แล้วก็ถึงวันที่ต้องลาจาก
เช้าตรู่วันที่ 7 กรกฎาคม 2552 ขณะที่เรากำลังตรวจสอบความเรียบร้อย พี่ต้อมและน้อง ๆ ตื่นขึ้นมาส่ง
ฝนตกทั้งคืน และก็ยังลงปรอย ๆ อยู่ พี่ต้อมเป็นห่วง กลัวจะไม่สบาย ขออนุญาตไปส่งถึงมุกดาหาร ซึ่งต่อรองกันตั้งแต่วันมาถึงแล้ว ไม่สำเร็จ เราบอกว่า
ถ้ากลัวลำบาก เราคงไม่ปั่นมา
เสือสนอง ขาเหล็ก กับชุดเผชิญฝนสีชมพูทั้งชุด เห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
หลังแวะ seven ข้างทางเพื่อตุนขนมหวานเล็กน้อยแล้วเราเดินทางต่อทันที
ทางข้างหน้ายังมืดสลัว มองเห็นเสือสนอง ขาเหล็ก ลาง ๆ
เป้าแรกเช้านี้ เราจะไปรับประทานอาหารเช้ากันที่ธาตุพนม
เส้นทางนครพนม-ธาตุพนม 50 กม. เป็นถนน 4 เลน เลียบแม่น้ำโขงที่อยู่ฝั่งซ้ายตลอดเส้นทาง
เสือสนองเตรียมเสื้อกันฝนสีเหลือง ไว้ให้เราด้วย แต่คนชอบฝนอย่างเราบอกว่า ฝนปรอย ๆ อย่างนี้ ชอบ ฝากไว้ก่อนละกัน ไว้ฝนหนัก แล้วจะใส่นะ
ปั่นมาซักพักใหญ่ เจอเพื่อนเสือเข้าให้แล้ว
คุณพี่ท่านนี้ ขายก๋วยเตี๋ยวในตลาดนครพนมนั่นเอง โปรดสังเกต ตะกร้าเตรียมใส่บาตรห้อยหน้ารถมาด้วย เสียดดาย เรากะว่าจะซื้อขนม Seven ติดรถมากะว่าเจอพระบิณฑบาตรที่ไหน จะจอดรถใส่บาตร ลืมซะสนิท มานึกได้เอาตอนเจอคุณพี่ท่านนี้ ที่ปั่นมาถึงสะพานนี่แล้วปั่นกลับนครพนมทุกวัน
ส่วนท่านนี้ มือใหม่ เพิ่งปั่นไม่ถึง 2 เดือน ปั่นสวนเข้าเมืองทุกวันแล้วจะมาจบด้วยการทักทายกันที่สะพานนี่
ปกติแล้วมีสมาชิกปั่นจากในเมือง 5-6 คน วันนี้ สงสัยฝนตก อีกอย่างคงพากันไปวัดกัน
