ขอเป็น กำลังใจให้ครับ สู้ต่อไป
บางคน ใช้เวลาไม่นานก็ลืมได้ บางคนใช้เวลาตลอดชีวิตก็ลืมไม่ได้
ช่วงแรกของผม ที่เลิกกับแฟน ข้าวปลากินไม่ได้ กินอะไรไม่ลง
พยายามจะกินแต่กินได้นิดหน่อย เป็นแบบนี้มา 4-5 เดือนน้ำหนักลดไป 10 โล
พยายามทำใจให้ลืม แต่มันก็ทำไม่ได้ ภาพเก่าๆ วนเวียนอยู่ในสมอง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป รู้แน่ว่าเขาคงไม่กลับมาแล้ว
เราคงไม่ใช่เนื้อคู่กัน ต้องยอมรับความจริง ถึงผมใจไม่แข้มแข็งพอในเรื่องนี้
แต่เวลา...มันคงช่วยทำให้ผมดีขึ้น
ผมใช้เวลา อยู่กับพ่อแม่ ครอบครัว และก็ปั่นจักยาน
ถ้าผมไม่ติดเรื่องงานผมคงใช้เวลา ท่องเที่ยวเหมื่อนกระทู้นี้
เที่ยวให้..เวลารักษาจิตรใจ ถึงมันจะไม่หายขาด แต่มันพอช่วยได้
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=293562
นี่ก็ผ่าน ไป4 ปีละ ที่เธอจากผมไป ผมก็ยังไม่ลืมเธอ แต่ชีวิตเราต้องเดินต่อไป
ยังมีอีกหลายๆ คนที่..รักเราอยู่
เอาเพลง มาฝาก เนื้อเพลงนี้ เหมือนชีวิตของหลายๆคน
เรามาไกลเท่านี้ก็ดีเหลือเกิน
ขอบใจนะที่เคยมีกัน
มันถึงเวลายอมรับความจริง
เรามาไกลเท่านี้ก็เกินที่ฝัน ตั้งเท่าไร
เมื่อชีวิตคือความเป็นไป
สุดท้ายก็ต้องจากกัน เท่านั้นเอง
ชีวิตหนึ่งกำลังเริ่มใหม่
ชีวิตหนึ่งกำลังว่างเปล่า
ความรู้สึกช่างทรมาณและโหดร้าย
ทำได้เพียงแต่ยอมรับมัน
แม้ต้องเจ็บจะยอมเข้าใจ
คงไม่มีอะไรเหมือนเดิม อีกต่อไป
http://www.youtube.com/watch?v=5H4Lg-rl58U