แบกเป้-ขี่รถพับ ภูเก็ต-ลังกาวี-ปีนัง

[S&D]

ถึงท่าเรือเกาะ “ลังกาวี” ที่ได้รับการพัฒนารอบด้านเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก แม้จะได้เห็นภาพจากอินเตอร์เน็ตมาบ้างแล้วแต่เมื่อมาถึงท่าเรือก็ยังต้องยอมรับว่าเขาทำได้ดีจริงๆท่าเรือของเขาเทียบเท่าหรือดีกว่าสนามบินนานาชาติของเราเสียอีก
เมื่อผ่านพิธีการตรวจคนเข้าเมืองที่ไม่ต่างจากบรรยากาศของสนามบินแล้วก็จะพบศูนย์การค้าที่มีสินค้าปลอดภาษีละลานตาโดยหวังว่าสินค้าปลอดภาษีจะทำให้ลังกาวีเป็นตัวดึงดูดนักท่องเที่ยว แต่ถ้าหาร้านอาหารก็มีให้บ้างแต่อย่าหวังว่าจะเจอฟูดคอร์ทอย่างเมืองไทย

[S&D]

หมู่เกาะลังกาวีนี้เป็นแหล่งอาศัยของนกอินทรีย์พันธ์ " สีน้ำตาล " อันเป็นที่มาของชื่อเกาะมองออกไปจะเห็นรูปปั้นนกอินทรีย์ขนาดใหญ่กำลังกางปีกเมื่อขี่จักรยานเข้าไปจะพบว่าบริเวณนี้เป็นส่วนที่เป็นการก่อสร้างยื่นออกไปในทะเลเรียกที่เรียกว่า “จัตุรัสนกอินทรีย์” สถานที่นี้เป็นที่นักท่องเที่ยวทุกคนไม่มีทางพลาดชมเพราะอยู่ติดกับท่าเรือจัตุรัสนกอินทรีย์ มีลักษณะคล้ายกับบริเวณสะพานหินของภูเก็ตเป็นทั้งแหล่งท่องเที่ยวและออกกำลังกายรวมทั้งเป็นสวนสาธารณะเหมือกับสวนสาธารณะสะพานหินที่ภูเก็ต

[S&D]

ตัวเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเกาะเรียกเป็นทางการว่า”กั๊วะทาวน์” แต่นักท่องเที่ยวเรียกว่าตลาดกั๊วะ เพราะเป็นตลาดปลอดภาษีเพียงแห่งเดียวของมาเลเซีย คล้ายฮ่องกงแต่เทียบกันไม่ได้ สินค้าก็มีสุราต่างประเทศ เครื่องแก้วคริสตัล อุปกรณ์กีฬา เสื้อผ้าจากแบรนด์ดังๆขนมประเภทต่างๆ ช๊อกโกแลตถึงแม้ราคาจะถูกกว่าบ้านเรามากแต่เป็นเพราะว่าเราแบกเป้ขี่จักรยานก็เลยได้แต่หยิบนั่นดูนี่แล้วเดินออกจากร้านไปขี่จักรยานไปทานอาหารแวะสำนักงานการท่องเที่ยวเพื่อหาข้อมูลแล้วเดินทางไปพักยังเมืองต่อไป

[S&D]

“เซนัง” เมืองที่ห่างไปกว่ายี่สิบกิโลแต่เราต้องขี่รถพับพร้อมสัมภาระไปบนถนนที่เป็นระดับซุปเปอร์ไฮเวย์อยู่หลายกม.ก่อนที่เราเลือกหลบออกไปขี่ตามถนนระหว่างเมืองเดิมที่ยาวกว่ารถน้อยกว่าแต่มีทางแยกหลายทางที่มีป้ายบอกทางเป็นภาษาท้องถิ่นแม้จะเขียนด้วยภาษาอังกฤษอ่านออกแต่ไม่เข้าใจรวมทั้งไม่มีใครตามถนนที่เราจะถามทางได้เลยได้แต่
ใช้วิธีการเดาด้วยประสบการณ์แล้วหยุดพักดื่มน้ำ ชื่นชมธรรมชาติสองข้างทางที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้
และถนนสะอาดที่มองไม่เห็นขยะแม้แต่ชิ้นเดียว

[S&D]

