วันสงกรานต์ ปิล็อค เหมืองสมศักดิ์ กาญจนบุรี

[ชาติ เสือประแสร์]

ตามเก็บประสบการณ์ครับน้าน้อง สักวันเราจะไป.........

[น้าน้อง]

ตามหาเครื่องดื่มจนพร้อม หลังจากเก็บรถหนุ่มก็พร้อมที่จะเล่นน้ำ

น้องไม่กล้าลงเล่นด้วยเพราะเขินกับชุดว่ายน้ำของน้องต้นกล้า


เปิ๊ดสะก๊าด มากคะ ขำกลิ้งเป็นเช่นไรเพิ่งจะได้พบประสบกับตัวเองก็วันนี้ที่ห้วยเขย่งนี่ละคะ


อย่าหลงรักน้องต้นกล้ากันนะคะ ห้ามเลยคะ!!!!!!! ขวัญใจพี่ๆคะน้องคนนี้

เล่นน้ำบ้าง เกยแพ กันบ้าง


กระโดดน้ำแพแทบพัง ค่าเช่า 1000 บาทจะคุ้มไหมหว่า


ซักผ้ายามเย็นก่อนขึ้นจากน้ำ


พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า


สุขใดจะเท่านี้อีกแล้วคะ นอนมองพระอาทิตย์ตกดิน ทิ้งภาระหน้าที่ไว้เบื้องหลัง เติมเต็มความสุขในวันพักผ่อนก่อนกลับไปใช้ชีวิตในวันปกติ

[น้าน้อง]

ตามเก็บประสบการณ์ครับน้าน้อง สักวันเราจะไป.........

ยินดีคะ ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชมคะ

[น้าน้อง]

หนุ่มๆตื่นแต่เช้าทั้งที่เมื่อคืนนั่งคุยกันจนดึก

น้องตื่นมาตีห้าครึ่งเขาก็เก็บเต้นท์ที่นอนกันเกือบจะเรียบร้อยแล้วคะ

น้องหอบข้าวของไปอาบน้ำด้านบนห้องน้ำอุทยาน แต่งตัวแพ็คของทานข้าวเ้ช้า

แล้วพากันออกเดินทางแต่เช้าคะเพื่อไปให้ถึงสามแยกบ้านไร่ ระยะทางน่าจะประมาณ 15 โล (น้องก็เดานะคะ)

พี่ปุ๊จอดเก็บรูประหว่างทาง


พี่คะนี่เหงื่อหรือน้ำตาคะ ดีใจได้มากับน้องใช่ไหมคะ


ที่สามแยกบ้านไร่.......จากลายแทงที่พี่ๆที่ผ่านประสบการณ์มาแล้วเตือนเราคือ.....

ตุนน้ำและอาหารนะคะ ที่นี่เป็นร้านน้ำแทบจะร้านสุดท้ายแล้ว เดี๋ยวจะไปน้ำหมดบนเขามันจะลำบาก


เปา.....ยังไม่ขึ้นเขาเลยนะคร้าาาา....ทำท่าเหนื่อยรอแล้วหราาาา


แปดโมงครึ่งที่สามแยกบ้านไร่เราก็เตรียมพร้อมไม่ใช่ขึ้นเขา 24 โล นะคะ พร้อมไปถ่ายรูปคะ


พี่โอมพร้อมไหมคะ


ขอเก็บรูปคู่สักหนึ่งใบคะ

[น้าน้อง]

พี่ปุ๊ถูกหนุ่มๆรุมล้อมคอยดูแลอย่างดี สุภาพบุรษที่สุดอ่ะหนุ่มๆ


เราปั่นตามๆกันมาสักครู่ก็เขาสู่เขตนี้คะ


ทางขึ้นเขาอยู่เรื่อยๆแล้วคะช่วงนี้ น้องเริ่มห่างจากพี่ปุ๊

น้องต้นขาแรงยังปั่นนำ ปั่นตาม ปั่นแซงน้องร้องเพลงไปเรื่อยๆ ในทางเขาช่วงเริ่มแรก


จากจุดพักที่ตรงนี้พี่โอมตามมาจอดอยู่ห่างกันสักหนึ่งร้อยเมตร


หลังจากนั้นน้องก็ไม่เจอใคร รู้เพียงแค่ว่าเปาอยู่ด้านหน้า แต่ไม่ทราบว่าห่างกันมากน้อยเพียงใด

เพราะพอพ้นโค้งไปหนึ่งโค้ง ก็มองไม่เห็นคนด้านหน้า หรือด้านหลัง

น้องปั่นไปเรื่อยๆความเร็วที่....0...... ควบคุมลมหายใจ เหยียบบันไดเหมือนคนเดินขึ้นเขา ทีละก้าว ทีละก้าว

หากหัวใจน้องเต้นเร็วไป น้องก็ปรับเล่นเกียร์ที่มีอยู่ 12-36 ใช้ซะ!! สามีอุตส่าห์ทำให้

พอถึงป้ายนี้ก็รีบเก็บรูป..... อยากได้เบอร์โทรเค้าอ่ะ 55555


มาถึงจุดชมวิว เหลืออีก 9 กิโลจะถึงที่ทำการอุทยานคะ


มองหาเปาไม่เจอสอบถามเจ้าหน้าที่บอกว่าเพิ่งล่วงหน้าไป

น้องเลยตามเปาไป พอออกจากจุดชมวิวทางก็จะไหลลงประมาณ 2 โลได้คะ

ปั่นขึ้นเนินไปภาพตรงหน้าก็ทำให้ใจเต้นแรงอีกครั้ง.......

