Surly sorry อำกันเรื่อย
ณ ภาควิชาพฤกษ์ศาสตร์ อันมี
ด๊อกเตอร์เป็ด เป็นอธิการบดี
อ กฤช เป็นหัวหน้าภาค
ภายในชั่วโมงการเรียนการสอนอันเคร่งเครียด ของวิชา
"พืชตะพึดตะพือ"
ซึ่ง ได้เชิญ อ พิเศษ จากประเทศญี่ปุ่น
ด๊อกเตอร์ มิยาบิต๊ะ มาเป็นผู้บรรยายในคลาสนี้
บรรยากาศการเรียนเป็นไปอย่างราบรื่น
ณ หลังห้อง มี นักศึกษาดีเด่น สามคน กำลัง ปรึกษาหาเรื่องกันอยู่
ดช เหมียว ขนหญ้าที่นำมาฝากกินแล้วเป็นงัยบ้างฮะ ท่านสื่อ
ดช สื่อ เอามาน้อยไปหน่อยอ่ะ เหมียว แดรกไปแล้ว น้ำนมไม่พอทำชีส อ่ะ
ดช น้อย เหมียว ไม่เอาฝากเราเลยนะ เด๋วเอาสเตมทิ่ม ซะเลย (แน๊ ออกแนวนักเลง แฮะ)
ดช สื่อ ใจเย็นๆ อ่า ว่าแต่ว่า ทำไม เหมียว ฟามจำดีจัง ทั้งที่ตัว ไม่ได้ไป คลองบางน้อย รู้เรื่องราวได้งัย อ่ะ
ดช เหมียว ก็เรากิน โสมจินเจน ต้นตำรับจาก ท่านข่านมองโกล อ่า
ดช น้อย อ้อ โสมทองคาเฟ่
ดช สื่อ พักนี้ เหมียว รู้สึก แฟบ ลงไปนิดนะ โนมอ่า โนมตัว อ่า
ดช เหมียว แล้วกินอารายดีหล่ะตัว
ดช น้อย (ได้จังหวะสอยคืน) เอา กวาวเครือ สักโดสสิ เยี่ยมไปเลย
ดช เหมียว ว้าวๆๆ คราวนี้หญ่ายสมใจเบย
