Meakhongchallenge 2013 ปั่นตะกายฝัน สัมผัสฟ้า แชงเก่อรี้ร่า สวรรค์ชาวทิเบต (ตามรอยเสือเทา"คนขี่เสือ")

[veenono]

เมืองเจี้ยนฉวน เป็นเมืองทางผ่านเล็กๆที่สวยงามมากๆเมืองหนึ่ง ที่ว่าสวยงามคือ ยังคงความเป็น
เมืองเก่าที่มีผู้คนอาศัยปรกติ ไม่ได้จัดเป็นเมืองท่องเที่ยวหรือถนนคนเดิน ทำให้เราสัมผัสวิถีชีวิต
จริงๆที่นี่ได้มากพอสมควร
.
และเมืองนี้ค่อนข้างที่จะมีผู้คนใช้จักรยานมากกว่าทุกเมืองที่เราผ่านมา .. ทั้งเด็ก หนุ่มสาว ถึงคนชรา
.

[veenono]

อาหยง มีหน้าที่หลัก คือขับรถและหาร้านอาหารที่รองรับพวกเราได้ครบ 30 คนในแต่ละมื้อ
และแต่ละร้านที่อาหยงเลือก ก็ถือว่าถูกปากสมาชิกมากพอสมควร ต้องขอชื่นชมครับ ..
.
มื้อนี้ก็เช่นกัน .. ด้วยอากาศที่หนาวเย็น คนจีนมักดื่มเหล้าหรือเบียร์ เพื่อให้ร่างกายอบอุ่น
ซึ่งเบียร์ที่เมืองจีน ราคาพอพอกับน้ำ บางยี่ห้อถูกกว่าน้ำอีก เข้าเมืองหลิ่วไม่หลิ่วตาตามได้งัย .. เหอๆ

[veenono]

เช้านี้ที่เจี้ยนฉวน พร้อมเดินทางครับ ผจญภัยกันต่อตามประสานักเดินทาง



ทุกเช้าก่อนเดินทาง และเย็นก่อนอาหาร พี่วัชระ จะคอยบรีพเส้นทาง และอธิบายความต่างๆให้พวกเราทราบและปฏิบัติ
เพื่อป้องกันการหลงทาง รวมถึงการป้องกันการละเมิดในความต่างทางวัฒนธรรม ..

[veenono]

การเดินทางวันนี้ ใครขาอ่อนปั่นช้าปีนเขาไม่เก่ง จะโดนอาหยงเก็บขึ้นรถหมดครับ
คมสันต์ หนุ่มใจเด็ดผู้ไม่ยอมแพ้ ซึ่งเมื่อวานบาดเจ็บก็กัดฟันพยายามปั่นหนีรถอาหยง นั่นรวมถึงผมด้วย
.




พี่ชัยยะ นักพรตของเรา ก็ต้องคอยดูแลสมาชิก เพื่อไม่ให้หลุดหรือห่างกันมากนัก
.

[veenono]

ชีวิตคือสมมุติ ความงามก็คือสมมุติ ผมว่าความงามของธรรมชาติ คือความลงตัวของมันเอง
ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพแห้งแล้ง หรือ เขียวขจี ล้วนผสมลงตัวในความงามแบบนั้นๆได้เสมอ ..
.
ที่หมู่บ้านแห่งนี้ผมปั่นล่วงหน้ามาเพื่อรอคมสันต์ ซึ่งบาดเจ็บ เพื่อปั่นไปพร้อมๆกัน ได้พบคุณลุง
ท่านหนึ่ง พูดคุยกันภาษากาย(มือ)สักพัก ผมเห็นอัธยาศัยลุงดีมากๆเลยล้วงแอบเปิ้ลที่อาหยง
แจกไว้กินระหว่างปั่นออกมาให้ลุง ลุงโบกมือปฏิเสธแล้วทำท่าทาง อ่านออกประมาณว่า ..
คุณเดินทางคุณเอาไว้กินเถอะ คุยกันสักพักคมสันต์ก็มาถึง ผมยกมือคำนับแบบจีน แล้วจากมา ..
.
(จริงๆแล้วภาษากายของลุงตอนนั้นอาจจะบอกว่า : เองกินเถอะบ้านลุงมีเต็มเลย )

[sengs500]

รอดูอยู่คร๊าบพี่....ภาพสวยๆทั้งนั้น


______________________________________________

อ.เส็ง เอารูปมาลงบ้างสิคร๊าบบบบ ถ่ายไปตั้งเยอะ veenono

______________________________________________

[veenono]

