
ฤกษ์ไม่ดีตั้งแต่จะออกละครับ
1.จะออกจากบ้านก็ฝนตกมาห่าใหญ่เลยเปลี่ยนรถเป็นพับเล่นเอาพับไปเลย
2.จะออกก็ลืมหมวกถุงมือรีบไปเอารถล้มไปหลังจากถ่ายรูปเสร็จ ปั่นไปสักพักถึงรู้ว่าคอเบียวจอดปรับอีก

3.ซื้อน้ำมาก็ไม่ได้กินหล่นไปอีกเพราะที่วางน้ำแนวนอนต้องปรับใหม่

4.ปั่นคนเดียวตระกายหาทางจนถึงร้านเล่นเอาลิ้นห้อย

5.หยิบกล้องออกมากะว่าจะถ่ายเพื่อนๆดันลืมแบตไว้ที่บ้านเพราะถอดชาท์รไว้
6.ไม่ไหวละรู้สึกท้องขึ้นไม่ยอมปล่อยออกและปวดขาจะการขาดสอบไปเดือนกว่ามาสอบครั้งนี่เลยต้องขอออกเร็วกว่าปกติ
ขอบคุณเพื่อนๆทุกท่าน...
มีเรื่องเล่าสู่กันฟังอีกนิดหน่อย
แท็กซี่ที่รับผมมีความรู้สึกไม่ดีกับกลุ่มจักรยาน ถามไปถามมาเพราะโดนจักยานชนท้ายแล้วโดนตำรวจกักตัวอยู่นานเพราะคนขี่เจ็บ
เขาบ่นว่าพวกจักรยานปั่นไม่มีมารยาทนึกอยากจะขาวก็ขาวซ้ายก็ซ้าย ปั่นเร็วไม่ค่อยสนใจรถ นึกเหมือนเราว่ารถเลย
ก็คุยกะเขาดีๆอยู่นานจนใจเย็นลง แล้วก็บอกว่าเราไม่ได้อยากขี่แบบนั้น แต่บางครั้งสภาพถนนพาไป จริงแล้วทั้งรถ จักรยานยนตร์ จักรยาน ควรมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันเพราะใช้ทางร่วมกัน แต่ก็มีบ้างส่วนใหญ่เป็นพวกเด็กๆที่อยากโชว์ออฟบ้างอะไรทำนองนี้ ในที่สุดเขาก็เขาใจ แต่ก็ถามว่าทำไมไม่ออกกำลังกายแบบอื่นที่ไม่อันตรายเหมือนจักรยานที่มาเสี่ยงกับรถ ไม่ทันได้บอกอะไรมากถึงซะก่อน แต่ได้พูดถึงประโยชน์ไว้นิดว่ามีหมอบางท่านแนะนำคนที่มีปัญหาเข่าให้ปั่นจักรยานช่วยได้ และพูดเวปของ Sheldon Brown's ว่าชาร์ดอนเคยมีปัญหาเรื่องเข่าถึงขนาดหมอบอกต้องผ่าตัด แต่เขาไปเจอเพื่อนคนนึงชวนมาปั่นจักรยานทั้งที่คนนั้นแก่กว่ามากแต่ปั่นได้ดีมาก พอปั่นไปเรื่อยๆปรากฏว่าอาการต่างๆเกี่ยวกับเข่าหายและไปหาอีกครั้งหมอก็บอกไม่ต้องผ่าแล้ว 