีความสุขยั่งยืนตลอดชีวิตแน่นอน .........ส่วนตัวรถจักรยานนั้นถ้าเราอยู่บนอานแล้วไม่รู้สึกว่าอยากได้อะไรเพิ่ม มีความสุขกับการขี่ก็ถือว่าจบสิ้นแล้วกับตัวรถจักรยาน แต่ถ้าอยากได้หลายคันนั้นถือว่าเป็นความสุขที่สนองกิเลส ไม่ถือว่าเป็นความทุกข์ครับ ............แต่ถ้าอยู่บนอานแล้วอยากเอารถคันที่ขี่ไปอัพนู่น อัพนี่ แสดงว่าเราเกิดทุกข์กับอานจักรยานเสียแล้วครับ........ จักรยานที่ดีคือจักรยานที่ตอบสนอง...จบความต้องการของตัวเองได้ครับ

พึ่งทราบข่าวจาก ท่านแดงสารภี ว่า ท่านประธานเมธา ป่วยกระทันหัน

ขอเป็นกำลังใจ หายไว ๆ นะครับท่านประธาน

[ประจันทร์ศรี]

ขอแสดงความยินดีด้วย ที่ท่านประธานเมธา หายจากอาการป่วยที่รุนแรง นับว่าเป็นข่าวที่ดี ผมเชื่อว่าสมาชิกบ้าน MJ ทุกท่านคงมีความรู้สึกเฃ่นเดียวกัน

ขอบขอบพระคุณทุกกำลังใจที่ส่งถึงท่านประธานเมธา ทำให้มีกำลังใจเข้มแข็ง หายป่วยเร็วไว กลับมาทำให้จักรยานทางเรียบตะเกียบโครโมลี่มีสีสันเหมือนเดิม

ขอบุญกุศลที่ท่านประธานเมธา ทำมาแต่อดีตถึงปัจจุบัน จงคุ้มครองครอบครับเปรมแสง และสมาชิกบ้าน MJ ทุกท่าน ปลอดภัย ไม่พลาดไปกินอาหารมีพิษทุกกรณีด้วยนะครับ

[ประจันทร์ศรี]

สวัสดีครับ ท่านประธานเมธา และสมาชิกจักรยานบ้าน MJ Bike ทุกท่าน

เว้นระยะไปนิดนึง สำหรับบทความเล่าเรื่องจักรยาน ตามจริงก็ยังใช้จักรยานอยู่เป็นประจำครับ ออกกำลังกายเป็นหลัก
เสริมด้วยปั่นไปทำงานแทนรถยนต์มากขึ้นครับ ธุระต่างแดน ถ้าระยะทางไม่ไกลมากก็จักรยานนี่ละครับ

เช่นวันนี้ครับ มีงานที่ชายแดนไทย - กัมพูชา ระยะทางขาไป 30 + กม. เสร็จงานแล้วข้ามฝั่งไปต่างประเทศ ปั่นเลียบชายแดนฝั่งโน้นสักหน่อยแล้วก็วกกลับประเทศไทย

ขากลับ นึกถึงสมาชิกทางภาคเหนือที่กำลังซ้อมกันอย่างหนักเตรียมตัวไปดานัง ก็เลยนึกสนุกอยากลองบรรทุกดูบ้าง เลือกข้าวสาร 1 กระสอบ หนัก 50 กม. ปั่นกลับที่พัก
ทางดำ 27 กม. ลูกรัง 3 กม. ปัญหาระหว่างทางต้องคอยหลบหลุม เพราะถนนชำรุดตั้งแต่ฝนปีที่แล้ว และหลบฝนเพื่อไม่ให้ข้าวสารที่บรรทุกมาเปียก ปั่นขึ้นเนิน - ลงเนินยาว ๆ
ได้ดูสมรรถภาพ / ประสิทธิภาพของรถ เช่น เบรค และ ตะแกรงหลัง มีภาพประกอบครับ

ชมภาพครับ

ทางแยกจากถนนสายหลักเข้าไปที่่ ด่านถาวรบ้านแหลม กำลังปรับปรุง ขยายผิวจราจรให้ใหญ่โตต้อนรับ AEC




สภาพถนนสายเลียบชายแดนฝั่งไทย ผิวจราจรชำรุดเสียหายตั้งแต่ฝนปีที่ผ่านมายังไม่ได้ซ่อมครับ




ก่อนเข้าถึงด่านพรมแดน ช่องซับตารี ต.ทุ่งขนาน อ.สอยดาว จ.จันทบุรี จะมีจุดตรวจของ จนท.ทหารพรานครับ



มาถึงตลาดการค้าชายแดนก่อนเวลานัดคุยเรื่องงาน จูงรถเดินชมตลาดรอเวลาครับ





มีหมอดูดวงด้วยไพ่ด้วยครับ




ขนมแบบในเมืองก็มีครับ ของคนไทยครับ



ตลาดอาหารสดครับ




เสร็จงาน ข้ามแดนไปต่างประเทศครับ




สภาพถนน ตึก อาคาร ร้านค้า พัฒนาขึ้นตามลำดับครับ





สภาพถนนสายเลียบชายแดนฝั่งกัมพูชา พึ่งจะสร้างเสร็จครับ




เลี้ยวออกจากถนนสายหลัก มุ่งหน้ากลับประเทศไทยครับ





ข้ามด่านพรมแดน กลับมาถึงประเทศไทย แวะซื้อข้าสาร 1 กระสอบ หนัก 50 กก. ให้พวกช่วยยกใส่ท้ายรถให้ เฉลี่ยน้ำหนักให้เสมอกันทั้งสองข้าง แล้วออกปั่น






