มิตรภาพเพื่อนเก่าบนหลังอาน Old Friends Bike Trip@หออัครศิลปิน อ.คลองหลวง

[fuubu]

ยินดีด้วยครับสำหรับเพื่อนร่วมทางสาย Touring จะมาคอยติดตามอ่านครับ

ขอบคุณมากครับพี่ มีเส้นทาง หรือคำ ติชม ก็แนะนำน้องใหม่บ้างนะครับ

[fuubu]

บทที่ 2 เพื่อนเก่าที่ได้มาใหม่เพื่อไปตามฝัน
หลังจากติดต่อเพื่อนโบ้และคุยถึงความต้องการของผมว่าอยากจะมี จกย. ไว้ออกกำลังซะหน่อย เพื่อนโบ้ที่แสนดีของผมก็รับปากว่าจะหา จกย.มือสองให้ปั่นซ้อม ๆ ไปก่อนเรียกความั่นใจคืนมา เรียกกำลังขาและเทคนิคต่าง ๆ ย้อนไปเมื่อ จกย.คันแรกของผม TREK 4700 ที่เคยซื้อที่ระยองผมปั่นได้สามปีเห็นจะได้ ก็มีเพื่อนที่ผมไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยคุยด้วย มายืมไปจากหน้าบ้านเลย (ขโมยอะครับ ) ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ได้ปั่นเป็นเรื่องเป็นราวอีกเลย มากกว่า 10 ปีแน่นอน กลับมาที่ปัจจุบันหลังจากนั้นไม่ถึงสอง อา.เพื่อนโบ้ก็โทรมาบอกมี จกย.มือสองเข้ามา ไซด์ได้ สภาพพอใช้ได้น่าเอาไปลอง ๆ ปั่นดูเอาจริงแล้วค่อยว่ากันใหม่ ปร๊ะเจ้า มันมีอยู่แล้ว ๆ มาหลอกขายกูป่าววะทำไมเร็วจัง (ล้อเล่นนะเพื่อน ) วันรุ่งขึ้นผมให้คนขับรถส่วนตัวชั่วคราวไปส่ง (Taxi) เพื่อจะไปดูตัวเพื่อนใหม่ของผมว่าน่าสนใจรึป่าว ผมแค่คิดว่าถ้ามันปั่นได้ก็เอาละมั่นใจในเพื่อนโบ้ที่มองไว้ให้ก่อน มึงหลอกกูมาเยอะละไม่เห็นจะกลัวไร จนได้คันนี้มาครับ

GIANT ATX840 ได้มาในราคา 6500 บาท เอามาปรุงรสนิดหน่อยก็แซ่บละ เปลี่ยน ยางนอก Panaracer 26x1.75 1200 บ. เปลี่ยนโซ่ฟรีร้านที่ขายเขาเปลี่ยนให้ เปลี่ยนปอกแฮนด์ " พอจบ มึงเอาไปปั่นก่อน " ไอ้โบ้มันบอกผมแค่เนี่ย ผมจ่ายตังเอากลับบ้านมาแบบ งง งง
รุ่งอรุณแห่งการทดสอบ
หลังจากได้รถมาผมก็ปั่นวน ๆ ในหมู่บ้านบ้าง ในซอยบ้าง ซื้ออุปกรณ์มาติดเพิ่มเติมเสริมหล่อ หมวก ถุงมือ ไมล์ ไฟหน้าหลัง จนคิดว่าพร้อมละพรุ่งนี้เช้าจะออกจากถ้ำเสือไปปั่นไกลหน่อยดีก่า คืนนั้นก็คิดเส้นทางว่าจะไปทางไหนดีอ้อได้เส้นทางในฝันแล้วเจอกัน รุ่งอรุณมาถึงเรามันก็เสือเก่านี้หน่าสบาย ๆ อยู่แล้วลุยเลยดีก่า ท่านผู้อ่านครับผมแม่งลืมไปว่าไอ้เสือเก่าอย่างผมนะ มันเมื่อ 10 กว่าปีมาแล้ว ตอนนี้อายุก็ไม่ใช่น้อยกำลังกายก็ไม่เคยออกเสือกซ่าส์ไม่คิดไรเลย ออกจากบ้านได้พอถึงถนนใหญ่ในซอย วัชรพล ซัดครับภาษาวัยรุ่นว่างั้น อยากรู้ว่ายังปั่นได้เหมือนเดิมรึป่าว ตายครับ ยอมมอบตัวแบบไม่อาย ปั่นไปได้ 10 กว่า กม. อยากจะทิ้ง จกย. แล้วนั่งมอไซด์วินกลับบ้านแม่งหายใจไม่ทัน จุก เหนื่อย หอบ ขาสั่น ลงยืนไม่ไหว ต้องนั่งข้างฟุตบาท โหยแม่งทำไมเป็นงี้วะ ตอนนี้แม่งหมาละไม่ใช่เสือเก่า พักได้สักพักใหญ่ ๆ กลับขึ้นมานั่งใหม่บนอาน คราวนี้ปั่นแบบไปซื้อผักซื้อพริกหน้าหมู่บ้าน ถึงบ้านรวม 20 กม. นิด ๆ จอดทิ้งสามวันปวดขาไม่เอาแล้วกู ต้องหาวิธีใหม่
เมื่อเริ่มนับ หนึ่ง มันก็ต้องมี สอง
ผมใช้ Giant ได้สักสามเดือน โดยใช้เส้นทางที่เคยปั่นที่บอกในข้างต้น ปั่นประจำเกือบทุกเช้า หรือไม่ก็ตอนเย็นจดจำว่าวันนี้เราเร็วแค่นี้กำลังเราหมดตรงไหน ปรับเปลี่ยนความเร็วเพื่อให้ไปได้ตลอดเส้นทาง ซ้อมไปซ้อมมาจนชินกับเส้นทางและการใช้กำลัง โดยผมมีเพื่อนโบ้คอยแนะนำตลอด ๆ ทางสื่อออนไลน์ แล้วโอกาสนับสองก็มาเมื่อที่ทำงานเก่าผมที่ระยองเขามีงาน สหกรณ์พนักงานประจำปี มีร้านค้าเข้ามาขายสินค้าราคาพิเศษ มันเหมือนสวรรค์จะสั่งให้ผมเสียตัง (อ้างไว้ก่อนอยากได้รถใหม่ ) มันเหมือนย้อนกลับไปตอนผมอยู่ระยอง ที่ได้ LA มาไม่นานก็ไปเอา TREK มาอีกเป๊ะเลย แต่ตอนนี้ใจเย็นครับหาข้อมูลเทคโนโลยีเขาไปถึงไหนแล้ว ปรึกษาเพื่อนโบ้อีกเช่นเคย (ผู้อ่านคิดว่ามันจะลำคาญผมมะ ผมไม่ได้ถามมันซะทีว่าลำคาญกูป่าว ) แล้วก็มาครับเจ้า TREK นับสองของผม

