สรุปทริปปั่นไปมอบของขวัญวันเด็กแห่งชาติ สปป.ลาว ณ.เมืองไซยสมบูน ร่วมคณะพี่ดาราวรรณ และสมาพันธ์นักถีบแห่งชาติลาว 30-2 มิ.ย. 56

[เอส-เมอร์ริด้า]

..........พวกเราพร้อมเดินทางต่อ ทุกคนหันหลังให้ผม แต่ก็มีคนหนึ่งส่งรอยยิ้มกลับมาให้ตากล้อง เสื้อของเสือหนุ่ยดูน่ารักเหลือเกิน

[เอส-เมอร์ริด้า]

เอส....พี่ได้รับ DVD ที่เอสส่งมาให้แล้วนะ ไปรษณีย์ ของเราฉลาด....ขอบคุณค่ะ

สงสัยมีบทเรียนเคยส่งผิดไปบ้านอื่นๆ เลยจำได้ดี 555 .... พี่ดาราวรรณลองคัดภาพถ่ายเด็กๆ ในวันที่มอบของขวัญเอาไปจัดการได้เลยนะครับ จังหวะช่วงนั้นก็พยายามเก็บภาพให้ได้มากที่สุด แต่กว่าจะปั่นมาถึงเล่นซะถือกล้องไม่ไหวเลยจิงๆ จำได้ว่าน้ำยังไม่ได้ทานเลย เห็นเด็กๆ รีบถือกล้องมาถ่ายทันที เห็นภาพแล้วปลื้มใจแทนพี่ดาราวรรณมากๆ ครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

..........ระยะทางที่เหลืออีกตั้ง 30 หลัก กับเวลา 5 โมงเย็นกว่าๆ แล้ว คำนวณแล้วคิดว่ามืดแน่นอน กลุ่มเริ่มต้องรีบปั่นทำเวลากัน ผมกับน้องเล็กมาเป็นกรุ๊ปสุดท้าย เพราะยังถ่ายภาพกันไม่เสร็จ 555.....แถวช่วงท้ายยังมีเนินขึ้นลงไปตลอดเหมือนกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

.........สายน้ำงึมไหลลงสู่ปากน้ำโขงที่อยู่ไม่ไกล มุมสะพานเป็นอะไรที่ชอบมาก เป็นต้องจอดถ่าย(รูป) ทุกๆ ครั้งกับจักรยานคู่ใจของผม ทริปนี้ผมก็เอาเจ้า Rocky Mountain ซึ่งมีคุณสมบัติเด่นเรื่องการขึ้นเขาดีจริงๆ มันพาผมขึ้นยอดภูสูง 4 ลูกเป็นคนแรกได้ตลอด กลับมานี่ยังไม่ได้ล้างเลย 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

............ผมปั่นประคองน้องเล็กมาด้วยกัน พยายามให้กำลังใจยามที่ต้องขึ้นเนิน ซึ่งดูเหมือนน้องเล็กจะหมด จะมาคอยที่ยอดเนิน มีเนินยาวๆ อยู่เนินจนต้องหยุดพัก แม้ไม่ชันมากนัก แต่เมื่อเราปั่นกันมาแล้วทั้งวันย่อมอ่อนล้าเป็นธรรมดา ตอนนี้ตะวันจะชิงพลบไปแล้ว ผมชอบเส้นทางที่มีความโค้งไปมา ขึ้นๆ ลงๆ ปั่นได้เพลิดเพลินดีมาก และพยายามเก็บเกี่ยวความสุขที่ได้รับในขณะนั้นอย่างเต็มที่

[เอส-เมอร์ริด้า]

........ยอมรับน้องเล็กว่าแกร่งเกินตัว ตัวเล็กแต่สามารถปั่นด้วยกระเป๋าแบบฟลูโหลดทุกครั้ง และไม่ย้อท้อ แม้อาจจะบ่นออกมาเล็กน้อย ก็เพื่อสร้างกำลังใจให้ตัวเอง และพร้อมสู้กับเส้นทางที่เหลือ เพื่อไปยังจุดหมายปลายทางให้ได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

........ผมเริ่มไม่ค่อยพะวงเรื่องของความมืดแล้ว หลังจากได้วิชาปั่นไนท์ทริปจากพี่ซาฯ จากทริปภูสามสุ่ม 555....ปั่นกันเที่ยงคืน แค่พล้บค่ำจิ๊บๆ ผมจอดเพื่อติดไฟหน้าท้าย เตรียมพร้อมไม่ประมาท บอกน้องเล็กให้เตรียมไฟซึ่งก็ยังต้องคอยเช็คความพร้อมกันก่อน แล้วค่อยไปพร้อมๆ กัน ตอนนี้มีอากงมาช่วยปิดท้ายให้ด้วย แต่ไม่นานอากงก็ยิงหายไปกับความมืด เหลือผมกับน้องเล็กปั่นตามกันมา จนต้องจอดเพื่อตรวจน้ำตาลก่อนซึ่งก็เกินอีกแล้วซิเรา และฉีดยาไปด้วยเลย ขณะยังเหลืออีกประมาณ 6 หลัก

