เส้นทางคือจุดหมาย : เต็มและว่างที่หนองฟ้า อัตตะปือ

[khunhan]

เส้นทางคือประสบการณ์ส่วนบุคคล
อุปสรรค ความลุ่มหลง ความหวาดกลัว ความหดหู่และความเปิดกว้าง
สิ่งต่าง ๆ ทั้งหมดที่เกิดขึ้น นั่นคือเนื้อหาของการเดินทาง
หากปราศจากเส้นทาง เราคงผล็อยหลับไปไม่รู้ตื่น
หากปราศจากสิ่งเหล่านั้น เราก็ไม่สามารถก้าวหน้าบนหนทางได้
(เชอเกียม ตรุงปะ)





ขอให้ทุกคนโชคดี

[khunhan]

ความจริงตั้งใจจะไปกับทีมพี่หางแฮ้ม ชายแดนเหนือ http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=685621 แต่เวลาไม่พอ หยุด 5 วัน ช่วงสงกรานต์ ปั่นเมืองไทยตับคงละลายแน่ หิ้วคู่ใจข้ามไปอัตตะปือชายแดนลาวใต้โน่นเลย

การเดินทางครั้งนี้ คนละเรื่องกับครั้งไป http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=189160 หลายปีก่อน เพราะครั้งนั้น ทำการบ้านเยอะมาก แต่คราวนี้ เตรียมได้เพียงใจ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลที่ค้นจาก google เป็นส่วนใหญ่ สอบถามพี่หางแฮ้มได้นิดหน่อย เพราะฉะนั้น สิ่งที่เชื่อได้มากที่สุดคือ ใจตัวเอง เอาไง เอากัน


อัตตะปือเมืองเก่า (ไซเสดถา)


ชุมชนละแว้


หนองฟ้า


ตักบาตรปีใหม่ที่เมืองใหม่อัตตะปือ


เชิญติดตาม และขอให้โชคดี ป้าขุนหาญ

[จำรัส ละหานทราย]

ขอติดตามด้วยคนครับ

[tunaja]

ตามป้าไปเที่ยวอัตตะปือด้วยนะครับ

[หางแฮ้ม]

ตามมาแอบอยู่ข้างหลังtunaja

[tunaja]

ตามมาแอบอยู่ข้างหลังtunaja

เดี๋ยวผมปังลมให้ครับพี่วี . . .

[ลมรำเพย]

ไปด้วยคร้าบบ

[khunhan]

@จำรัส ละหานทราย,พี่หางแฮ้ม,tunajaและ ลมรำเพย ไปพร้อม ๆ กัน เลย

[khunhan]

เราปั่นเส้นทางปากเซ-ปากซอง ถึงทางแบ่งหลัก 8 เห็นรถบัสสีเขียว "นั่นมันรถเวียงจันทน์-อัตตะปือ นี่นา"
ตาม...(ใจมันสั่ง)



ด้วยความเห็นใจรถโดยสาร ที่อุตส่าห์จอด นานเหลือเกิน ขนาดเราปั่นมาทัน ซื้อกาแฟดำร้อน ๆ มาจิบจนหมด รถยังไม่ออกเลย

บรรยากาศท่ารถสายใต้ปากเซ


บนรถโดยสาร ผู้คนแออัดยัดทะนาน แต่ดูเค้าไม่อึดอัดนะ






เราชอบบรรยากาศถ้อยทีถ้อยอาศัย ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกัน แต่เค้าก็มีน้ำใจ แบ่งปันที่ยืน ที่นั่ง กระแทกกันบ้าง เหยียบเท้ากันบ้างก็ส่งเสียงโหวกเหวกบอก แต่ไม่ยักจะเห็นใครเอาเรื่องใครซักคน ไม่เหมือนบางแห่ง

มองหน้าหน่อยก็ไม่ได้

[khunhan]

เรานั่งตั่งยาง (เก้าอี้พลาสติก) เสริมตรงกลาง หน้ารถ จ่ายค่ารถเท่ากัน ปกติค่าโดยสาร 45 พันกีบ ช่วงนี้เป็นเทศกาล ผู้โดยสารเยอะหน่อย ขอเก็บเพิ่มเป็น 55 พันกีบ

