แบกเป้-ขี่รถพับ ภูเก็ต-ลังกาวี-ปีนัง

[S&D]

ออกจากแหลมสิงห์ทางลงเขา มุ่งหน้าไป หาด “กมลา” “ ป่าตอง” “กะตะ” “กะรน”

[S&D]

หาด “กมลา” เป็นหาดที่น่าสนใจแม้ว่าเป็นหาดที่หาทางลงยากแต่พื้นที่ใกล้ชายหาดแห่งหนึ่งขนาดไม่เล็กกว่าสนามฟุตบอลประเมินมูลค่าไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่อนุสรณ์สถานเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากคลื่นยักษ์สึนามิ
ปฏิมากรรมที่โดดเด่นสร้างจากโลหะปลอดสนิมเพื่อให้ทนแดดทนฝนทนไอน้ำเค็มมีรูปลักษณ์ คล้ายหยดน้ำซ้อนกันหลายชั้นเป็นผลงานของ “จิต จักรวาล” และศิลปินชื่อ “อุดร จิรักษา”
มีบันทึกอธิบายแนวคิดผลงานและความหมายของประติมากรรมที่ระลึกนี้ไว้อย่างละเอียดโดยสรุปใจความได้ว่า- ภัยพิบัติธรรมชาติการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ-ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้เชื่อมโยงกัน- มีเหตุ มีผล (อิทัปปัจจยตา) การสูญเสียอย่างหนึ่งย่อมมีบางอย่างเกิดขึ้นแทนที่ควบคู่กันไป
เดินดูบริเวณโดยรอบด้วยความรู้สึกไม่ค่อยดีนักที่เห็นสิ่งดีๆแต่ไมได้รับการดูแลจนกระทั่งไปถึงศาลาที่พักที่และพบแผ่นจารึกที่ฝังไว้กับพื้นต้องทำความสะอาดเช็ดถูอยู่นานจนอ่านข้อความที่ให้ความรู้สึกสะท้อนใจ

[S&D]

ธรรมชาติสรรสร้างจากหาดสู่หาดจะมีแหลมหรือแนวเขาเป็นเขตแดนการจะออกจากหาดหนึ่งไปต่ออีกหาดหนึ่งในภูเก็ตจึงไม่พ้นที่จะต้องออกแรงต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงของโลก
รถพับออกแบบมาให้พับพกพาง่ายแต่ไม่พบว่าเตรียมมาให้ใช้เข็นแต่การเข็นรถพับขึ้นเนินขึ้นเขาเมื่อต้องทำบ่อยๆก็ทำได้สะดวกเบากว่าและง่ายกว่าเข็นเสือภูเขาเสียอีก
มีขึ้นก็มีลง สุดเนินย่อมลงเนิน การเดินทางอย่างนอบน้อมต่อธรรมชาติย่อมได้รางวัลซึ่งยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์มักจะต้องพลาดไปหรือไม่พลาดแต่ก็ไม่สามารถสัมผัสความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ของธรรมชาติที่มีอยู่เหนือมนุษย์ได้
“หาดป่าตอง” รุ่นน้องของ “หาดพัทยา”ที่ลอกแบบกันมาจนเกือบจะเป็นฝาแฝดกันโชคดีที่ยังเหลือชายหาดสาธารณะให้นักท่องเที่ยวและนักเดินทางได้สัมผัสกลิ่นอายของ “ไข่มุกอันดามัน”ได้แบบพอเพียง

[S&D]

อุปสรรคของรถพับนอกจากความชันแล้วยังมีระยะทางกับเวลาที่เป็นทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดแต่เราก็เอาชนะอุปสรรคนี้ได้ด้วยการใช้ตัวช่วยคือพาหนะท้องถิ่น เพื่อหลีกเลี่ยงความชันคดโค้งของถนนและการจราจรที่คับคั่งขับกันกระหน่ำ ระหว่างหาดป่าตองกับตัวเมือง
หลังจากบอกว่าเป็นคนไทยไม่ใช่ญี่ปุ่นต้องใช้ทั้งสายตาวิงวอน น้ำเสียงนอบน้อมเจรจาและสาธิตให้คนขับรถและกระเป๋าเห็นว่าพับได้ไม่เกะกะผู้โดยสารคนอื่นแล้วทั้ง HASA & CALIBOU จึงได้เบาะตอนท้ายรถเมล์ประจำทางด้วยค่าระวางใกล้เคียงกับราคาค่าโดยสารของเจ้าของ

