Meakhongchallenge 2013 ปั่นตะกายฝัน สัมผัสฟ้า แชงเก่อรี้ร่า สวรรค์ชาวทิเบต (ตามรอยเสือเทา"คนขี่เสือ")

[veenono]

เมื่อถึงแยกสะพานข้ามแยงซี ธรรมเนียมของเค้า(กฏหมายหรือเปล่าไม่แน่ใจครับ)รถรับจ้างฝั่งลี่เจียง
จะต้องไม่ข้ามสะพานไปฝั่งหุบเขากระโจนหรือฝั่งแชงเก่อรี้ล่า คนขับจึงต้องจอดให้เราเดินข้ามฝั่ง
ไปอีกฟาก เพื่อรอที่ร้านอาหารในมื้อเที่ยง หลังจากนี้ก็คือปั่น ผมและคณะใช้เวลาที่นี่ร่วม 2 ชม.เพื่อ
ให้ผู้ร่วมทริปมาครบทุกคน พี่วัชระแจ้งตอนบรีพเส้นทางแล้วว่า วันนี้จะมีวิวสวยตลอดเส้นทาง ให้
จอดถ่ายรูปได้อย่างเต็มที่แบบไม่รีบร้อน .. แต่ก็ต้องไปให้ทันรถที่จะพาเข้าชม หุบเขาเสือกระโจน
.


ทราบว่าจะมีการยิงขีปนาวุธกันในวันที่ 15 หลังจากกลับมาแล้ว วันนั้นจึงตกใจพอสมควร
เมื่อเห็นขบวนรถถังจีน

[veenono]

หลังจากมื้อเที่ยง เราก็ปั่นจากสะพานแยงซีมาที่พัก คือหุบเขาเสือกระโจน ไม่แน่ใจเรื่องระยะทาง
น่าจะ 30-40 กม.มั้งรู้แต่ว่าวิวสวยตลอดเส้นทางครับ ..ปั่นไป ถ่ายไป ..
.

[veenono]

ผมมาถึงโรงแรมคนสุดท้าย เพราะแวะเยอะ น้องยิ้มยืนริมถนนคอยโบกมือไม่ให้นักปั่นเลย
หลักจากจอดจักรยาน เก็บกระเป๋าที่เพื่อนๆเอาลงไว้ให้ขึ้นห้อง ก็ต้องรีบเดินทางเพื่อไปเข้าชม
หุบเขาเสือกระโจน ที่ที่ภูเขาสูงที่สุดในโลกเมื่อวัดจากน้ำในหุบเขาถึงยอด ..
.
ลักษณะของที่มาคำว่าหุบเขาเสือกระโจน คือเมื่อน้ำหลากจะมีหินโผล่อยู่กลางน้ำไม่กี่โขด
ประมาณว่าพอเสือกระโจนได้ และความแรงของน้ำที่กระทบผาทำให้เสียงดังดุจเสือคำราม
.

[veenono]

ผมว่าคนจีนนี่เก่งเรื่องการเจาอุโมงค์มากๆ เพราะไม่ว่าจะทางเดินทางรถยนต์ ล้วนเจาะ
ผ่านช่องเขาต่างๆ ดูคดเคี้ยวสวยงามมากๆ ..
.
อาฉีเล่าว่า สองฝั่งน้ำของหุบเขาเสือกระโจนจะแบ่งการท่องเที่ยวกันอย่างเป็นเอกเทศ
(ซึ่งก็แน่นอนล่ะเพราะไม่มีสะพานข้ามนี่)ความรู้สึกจริงๆผมผมว่าฝั่งลี่เจียงสวยกว่าเยอะ
ทั้งอุโมงค์ ทั้งทางเดินมด(ไหลเขาที่เป็นหินถูกขุดเจาะเป็นทางเดินเหมือนทางเดินมด)
แต่ชาวลีเจียงหรือนักท่องเที่ยวลี่เจียงไม่อาจเห็นความงามนั้นได้ เพราะต้องมองจากฝั่ง
แชงเก่อรี้ล่าจึงจะเห็นความงาม เรียกว่าสร้างมาเพื่อให้ชาวบ้านมองชัดๆ เห่อๆ
.

