มีงบ "ร้อยพัน" จะทำรถทัวริ่งดีๆ แนะนำหน่อยครับ

[APM]

ขอเสนอความเห็นเรื่องอื่นๆครับ

กระเป๋าแขวนข้างตะแกรง ควรเลือกใช้แบบกันน้ำ

ผู้ที่ต้องใช้งานหนักแนะนำให้ใช้ของดี เพราะอายุการใช้งานยาวนานกว่า และตัดปัญหาระหว่างการเดินทาง

กระเป๋ากันน้ำจะลดความยุ่งยากหลายอย่างเมื่อต้องอยู่ที่โล่งท่ามกลางฝนตกหนัก ในขณะเดินทางหรือพักผ่อน

ส่วนการจะใช้กระเป๋าคู่หน้าหรือไม่อยากให้ลองใช้คู่หลังเดินทางจริงดูก่อน เพราะเท่าที่เห็นมา

คนส่วนใหญ่มักจะใส่น้ำหนักมากเกินจำเป็นในช่วงแรกของการเดินทาง

ส่วนตัวถ้าไม่ต้องการทำอาหารกินเอง และ ขนคอมพิวเตอร์พกพาไปด้วย ผมไม่ใช้กระเป๋าคู่หน้า

การเพิ่มกระเป๋าคู่หน้าโดยใส่ของน้อยจะเพิ่มน้ำหนักโดยไม่คุ้ม

ถ้ากระเป๋าหลังเต็มเกินไปบ้างเล็กน้อย ย้ายเต๊นออกมาไว้บนตะแกรงแล้วใช้กระเป๋าหลังให้เต็มที่ก่อนดีกว่า

[สนั่น อันทเกตุ]

ถ้าน้ำหนักมาก
บางทีผมจะใส่กระเป๋าคู่หน้าด้วย
รู้สึกว่าน้ำหนักมันบาลานซ์-ควบคุมรถง่าย ครับ

[Rit by Tanin]

สวัสดีตอนบ่ายพร้อมกาแฟร้อนๆ แต่คุยกันเรื่องเย็นๆ เหมือนว่าจะได้ไปปั่นเที่ยว ตอนนี้บ้านผมฝนกำลังตก

เข้าเรื่องด้วยคน จริงก็เห็นด้วยกับทั้งสองท่าน พี่อำนาจกับอ.สนั่น

แต่ผมว่าหากเป็นไปได้ กระเป๋าคู่หลังคู่เดียวก็ไปได้เป็นเดือนสบายๆ
ตอนนี้ผมไม่เอา NB ติดตัวแล้วแต่พก iPad mini ไปแทน

กระเป๋าคู่หน้าผมจะได้ใช้ก็ต่อเมื่อเป็นทริปที่อากาศหนาวๆ มีถุงนอนหรือเต้นท์ด้วย
คือต้องเอาชุดกันหนาวไปด้วย เพราะมันกินพื้นที่มาก ไม่ได้หนักอะไรมากขึ้นนัก
แต่มันกินพื้นที่ กระเป๋าคู่หลังไม่มีที่เพียงพอ แต่จริงๆ หากเป็นทริปภูเขาสูงชันตลอด
มีกระเป๋าคู่หน้าก็ทำให้รถมั่นคงดีเหมือนกันครับ ​โดยเฉพาะตอนขึ้นเขาชันๆ
กระเป๋าคู่หน้าทำให้รถนิ่งขึ้นเยอะ และล้อหน้าก็ไม่ลอย

[APM]

ขอเอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่นะครับ

อยากถามต่อ เราทัวร์ริ่งโดยทั่วไปแล้วต้องแบกทุกสัมภาระกันทุกคน จะมากน้อยก็อยู่ที่ความจำเป็น

ของแต่ละบุคคล สมมุติว่าบรรทุกนน. 30 กิโล อยากทราบว่า

1. จะแบ่งบรรทุกด้านหน้าเท่าไร ด้านหลังเท่าไร การปั่นจะสมดุลย์ที่สุดทั้งทางราบและทางภูเขา หรือ

ทางราบบรรทุกอย่างหนึ่ง ทางขึ้นเขาบรรทุกอีกอย่างหนึ่ง

2. จุดศูนย์ถ่วงหน้า - หลัง

ด้านหน้าก่อน มีกระเป๋าหน้าแฮนด์ , ตะแกรงหน้า , และตะแกรงข้างล้อหน้า (ผมสังเกตถ้าใส่ของ-