"ถ่อได๋ ก็ต้องจ่ายตั๊วะ " หนุ่มนักศึกษานิติศาสตร์ ปี 3 จะกลับบ้านที่อัตตะปือ บอกเราอย่างนั้น

(อัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา 1 บาท = 265 กีบ อย่าไปคิดอะไรให้มากไป คิด 250 ตัวเลขง่าย ๆ ไม่ต้องปวดหัว นะ)

มาดูอะไรเพลิน ๆ ในรถดีกว่า


โทรศัพท์เคลื่อนที่ ไร้สาย


ใช้เสร็จก็ซุกไว้หลังเบาะ


แม่ค้าขึ้นมาขายของบนรถที่ท่าแตง



ตีตั๋ว 220 บาท ได้นั่งรถตั้ง 4 ชั่วโมง ชมเรื่องราวต่าง ๆ บนรถ เพลินดีเหมือนกันนะ



เรานั่งรถผ่านปากซอง- ท่าแตง ถึงอัตตะปือเที่ยงพอดี

[khunhan]

เราเข้าใจว่า อัตตะปือ เป็นเมืองป่าไม้ ฝนคงตกบ้างแล้ว

ผิดถนัด !!



เพราะอัตตะปือวันนี้ไม่มีป่า อากาศจึงร้อน ร้อนปวดหัวตุ่บ ๆ แต่มันถอยไม่ได้แล้ว

ท่ารถใหม่อัตตะปือ อยู่ห่างเมืองประมาณ 4- 5 หลัก (กิโลเมตร) ปั่นเข้าเมืองผ่านวงเวียนหน้าโรงพยาบาลที่ปรับปรุงโครงสร้างดูทันสมัย



ในเมื่อถอยไม่ได้ ก็ต้องหลบ





เราพักกินข้าวผัดหลบร้อน ร้านหน้าวัดหลวงใหม่พอดี เลยแวะเข้าไปดูข้างในพอให้ตะวันบ่ายคล้อยค่อยเดินทางต่อ


ที่เห็นเป็นโรงเรียนสำหรับพระที่บวชเรียนซึ่งมีให้เห็นทั่วไปในเมืองใหญ่ ๆ ของเมืองลาว เราอดคิดไม่ได้ ว่านี้ละมัง ที่ทำให้คนลาวมีวิชาและคุณธรรมควบคู่กันไป

[khunhan]

เกือบบ่าย 2 ร้อนยังไงก็ต้องไปแล้วละ วันนี้ ตั้งใจไปแค่ได้เห็นเมืองเก่าก็พอใจแล้ว



ข้ามลำน้ำเซกอง ไหลลงไปรวมกับลำน้ำโขงที่เมืองสตึงเตรง กัมพูชา




แขวงอัตปือ อยู่ทางเกือบใต้สุดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวและติดต่อกับสาธารณรัฐเวียดนามมีเมืองสามัคคีไชหรือเมืองใหม่เป็นเมืองเอก นอกจากนั้นก็ประกอบด้วย เมืองไชยเชษฐา เมืองสนามไช เมืองสานไช และเมืองภูวง ผู้คนคือชนเผ่ากลุ่มต่างๆ รวมทั้งคนลาวลุ่ม ซึ่งพูดกลุ่มตระกูลภาษาไท-กะได ชาวข่ากลุ่มต่างๆ เช่น ตะโอย ตาเลียง แงะ ละเวน ละแว

ข้อมูลจาก http://www.lek-prapai.org/photo.php?id=33

[oldhippie]

นั่งรถเส้นทางเดียวกับผม ผมนั่งจากอัดตะปือ-ปากเซ แต่ไหงผมจ่ายค่ารถแพงกว่า โดนไป ๖๕,๐๐๐ กีบ แต่ราคาที่ติดไว้ที่คิวรถก็ราคานี้นะครับ

[khunhan]

แบบว่า ร้อน มว้าก..









หลายปีก่อนเห็นภาพนี้แล้วสะอื้นในใจ วันนี้ เห็นภาพนี้กลับรู้สึกดีกว่าวันนั้น แปลว่า วันนี้ อัตตะปือ ยังมีไม้ให้ตัด

[khunhan]

@ oldhippie
เท่าที่ถามเจ้าหน้าที่ เค้าบอกว่ามีราคาเดียวที่เห็นนั่นแหละ