ซุ้ม..เสือหมอบ สับถัง เพียงพอ สัญจร ทริป " ทิ้งขาสบายไปสามร้อยยอด "

[Tidnheng]

ออกจากถนนที่กำลังก่อสร้างกันอยู่ลอดใต้สะพานข้ามไปฝั่งตรงข้าม


เข้าโค้งทดสอบยางใหม่


เลี้ยวซ้ายเข้าซอยนี้ครับ ผมคิดว่าเราน่าจะเจอถนนดีๆสักที


ไม่ได้แตกต่างเลยครับกินฝุ่นกันไปยาวๆ แต่มีบางช่วงที่ลาดยางเสร็จแล้ว

[Tidnheng]

ช่วงที่ผมรับหน้าที่ขึ้นเป็นหัวลากเลี้ยงความเร็วอยู่ที่30 เสืออู๋ปิดท้าย ปั่นบนผิวทางลาดยางใหม่สลับกับผิวขรุขระไปหลายกิโลผมหันมาตรวจแถวกลับไม่เห็นเสืออู๋ เลยต้องหาที่จอดรอเป็นศาลาริมทาง ระหว่างที่ผมออกไปยืนรอดูเสืออู๋อยู่นั้นก็เห็นป้าคนหนึ่งที่บ้านอยู่ใกล้ศาลาเดินถือน้ำดื่มเย็นมา2ขวด "อ้าวมากันเหนื่อยพักกินน้ำกันก่อน" ส่งให้ผมกับเสือวัฒน์คนละขวด ผมยกมือไหว้และถือน้ำไว้ในมือแบบงงๆ จนลืมบันทึกภาพใบหน้าคุณป้าท่านนั้นไว้เลยเห็นแต่ข้างหลัง ทำให้ผมรับรู้ได้ว่า"น้ำใจคนไทยไม่มีวันแห้งเหือดไปจากหัวใจ" หากมีโอกาสผมจะกลับมาทดแทนครับ




อีกห้านาทีต่อมาเสืออู๋ก็มาถึง


มาถึงก็อยู่ในสภาพที่เห็น เกิดอาการจุกเสียดต้องอยู่ในท่าดัดตน

[Tidnheng]

คุณป้าท่านนี้บ้านก็อยู่หลังศาลาเห็นพวกเราก็เดินมาชวนให้เข้าไปกินข้าวในบ้าน แต่เราปฏิเสธเพราะว่าเพิ่งจะกินกันมา ผมซาบซึ้งจนน้ำตาจะใหล
บางครั้งเราทำอะไรแบบที่ไม่ต้องมีผลตอบแทนบ้างมันน่าจะสุขใจมิใช่น้อย


พักกันอยู่ในศาลาเกือบชั่วโมงรอเสืออู๋หายจุกก็ออกไปกินฝุ่นกันต่อ


มันเป็นถนนที่เพิ่งลงหินคลุกและตัดเกรดระดับไว้ใหม่ยังไม่ได้บดอัด ผมถือกล้องมือนึงจับแฮนด์ข้างนึงปั่นเลี้อยเป็นงู แถมโดนรถฉีดน้ำเลี้ยวจากขวามือขึ้นมาฉีดน้ำข้างหน้าผมอีก สองคันนั้นปั่นไปใกลแล้ว


ผมต้องเบี่ยงออกขวาเป่านกหวีดปี๊ดๆๆ ยกมือขอทางไปก่อน พี่คนขับก็ใจดียอมขลอให้ผมแซง

[Tidnheng]

พอแซงรถน้ำมาได้มองไปข้างหน้าก็พบแต่ความว่างเปล่ากับเปลวแดดบนผิวหินคลุก


ค่อยๆเลาะไป ต้องเสี่ยงกับรถที่สวนทางมาอีก ถ้าปลดคลีตไม่ทันมีหวังลงไปนอนคลุกฝุ่น


ผิวทางแบบนี้ครับ นั่งไม่ได้เลยต้องยกก้นให้ลอยจากอานตลอด


หลุดออกมาเจอทางดำแต่เพื่อนผมไปไหน ผมถูกเพื่อนทิ้ง

[Tidnheng]

เส้นทางสายโหดแถวๆตำบลบางไทรป่าเป็นเส้นทางสายใน ไม่มีปั๊มน้ำมันให้ได้แวะพัก ปวดฉี่ก็ต้องอดทนปั่นไปเรื่อยหาวัด
ห้องน้ำของวัดก็ใช้น้ำบาดาลต้องปั๊มน้ำขึ้นมาใช้ด้วยเครื่องดัดแปลงจากจักรยานนี้ ผมเองก็กำลังฝึก100รอบขาอยู่ก็เลยขอจัดสักหน่อย


ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้น้ำใช้ รอบขาผมไม่ถึง


ปั่นไปจนพ้นเขตอำเภอบางเลนเข้าสู่เขตจังหวัดสุพรรณบุรี ก็ได้พบกับถนนที่เนียนเรียบกริบ สมกับเป็นสวรรค์ของคนขับรถ