ในกระเป๋าหน้าแฮนด์มากเวลาขึ้นเขาบังคับรถยาก) ถึงคำถาม

จากข้อหนึ่งเมื่อแบ่งน้ำหนักมาด้านหน้าแล้ว การกระจ่ายน้ำหนัก ไปยังสามจุด ควรกระจ่ายน้ำหนัก

อย่างไร (กระเป๋าหน้าแฮนด์ , ตะแกรงหน้า , ตะแกรงข้างล้อ)

3.จุดศูนย์ถ่วงหลัง

ตั้งบนตะแกรงหลัง , เกี่ยวด้านข้าง ซ้าย-ขวา คำถามที่หนึ่ง

จะแบ่งน้ำหนักอย่างไร ระหว่าง ตั้งบนตะแกรง กับกระเป๋าซ้าย-ขวา

3.1 เกี่ยวกับตะแกรงหลัง จะมีอยู่ ๒ แบบ คือตะแกรงชั้นเดียว กับสองชั้น คำถาม

ตะแกรงแบบไหน ให้ความสมดุลย์ในการปั่นดีกว่ากัน



ผมลองค้นคว้าหาคำตอบดู จึงพบบทความนี้และลองแปลแบบงูๆปลาๆดูหากผิดพลาดประการใด

ต้องขออภัยด้วยนะครับ

จะบรรทุกสัมภาระที่ไหนดี ทางเลือกที่ดีที่สุดขึ้นอยู่กับจักรยานของคุณ เขียนโดย Jan Heine

ถ้าท่านต้องการจะแลกเปลี่ยน, ถามกลุ่มนักจักรยานทัวร์ริ่ง ว่าจะบรรทุกสัมภาระอย่างไรที่ดีที่สุด , ตะแกรงหน้าหรือตะแกรงหลังดี

ตะแกรงสูงหรือต่ำดี แล้วรถพ่วงเป็นอย่างไร แบกเป้จะดีไหม ทุกๆคำตอบจะมีผู้สนับสนุนและผู้คัดค้าน ทุกทางเลือกสามารถทำได้

แต่เราจะทำอย่างไรดี เราควรทำความเข้าใจกฎเกณท์ทางฟิสิกส์เพื่อช่วยอธิบายทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะบรรทุกสัมภาระของคุณ

ให้จักรยานแบกน้ำหนัก

นักเดินป่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแบกเป้ แต่บนจักรยานแล้ว เราไม่จำเป็นต้องทำสร้างภาระให้กับร่างกายของเราอย่างนั้น

ให้จักรยานขนสัมภาระทั้งหมดให้คุณ มีข้อยกเว้นก็คือ การขี่เสือภูเขาในทางป่าซึ่งใช้จักรยานน้ำหนักเบาและง่ายที่จะแบกเป้หลังไปด้วย

เราทรงตัวบนจักรยานได้อย่างไร

เราควรเอาสัมภาระไว้ที่ไหนบนจักรยาน ต้องดูว่าเรารักษาสมดุลย์ในขณะปั่นจักรยานได้อย่างไร นั้นคือ จุดศุนย์ถ่วงสมดุลย์อยู่บนล้อทั้งสอง

ถ้าจักรยานเริ่มเอียงมาทางด้านซ้าย จุดศูนย์ถ่วงก็จะเลื่อนออกมาด้านข้างซ้ายของล้อ เราก็จะหันล้อหน้าเคลื่อนมาทางซ้าย จนกระทั่งจุดศูนย์ถ่วง

กลับเข้ามาที่ภาวะสมดุลย์ เราทำอย่างนี้ตลอดเวลาในขณะขี่จักรยาน แม้ว่าท่านแทบจะไม่สังเกตุ เมื่อเราต้องการเลี้ยวรถ เราก็ทำกลับกัน

โดยการหันล้อหนีจุดศูนย์ถ่วง เราทำให้จักรยานเอนออก จนกระทั่งมันเอียงไปตามส่วนโค้งของถนน (ระหว่างอยู่ในโค้ง เราเคลื่อนล้อให้สัมพันธ์

กับแรงเหวี่ยงสู่ศูนย์กลาง และจุดศูนย์ถ่วงเพื่อรักษาสมดุลย์ของจักรยานให้เอียงอยู่ได้ตามที่เราต้องการ)

สัมภาระหน้า , หลัง หรือ ลากพ่วง

มีเหตุผล 2 อย่างว่า ทำไมสัมภาระด้านหน้าจึงง่ายที่จะรักษาสมดุลย์ เมื่อเทียบกับ ด้านหลัง หรือ ลากพ่วง