TREK 6000 Series six 2012 คัน giant ไม่ใช่ไม่ดีนะครับแต่ดูแล้วระยะยาว ๆ เขาอยู่กะเราไม่ได้นานแน่ เมื่อมีโอกาสเข้ามาทุกอย่างลงตัวก็เลยคิดว่าเล่นรถใหม่สักคันดีกว่า เจ้า Trek คันนี้ผมตั้งชื่อให้มันว่า "เจ้าคราม" สาเหตุก็คงมาจากสีของมัน แต่ความหมายที่ผมซ่อนเอาไว้ก็สคือ สีครามคือสีของน้ำทะเล ทะเลของเมืองที่ผมไปใช้ชีวิตเกือบ 20 ปี มีทั้งครอบครัว เพื่อนฝูงที่รักกัน และยังเป็นที่มาของ จกย. ด้วย (ผมซื้อร้านที่ระยองครับ ) ได้มาก็ทุนหมดครับ ถอดอุปกรณ์ของคัน Giant มาใส่ใช้ไปเวลาออกปั่น พอได้ปั่นรถใหม่ท่านผู้อ่านหลาย ๆ ท่านคงจะรู้สึกไม่ต่างจากผม มันนุ่่ม มัน Smooth โช้คมันรับการกระเทือนดีมาก ผมจำความรู้สึกของการปั่นรถคันแรกของผมที่เล่าให้ฟังไม่ได้แล้วครับ เพราะมันนานมาก ๆ แล้ว แต่พอได้ปั่นเจ้าครามแล้วหลงรักเลยครับ ใจก็คิดว่ารถใหม่มันดีอย่างนี้เอง ก็ใช้เจ้าครามนี้แหละครับปั่นเส้นทางเดิมที่เคยปั่น ทั้งความเร็วและความเร็วเฉลี่ยทุกอย่างดีขึ้นหมดมันเหมือนเรารู้กำลังเรา บวกกับได้รถดี ๆ มาปั่นก็ทำให้ดีขึ้น ทีนี้ก็เริ่มออกนอกเส้นทางเพื่อลองเพิ่มระยะดู จากวันละ 20 กม.ในเส้นทางเดิม ก็เพิ่มเป็น 30 กม. 40 กม. ส. อา.ก็ 50-60 กม. ที่เลือก ส.อา. เพราะรถยนต์บนถนนจะน้อยหน่อยไปไหนไกล ๆ ได้สะดวก
มีเรื่องเล่าของผมกะเจ้าครามสักเรื่อง เรื่องนี้ผมยังไม่เคยเล่าให้ใครฟังเพื่อนโบ้เองก็ยังไม่รู้ มันเกี่ยวกับความซ่าส์ของผมครับไม่สังวรณ์ตัวเอง ปกติผมเป็นคนไม่ชอบปั่น จกย.นิ่ง ๆ ไปเรื่อย ๆ ชอบขึ้นฟุตบาท กระโดดลงมาปั่นไปก็จะมองฟุตบาทว่าขึ้นตรงนี้แล้วไปโดดลงตรงไหน วันนี้ผ่านพรุ่งนี้มาลองเพราะเป็นเส้นทางเดิม ๆ ที่ผ่านประจำ มันคงติดนิสัยตอนเด็ก ๆ มาเพราะเด็ก ๆ ผมก็ปั่นโลดโผนเหมือนกันประเภท เอาก้อนหินมาวางเอาไม่กระดานมาผาดแล้วก็ปั่น BMX กระโดดเริ่มเก่งหน่อยก็เอาสิ่งของมาวางหน้าไม้กระดานแข่งกะเพื่อนว่าใครจะกระโดดข้ามได้ สมัยอยู่ระยองพอดื่มได้ที่จะมีเพื่อนรุ่น น้อง ๆ ที่ระยองผมเคยทำให้เขาดูแต่แบบไม่มีกระดานนะครับเอาขวดเหล้าเปล่า ๆ มาวางนอนติดกัน 5 ขวดแล้วผมก็ปั่น jump จกย.