มองเห็นองค์หลวงพ่ออยู่ลิบๆ ใกล้ถึงแล้วครับ


และแล้วเราก็มาถึงวัดไผ่โรงวัว


พรุ่งนี้ผมจะพาเข้าไปชมด้านในครับ คืนนี้ขอตัวก่อนครับ

[congto]

ป่าวทิ้งพี่ทิดเหน่งนะครับ แค่ขอไปนอนรอก่อน อิอิ เจออุณหะภูมิ40กว่าๆองศาเข้าไปนี่ ตับจะวายเลยนะครับ เลยต้องหาไรเย็นๆมาเพิ่มความดันกัน อิอิ

[เปี๊ยก สับท่อล่าง]

คงไม่เช้าเกินไป ที่จะกล่าวคำว่า สวัสดีวันใหม่ ครับทุกท่าน

ป๊าดโธ่..นึกว่าอะไรที่แท้ก็ เอารถเสือหมอบภูเขา สับถัง มาลองกันนี่เองครับ

อ้าวพิมพ์ผิด ต้องเรียกว่า...เสือหมอบมอเตอร์ครอส์สส จ๊า

ดีนะที่ไม่ไปด้วย ไม่อย่างนั้นล่ะ ฮึ่ม...โบกรถแท็กเตอร์กลับ แน่นอนที่ซู้ด

[Tidnheng]

เมื่อคืนแทบจะหลับคาคีย์บอร์ดเพราะยังเพลียแดดไม่หาย ตอนซ้อมปั่นแต่ตอนกลางคืนพอออกทริปจริงเป็นตอนกลางวัน แวะพักจุดไหนก็มีแต่คนถามว่า "แดดร้อนๆอย่างนี้มาขี่จักรยานกันทำไม" ผมก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ
มาชมกันต่อครับ ผ่านประตูทางเข้าวัดมาหน่อยก็พบกับแผนที่จุดสนใจต่างๆภายในวัด ซึ่งเราจะพยายามปั่นไปให้ทั่ว


ไปกันเลยครับ จุดแรกที่เราจะแวะก็คือโบสถ์ใหญ่ไหว้พระประธานและหลวงพ่อขอมกันก่อน


จดรถหน้าโบสถ์เหลือบมองไมล์ก็เห็นระยะทางจากบ้านมาถึงตรงนี้ 70.5กม. น้อยกว่าในแผนที่10กว่า กม. แต่ทางยังสร้างไม่เสร็จช่างโหดร้ายกับพวกเราชาวเสือหมอบเหลือเกิน


เสือหมอบโมโตรครอส

[Tidnheng]

ยืนอยู่หน้าโบสถ์ดูช่างยิ่งใหญ่อลังการน่าเลื่อมใส


เวลาขณะนี้อากาศภายนอกร้อนมากถึงมากที่สุด แต่พอย่างก้าวเข้ามาสู่ภายในโบสถ์กลับรู้สึกเย็นสบายขึ้นมาทันที


จุดธูปพร้อมดอกบัวสองมือพนมก้มลงกราบพระประธานและหลวงพ่อขอม วันนี้ลูกๆดั้นด้นปั่นจักรยานมากันแต่ใกลใครรู้ก็ร้องโอ้โห....ขอบารมีท่านจงปกปักรักษาให้พวกเราอยู่รอดปลอดภัย คิดเงินได้เงินคิดทองได้ทอง หน้าที่การงานเจริญก้าวหน้าด้วยเถิด






มีผู้คนเข้ามากราบสักการะบูชาอย่างต่อเนื่อง


มองออกไปข้างนอกเดี๋ยวเราจะไปกันต่อที่ตรงนั้น

[Tidnheng]

ลงมาจากโบสถ์เรามองเห็นพระพุทธรูปเยอะมาก เรียงรายกันเป็นแถวก็เลยแวะเข้าไปดูจึงได้รู้ว่าที่นั่นเป็นป่าช้า แต่เป็นป่าช้าที่ไม่น่ากลัวเหมือนที่อื่น






นั่งพักคุยกันไปสบายๆไม่ต้องเร่งรีบ

[Tidnheng]

ท้องชักเริ่มหิวอีกแล้ว ภายในวัดไผ่โรงวัวก็มีโรงอาหารขนาดค่อนข้างใหญ่ มีเมนูให้เลือกชิมหลายอย่าง


ผมเลือกเกาเหลาเป็ดพะโล้ข้าวเปล่า


เสืออู๋สั่งเมนูพิศดาร "กระเพรากรอบไข่เยี่ยวม้าราดข้าวโปะด้วยไข่เจียว" แม่ค้ายืนมองหน้าเกาหัวแกรกๆทำปากมุบมิบๆ เสือวัฒน์เห็นว่าแปลกดีก็เอาด้วย


