ผมมีเรื่องครับพี่มุก..เที่ยวคนเดียวอย่างฮา
ตามรอยยาเสพติด ตามตะเข็บชายแดนจังหวัดเชียงใหม่-เชียงราย
แม่ขะจาน-ขุนลาว-แม่ปั๋ง-พร้าว-แม่ฉางข้าว-ป่างิ้ว-แม่ขะจาน
ผมนอนโดยใช้เปลมุ้ง ใช้เวลา 4วันเดินทางคนเดียว
เข้าไปเรื่อยๆตอนแรกนึกว่าตูตายแน่ๆ ถามใครเขาก็ไม่อยากให้ไป
ชวนใครก็ไม่มีไปด้วย ...
สรุปตูไปคนเดียวก็ได้ฟะ ฮ่าๆๆๆ
ของส่วนตัวที่พกไปออกจะล่อแหลมแต่ก็ต้องเอาไปเำพราะกลัวตายเป็นเหมือนกัน อิอิๆๆ
แต่ไปๆมาๆ เข้าไปมีแต่คนรู้จัก ไม่อดซักมื้อคนมันหล่อช่วยไม่ได้อะพี่
ดูภาพพาหนะที่พาผมไป กับของเล็กน้อยที่ต้องพึ่งมันบ้างในยามอันตราย
ป้ายแบ่งเขตจังหวัดเชียงใหม่กับเชียงราย
เขตจังหวัดเชียงใหม่
...รับผมเป็นศิษย์หรือยังครับ 
ด้านหลังโปสการ์ด มีข้อมูลเกี่ยวกับที่มาของภาพโปสการ์ด "
คุณเอ-เวอเรสต์เขียนลงบนโปสการ์ดติดสแตมป์ส่งไปถูกบ้านฉันได้รับแล้วจริงๆ....แปลกดี ที่นี่เรียกว่า "น้ำใจเพื่อนนักเดินทางที่มีแบ่งปันให้ฉันได้รับแล้วด้วยรอยยิ้มดีค่ะ" คุณเอ เป็นเพื่อนของหนึ่งเอเวอเรสต์ที่รู้จักกับฉันเป็นอย่างดีค่ะ 
ถ้าเป็นของคุณมุก จะต้องทำตามแบบตัวอย่างที่ว่าเป็นของแท้จากแดนไกลไกลภูเขา เพื่อนๆ หลายคนก็คิดถึงฉันมีอยู่ทุกวันนี้ค่ะ...เอ้อ..คุณเอบอกว่าบน EBC มีเส้นทางปั่นจักรยานข้ามไปฝั่งเนปาลได้ ค่าทัวร์แพงเก็บคนละแสนกว่าบาท จัดทุกปีละครั้งเท่านั้น คุณมุกสนใจเรื่องนี้เอามั้ย ฉันมีข้อมูลทริปจักรยาน EBC ในแฟ้มฮาร์ทดิกส์ค่ะ 