ข้ามมันไม่เชื่อสายตาว่าผมทำได้ พอไปกินเหล้าวงอื่น ๆ ก็เอาละครับเดิมพันกันเป็นเหล้านี่และครับกินด้วยกัน ว่าผมจะทำได้หรือไม่ได้ซึ่งครั้งแรก ๆ ไม่เคยมีใครคิดว่าผมทำได้อาจจะเพราะรูปร่างผมดูใหญ่คงไม่คิดว่าจะทำได้ โม้ซะยาวกลับมาที่เรื่องผมกะเจ้าครามต่อ เส้นทางที่ว่านั้นมันมีอยู่จุดนึงที่ผมมองตั้งแต่ปั่นเจ้า Giant ละว่าน่าโดดแต่กลัวเพราะรถมันไม่น่าโดดเท่าไหร่ มันเป็นทางลงสะพานข้ามคลองเล็ก ๆ ลงมาแล้วก็โค้ง ตรงมุมโค้งมันมีซอยทางเข้าฟุตบาทก็เลยทำเป็นทางลาดเพื่อขึ้นฟุตบาท แหม๋มมันช่างน่าโดดเสียนี่กระไร วันแรกมาลอง ๆ ความเร็วว่าต้องส่วลงมาเท่าไหร่ วันที่สองลองโดดตรงพื้นราบข้าง ๆ วันนี้ละครับเอาจริงพอมาถึงจุดที่ว่าส่งขึ้นสะพานมาเลยปั่นเติมขาลงอีกรู้สึกได้ว่าความเร็วมากกว่าทุกครั้งที่ลอง ในใจคิดสบายละไม่มีปัญหา ผมจะเล่าที่ละชีนให้ผมว่าผมทำอย่างไร ส่งขึ้นทางลาดฟุตบาทสวยงามไม่มีปัญหา ความเร็วที่ส่งมาเร็วใช้ได้ผมก็จัดการยกรถให้ลอยขึ้นในอากาศ และในใจก็คิดขณะลอยตัวอยู่ว่าเร็วขนาดนี่ลอยได้นานแน่ ใส่ท่าเข้าไปเสริมอีกหน่อยเลยบิดแฮนด์กะว่าจะบิดกลับแล้วลงพื้นอย่างสวยงามเท่ห์แน่ ๆ กู บิดแฮนด์ครับแต่พระเจ้าบิดกลับไม่ทันรถลงพื้นก่อน ภาพที่ออกมาคือตีลังกาครับกลิ้งไม่เป็นท่า รถม้วนมาทับอีกผมคงไม่ต้องบรรยายความรู้สึกนะครับว่าผมภูมิใจแค่ไหน (ก็มึงเสือกเปลี่ยนใจกลางอากาศไอ้ฟายเอ้ยอยากตบกบาลตัวเองจริงไม่เจียมสังขาร) โชคดีจริง ๆ ครับรถไม่เป็นไรมากอาจเพราะมันหล่นมาใส่ตัวผม ไฟหน้า cateye แตกหักกระจุยกระจายแต่ก็เก็บชิ้นส่วนมาครบ ทุกวันนี้ยังติดอยู่หน้าแฮนด์เอาไว้เตือนตัวเองว่าอย่าซ่าส์อีก หลังจากนั้นผมก็รู้ว่าเวลามันพรากทุกอย่างไปจากเรา
หลังจากได้เจ้าครามมา คัน Giant ก็กลายเป็นรถสำรองใช้ปั่นไปทำธุระในละแวกใกล้ ๆ บ้าน ปั่นไปปั่นมารู้สึกว่ามันใหญ่เกะกะขึ้นลงลำบาก(หาเรื่องอีกละ) เลยว่าจะมองหาจักรยานที่คล่องตัวหน่อย แล้วก็ได้เจ้าคันนี้มาครับ