1) เวลาที่เร็วกว่า เมื่อเราหันแฮนด์ขณะปั่นจักรยาน เราเคลื่อนล้อหน้าไปทางขวาหรือซ้าย ล้อหลังก็จะเคลื่อนตามไปทีหลัง เมื่อสัมภาระหน้าเสียสมดุลย์

เราขยับล้อหน้าไปด้านข้างเพื่อรักษาสมดุลย์กลับคืนมาได้ง่าย เทียบกับการรักษาสมดุลย์ของสัมภาระหลัง เราต้องเคลื่อนล้อหน้าก่อน แล้วรอจนกระทั่ง

ล้อหลังเคลื่อนตามมาเพื่อแก้ไขให้สมดุลย์กลับคืนมา สำหรับรถลากพ่วงการรักษาสมดุลย์ ต้องการขั้นตอนเพิ่มอีกหนึ่งขั้นตอน การใช้เวลาที่นานขึ้นก็ทำให้

สัมภาระออกจากสมดุลย์ไกลขึ้นเช่นกัน

2) ผลของการหันล้อเพื่อแก้สมดุลย์ หมายถึงการรักษาสมดุลย์ของสัมภาระหน้าต้องใช้การหันล้อน้อยกว่าเพื่อแก้ไข

เวลาที่เราขี่จักรยานผ่านทางที่เป็นโคลน เราจะเห็นรอยล้อหน้าแกว่งไปมามากกว่าล้อหลัง นั่นคือ ขณะที่สัมภาระหน้าเคลื่อนออกด้านข้าง 1 นิ้ว

เราจำเป็นต้องเคลื่อนล้อหน้าออกไปทางนั้น 1 นิ้ว เพื่อแก้ไขให้จุดศูนย์ถ่วงกลับคืนมา อย่างไรก็ตาม เมื่อสัมภาระหลังเอียงออก 1 นิ้วเราต้องเคลื่อนล้อหน้ามากกว่านั้น

อาจจะถึง 2 นิ้ว เพื่อให้ล้อหลังเคลื่อนออก 1 นิ้วแล้วสมดุลย์

ที่อธิบายมาทั้งหมดหมายความว่า ทางทฤษฏีแล้ว สัมภาระหน้าจะทำให้สมดุลย์ได้ง่ายกว่าสัมภาระหลัง และ สัมภาระหลัง ก็รักษาสมดุลย์ได้ง่ายกว่าการลากพ่วง

นอกจากนั้น การบรรทุกสัมภาระหน้าก็ช่วยลดการเสียรูปของล้อหลังที่รับแรงมากเกินไป ซึ่งปกติล้อหน้ารับน้ำหนักเพียง 1ในสามเท่านั้นในจักรยานส่วนมาก

จักรยานในโลกที่เป็นจริง

หมายความว่าจักรยานทุกคันควรจะบรรทุกสัมภาระหน้าหรือ มันไม่ใช่ทั้งหมด สัมภาระหน้าเป็นเพียงตัวแปรเดียวเท่านั้น

เพราะมันมีผลกระทบโดยตรงกับการควบคุมทิศทางของจักรยาน คงจะมีเนื้อที่ไม่เพียงพอถ้าจะลงในรายละเอียดมากกว่านี้ แต่ก็เพียงพอแล้วที่จะสรุปว่า

ผลของสัมภาระหน้าต่อการควบคุมทิศทางของจักรยาน ดีกว่าการไม่มีสัมภาระหน้า

ผู้ผลิตจักรยานทัวร์ริ่งส่วนใหญ่ ดูเหมือนจะมีข้อจำกัดในเรื่องรูปทรงของจักรยาน จักรยานทัวร์ริ่งที่ผลิตขึ้นมาส่วนใหญ่ลอกแบบจาก มุมองศาที่สบายๆ

ของจักรยานทัวร์ริ่งแบบเก่าของอังกฤษ ซึ่งออกแบบสำหรับขนสัมภาระที่ตะแกรงหลัง ดังนั้น จักรยานที่ขนสัมภาระด้านหลังจะมาบังคับให้ขนของหนักทางด้านหน้าคงไม่ดี

สัมภาระหน้าและหลัง

สำหรับการทัวร์ริ่งที่มีการพักค้างแรม นักจักรยานส่วนมากจะขนสี่กระเป๋า และคำถามเริ่มเปลี่ยนไปจาก จะวางกระเป๋าที่ไหน แต่กลายเป็น

จะกระจายสัมภาระอย่างไร มีวิธีการอย่างไรที่จะตอบว่าเราควรใช้จักรยานขนของทางด้านหน้าหรือด้านหลังดี