[veenono]

ถ่ายรูปพี่ๆสมาชิกร่วมทริปครับ ..
.

[veenono]

พวดเราชื่นชมธรรมชาติกันสักพัก ด้วยลมและฝนโปรยปราย เราจึงกลับมาพักผ่อน
และร่วมทานอาหาร รุ่งเช้าต้องออกเดินทางต่อ ..
ค่าเข้าชมหุบเขาเสือกระโจนคนละ 60 หยวน ค่ารถคนละ 25 หยวนรวม 85 หยวนหรือ 425 บาท
.


สูตรของแต่ละวันที่พี่วัชระบรีพไว้จะประมาณ 567 ตื่นตี 5 กินข้าว 6 โมง พร้อมเดินทาง 7 โมง (ไทย)
ถ้าวันไหนไกลก็จะ 456 คือ ตื่นตี 4 กินข้าวตี 5 พร้อมเดินทาง 6 โมง ซึ่งวันนี้เราใช้สูตร 2
เพราะระยะทางเหลือ 138 กม.จากหุบเขาเสือกระโจนไป แชงเก่อรี้ล่า
.
ผม พี่อ้อ หมอญวน พี่เสาวณีย์ พี่ชัยโรงสี น้องยิ้ม เรานั่งรถขึ้นเขามา 40 กม.เพื่อมาเริ่มปั่นที่นี่
แต่ไม่ได้หมายถึงไม่มีเขาอีกนะครับ เพียงแต่เพื่อป้องกันขบวนล่าช้า ..

ที่ความสูง 3100 เมตร อุณหภูมิ 1-2 องศาเราลงรถในบรรยากาศที่มีหิมะเกาะตามต้นหนามเล็กน้อย
เราทั้งสามจะปั่นจากจุดนี้ไปผ่าน 3200 เมตร 0 องศาซึ่งทางค่อนข้างอันตรายครับเพราะมีหินหล่น
ทำให้รถที่มาด้วยความเร็วแล้วหลบหินอาจชนเราได้ เพราะหมอกจัดมากๆ
.


สายฝนก็โปรยปราย หมอกก็หนา วิวก็สวย มีความสุขมากๆ
.

[veenono]

[veenono]

พี่หมอญวนบอกว่าให้เคลื่อนที่ช้าๆ ในความสูงขนาดนี้ซึ่งอากาศเบาบางมาก
ผมเลยปั่นแบบไม่เร่งรีบไปเรื่อยๆ จนบางที่เพื่อนนักเดินแทรคกิ้งมีแซงเราบ้าง
ต่างจากพี่ชัย ลงรถได้หายไปกับสายหมอกเลย

[veenono]

ผมแวะพักชมธรรมชาติ และแบ่งขนมให้เพื่อนนักเดินทางด้วยเท้า แม้น้อยนิด
แต่สัมผัสได้ถึงความยินดี ..
.


พอมีแรงก็ปั่นต่อ บ้านเรือนย่านนี้ทรงบ้านเริ่มเป็นศิลปะทิเบตมากขึ้น คือฐานกว้าง และมีกำแพงรอบบ้าน
แต่ละหลัง และกำแพงคือส่วนหนึ่งของบ้าน ที่เป็นหน้าเป็นตา บ่งบอกฐานะของครอบครัวนั้นๆ ..
.




ขณะที่รถอาหยงที่บริการข้าวกล่อง ไล่แจกข้าวแต่พอมาถึงผม ผมกลับไม่ได้รับข้าวกล่อง เพราะอาหยง
เห็นผมคุยอยู่ท้ายรถกับคมสันต์จนเพลิน จนคมสันต์ลืมแจกข้าว อาหยงก็ออกรถไป ...
.