dahon Obi Wan P18 เจ้าคันนี้ไม่มีไรมากเป็นรถบ้านใช้งาน มีปั่นทางไกลบ้างเพื่อไปลองความคล่องตัว ปั่นไปเมืองทอง ปั่นไปนนทบุรี มันคล่องตัวดีมาก ๆ ครับเวลารถติด ๆ อ้อมันมีชื่ออีกเหมือนเคยมันชื่อ "เจ้า เจได Jedi" เพราะ Obi Wan เป็นชื่อตัวแสดงตัวหนึ่งในหนังเรื่อง Star War ยังมีต่อนะครับแ่ต่ มีเวลาว่าง ๆ จะมาอัพเรื่อย ๆ โปรดติดตามนะครับ

[โบ้เอง]

เหล็กกำลังร้อน ต้องรีบตี ระดมฝืนโหมให้ไฟรุกโชติ ยุเข้าไป
อะไรที่ทำให้เพื่อนเสียเงินหมดตัวรีบจัดให้(เพื่อนที่ดีไหมนี่เรา)
ผมโดนมาแล้วถึงคิวเพื่อนมั้ง จัดไปเรื่อยๆวันๆอัพรถได้กินแต่มาม่า
ไม่เป็นไรคิดเสียว่าได้เครื่องมือออกกำลังกาย ไม่ได้เอาไปเล่น ไปกินนิน่า

[fuubu]

เหล็กกำลังร้อน ต้องรีบตี ระดมฝืนโหมให้ไฟรุกโชติ ยุเข้าไป
อะไรที่ทำให้เพื่อนเสียเงินหมดตัวรีบจัดให้(เพื่อนที่ดีไหมนี่เรา)
ผมโดนมาแล้วถึงคิวเพื่อนมั้ง จัดไปเรื่อยๆวันๆอัพรถได้กินแต่มาม่า
ไม่เป็นไรคิดเสียว่าได้เครื่องมือออกกำลังกาย ไม่ได้เอาไปเล่น ไปกินนิน่า

นั่นไง แม่งหลอกผมเสียตังท่านผู้อ่าน

[fuubu]

บทที่ 3 หาเพื่อนเพื่อตามฝัน
อย่างที่เพื่อนโบ้ได้พูดไว้ว่ามันอยากได้ จกย.ทัวร์ริ่งสักคันถ้ามันได้มามันจะชวนแกมบังคับให้ผมต้องไปกะมันคือปั่นไปเชียงใหม่ ครั้งแรกมันจะโมเจ้าครามให้ใส่เป๋าหลังได้ ผมเองก็ไม่ถูกใจเท่าไหร่รถมันไม่ใช้เพื่อการนั้นแล้วบังเอิญจังหวะมีรถเข้ามาจากในเว็ป mtb นี่แหละครับมันอยากให้ผมได้เอาไว้ ผมดูแล้วว่ายังไงก็ต้องปั่นไปเชียงใหม่กะมันแน่เลยเอาก็เอาวะ รับมาสภาพมืองสองก็ตามสภาพตามราคาอะครับ เอามาจับแต่งตัวใหม่เปลี่ยนนู้นเปลี่ยนนี่ใช้เวลาเกือบสองเดือนคือค่อย ๆ เก็บตังแล้วซื้อของมาอัพเรื่อย ๆ จนได้มา