สนามทดสอบที่มีเส้นทางตรง เส้นทางโค้ง ไต่เขา และลงเขา ในรอบเดียว รอบแรกบรรทุกน้ำหนักส่วนใหญ่ที่ด้านท้าย รอบที่สองสลับกระเป๋าที่หนัก

มาไว้ด้านหน้า ทำซ้ำๆกันจนกระทั่งเราจับความรู้สึกของการควบคุมในแต่ละรูปแบบ การทดสอบกลับไปมาจะทำให้เราค้นหารูปแบบที่ทำได้ดีที่สุด

สำหรับเราและจักรยานของเรา

รถพ่วงท้าย

ถึงแม้ว่าตามทฤษฏี รถพ่วงมีข้อเสียเปรียบแต่ก็มีประโยชน์หลายอย่าง โดยเฉพาะนักจักรยานที่ไม่มีรถทัวร์ริ่ง เพราะรถพ่วงสามารถติดตั้งกับ

จักรยานอื่นๆได้ง่าย และจักรยานบางชนิดมีรูปทรงที่ใช้งานได้ดีกับรถพ่วง จักรยานที่ขี่สองคน มีที่แขวนกระเป๋าเพียงครึ่งเดียวของปกติ

สามารถใช้ประโยชน์ของรถพ่วงได้ แต่อย่างไรก็ตามรถพ่วงที่เบาๆก็เพิ่มน้ำหนักถึง 4 กิโลกรัมเมื่อเทียบกับชุดตระแกรงดีๆ

แขวนกระเป๋าสูง หรือ ต่ำดี

จุดศุนย์ถ่วงต่ำทำให้ง่ายที่จะรักษาสมดุลย์ เหตุผลง่ายๆ ก็คือ การที่เราเอนจักรยานออก 1 องศา สัมภาระที่อยู่ต่ำจะเคลื่อนตัวด้านข้างน้อยกว่าสัมภาระที่อยู่สูง

หมายถึงล้อไม่ต้องเคลื่อนออกห่างมากเพื่อรักษาภาวะสมดุลย์ กระเป๋าตะแกรงท้ายด้านบน วางอยู่สูงเกินจำป็นและส่วนใหญ่ตะแกรงถูกยึดไว้ด้านล่าง

นั่นหมายถึงจะมีน้ำหนักจำนวนมากที่แกว่งตัวออกด้านข้าง ถ้าคุณใช้กระเป๋าบนตะแกรงท้ายให้ใส่น้ำหนักน้อยที่สุดและวางของหนักไว้ด้านล่างสุดของกระเป๋า

กระเป๋าข้างทำให้จุดศูนย์ถ่วงต่ำลงได้อย่างชัดเจน และกระเป๋าข้างเป็นทางเลือกมาตราฐานในการขนสัมภาระทัวร์ริ่ง นับตั้งแต่ปี 1930 นักประดิษฐ์

ชาวฝรั่งเศสทดลองใช้ร่วมกับตระแกรงแบบต่ำ ทำให้การแขวนกระเป๋าทำได้ต่ำลงไปอีก

ทางด้านหน้า ตะแกรงแขวนแบบต่ำ ไม่เพียงแต่ทำให้สัมภาระต่ำลงแต่ทำให้สัมภาระถอยกลับมาอยู่ใกล้แกนบังคับล้อของจักรยาน ทำให้แฮนหมุนไปมาได้

ง่ายขึ้นเมื่อเทียบกับตะแกรงหน้าที่อยู่ด้านบนล้อ

สำหรับตะแกรงท้าย เป็นเรื่องยากที่จะทำให้สัมภาระอยู่ต่ำ เพราะมันจะชนกับส้นเท้าเมื่อปั่นบันได เราสามารถเลื่อนสัมภาระหลบไปด้านหลังได้

แต่มันก็สร้างปัญหาเมื่อน้ำหนักอยู่ด้านท้ายมากเกินไป ถ้าลองใช้ที่แขวนกระเป๋าแบบต่ำกับกระเป๋าหน้าและหลัง จะพบว่าการจัดน้ำหนักจะใช้ได้ดี

เมื่อน้ำหนักส่วนใหญ่อยู่ทางด้านหน้า และการจัดแบบนี้การเลี้ยวมุมแคบจะทำได้ดีจากศูนย์ถ่วงที่ต่ำ แต่ต้องระวังและหลีกเลี่ยงการใส่ของในกระเป๋าหลังมากเกินไป