จากหมู่บ้านเล็กๆไม่ไกลนัก ผมกับคมสันต์ปั่นมาสามแยก ก็เจอพวกเราจอดจักรยานรออยู่ พร้อมทั้งรถอาหยง
โดยมีพี่วัชระ แจ้งพวกเราว่า ข้างหน้ามีเขาชันมากๆใครคิดว่าไม่ไหวให้ขึ้นรถ ซึ่งบนรถผมเห็นมี น้องยิ้ม พี่อ้อ
พี่อ๋า พี่หมอญวน พี่วัชระเรียกคมสันต์ให้ขึ้นเพราะบาดเจ็บ ผมเลยยกมือแจมด้วยเลย เราเลยนั่งรถข้ามเขามากับ
อาหยง เพื่อมาหาร้านอาหารรอไว้ให้สมาชิกที่ปั่นมาสำหรับมื้อเที่ยง ..
(ผมคิดถูกมากๆที่ขึ้นรถครับ..ทางชันมากๆและยังไม่เรียบอีก)
.

[veenono]

อาหยงขับข้ามเขามา ด้วยความนิ่มนวล ชนิดที่เรียกว่ากล้องกันสะเทือนยังเอาไม่อยู่

อาหยง : นี่ผมขับเบาแล้วนะ !!

หมู่บ้านทางผ่านเล็กๆที่นี่ มีโรงเตี๊ยมประมาณ 2-3 ร้าน แต่กลับเป็นที่ที่เราชาวคณะที่มาถึงก่อน
ได้เข้าไปสัมผัสความงามของหมู่บ้าน (แบบที่ไม่ได้เตรียมไว้ให้นักท่องเที่ยวดู) นี่ล่ะที่ผมอยาก
สัมผัส มันคือของแท้ มันคือชีวิตบ้านบ้านของจริง ..
.

[veenono]

กองฟืน ดอกเหมย ดอกแอบเปิ้ล ดอกท้อ ทุกอย่างล้วนสวยงามลงตัวแบบธรรมชาติ
ผมว่าประเทศจีนด้วยประชากรที่มีจำนวนมาก ถือเป็นประเทสที่ใช้ทรัพยากรโลกเปลือง
และคุ้มค่ามากที่สุด จากการสังเกตุ จะเห็ตการเก็บฟางข้าวโพด ใบสน กิ่งสน หรือหญ้า
ต่างๆ สงสัยจะเอามาไว้ทำเชื้อเพลิงยามหนาว หรือไม่ก็ไว้ทำปุ๋ยเป็นแน่แท้ ..

[veenono]

ผมเดินแบบเพลินใจมากๆ ..
.

[veenono]

ลักษณะซุ้มประตูบ้าน และความสูงของกำแพง บอกอะไรเราได้หลายอย่าง แรกๆก็คงความปลอดภัย
และความเป็นครอบครัว ที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ซึ่งหมายถึง เมื่ออยู่ภายนอกบ้านเค้าอาจจะไม่มี
อิสระจากอำนาจรัฐ จึงต้องทำรั้วบ้าน ซุ้มประตูบ้านให้สูงและมิดชิด เพื่อความอิสระและความเป็นส่วนตัว
ยามเมื่อกลับเข้าบ้าน
.
(เดาเอา)

[veenono]

น้องยิ้มไม่ได้โพสท์ท่าถ่ายรูปนะคะ ..แต่ ..



เพราะเจ้าสองตัวนี้นี่แหละ .. เล่นเอาผมก็เสียวแว๊บจากท่าทางเอาจริงเอาจังของมัน
อีกอย่างหากมันเข้ามาจริง กลัวมันฟังภาษาไทยไม่ออกน่ะสิ ..

[veenono]

เราเดินรอบหมู่บ้านเล็กๆจนครบ จึงเดินทะลุออกถนนใหญ่กลับมาโรงเตี๊ยม ก็มาเจอนักพรตและอาฉี
มาถึงก่อนคณะ จึงแนะนำให้เข้าไปเดินเที่ยวบ้าง ..
.
ผมเก็บภาพดอกแอบเปิ้ลและไม้นานาพันธุ์มาบ้างตามที่เห็นแต่ไม่รู้ชื่อ ..
.

[veenono]

[veenono]

พักยกชมดอกไม้สักพักนะครับ ..