Giant Hard Line 7400 Chromoly อย่างที่เพื่อนโบ้แนะนำละครับมันคือ "เจ้าหวานเย็น" ตอนนี้สภาพสมบูรณ์โตเต็มวัยเหลือเรื่องแต่งตัวตามวัยนิดหน่อย นำไป Test ทางไกลมาทริปนึงละครับจะได้นำเสนอให้พี่น้องได้ติดตามต่อในโอกาสต่อ ๆ ไปนะครับ ระหว่างที่ผมได้ จกย.สองคันแรกมาผมก็พูดคุยถึงเรื่องราวความฝันตอนเด็ก ๆ ตามประสาเพื่อนฝูง จนไปไงมาไงก็ไม่รู้มาจบตรงที่อยากทำฝันที่เราอยากลองทั้งคู่คือปั่น จกย.ไปหาเพื่อนรักเราอีกคนนึงที่เคยเรียนด้วยกันสมัย ปวช.ที่ เชียงใหม่ จะบอกว่าฝันก็คงไม่ถูกทีเดียวมันน่าจะเป็นสิ่งที่ท้าทายเราทั้งสองมากกว่า อย่างที่บอกเพื่อนโบ้ออกจะมีความชำนาญและเชี่ยวชาญกว่าผมในเรื่องกำลังและ จกย. แต่ที่เราทั้งสองมีไม่แพ้กันคือเรามีความตั้งใจที่จะทำสิ่งท้าทายนี้ ผมรู้สภาพตัวเองเลยว่าไม่สามารถทำได้เลยในวันนี้พรุ่งนี้ ถ้าอยากทำความท้าทายนี้ให้สำเร็จเราต้องซ้อม ในหลาย ๆ เรื่องเลยตกปากรีบคำเพื่อนไปว่า "กูไปแน่แต่ขอเวลากูปีนึง" มันตอบแบบว่าเพื่อนมันเก่งเหลือเกิน "สิ้นปีนี้ไปเลยนะมึง" (มึงไม่รอเช็คสภาพกูตอนนั้นเลยนะมึง จะไปอย่างเดียว ) เมื่อทุกอย่างบีบบังคับ (ล้อเล่นนะเพื่อน) เราก็เริ่มวางแผนผมก็ซ้อมปั่นทุกวันที่มีโอกาส (ยกเว้นวันเมา หรือฝนตก ก็ไม่ได้ปั่น) และบอกเพื่อนโบ้ว่าเดือนนึงเราจะออกทริปทางยาวเดือนละครั้ง หาจังหวัดรอบ ๆ กทม.ที่เราสามารถไปเช้าเย็นกลับได้ เริ่มทริปแรกก็ไปจังหวัดอยุธยาที่เพื่อนโบ้ได้นำเสนอไปในตอนเปิดกระทู้ครับ ไปกลับรวมระยะได้ 160 กม. สบาย ๆ ครับ ได้เรียนรู้กะเพื่อนโบ้เยอะมาก มีเรื่องเล่าขากลับนิดหน่อยแอบภูมิใจว่าเราก็ทำได้ ช่วงขากลับปั่นเที่ยวในเมืองอยุธยาแล้วดูเวลาแล้วเราน่าจะได้เวลากลับ เพื่อนโบ้ก็ชวนกลับทางเดิมกะขาที่เราออกจากอยุธยาซัดยาวเรามาแวะร้านที่ว่าการกาแฟ เพื่อนโบ้ก็แนะนำว่าร้านนี้มีเรื่องราวเยอะ ว่ากันว่า Biker หลาย ๆ กลุ่มปั่นมาร้านนี้กันเยอะเหมือนเป็นร้านที่ ฺBiker ต้องมากันว่าอย่างนั้น

มาถึงก็แนะนำน้ำสตอเบอรี่ปั่น อร่อยมากครับ กับเติมแป้ง (ไม่ได้แต่งหน้านะตะเอง) ขนมปังราดนมข้น เข้ากันสุด ๆ แวะพักหลบร้อนได้สักพักคราวนี้ยาวครับพอออกจากร้านผมก็ลองขึ้นบังให้เพื่อนโบ้บ้างเพราะขามา เรียนรู้กะเพื่อนโบ้ไว้ผมต้องบอกว่านี้คือแรงที่เขาเรียกว่าปลายน้ำหรือปลายยก ผมขึ้นนำยาวใช้ความเร็วประมาณ 25 กม./ชม. เราใช้ความเร็วประมาณนี้อยู่ชั่วโมงครึ่ง มันสุด ๆ ครับ (ผมต้องขอบอกเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่ปั่นมานาน ๆ ก่อนครับว่าผมไม่เคยออกกำลังกายแบบจริง ๆ จัง ๆ มานานไม่ต่ำกว่า 10 ปี กินแต่เหล้าทำลายชีวิต นน.ประมาณ 110 กก. สูง 178 ซม. ) ที่ว่ามันก็คือผมปั่นซ้อมในเมือง เดี๋ยวก็เบรคเดี๋ยวก็จอด เพราะรถมันเยอะครับนาน ๆ จะมีเส้นทางยาว ๆ ซะที แต่คราวนี้ยาวครับมันสนุกมาก รถมันไปของมันได้เรื่อยยิ่งยาว ๆ มันยิ่งสนุกครับ เรากลับถึงบ้านแบบมีรอยยิ้มว่าเราก็สามารถทำได้

[congto]

เจ้าน้ำหว้า & เจ้าหวานเย็น .....ขอติดตามมิตรภาพของพี่ๆครับ

[โบ้เอง]

เจ้าน้ำหว้า & เจ้าหวานเย็น .....ขอติดตามมิตรภาพของพี่ๆครับ

สวัสดีครับคุณcongto ด้วยความยินดีครับ

มีอะไรช่วยแนะนำด้วยนะครับ

โบ้

[โบ้เอง]

ทริปเล็กๆไปเที่ยวงานBANGKOK BIKE 2013 @เมืองทองธานี
ไหนๆเราเข้ามาแนวนี้แล้วมีงานเกี่ยวกับจักรยานเราต้องไปช่วยกันสนับสนุน สำหรับที่อิมเพคเมืองทองผมก็ไปเที่ยวงานหลายครั้งอยู่นะ ไม่ว่าจะงานท่องเที่ยว งานOTOP งานมอเตอร์โชว์ แต่ครั้งนี้เป็นการเข้าไปเที่ยวโดยการขี่จักรยานไปเป็นครั้งแรกแถมเอารถจักรยานเพื่อนคู่ชีพเข้าไปในงานได้ด้วยเป็นเรื่องไม่ธรรมดาชอบมากๆ ได้ไปอุดหนุนกระเป๋าORTLIEBจากร้านพี่ธานินทร์ ถูกใจมากครับ