มันจึงไม่คุ้มค่านักเมื่อเทียบกลับปัญหาที่จะเกิดขึ้น

บทสรุป

สัมภาระด้านหน้าทำให้การรักษาสมดุลย์ได้ง่ายขึ้นเมื่อเทียบกับด้านหลัง แต่มีจักรยานทัวร์ริ่งจำนวนน้อยที่ออกแบบสำหรับขนของหนักทางด้านหน้า

ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับจักรยานส่วนใหญ่ที่ใช้งานบนถนนราดยางก็คือการใช้ร่วมกันของตะแกรงแขวนด้านหน้าแบบต่ำ และตะแกรงแขวนข้างท้ายทั่วไป

ทดลองและพิจารณาเรื่องการกระจายน้ำหนักที่ใช้งานได้ดีที่สุดสำหรับจักรยานของคุณเอง

แปลจาก Where to cary a load , the best option for you depent on your bicycle by Jan Heine



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

ผมขอเสริมความเห็นส่วนตัวเล็กน้อย คือ การบันทุกสัมภาระที่ตะแกรงหน้า จำเป็นต้องทำให้แน่นหนา ถ้าผูกไว้หลวมๆจะมีผลเสียต่อการควบคุมรถมาก ต้องระวังครับ อันตราย

หวังว่าบทความนี้คงจะตอบคำถาม นะครับ

[Rit by Tanin]

ขอบคุณสำหรับข้อมูลดีๆ

ผมให้ข้อสังเกตุนิดหนึ่ง ดูพวกรถ "คาร์โก้" จักรยานนะครับ
จะเห็นได้ว่าบรรทุกของไว้ข้างหน้าเป็นส่วนใหญ่​ ที่เขาออกแบบกันใหม่ในปัจจุบัน
ล้อหน้าก็เล็กลงกว่าล้อหลังด้วย

พี่อำนาจเขียนมาดีไม่ค่อยจะมีอะไรให้เสริมเลย

ขอเพียงคนที่ชอบเอาของที่รกบนตะแกรงท้ายหรือห้อยท้าย
ผมว่าเอาออกไปบ้างน่าจะปลอดภัย และเรื่องขวดน้ำที่หาซื้อเพิ่มขวดใหญ่ๆ
หากเอาลงต่ำได้จะดีเรื่องการทรงตัวมาก แถมบางขวดที่เปิดดื่มไปแล้วแต่ยังไม่หมด
มันจะเป็นตัวทำให้แกว่ง เสียการทรงตัวได้เป็นอย่างดี

[อยากรู้เช็คIPจิอิอิ]

ถ้าผมจำไม่ผิด พี่อำนาจ ทำหูดิส ตะเกียบเองใช่มั๊ยครับ?
ผลการทดสอบเป็นอย่างไรบ้างครับ

[APM]

ขอรีวิว ผลการใช้งานที่ผ่านมา ขี่ตัวเปล่าลงเขา ปกติดีเหมือนของที่ออกมาจากโรงงานทุกประการ

มีเพียงแต่ใบดิสที่จะชิดกับขาตะเกียบหน่อยตั้งแต่แรก แต่ไม่เป็นปัญหากับการใช้งานเพราะระยะห่างของใบดิสกับเสื้อเบรคก็ใกล้เคียงกัน

คงจะไม่มีอะไรเข้าไปขัดได้ง่ายๆเพราะมี เบรคคาริบเปอร์บังไว้อยู่



การนำชิ้นส่วนที่เป็นสแตนเลส มาเชื่อมติดกับ โครโมรี่ โดยใช้ลวดเชื่อมสแตนเลส เชื่อม TIG

ความแข็งแรงอยู่ที่ขนาดรอยเชื่อมและน้ำหนักที่ต้องการใช้งาน ผมเผื่อไว้มากเกินพอ



ตะเกียบดิส DIY ผมทำเฉพาะชิ้นส่วน รอยเชื่อมสวยๆนี่ผมไปจ้างเขาเชื่อมเช่นเดียวกับตะแกรง

ผู้สนใจรายละเอียด ติดตาม ได้ครับ ที่นี่ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 2&start=15

ระบบเบรคจับขอบล้อมีจุดอ่อนเรื่องความร้อนจากการเบรคอาจทำให้ยางรั่วได้

ในทริป จะมีการเจ็บตัวเรื่องนี้ประจำ แม้นว่าจะเตือนไว้แล้วทุกปี ผมจึงคิดว่าตัวเราเองหลีกเลี่ยงได้ก็น่าพอใจแล้วครับ

แต่ความยุ่งยากที่ตามมาของ ดิสเบรคสำหรับรถทัวร์ริ่ง ก็คือหาตะแกรงยาก จนบางคนล้มเลิกความคิด