วันแรกบนเกาะเราเลือกมาพักที่ “เชนัง” ซึ่งเป็นเมืองท่องเที่ยวมีหาดทรายยาวหลายกิโลเมตรมีทั้งโรงแรมหรูหราระดับห้าดาวหรือมากกว่าตั้งชิดติดชายหาดมากมายรวมทั้งโรงแรมราคาประหยัดที่ประหยัดทุกอย่างบางทีให้เพียงห้องพักมีที่นอนมีผ้าเช็ดตัวไม่มีสบู่กระดาษชำระเพราะที่พักประเภทนี้จะมีร้านสะดวกซื้อเล็กๆอยู่ใกล้ๆที่น่าจะเป็นเจ้าของเดียวกัน การเดินทางด้วยจักรยานก็ทำให้เราสามารถที่จะเลือกที่พักที่เหมาะสมได้ง่ายขึ้น

[S&D]

หลังจากได้ที่พักก็ใช้เวลาที่เหลือของวันขี่จักรยานไปทั่วเมืองซึ่งจุดที่นักท่องเทียวแบบมาเป็นกลุ่มก็ไม่พลาดสถานที่แสดงสัตว์น้ำ “under water world” เราแวะพักทำความรู้จักเพียงด้านหน้าแล้วขี่จักรยานต่อไปเพราะเราชอบที่จะไปดูสิ่งมีชีวิตใต้น้ำในสภาพที่อยู่กันตามธรรมชาติมากกว่าที่จะเห็นสัตว์เหล่าในพื้นที่ที่คับแคบและจำกัด

[S&D]

อยู่ที่ชายหาดเมืองเชนังก็ไม่รู้สึกว่าแตกต่างจากชายหาดแถบภาคตะวันออกของเราแต่ที่น่าชื่นชมและประทับใจคือความเป็นระเบียบเรียบร้อยและความสะอาดทำให้เราได้เห็นได้สัมผัสธรรมชาติ อย่างสบายใจคิดย้อนกลับถึงบ้านเราแล้วน่าน้อยใจที่มีทรัพยากรธรรมชาติที่ดึกว่าสวยกว่าแต่ถูกทำลายโดยผู้ประกอบการและนักท่องเที่ยวเอง

[S&D]

เที่ยวไปคิดไปใกล้ค่ำวันแรกบนเกาะลังกาวีแม้ว่าท้องฟ้ามิได้สดใสทะเลมีสีครามดังคำโฆษณาแต่เมื่อตะวันลับฟ้าชายหาดเชนังนี้ไม่มีคนนั่งกินเหล้าไม่มีเสียงกีต้าร์ไม่มีเสียงกลองของฉิ่งฉับทัวร์ไม่มีแสงสีไม่มีบาร์เบียร์ไม่มีอะโกโก้ให้เลือดหนุ่มๆฉีดพล่านไม่มีอบายมุขใดๆในที่สาธารณะมีเพียงความสงบเงียบ มีร้านอาหารทะเลมากมาย อาหารอินเดีย อิสลามให้ผู้คนได้เลือกทานก่อนจะแยกย้ายไปพักผ่อนหลับนอน บรรยากาศแบบนี้ก็เป็นเสน่ห์เป็นที่ชื่นชอบของนักท่องเที่ยวเดินทางอีกกลุ่มหนึ่งได้ดีทีเดียว

[S&D]

วันที่สองของการเดินทางบนเกาะเราไม่ได้เร่งรีบ ไม่ต้องทำเวลา ไม่มีเป้าหมายสะสมระยะทางและตั๋วเรือเฟอรี่ไปเกาะปีนังที่เร็วที่สุดทีซึ่งเราได้จองไว้ล่วงหน้าทำให้เราต้องพักอีกสองคืนบนเกาะนี้ เวลาที่มีเพียงพอทำให้เราสามารถเก็บเกี่ยวประสบการณ์และเกิดความสุขจากการเดินทางด้วยจักรยานได้อย่างเต็มอิ่มแม้ว่าฝนฟ้าจะตกหนักในบางครั้งหรือฝนตกพรำชุ่มฉ่ำทั้งวันเราก็ได้แต่น้อมรับพักบ้างถ้าหาที่พักข้างทางได้ ลุยต่อไปถ้าเราอยู่กลางทางหรือไม่มีทางเลือก

[S&D]

ศึกษาจากแผนที่ท่องเที่ยวเรามุ่งหน้าตามถนนที่ต้องอ้อมผ่านสนามบินมีจุดหมายที่เคเบิ้ลคาร์ หรือกระเช้าลอยฟ้าที่สร้างไว้บนยอดเขาสูงที่สุดของเกาะเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ขึ้นไปไปชมวิวที่สามารถเห็น ทั่วเกาะลังกาวีได้ในวันฟ้าเปิด บริการนี้จำเป็นต้องงดในวันฟ้าฝนไม่เป็นใจหรือมีพายุลมแรงเพราะอาจจะไม่ปลอดภัยต่อนักท่องเที่ยว