เสียดายไม่ได้ซื้อเต้นท์มาด้วย อยากไปกางที่น้ำตกเจ็ดคตเพื่อเข้าโหมดค้างคืนดู

บรรยายกาศในงานดูแปลกตา มีที่ฝากรถไว้บริเวณกลางงาน มีสนามทดสอบให้ได้ทดสอบรถด้วย



อยากให้มีงานจักรยานแบบนี้บ่อยๆและใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
วงการจักรยานของเราจะได้เติบโต ผู้คนจะได้หันมาใช้จักรยานกันเยอะๆครับ

ทริปสบายๆสไตล์เพื่อนเก่าก็จบไปอีกทริปครับ
แล้วเจอกันใหม่ทริปต่อไปครับ

[fuubu]

ตอนนี้เจ้าหวานเย็นของผมยังไม่โตเต็มวัยเลย เอามาลองออกงาน

[nop_master]

เยี่ยมเลย

[fuubu]

บทที่ 4 ทางไกลครั้งที่ 2
ก่อนทริปแรกที่เราไปอยุธยาผมได้บังเอิญไปเจอเพื่อนเก่าสมัยเรียนของเราทั้งสองคน อย่างที่เคยได้แนะนำไปคือ เพื่อนต้าร์หัวหน้าห้องสมัยเรียน เขาได้สนใจที่จะมาออกกำลังกายด้วยการปั่น จกย.เหมือนผมด้วยเหตุที่ว่าสุขภาพแย่ลง เราปั่นกันได้สองสามเดือนผมก็คิดแผนว่าเราจะปั่นไปตามบ้านเพื่อนเก่าของเราสมัยเรียน ไปเยี่ยมเยียนเพื่อน ๆ โดยเริ่มจากเพื่อนบานคนที่ผมแนะนำไปในตอนต้น เมื่อไปเจอเพื่อนบานก็สนใจที่จะมาปั่น จกย.กะเราด้วยจนถึงทริปไปเยี่ยมเยียนบ้านเพื่อนโบ้ เพื่อนบานก็ได้ตามเรามาด้วย ทริปนี้ได้เพื่อนโบ้เป็นเจ้าบ้านพาจัดทริปเมืองกรุงเสียเลย สนุกมากครับวันนั้น

จากซ้ายไปขวา เำื่พื่อนบาน - ผม - เพื่อนต้าร์ - เพื่อนโบ้


เราปั่นวันนั้นมีการคุยกันชักชวนกันว่าจะไปวัดหลวงพ่อโสธร เพราะว่าผมอยากเอาเจ้าหวานเย็น ไปลองทางยาว ๆ ดูเพื่อนบานสนใจที่จะติดตามไปด้วยแต่บอกว่าคงต้องซ้อมเพิ่มเติมอีกหน่อยเพราะทางยาวกลัวไม่ไหว เมื่อถึงวันที่ทุกคนพร้อมก็เริ่มครับออกเดินทาง ทริปที่ 2 ของเราก็มาถึง

จุดนัดพบปั้มแห่งหนึ่งแถวย่าน กม.8

เรานัดเจอกันที่ปั้มแห่งหนึ่งแถวย่าน กม.8 หลังจากได้พบกันตามที่นัดหมายแล้ว เพื่อนโบ้ก็บอกให้หาอาหารเช้าใส่ท้องให้เรียบร้อยก่อนค่อยมุ่งหน้าสู่ถนนเส้น สุวินทวงศ์ จุดหมายปลายทางจังหวัดฉะเชิงเทรา วัดหลวงพ่อโสธร

เพื่อนบานยังยิ้มได้ช่วงต้นน้ำ สบาย สบาย เพื่อนมันบอกอย่างนั้น

หลังจากอาหารเข้าไปในท้องเรียบร้อยเราก็ออกปั่นกันมาเรื่อย จากการเรียนรู้ของผมกับเพื่อนโบ้เมื่อทริปที่แล้ว ประกอบกันเส้นทางนี้เหมือนเราเป็นเจ้าบ้านเพราะผมคุ้นเคยเส้นทางนี้มาก เพราะในสมัยที่ผมยังทำงานอยู่ระยองบางครั้งเข้า กทม.กลับบ้าน ขากลับระยองผมก็จะมาแวะไหว้หลวงพ่อโดยใช้เส้นทางนี้บ่อย ๆ ผมจึงขึ้นไปบังให้เพื่อนบานส่วนเพื่อนโบ้คอยเก็บภาพอยู่ด้านหลัง


ตามมาเพื่อน ๆ โอ้เย..โอ้เย..โอ้โอ้เย..โอ้เย..โอ้เย..โอ้โอ้เย

เราปั่นกันมาได้สักพักใหญ่ ๆ น่าจะร่วม ๆ ชัวโมงได้มองดูอาการเพื่อนบานชักแย่ เลยหาจุดแวะพักให้ขาใหม่อย่างเพื่อนบานได้ผ่อนขาบ้าง ถ้าเราสองคนโหดไปกลัวเพื่อนเลิกคบ