[S&D]

มาภูเก็ตหลายครั้งหลายหนแต่ไม่เคยได้สักการะอนุสาวรีย์วีรสตรีทั้งสองท้าวเทพกษัตรีและท้าวศรีสุนทรทั้งที่ทุกคนที่มาภูเก็ตทั้งทางบกและทางอากาศต้องผ่านเที่ยวนี้ไม่พลาดเพราะจอดจักรยานง่ายกว่าจอดรถยนต์แต่เมื่อมีโอกาสสังเกตอย่างใกล้ชิดก็รู้สึกว่าบ้านเมืองเราละเลยประวัติศาสตร์ไม่ได้ให้เกียรติวีรสตรีของชาติอย่างเพียงพอ ไม่ว่าจะดูมุมไหนทัศนียภาพก็ดูรกรุงรังน่ารำคาญสายตายิ่งนัก

[S&D]

จักรยานดูดีก็เมื่อมีคนปั่นเรือยอร์ชหรูหราดูตอน เข้าท่า ก็สง่างาม ภูเก็ตมีท่าจอดเรือที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งแต่ข่าวว่าประเทศเพื่อบ้านทำทุกวิถีทางที่จะส่งเสริมให้เจ้าของเรือไปจอดที่ท่าเรือในประเทศของเขาแทน

[S&D]

ขี่จักรยานท่องเที่ยวในเมืองก็ต้องไม่พลาดใช้ความสามารถฟันฝ่าการจราจรที่ใกล้จะเป็นจลาจลเข้าไปทุกทีโดยเฉพาะในชั่วโมงเร่งด่วนเพื่อหาชมตึกเก่าๆบ้านคหบดีเดิมๆที่มีมาแต่โบราณในเมืองภูเก็ต
อาคารและบ้านพักจะถูกสร้างในรูปแบบผสมผสานที่เรียกว่า ชิโนโปรตุกีส ซึ่งยังคงความเป็นเอกลักษณ์ยังเหลืออยู่ให้สัมผัสและไม่ได้เป็นรองเมืองยอร์จทาวน์ของปีนัง แต่ถ้าเรายังทนได้กับทัศนะอุจาด(visual pollution) ที่เกิดจากการพัฒนาการก่อสร้างแบบไม่มีการอนุรักษ์และความมักง่ายในงานสาธารณูปโภค เกิดมาอีกกี่ชาติก็อย่าได้หวังว่าภูเก็ตจะมีโอกาสได้รับการเสนอชื่อขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเฉกเช่นปีนังของมาเลเซีย

[S&D]

ขี่จักรยานค้นหาอาหารท้องถิ่นมีชื่อของภูเก็ตก็คงหนีไม่พ้นขนมจีนปักษ์ไต้ บะหมี่ฮกเกี้ยนและขนมหวานน้ำแข็งใสซึ่งดูธรรมดาๆแต่ชื่อแปลกเรียกว่า “โอ๊ะเอ๋ว” บ้าง “โอเอ๋ว” หรือ “โอวเอ๋ว”บ้างและมีขายเฉพาะที่ภูเก็ตและมีเพียงไม่กี่แห่งแถวๆเมืองเก่า
ด้วยความคล่องตัวของจักรยานถามเจ้าถิ่นไปเรื่อยๆก็คงจะหาได้ไม่ยาก แต่ถ้าขับรถไปน่าจะปวดหัวหรือล้มเลิกความตั้งใจเอาง่ายๆเพราะเส้นทางการจราจรที่เป็นวันเวย์และที่จอดรถที่หายากมากกว่าหาขนมแม้ว่าหาเจอก็อาจจะไม่ได้กิน

[S&D]