ใครมาขี้ตรงนี้ฟระ!!!!!!!!!


อุทานร้องถามไปแบบนั้น แต่ไม่อยากเจอตัวเจ้าของกองนี้หรอกคะ ตอนนั้นใจเต้นแรงมากหูฟังเสียงข้างทางตลอดคะ

เจ้าหน้าที่ขี่จักรยานยนต์ผ่านมา น้องตะโกนสอบถามเขาว่า....เหลืออีกกี่กิโลจะถึงอุทยานคะ???? เขาบอกว่า 4 กิโล

โอววว....ใกล้แล้วละ ที่นี่จากทางขึ้นเขามา เขาไม่มีหลักกิโลให้เรานับถอยหลังให้ชื่นใจสักหลักเดียวคะ

ที่นี่อากาศเขาพิเศษจริงๆคะ มีฝนตลอด


เห็นป้ายนี้ดีใจมากๆคะ


น้องมาถึงสอบถามเจ้าหน้าที่เปาปั่นเข้าไปกินข้าวนอนรออยู่ร้านค้าของอุยานแล้ว

น้องก็ฝากเจ้าหน้าที่ให้บอกจักรยานที่ตามมาให้ด้วยนะคะว่าเรารออยู่ด้านใน

น้องทานข้าวสักพักก็พบกับดาราเจ้าถิ่น "แจ๋วแหวว" คะ


แล้วแจ๋วแหว๋วก้ใกล้ชิดผู้ชม มาแย่งข้าวไข่เจียวนักท่องเที่ยว 555555


เปาขึ้นไปถึงเที่ยงกว่าๆ น้องไปถึงเกือบเที่ยงครึ่งเราสองคนทันกินข้าวเที่ยงพอดี ก๊วกตามมาตอนบ่ายโมง

ส่วนหนุ่มที่เหลือเขาแสดงความเป็นสุภาพบุรุษดูแลพี่ปุ๊ ที่ไม่ค่อยถนัดทางเขา

และนอนกลางวันที่จุดชมวิว ตามมาถึงร้านอาหารตอนบ่ายสามโมงเย็น

[น้าน้อง]

หนุ่มๆตามกันขึ้นมา ทานข้าวเสร็จช่วง 4 โมงเย็น

น้องเห็นท่าท้องฟ้าครึ้มๆ กลิ่นฝนโชยมาพร้อมกับลมเย็นๆ

เห็นท่าไม่ดี เดินเข้าไปสอบถามแม่ครัวว่าที่กางเต้นท์มีอาคารให้หลบฝนไหม???

เพราะผู้ร่วมทางของเราสองสามท่านคงไม่มีมาทั้งฟลายชีทและผ้าใบปูพื้น

ก่อนเดินทางเพียงวันเดียว เพิ่งจะไปอุดหนุนถุงนอนกับเต้นท์ที่โลตัสมาอ่ะคะ เห็นจะไม่พร้อมกางเ้ต้นท์ตากฝนแน่ๆ

แม่ครัวบอกว่ามีแต่เขาจะให้กางหรือเปล่าไม่รู้ ต้องไปสอบถามเจ้าหน้าที่ ที่อยู่บริเวณกางเต้นท์

ซึ่งต้องปั่นต่อไปอีก 400 เมตร

ได้ความว่าเช่นนี้น้องก็รีบเดินไปสอบถามคุณDISS ว่าจะเดินทางต่อหรือจะเลือกพักที่นี่ฝนกำลังจะตก

คุณDISS ตัดสินใจว่าพักที่นี่

งั้นน้องคงต้องขอให้คุณDISS สอบถามจะมีใครเสียสละปั่นเข้าไปสอบถามเจ้าหน้าที่เพราะฝนกำลังจะตก

หนุ่มๆคงเหนื่อยเกินไป ไม่มีใครเสนอตัว น้องเลยต้องไปเองคะ ออกไปไม่ไกลฝนก็เทลงมา

งอลนะ ขอบอก

น้องเข้าไปสอบถามพร้อมก๊วกได้ที่กางเต้นท์ใต้อาคารจุดชมวิวคะ

กลับมาตามหนุ่มๆ แต่หนุ่มจะรอคุณDISS ที่ไปสอบถามด้านหน้าอุทยาน

น้องจึงล่วงหน้าไปก่อนกับพี่ปุ๊ ก๊วก เราจัดการกางเต้นท์


เปาตามเข้ามา......บอกพี่DISS ได้บ้านพักเป็นหลังครับ พี่น้องว่าอย่างไร

เลยบอกเปาว่าพี่คงไม่พักด้วย พี่เห็นวิวสวยๆแบบนี้คงเสียดายหากได้ไปนอนในบ้านพัก

แล้วแต่หนุ่มๆแล้วกัน ไม่ว่ากันนะคะ

เปาเห็นวิวตรงหน้าก็ตัดสินใจทิ้งข้าวของไว้ที่ตรงนี้

สุดท้ายหนุ่มๆก็ตามมากางเต้นท์กับเรา ไม่ทราบว่าด้วยเหตุใด แพ้วิว หรือ กลัวน้องจะ งอล