จากรูป เพื่อนบานมันคงคิด "กูไม่น่ามากะพวกแม่งเลย "



GT ยานพาหนะของเพื่อนบาน

พักเหนื่อยพอได้กำลังฟื้นมานิดหน่อยก็เริ่มที่จะเดินทางต่อ เหลือระยะอีกไม่มากเราก็จะถึงจุดหมายของเรา ผมก็คงยังบังให้เพื่อนบานต่อตามด้วยเพื่อนโบ้ปิดท้ายพร้อมทั้งเก็บภาพไปด้วย

เราเริ่มเห็นป้ายบอกจุดหมายของเราแล้ว

เหลือระยะอีกไม่มากเพื่อนโบ้ปั่นขึ้นมาบอกแวะกินกลางวันก่อนดีฟ่า เพราะกล้วไปที่วัดหลวงพ่อคนจะเยอะ ในวันที่เราไปเป็นวันหยุดติดต่อกัน 3 วัน เกรงว่าถึงวัดแล้วจะหาที่กินข้าวลำบาก เราเลยแวะกันอีกครั้งก่อนถึงวัดหลวงพ่อไม่เกิน 10 กม.

น่ารักมั้ยเพื่อนผม แดกไม่ได้รอเพื่อนเล้ยยยย

หลังจากยัดอาหารใส่ท้องแล้วเราก็สอบถามอาการของเพื่อนบานว่า มีเจ็บมีปวดตรงไหน แม่งตอบกวนตรีน "กูปวดขี้" (ผมนึกในใจอิ่มเสร็จแม่งปากดีไม่น่าแวะให้แม่งเลย) พอมันออกมาจากห้องน้ำถามไถ่ได้ความว่าดูท่าเพื่อนบานคงปั่นกลับไม่ไหวแน่ เพื่อนโบ้จึงคิดแผนสำรองว่า "เราน่าจะกลับรถไฟ " ทุกคนพยักหน้าหยึก ๆ เห็นดีด้วยกับแผนของเพื่อนโบ้ พร้อมทั้งแจงรายละเอียดของแผนให้ฟังว่า พอไปถึงเราไปแวะสถานีรถไฟก่อนเพื่อจะดูเที่ยวรถว่ามีกี่โมง แล้วจากนั้นเราก็ค่อยปั่นเที่ยวรอใกล้ได้เวลาค่อยกลับมาขึ้นรถไฟ โอเคตามนั้นครับหัวหน้า
แล้วเราก็มาถึงสถานีรถไฟฉะเชิงเทรา

ไหน ๆ ก็มาถึงแล้วต้องหาพยานหลักฐานเสียหน่อยเดี๋ยวไม่โก้

หลังจากดูเที่ยวรถและติดต่อถามรายละเอียดเจ้าหน้าที่รถไฟเรียบร้อยแล้ว บวกกับเก็บภาพอีกนิดหน่อย Land Mark ต่อไปของพวกเราก็คือ วัดหลวงพ่อโสธร จุดหมายที่เราอยากมากราบไหว้ครับ
ถึงเสียที ใช้เวลาไปเกือบสี่ชั่วโมงได้มั้งครับ

เอาซะหน่อยมุมไหนว่าสวย จัดเลยเพื่อน
ดูที่จอดรถของพวกผมเสียก่อน ธรรมาดาที่ไหน
ไอ้นี่มันบ้า Action ตั้งแต่เด็ก ๆ ละ แก่ก็ยังรักษาไม่หาย

พอไหว้หลวงพ่อเรียบร้อยเราก็มาแวะเอนหลังที่ศาลาริมน้ำเพื่อเปลี่ยนอริยาบถบ้าง
ภาพจากมุมศาลาที่เราพักผ่อน

พักผ่อนวางแผนว่าจะไปไหนต่อ วัดสมานครับ โอเคตามนั้นแต่เราไม่ได้เก็ภาพไว้เลย เพราะวันนั้นคนเยอะมาก ๆ เหมือนตลาดนัดเราไม่ได้เข้าไปเก็บภาพมีแต่ภาพระหว่างทาง


จุดแวะพักร้านขายน้ำปั่นกาแฟสดระหว่าทางเข้าวัดสมาน ขณะที่รอน้ำเพื่อนโบ้ก็ได้จีบแม่ค้า (เอ้ย..ถามทางลัดที่จะไปสถานีรถไฟ ) ขากลับเราจะได้ย่นเวลาลงได้บ้าง แม่ค้าพยายามอธิบายแบบตั้งใจสุด ๆ จนเราเองกลัวว่าเขาจะทะเลาะกะผัวหรือเปล่า เพราะทั้งสองพยายามอธิบายให้เราเข้าใจถึงทางที่จะไป ออกมาเรายังแซวกันเองเลยว่านี่ถ้าเขาขี่มอไซด์พาเรามาได้คงพาเรามาแล้ว (นี่คือน้ำใจของชาว ตจว. ซึ่งมีอยู่ทั้วไปครับ แต่คงจะหาได้ยากในสังคมเมืองอย่าง กทม.)
เราออกจากวัดสมานมาตามทางที่แม่ค้าแนะนำเป็นทางลัดจริง ๆ ครับและรถก็น้อยกว่าที่เรามา แถมยังผ่านจุดแวะให้เก็บพยานหลักฐานอีกสองจุดคือ ตลาดบ้านใหม่ กับ วัดอุภัยภาติการาม