มีฝนตกอยู่ข้างหน้า และกำลังจะมาถึง กลัวข้าวสารที่บรรทุกมาเปียก เลี้ยวเข้าหาที่หลบฝนก่อนครับ







ฝนหยุด ไปต่อครับ



การบรรทุกข้าวสารเป็นกระสอบ หนัก 50 กม. วางแล้วเกลี่ยข้าวสารออกสองข้าง เฉลี่ยน้ำหนักใกล้เคียงกัน ไว้วางโดยไม่ผูกรัดไม่ได้นะครับ ข้าวสารในกระสอบจะค่อย ๆ ไหลไปรวมกันท่างด้านที่ต่ำกว่า ไม่นานต้องได้จอดรถผูกรัดใหม่

ข้าวสาร 50 กก. เมื่อนำมาวางไว้ท้ายรถ หน้ารถเบาหวิวเลยครับ

บรรทุกข้าวสารแล้วออกปั่นแรก ๆ ท้ายเหวี่ยง ๆ ชอบกล ค่อย ๆ ประคอง ปั่นแบบนิ่ง ๆ สักพักเข้าที่ รถนิ่งมาก ๆ ปั่นเบาแรงจนบางครั้งลืมว่ามีข้าวสารอยู่ข้างหลัง

ขึ้นเนินยาว ๆ ก็เพียงแต่รู้ว่ามีน้ำหนักอยู่ด้านหลัง ทางราบกับลงเนิน ปั่นสบายจริง ๆ นิ่ง ไหลดีกว่าไม่บรรทุกอีก

รถ ประสิทธิภาพยอดไปเลยครับ นิ่ง ไหล เบรคมั่นคง อารมณ์ขี่ตอนบรรทุกหนัก ๆ ก็สนุกเพลิดเพลินเหมือนเดิมครับ

เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งของผมในการใช้จักรยานในชีวิตประจำวันครับ

ขอบคุณครับ

[Deang-sarapee]

ขออนุญาตใช้คำนี้..นะครับ อย่าโกรธกันนะ ขอพูดว่า "นาย..แน่..มาก" สุดยอดจริง ๆ มันเหลือเชื่อเคยบรรทุกเหมือนกัน แต่เป็นรถโบราณแตะใหญ่ แบบนี้ไม่เคยมีในความคิดเลย นี่ท่านประธานเห็นคงร้อง "ไอ้..หย๊า" ใช่ไหมครับ ปรบมือให้ด้วยใจจริง ๆ

[T_lek]

แน่จริงๆ...

แต่เรื่องบรรทุกหนักแล้วนิ่งนี่ ยอมรับเลยครับ..

ตอนผมติดกระเป๋าเดินทาง ปั่นจาก กทม. เพื่อไปสัมมนาที่ราชบุรี ก็บรรทุกเต็มที่ทั้งเครื่องแบบและเสื้อผ้าสำหรับใส่สัมมนา 3 วัน..

ตอนแรกก็เกรงว่าจะไปรอดหรือเปล่า ..

แต่พอตั้งตัวได้ รู้สึกเลยว่า รถมันเบา และปั่นง่ายกว่าไม่บรรทุกซะอีก..

และเรื่องความเร็ว หายห่วง ต้องคอยประคองให้ช้าลง เผลอไม่ได้ จะปั่นเร็วโดยไม่รู้ตัว..

สรุปว่า รถ MJ ถ้าใครสั่งทัวร์ริ่งหรือกึ่งทัวร์ริ่งไป ลองบรรทุกหนักดู แล้วจะรู้ว่า รถมีไว้ทัวร์จริงๆ

[จำรัส ละหานทราย]

บรรทุก 50 โล ยอดเยี่ยมมากครับพี่ เอาแค่ทดสอบก็พอนะครับ
เวลาไปทัวร์ริ่ง ของที่จำเป็นต้องใช้รวมกระเป๋า ไม่น่าจะเกิน 20 โล
ส่วนที่เกินมามักจะเป็นของที่เผื่อจะใช้(แต่ไม่ได้ใช้)บรรทุกไปก็หนักเปล่าๆปั่นไม่สนุก
ผมและพี่ๆที่ไปด้วยกันพอปั่นไปซัก 10-15 วันก็จะส่งของที่ไม่ได้ใช้กลับบ้านคราวละ 3-5 กิโล เป็นทุกปี
ยิ่งช่วงที่ปั่น มีแต่เขา เขา และเขา น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาอีก 1 กิโล ก็สุดแสนจะทรมาน
แต่มักจะเป็นหลังจาก 15 วันไปแล้ว สงสัยพลังงานสำรองของแต่ละคนคงจะหมดครับ