[e21smn]

เอส....พี่ได้รับ DVD ที่เอสส่งมาให้แล้วนะ ไปรษณีย์ ของเราฉลาด....ขอบคุณค่ะ

ของผมเสร็จแล้วพรุ่งนี้ส่งครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

........จากนั้นก็ปั่นต่อมายังบ้านท่าบก แต่ก่อนถึงก็พบกับกลุ่มใหญ่จอดแวะข้างทางซึ่งเป็นร้านอาหารกันอยู่
ผมกับน้องเล็กจึงเข้าไปจอดตามกันไป มีการสอบถามเรื่องการพักจะเลือกที่นี่แทน และได้หามื้อเย็นทานกันหลายคนแล้ว จึงยังมี
บางคนที่ยังไม่รอทาน ผมจึงให้ปั่นไปหาที่พักที่บ้านท่าบกจะดีกว่า เพราะมีที่พักเยอะเพียงพอ และเหลืออีกไม่ไกลแค่ 4 หลักเพียง
แต่มืดแล้วตอนนี้ ก็ปั่นเกาะกลุ่มกันไป จนถึงสามแยกบ.ท่าบก เข้าไปอีกไม่ไกลข้ามสะพานก็พบกับที่พัก เราเข้าไปจองที่พักได้ครบ
ทุกคน

[เอส-เมอร์ริด้า]

........ผมคงต้องปรับปรุงการถ่ายภาพแนวแคนดิตให้มากกว่านี้ 555 ......สาวบ้านท่าบกนี้น่ารักทุกคนเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

......กลุ่มผมเข้าที่พักได้ห้องนอนใหญ่พักได้ 4 คน คิดต่อคนก็คนละ 25000 กีบ หลังจากนั้นก็นัด
กันมาด้านหน้าที่พักเพื่อหาอะไรทานมื้อเย็น มานั่งเล่นชมสาวบ้านท่าบกไปด้วย จุดนี้จะเป็นร้านอาหารมีอยู่ 3 ร้านให้เลือก
สอบถามแล้วว่าร้านอร่อยคือร้านแรก แต่เห็นคนเยอะ ก็เลยมาทานร้านที่สาม ซึ่งไม่มีคนเลย

[เสือตี๋]

ภาพสวยมากเลยทั้งพี่แจ็ค พี่ดาราวรรณ คุณเอส..ขอบคุณ เห็นหลังคุณหญิงเล็ก ยังงามเลยครับ

........ยอมรับน้องเล็กว่าแกร่งเกินตัว ตัวเล็กแต่สามารถปั่นด้วยกระเป๋าแบบฟลูโหลดทุกครั้ง และไม่ย้อท้อ แม้อาจจะบ่นออกมาเล็กน้อย ก็เพื่อสร้างกำลังใจให้ตัวเอง และพร้อมสู้กับเส้นทางที่เหลือ เพื่อไปยังจุดหมายปลายทางให้ได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

เราแวะมาร้านนี้ สั่งอาหารกันมีทั้งเฝอ ที่พี่โอม และพี่เที่ยง ส่วนข้าวผัดเนื้อ ก็มีผม พี่แจ็ค และน้องกะปิ กันคนละจาน
ผมมีเติมเบียร์ลาวซัก 1 กะป๋อง แต่ไม่มีใครทานกันเลย อากาศค่อนข้างเย็นนิดๆ สบายๆ ดี อยู่คุยกันเกือบสามทุ่ม ก็แยก
ย้ายเข้านอน

[Darawan]

ภาพนี้ มุมมอง สุดยอด ....ความปราณีต บรรจง บวกความตั้งใจสูง


[quote="เอส-เมอร์ริด้า"]

[Darawan]

แจ๊ค กำลังคิดอะไรอยู่น่ะ.....วันนี้แค่เด็กๆ พรุ่งนี้ของจริง....อย่าเพิ่งท้อ

เราแวะมาร้านนี้ สั่งอาหารกันมีทั้งเฝอ ที่พี่โอม และพี่เที่ยง ส่วนข้าวผัดเนื้อ ก็มีผม พี่แจ็ค และน้องกะปิ กันคนละจาน
ผมมีเติมเบียร์ลาวซัก 1 กะป๋อง แต่ไม่มีใครทานกันเลย อากาศค่อนข้างเย็นนิดๆ สบายๆ ดี อยู่คุยกันเกือบสามทุ่ม ก็แยก
ย้ายเข้านอน