ขี่จักรยานเที่ยวหาดเที่ยวเมืองมาสองสามวันยังไม่มีปัญหากับจักรยานแต่คนขี่เริ่มมีปํญหาคนหนึ่งบอกว่าเมื่อยเท้าพอเห็นป้ายก็เลี้ยวเข้าจอดถอดยางนอกออกแล้วให้เขานวดยางในคลายเมื่อคลายปวดราคาบริการก็เท่ากับยางในเส้นใหม่พอดี
ส่วนเพื่อนร่วมเดินทางเกิดปัญหาพื้นยางนอกล่อนหาซื้อเปลี่ยนก็ไม่ได้ดังใจต้องถอดออกไปให้ช่างซ่อม ค่าซ่อมก็เกือบเท่ากับราคายางนอกใหม่ทำให้วัยรุ่น(หญ่)เซ็งไปเลย

[S&D]

สวนสาธารณะสะพานหินที่ใน ยามเย็นเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจตั้งอยู่ภายในตัวเมือง โดยอยู่สุดถนนภูเก็ตซึ่งพื้นที่ส่วนหนึ่งเกิดจากการถมที่ยื่นออกไปในทะเลสถานที่นี้ยังเป็นที่จัดงานออกร้านและงานกิจกรรมอื่นๆของจังหวัดอีกด้วย

[S&D]

ท่องเที่ยวเดินทางในเมืองภูเก็ตให้ได้ความรู้สึกและเก็บเกี่ยวบรรยากาศสดๆเพื่อความพร้อมที่จะเดินทางต่อไปยังเกาะลังกาวี ด้วยระยะทางที่ห่างกันมากกว่าสามร้อยกิโลเกินกำลังของรถพับก็เลยต้องใช้ตัวช่วยเป็นรถโค้ชปรับอากาศที่มีปลายทางสิ้นสุดที่จังหวัดสตูล ค่ารถสามร้อยกว่าบาทต่อคน
พับเก็บรถใส่ถุงต่อหน้าเด็กรถและช่วยนำเข้าเก็บในช่องเก็บของอย่างเรียบร้อย
พอรถออกเดินทางพ้นภูเก็ตเด็กรถมาตรวจตั๋วแล้วแจ้งว่าต้องเสียค่าระวางจักรยานเพิ่มอีกคันละสองร้อยบาท คิดดูแล้วไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไรเจรจาต่อรองอ้างเหตุผลอย่างไรก็ยังยืนยันว่าลดไม่ได้จึงยอมจ่ายให้แต่ไม่มีตั๋วไม่มีใบรับเงินใดๆออกให้เป็นหลักฐาน
ตลอดเวลา 8 ชั่วโมงก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าเราถูกเอาเปรียบคิดค่าระวางเกินสมควรหรือเปล่านะ แต่เมื่อทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้ก็พยายามมองโลกในแง่ดีคิดว่านี่เป็นประสบการณ์หนึ่งของการเดินทางด้วยจักรยานก็แล้วกัน

[S&D]

บ่ายคล้อยก่อนดวงอาทิตย์ตกดินก็มาถึงสตูลจังหวัดเล็กๆที่มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเพื่อข้ามแดนไปซื้อสินค้าปลอดภาษีในเขตแดนของประเทศเพื่อนบ้านแล้วกลับมาผ่านไปนอนโรงแรมในหาดใหญ่
เมืองเล็ก การจราจรน้อยไม่มีคู่มือนำเที่ยวผู้คนยังเป็นมิตรมีน้ำใจเป็นที่ที่เหมาะกับนักเดินทางด้วยจักรยาน หลังจากถามทางไปท่าเรือแล้วก็รีบปั่นไปหาข้อมูลเรื่องเวลาออกที่ท่าเรือเมื่อเหลือเวลาก่อนมืดเล็กน้อยก็ปั่นเที่ยวไปโดยไม่ต้องกำหนดจุดหมายได้พบปะบุคคลสถานที่ไม่ได้ยิ่งใหญ่แต่ก็น่าสนใจ ทุกคนในชุมชนดูมีความสุขมีความเป็นมิตรแม้เราจะต่างถิ่นและแปลกสำเนียง
ค่ำคืนของเมืองเล็กมีเพียงแสงไฟของป้ายโฆษณาและตลาดนัดคนเดินที่มีเพียงวันเดียวในรอบสัปดาห์นักท่องเที่ยวจะบอกว่าเมืองนี้ไม่เห็นมีอะไรแต่นักเดินทางกลับรู้สึกว่านี่เป็นวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและผู้คนอยู่กันอย่างสงบจริงๆ