[APM]

เตรียมเดินทางไปเที่ยวงาน"ปั่นไปกินไปผลไม้ปราจีนบุรี ครั้งที่ 6"

การเดินทางระยะสั้น นอนเต๊น ไม่ทำอาหาร กระเป๋าแขวนตะแกรงหลัง กระเป๋าบนตะแกรง

- ใบแรกใส่ของเปียกชื้นได้ เช่น เต๊น,ผ้ารองเต๊น,เตาสนาม,ก๊าซกระป๋อง 1,กาแฟสดและหม้อชง,ผงซักฟอก,เชือกราวตากผ้าและไม้หนีบ ,

ถังซักผ้า,ถุงตาข่ายตากผ้าชื้น,รองเท้าแตะ+ถุงใส่รองเท้า ,สายยางในเสือหมอบ+ที่รัดเพื่ออาบน้ำจากก๊อก,เป้ถุงผ้าเบาๆ,สายยางรัดขอเกี่ยว

-อีกใบใส่ของแห้ง เช่น เสื้อผ้าถุงเท้า 2 ชุด ,ผ้าขาวม้า ,ถุงนอน,หมอนเล็ก,TAB,สายพ่วงไฟและที่ชารต์ต่างๆ,

ยางใน2 แผ่นผ้าใบ เคเบิลไทร์และชุดปะยาง ,ยาประจำและฉุกเฉิน,กระดาษชำระ,สบู่ยาสีฟันแปรงแชมพูที่โกนหนวดยาทากันยุง,สมุดบันทึก

-กระเป๋าบนตะแกรง ใส่ของที่ต้องการหยิบใช้ง่ายรวดเร็ว อื่นๆ เช่น เสื้อกันฝน,กล้องถ่ายรูป,โทรศัพท์,แว่นตา,ถ้วยกาแฟ, ช้อนซ่อม ,

มีดพับ ,พวงกุญแจ,ที่จุดเตาก๊าซ ,ปากกา

-ชุดเครื่องมือฉุกเฉิน น้ำมันโซ่ และ ผ้าเช็ดมือ เก็บในที่หยิบมาใช้ได้ง่าย

รายการที่ระบุเป็นรายการที่น้อยที่สุดสำหรับการเดินทางของผม




-เสื้อผ้ารวมที่ใส่ปั่น 3ชุด ควรเป็นผ้าแห้งไวเพราะระหว่างการเดินทางเรามีเวลาซักและตากผ้าให้แห้งช่วงบ่ายสัก1ถึง2ชั่วโมงเท่านั้น

จึงควรซักผ้าทุกวัน ถ้าฝนตกก็ตากในร่มและเก็บไว้ตากเมื่อแดดดีๆ ช่วงพักกินข้าวเที่ยง , หลีกเลี่ยงผ้าฝ้าย หนัก ,แห้งช้า,ซักรอยเปื้อนยากและสะสมกลิ่น

-ภาชนะใส่น้ำดื่ม ควรจะทืบแสงเนื่องจากการเดินทางระยะเวลานาน กลางแสงแดด ภาชนะที่โปร่งแสงจะทำให้เกิดตะไคร่น้ำเกาะ

ต้องใช้แปรงล้างขวด ล้างบ่อยๆ แต่ล้างออกยาก

-ที่ใส่กระบอกน้ำอาจจะนำมาใช้ใส่ของอื่นๆได้ เช่น ข้าวสาร,เครื่องมือ

-การใช้กระเป๋าคู่หน้าควรประเมินตัวเองว่า ในสภาพเส้นทางที่จะไป ท่านพอใจการควบคุมรถที่ง่ายขึ้น หรือ การเหนื่อยที่มากขึ้นเมื่อต้องแบกน้ำหนักตะแกรงและกระเป๋าเพิ่ม

การขนเต็มที่ของแต่ละคนย่อมมีข้อจำกัด ต้องลองหาน้ำหนักที่ขนได้ของตนเอง

เรื่องเครื่องมือจะขอไว้เขียนต่อไป

[รถทัวร์]

สวัสดีพี่ๆทุกท่าน ตามอ่านเก็บรายละเอียดแทบไม่ทัน เพิ่งจะได้จองเฟรมไปอย่างเป็นทางการ เพราะเขาลดพิเศษช่วงนี้
ขอบคุณสำหรับข้อมูล เรื่องราวดีๆที่พี่ๆได้ลงให้ไว้ จะเข้ามาติดตามเรื่อยๆ ใครมีเรื่องอะไรก็คุยกันต่อ ผมมีเวลาก็จะตามดูอยู่ครับ