ไอ้บานหน้าระรื่นเลยนะมึงพอรู้ว่าใกล้จะถึงสถานีรถไฟ


เราเก็บรูปริมแม่น้ำบางปะกงอีกนิดหน่อย ก่อนปั่นไปสถานีรถไฟเพราะใกล้ได้เวลาเที่ยวรถไฟ ดูเพื่อนบานมีกำลังขึ้นมาเชียวเมื่อรู้ว่าไม่ต้องนั่งบนอานเล็ก ๆ อีกแล้วในอีกไม่ช้า พอถึงสถานีจัดแจงดูเรื่องตั๋วล้างเนื้อล้างตัวเสร็จสิ้นภารกิจของเรา ที่เหลือก็รอรถไฟระหว่างรอจะทำอะได้ละครับท่านผู้อ่าน ตามในภาพละครับไม่บรรยายดีฟ่า


เราออกจากฉะเชิงเทราประมาณหกโมงกว่าได้ มาถึงสถานีหัวลำโพงประมาณเกือบ ๆ สองทุ่ม เรียบร้อยจบภารกิจกินข้าวและดื่มอีกนิดหน่อยก่อนจะที่ผมกะเพื่อนบานจะถอดรถยัดใส่ TAXI กลับบ้าน สบาย ๆ ครับ

สรุปทริป
จกย.สามคันพาเราสามคนไปตามที่ ๆ เราต้องการโดยใช้แรงและกำลังที่เรามี คนที่มีกำลังมากกว่าคอยดูแลเพื่อนที่มีกำลังน้อยกว่า คนที่ประสบการ์ณสูงกว่าคอยปกป้องคนที่ด้อยกว่า ระหว่างทางเหนื่อย ร้อน หิว และเกือบหมดแรง แต่เมื่อนึกถึงมิตรภาพที่มีเพื่อนร่วมทาง บนหลังอานอยู่ข้างหน้าหรือตามหลัง มันทำให้ขาไม่ยอมหยุดเหวี่ยง มันยังคงเหวี่ยงไปเรื่อย ๆ เพื่อให้เราไปถึงจุดหมาย ทุก ๆ ที่ ที่เราพักมักมีเรื่องราวมาหยอกล้อพูดคุยให้ลืมเหนื่อย เพื่อที่เราจะมีกำลังอีกครั้งเมื่อกลับไปบนหลังอาน ไม่ว่าวงล้อมันจะหยุดหมุนที่ตรงไหน แต่มิตรภาพของเรายังคงวิ่งวนไปข้างหน้าอย่างไม่ยอมหยุด ขอบคุณเพื่อนที่ทำให้หนึ่งวันของผมมีความสุข ถึงแม้มันจะเป็นแค่หนึ่งวัน แต่ความทรงจำมันจะอยู่กับผมต่อไปตลอดชีวิต....อรุณ สังข์รุ่งเรือง (ต้น)

ขอขอบคุณที่ติดตามชมและอ่าน มีสิ่งผิดพลาดหรือถ้อยคำที่ไม่เหมาะสมประการใดขอ อภัยมา ณ. ที่นี้ด้วยครับ ผมขอน้อมรับไว้แก้ไขในโอกาสต่อ ๆ ไปครับ
และจะพยายาหาทริปสนุก ๆ มาแลกเปลี่ยนอีกนะครับ โปรดติดตามมิตรภาพของเราทั้งสองได้ครับ

[BikeSunday]

มิตรภาพในวัยเยาว์ งดงามเสมอ

[โบ้เอง]

เยี่ยมเลย

สวัสดีครับ คุณnop_master ขอบคุณที่เข้ามาทักทาย
ผมก็ได้ตามไปเที่ยวภูเก็ต กับพี่ด้วย ถ่ายภาพได้สวย บรรยายสนุกน่าติดตาม ที่สำคัญรถอย่างงามเลยครับ

มิตรภาพในวัยเยาว์ งดงามเสมอ

สวัสดีคุณBikeSunday ขอบคุณที่ทักทายครับ

[SURACHAI]

[album][/album]

เยี่ยม จริงๆ Bo จาก เด็ก St.John's เหมือนกัน ครับ

[โบ้เอง]

[album][/album]

เยี่ยม จริงๆ Bo จาก เด็ก St.John's เหมือนกัน ครับ

ไว้ไปขี่เที่ยวด้วยกันนะ