[veenono]

ผมมาทันรถอาหยงอีกที ตอนที่กำลังจอดแจกข้าวกล่องให้พี่ชัย ประมาณ 5-6 กม.จึงได้แวะ
กินมื้อเที่ยงพร้อมๆกัน มีผม พี่อ้อ คมสันต์ พี่อ๋า พี่เสาวณีย์ อาหยง และอาฉีตามมาทันพอดี
.

[veenono]

หลังมื้อเที่ยง เราปั่นมาพร้อมกัน 3-4 คัน ก่อนที่จะค่อยๆกระจาย เพราะมุมถ่ายภาพที่ชอบเริ่ม
ต่างกัน หลงบ้าง แวะบ้าง ในที่สุดก็มาถึงโรงแรมที่พักครับ .. ผมได้ปั่น 50 กว่ากม.จาก 138 กม.
.

[veenono]

หลังจากผ่านมรสุมเรื่องแท๊กซี่ทะเลาะกันเสร็จ พวกเราเกือบทั้งหมด ก็พร้อมที่จะขึ้นกระเช้า
สู่ขุนเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน เพื่อสัมผัสหิมะกัน .. ที่ที่ซึ่งเป็นฝันที่เราอยากขึ้นไปสัมผัส ..
.
ทีมงานคนขับแท็กซี่ ..มีคนหนึ่งหน้าตาเค้าอินเดียแดงมากๆ ..



ค่าขึ้นไปชม 220 หยวน ลดเหลือ 200 หยวนประมาณ 1000 บาทครับ
.

[veenono]

กระเช้าที่ขึ้นหุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน มีสองขยัก ขยักแรกไปถึงชั้นกลาง จะมีบ้านพัก จนท.และสนามกีฬา
ก็ไม่เข้าใจว่า มันมีเวลาที่ไม่มีหิมะด้วยหรือ เพราะขนาดเราไปหน้าร้อนหิมะยังเยอะเลย ..
.
สลิงยึดกระเช้าจะหมุนตลอดเวลา คือทั้งกระเช้าขึ้นและลงจะไม่มีการหยุด มีแค่ชลอ คนลงต้องรีบลง คนขึ้น
ก็ต้องรีบขึ้น จะมี จนท.เปิดประตูกระเช้าให้ หากขึ้นไม่ทันก็จะเป็นกระเช้าเปล่าขึ้นไป ...
.
ขยักที่สอง จะขึ้นไปสู่ยอดเขาที่หิมะแทบจะเต็มพื้นที่ ซึ่งสวยงามละลานตามากๆ .. ถือว่าเรามาถึงสวรรค์ที่
ชาวทิเบตได้ให้ความหมายไว้แล้ว ... เกินคำบรรยายจริงๆ ลม ฝน หิมะ บ้างก็แดดมาแบบแว๊บๆแล้วก็ผ่านไป
แบล็คกราวด์ของแต่ละภาพ จะขาวโพลนไปหมด บอกตรงๆว่ามีความสุขมากๆครับ ...
สมกับความเหน็ดเหนื่อยที่ดั้นด้นมา .. เสียดายที่ถ่ายภาพแทบไม่ได้เพราะลมแรง จึงได้แต่ใช้ Gropo ถ่ายมา
.

[veenono]

[veenono]

แวะชั้นกลางเพียงไม่ถึงครึ่ง ชม.เพื่อนๆก็ชวนขึ้นไปชั้นบน ซึ่งก็มีหลายท่านไม่ขึ้นครับ เพราะความสูงที่ 4260 เมตร
อากาศจะเบาบางมากๆ สำหรับผมไม่มีพลาดครับ ก็ตั้งใจมาแล้วนี่ ..
.


ภาพนี้พี่โหมงหล่อมากๆ ..
.