[APM]

เมื่อก่อน จักรยานมีปัญหา ก็ยกใส่รถยนต์ไปร้านประจำ แต่หลังจากมาปั่นแบบทัวร์ริ่ง

จึงเริ่มมีความคิดที่จะหัดซ่อมรถเอง คิดเสียว่าเอาค่าแรงจ้างช่างไปสะสม

เครื่องมือซ่อมจักรยาน อยากทำอะไรก็หาความรู้ก่อน ดูความคุ้มค่า และลงมือทำ

DIY ควรจะเริ่มที่การซ่อมจักรยาน ถอดเปลี่ยนชิ้นส่วนก่อนเพราะเราได้ใช้บ่อยที่สุด

เดี่ยวนี้อยากจะเปลี่ยนอะไร แต่งแบบไหน ก็ไม่ต้องคิดมาก

ช่วงเวลาว่างจากการเดินทาง หน้าร้อนและฝน เป็นเวลาที่เพลินกับการดัดแปลงจักรยานด้วยตนเอง

การมีความสามารถที่จะซ่อมแซมจักรยานเอง จะสร้างความมั่นใจในการเดินทางและช่วยเหลือผู้อื่นได้ด้วย

ชีวิตของคนเราก็จะวนเวียนไปตามวัย

สมัยเด็กวัยรุ่น มีแรงพละกำลัง แต่ไม่มีเวลา และไม่มีรายได้

วัยทำงาน มีรายได้มากขึ้น พละกำลังเริ่มลดลง ก็ยังไม่มีเวลา

วัยเกษียณ มีเวลา รายได้เริ่มจำกัด พละกำลังเสื่อมถอยลงทุกวัน

[APM]

เครื่องมือซ่อมจักรยานสำหรับการเดินทาง ผมจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน

ส่วนที่ 1 แบ่งไว้ภายนอกกระเป๋าเพื่อความสะดวกในการหยิบใช้สอยได้ง่าย

ได้แก่ ไขควง,หกเหลี่ยมชุดเล็ก,ที่ตัดโซ่,ข้อต่อโซ่เร็ว2,ลวดเกี่ยวโซ่,ที่งัดยาง,น้ำมันโซ่,ที่วัดโซ่,ไขควงดิสเบรค,ประแจปากตาย #8,#10 และผ้าเช็ดมือ



ส่วนที่2 แยกเก็บไว้เมื่อจำเป็นต้องมีใช้สำหรับการเดินทางระยะสั้น

ได้แก่ ยางในสำรอง 2เส้น ,ชุดปะยาง ,แผ่นผ้าใบ2แผ่นใช้รองกรณียางนอกฉีกขาดจากเศษแก้ว,เคเบิลไทร์5-10เส้น



ส่วนที่ 3 แยกเก็บไว้เมื่อจำเป็นต้องมีใช้ในการเดินทางระยะยาว

ได้แก่ ชุดถอดกระโหลก,ชุดถอดเฟืองหลัง,ประแจถอดดุมล้อ,ประแจถอดน๊อตใบจาน,ชุดขันซี่ลวด+ปรับขอบล้อพกพา,ที่ถอดลูกปืนบันได,

ยางรองขอบล้อ ,ผ้าเบรคสำรอง ,เฟืองเล็กสำรอง,สายในเบรคและเกียร์, จารบี ,น๊อตยึดตะแกรง สำรอง ,ปิดปลอกนอกสายเกียร์-เบรค



-แผ่นผ้าใบทำง่ายๆจากยางนอกเสือหมอบที่มีดอกบางๆเก่าที่ทิ้งแล้ว นำมาตัดขอบลวดออก ยาวประมาณ 1.5-2นิ้ว ใช้รองรอยฉีกขนาดใหญ่

จนกว่าจะหายางใหม่ในตัวเมืองได้ ไม่จำเป็นต้องพกยางสำรอง

[APM]

การเตรียมพร้อมในด้านเครื่องมือ ไม่ได้หมายความว่าก่อนการเดินทางจะไม่ต้องทำอะไรเลย

การเดินทางไกลระยะยาว จะต้องเตรียมรถให้พร้อมทุกอย่างก่อนการเดินทางโดยเฉพาะรถที่ผ่านงานหนักมาแล้ว 1-2 ปี

เช่น ลูกปืนของจุดหมุนต่างๆควรจะตรวจสอบและล้างเปลี่ยนจาระบีทั้งหมดเช่นดุมล้อ,กระโหลก,ลูกปืนคอ,บันได,ลูกรอกตีนผี,มือเกียร์