เสริฟมาพร้อมกับเกาเหลาอีกชามแก้ฝืดคอ


บนโต๊ะสิ้นเสียงคุยกันมีแต่เสียงช้อนขูดจานและเสียงซดน้ำแกงสลับกันไป

[Tidnheng]

อิ่มหนำสำราญเรี่ยวแรงกลับมาอีกครั้ง จากนี้ไปเราจะ ปั่นผ่านนรก กัน


จุดหมายปลายทางของผู้ที่คิดแต่จะทำชั่วทำเลวเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่


เอาเปรียบ โกงกิน คิดคดทรยศ ลักขโมย ฆ่าผู้อื่น หลอกลวง ทำลายชาติ จาบจ้วง ฯลฯ ต้องมารวมกันชดใช้กรรมอยู่ที่นี่


มีประโยชน์อะไรกับการกอบโกยด้วยการทุจจริต


ไม่ซื่อสัตย์กับคู่ตัวเองคิดเป็นชู้ก็ต้องปีนต้นงิ้วไปด้วยกัน


ปีนช้าก็ถูกหอกทิ่มแทง ปีนเร็วก็ถูกหนาม ถึงยอดก็มีอีกาปากเหล็กคอยจิกตีร่วงลงมาเบื้องล่าง ก็โดนหมาดำไล่ฟัดจนเละทั้งตัว ทำซ้ำแบบนี้รอบแล้วรอบเล่าจนกว่าจะหมดกรรม


พระสีวลีมีเมตตามาโปรดสัตว์นรก


เธอทำกรรมอะไรไว้จึงได้ทุกข์เวทนาดังนี้

[Tidnheng]

แดนสวรรค์สามชั้น
ผมต้องขออภัยสภาพของหัวเข่าผมตอนนั้นไม่เอื้ออำนวย ไม่สามารถจะเก็บภาพภายในสวรรค์มาให้ดูได้ ชมภายนอกก่อนแล้วกันครับ



ขอเชิญกราบหลวงพ่อโตองค์ใหญ่แห่งวัดไผ่โรงวัว






กล้องของผมแบตหมดพอดี เสียดายมากครับยังมีอีกหลายมุมที่น่าสนใจ คงต้องรอภาพจากผู้ร่วมทริปอีก2ท่านมาลงให้ดูต่อ
ติชมกันได้ตามอัธยาสัยครับ
ขอบคุณเวป thaimtb ที่ทำให้ผมได้รู้จักกับเพื่อนร่วมทริปที่ดีทั้งสองท่าน เริ่มตั้งแต่ปั่นกันเขินๆในทริปแรกจนกระทั่งสนิทสนมเหมือนพี่ๆน้องๆในทริปต่อๆมา น้องแหย่พี่บ้าง พี่แกล้งน้องบ้างสนุกดีครับ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าในทริปต่อไปจะมีสมาชิกร่วมปั่นกันมากขึ้นกว่านี้ สวัสดี....

[เปี๊ยก สับท่อล่าง]

ในนามของตัวแทนของห้อง..ต้องขอขอบคุณผู้ร่วมทริปทุกท่าน ดั่งมีรายชื่อด้านล่าง ครับ

คุณทิดเหน่ง หนองค้างพลู คุณวัฒน์ บางบอน (ฉลามเสือ) คุณอู๋ สามพราน (ใบบุญไบค์)

ขอบคุณครับสำหรับภาพ..ที่แฝงไว้ด้วยคติเตือนใจ ให้สาธุชนละซึ่งกรรมชั่ว ทำแต่กรรมดี

[wat 714]

..ภาพของผมมีนิดหน่อยครับ
โดยจรรยาบรรณ..ผมไม่อาจบอกชื่อเขาได้

...เปรต ตัวนี้ ตั้งใจถ่ายมากครับ..."เปรตชอบด่า ว่าผัว"

..เปรตขี้เกียจ..นอนลูกเดียว

...เปรต ทำลาย ของวัด

...และแล้ว คนหน้าตาดี ก็ต้องมาเป็นตากล้อง เพราะพี่เหน่งหมดไฟ

ภาพนี้เราหันหลังให้กับแดนสวรรค์ เพื่อฝ่าแดดกลับ

ก่อนกลับเราแวะตี...ฆ้องที่ใหญ่ที่สุดโลก

สิ่งที่ขาดไม่ได้..ทุกทริปต้องแวะขอเบอร์ เฮ๊ย!!ไม่ใช่แวะจิบกาแฟ
..จำชื่อร้านไม่ได้
ขากลับ เราไม่กลับทางเก่า ยอมอ้อม10โล..มาทางบางหลวง

เส้นทางนี้เราต้องแวะพัก..เติมน้ำ เนื่องจากน้องอู๋ ความดันต่ำ ดูครับ เต็งต่ำของแท้

ปกติ..น้องอู๋ไม่ทานเหล้าทานเบียร์นะครับ แต่.......เออ!!!!

...พักขาหลังโต้ลม แถวลำพญา อากาศโคตรดี วิวโคตรสวย555ลมโคตรรรแรงงงง