[S&D]

สถานีต้นทางที่เราจะขึ้นเคเบิ้ลคาร์อยู่ห่างจากตัวเมืองไปมากกว่ายี่สิบกม.โดยเฉพาะห้า กม.สุดท้ายมีเขามีเนินสูงที่ท้าทายและวัดใจนักเดินทางด้วยจักรยานในขณะเดียวกันความราบเรียบของผิวถนนความร่มรื่นและความอุดมสมบูรณ์ของป่าธรรมชาติเป็นรางวัลให้ทุกๆระยะทางที่เราปั่นผ่านไปได้

[S&D]

เพี่อให้นักท่องเที่ยวใช้เวลาอยู่บนเกาะให้นานๆ พื้นที่บริเณสถานีกระเช้าลอยฟ้าถูกพัฒนาแล้วเรียกว่า Langkawi Geo Park มีโรงแรมที่พัก ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก สวนน้ำ สวนสัตว์ สวนสาธารณะ อาคารสถานที่ดูดีสีสันสดใสดูราวกับเพิ่งสร้างใหม่ๆที่สะดุดตาและกังขาหาคำตอบไม่ได้คือมีป้ายบอกชื่อถนน “ถนนสุขุมวิท” และมีร้านอาหารไทยชื่อ “กระทง” อยู่ใกล้ๆ

[S&D]

มองหาที่จอดรถจักรยานที่คิดว่ากลมกลืนสอดคล้องกับสภาพแวดล้อมแถวนั้นให้มากที่สุดเพราะคงต้องทิ้งห่างตาห่างกายหลายชั่วโมงแล้วซื้อตั๋วขึ้นกระเช้าฝ่าเมฆหมอกขึ้นไปสู่ยอดเขา ประสบการณ์ใหม่ๆอะไรก็ตามที่เป็นครั้งแรกในชีวิตไม่ว่าจะเกิดในช่วงอายุใดก็ให้ความรู้สึกไม่แตกต่างกันความสูงของยอดเขาที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่เรามองลงไปยังยอดไม้ที่อยู่ลึกลงไปข้างล่างหลายร้อยเมตรประกอบจังหวะการแกว่งไกวสั่นสะเทือนของกระเช้าความรู้สึกตื่นเต้นสนุกเมื่อเริ่มต้นก็เปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกเสียววูบวาบในความสูงภวนาในใจขอให้ถึงยอดเขาเร็วๆแต่ยังรักษาฟอร์มไว้ด้วยการเก็บรูปมาได้บ้าง
<a href="http://image.ohozaa.com/show.php?id=c26 ... 0fd2cc72bf" target="_blank"><img border="0" src="http://image.ohozaa.com/tm/44medium.jpg" /></a>

[S&D]

ความก้าวหน้าของงานวิศวกรรมและชาญฉลาดของนักออกแบบวางแผนทำให้สิ่งก่อสร้างชิ้นนี้โดดเด่นคุ้มค่าถ้ามีโอกาสไปเยือนโดยเฉพาะบริเวณสถานีแรกมีสะพานที่สร้างเชื่อมยอดเขาสองลูกมีความสูงหลายร้อยเมตรจากระดับน้ำทะเลซึ่งน่าจะเรียกว่าเป็น “สะพานวัดใจ”เพราะมีลมพัดแรงตลอดเวลาทำให้สะพานต้องมีโครงสร้างโปร่งที่สุดลมพัดผ่านได้สะดวก มีเพียงผู้กล้าที่ไม่กลัวความสูงจะพากันเดินกินลมชมวิวไปบนสะพานนี้ที่บางครั้งก็มีเสียงหวีดหวิว แกว่งตัวสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อเดินไปบนแผ่นคอนกรีตวางไว้ห่างกันเล็กน้อยทำให้รู้สึกว่าเราเดินอยู่กลางอากาศ

[S&D]

ตอนกระเช้ากำลังขึ้นสู่ยอดเขามองไปเห็นน้ำตกขนาดใหญ่อยู่ไม่ไกลแต่ดูความสูงน่าจะท้าทายเลยหมายตาไว้ว่าเป็นจะที่หมายต่อไปซึ่งก็ไม่ผิดหวังในความงดงามของน้ำตกและความสูงที่ต้องเดินขึ้นบันไดไปกว่าสามร้อยขั้น