ปลอกสายเกียร์,ปลอกสายเบรค,โซ่และเฟืองหลัง ควรจะเปลี่ยนใหม่ปีละครั้ง หรือ ประมาณ 8,000-10,000 กิโลเมตร

ตรวจสอบรอยร้าวของขอบล้อ ,เทปรองขอบล้อ,ปรับตั้งความตึงของซี่ลวดและศูนย์ล้อ

ยางนอกและผ้าเบรค ประเมินจากการสึกหรอและตัดสินใจว่าจะใช้ไปก่อนแล้วหาเปลี่ยนกลางทางแต่เลือกยี่ห้อไม่ได้ หรือ เปลี่ยนใหม่เลย

ยางที่ใช้ในการเดินทางเส้นทางที่เป็นลูกรังและหินลอยบนเขาควรจะต้องมีขนาดใหญ่ และมีดอกยางมากกว่า ยางทางเรียบ

ยางในเส้นหน้าควรเป็นยางใหม่เพื่อความมั่นใจเมื่อลงเขายาว

การเตรียมเครื่องมือเป็นการเตรียมเพื่อการแก้ไขปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นในระหว่างเดินทาง ถ้าไม่เกิดขึ้นก็ถือว่าเป็นเรื่องดีไม่เสียเวลาเที่ยว

ที่เขียนรายการขึ้นมาทั้งหมดก็เพื่อให้ผู้เดินทางทำการประเมินสภาพของจักรยานที่ใช้และวางแผนรับมือในกรณีที่มีปัญหา

การเดินทางเป็นกลุ่มซึ่งมีกำหนดการที่แน่นอนจำเป็นต้องมีความพร้อมสูง หากเดินทางคนเดียวจะหยุดรอซ่อมรถสักกี่วันก็คงไม่มีปัญหา

[ไม่เฒ่าNominee]

ถ้าจขกท.ไซ้ส์ได้ ลองดูคันนี้ไหมครับ? ผมไม่มีเอี่ยวนะครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 0&t=719426

[optimus prime]

สุดยอด เลย ครับ

[APM]

การตระเตรียมพละกำลังก่อนเดินทาง แนะนำให้ปั่นจักรยาน ทำระยะทาง 40-50กิโลเมตรต่อวัน

หรือลองขนสัมภาระจริงดูบ้าง ปั่นให้ได้ 2 ชั่วโมง อาทิตย์ละ 3-4วัน ก็จะช่วยให้ตัดสินใจง่ายขึ้น จะขนอะไรไปด้วยดี

ปกติกล้ามเนื้อของเราจะใช้งานหนักได้มากกว่าการ ซ้อมประจำวันประมาณ 4-5 เท่าตัว

หรือ ถ้าเราขี่รถตัวเปล่า ก็จะขนน้ำหนักสัมภาระปานกลางได้ระยะทาง 3 เท่าของการขี่ตัวเปล่า

ผลของการซ้อมไม่เพียงพอ ก็คือ ตะคริว

สำหรับทริปคนเกษียณ มีสมาชิกใหม่หลายคนที่มาร่วมปั่นช้าเกินไป ทำให้กำลังไม่แข็งแรงพอที่จะปั่นขึ้นเขา

จากการสังเกตุ ของนักปั่นท่องเที่ยว ที่เกิด โอเวอร์เทรนนิ่ง มักจะเกิดขึ้นในช่วงแรกการปั่นต่อเนื่อง 25 วัน

ซึ่งถ้าการเดินทางในทางราบก็คงปรับตัวได้ทัน แต่ถ้าเป็นช่วงขึ้นเขาก็จะลำบากต่อผู้เดินทางใหม่มาก

จึงอยากเน้นให้เริ่มที่บททดสอบง่ายๆ ปรับปรุงเรื่องน้ำหนักบรรทุก ก่อนที่จะพบกับโจทย์ยากในทางเขาต่อไป

บทความที่เขียนนี้มุ่งถ่ายทอดประสบการณ์ให้กับทัวร์ริ่งใหม่ เพื่อเป็นแนวทางในการตระเตรียม

อาจจะมีข้อที่ไม่ถูกต้องเพราะมุมมองของคนเพียงคนเดียวไม่จำเป็นต้องถูกทุกเรื่อง

หากท่านใดที่มีประสบการณ์ดีๆก็ขอให้มาช่วยกัน แลกเปลี่ยนนะครับ เพื่อประโยชน์ของวงการจักรยานทัวร์ริ่ง