[S&D]

การเดินทางจากสตูลไปลังกาวีที่นักท่องเที่ยวตื่นเต้นและหลายคนก็เป็นการไปท่องเที่ยวต่างประเทศครั้งแรกที่นี่เริ่มต้นที่ท่าเรือ "ตำมะลัง”ที่อยู่ห่างจากตัวเมืองออกไปประมาณสิบกิโลเมตรสองข้างทางที่ผ่านไปเมื่อพ้นจากเขตเมืองก็จะเป็นป่าชายเลนที่ยังคงสภาพอุดมสมบูรณ์แม้จะไม่ได้ทำให้ถนนร่มรื่นแต่ความหนาแน่นของต้นไม้ข้างทางพื้นถนนราบเรียบและการจราจรที่เบาบางก็ทำให้เป็นถนนในฝันของนักจักรยาน ในช่วงเย็นที่ปั่นมาวันก่อนก็เห็นชาวสตูลมาปั่นออกกำลังกายกันพอสมควร

[S&D]

หลังจากซื้อตั๋วเรือและจ่ายค่าสัมภาระติดตัวที่เกินมาคือจักรยานในราคาคันละ100 บาทโดยมีการประกาศราคาให้เห็นและมีใบรับให้เป็นหลักฐานแล้วเมื่อผ่านพิธีการขาออกจากเมืองไทยผู้โดยสารทุกคนต่างก็มาเข้าคิวรอลงเรือกันด้วยความเป็นระเบียบเรียบร้อย

[S&D]

ลงเรือเฟอรี่ มุ่งหน้าสู่เกาะลังกาวี ครั้งแรกพนักงานขายตั๋วบอกว่าจักรยานต้องไว้บนหลังคาแต่เจ้าหน้าที่เรือเป็นคนไทยชื่อ “บัง โนด” ที่ระหว่างรอเรือได้ยืนสัมภาษณ์เรื่องการดินทางของเราแล้วเล่าเรื่องราวชีวิตในอดีตที่เป็นกรรมกรเหมืองแร่ใต้ทะเลที่ภูเก็ตเมื่อสี่ห้าสิบปีก่อนสมัยเป็นวัยรุ่นซึ่งหาเงินได้วันละนับพันบาทให้ฟังด้วยความรู้สึกเป็นมิตรตอนที่ลงเรือก็รีบบอกว่าจูงผ่านไปไว้ท้ายเรือได้เลยเพราะไม่เกะกะใครบางทีการเดินทางด้วยจักรยานก็ได้รับอะไรที่พิเศษบ่อยๆ HASA & CALIBOU เลยมีที่ยืนสบายอยู่ท้ายเรือ
จักรยานมีเสน่ห์น้อยคนนักที่ไม่เคยขี่จักรยานในวัยเด็ก คนขี่จักรยานหาเพื่อนได้ง่ายเมื่อมีจักรยานเป็นสื่อมิตรภาพ คุณ “หนึ่ง” นักธุรกิจจากตรังที่รู้จักเกาะลังกาวีดีเท่าบ้านตนเองพาเพื่อนจากการบินไทยไปสำรวจหาข้อมูลท่องเที่ยว ให้ความสนใจกับการเดินทางด้วยจักรยานกว่าชั่วโมงที่เริ่มคุยเรื่องจักรยานแล้วตามด้วยกิจกรรมดำน้ำลึกแล้วพายเรือคายัคเวลาเดินทางกว่าชั่วโมงหมดไปอย่างรวดเร็วแต่ไม่หมดเรื่องคุยขอบคุณครับสำหรับมิตรภาพจากใจ