น้องว่่าใครเห็นวิวแบบที่น้องเห็นก็แพ้ใจตัวเองอยากนอนนับดาวท่ามกลางอากาศเย็นๆทุกคนละคะ ยามหัวค่ำอุณหภูมิ 23 องศาเองคะ

[ลุงกิตติ]

สวย สวย .. เหนื่อย ตื่นเต้นดี .. เราจะจำไว้ จุดชมวิว กางเต้นท์ได้ ถ้าจำเป็น

[น้าน้อง]

สวย สวย .. เหนื่อย ตื่นเต้นดี .. เราจะจำไว้ จุดชมวิว กางเต้นท์ได้ ถ้าจำเป็น

เดินทางไปกันต่อเลยนะคะลุง

[น้าน้อง]

แสงยามเช้ามาเยือน


ตื่นมาพบกับวิวสวยๆแบบนี้ ชื่นใจดีแท้


สถานที่กางเต้นท์ของอุทยานชื่อนี้คะ


ลงเนินไปทานข้าวกัน พี่โอมเข็นลง คงเซฟร่างกายคะ เมื่อวานฝนตกลมแรงถนนเปียกเป็นโคลนค่อนข้างจะลื่นคะ


เรามาทานข้าวเช้าที่นี่ เิขายอาหาร แปดโมงเช้า ปิดสองทุ่มคะ


กินอาหารเช้าด้วยกัน เงี้ยว เงี้ยว เหมี๊ยวววววววว


รับทานอาหารเช้าเสร็จ ก็ได้เวลาออกเดินทางคะ


ระยะทางวันนี้ประมาณ 8 กิโล ขึ้นเนินแรกจากอุทยาน ก็ไหลลงเนินยาวๆจนถึง ปิล็อค

แล้วก็ปั่นขึ้นอีกสักสามโลกว่าๆก็ถึงบ้านอีต่องคะ

ตอนไหลลงเนินต้องระวังนิดนึงนะคะ

ถนนไม่ค่อยดี ทางแคบ โค้งเขามองไม่เห็นเลยว่าจะมีรถสวนทางมาหรือเปล่า

ใครที่ชอบลงเร็วๆ สนุกกับการตัดโค้งต้องระวังสักนิดนะคะ หากมาเที่ยวที่นี่

พี่ปุ๊แอบใจหายเกือบล้ม เพราะมีรถสวนมาและตกหลุมแรงๆอยู่หนึ่งโค้งคะ

เล่นเอาใจหายใจคว่ำ นั่งทำใจอยู่หลายนาที

ถนนแคบประมาณนี้


น้องต้นกล้ายังจอดรอสาวๆคอยช่วยปิดท้ายขบวนกับพี่ก๊วก


เส้นทางผ่านทางเข้านำตกจ็อกกะดิ่ง และ ปากทางเข้าเหมืองสมศักดิ์สถานที่ค้างคืนของเราคืนนี้


อุ้ยเจอเพื่อนร่วมโลกอีกแล้ว เดี๋ยวหาขนมให้กินนะ


ชาวบ้านกำลังจะไปทำบุญเลยร่วมลงขันไปด้วย


ระหว่างนั้นเราก็พบนักปั่น อุ้ย!!เขาคือใคร


พี่ kok_2 และเพื่อนนั่นเอง สอบถามพี่เขาปั่นยิงยาวมาจาก ทองผาภูมิเลยทีเดียว แห่ม!!!! แข็งแรงจัง

พี่ kok_2 ถามหาคนดังคุณDISS น้องเลยแนะนำก็คนนี้ไงคะ คนที่ถ่ายรูปสวยๆ ให้เราในหลายๆทริป


เราทักทายกันสักครู่ขอเก็บรูปหมู่


ยินดีมากคะ ที่ได้พบคนที่ชอบปั่นจักรยานเหมือนกัน รู้สึกคล้ายๆกัน เมื่อเดินทางออกจากบ้านด้วยจักรยาน

พี่ๆเขาขอตัวไปทานข้าวที่ตลาด

ลงเนินมาเจอรถแบบนี้ก๊วกไม่พลาดที่จะเก็บรูป


ชอบมากกับดอกบัวตอง


ฟ้าสีสวยดีจังเลยคะ


ทางที่เราผ่านมาชันแค่นั้นเองคะ


เพื่อนน้องเขาติดกาแฟกันคะ ได้ยินพี่ kok_2 บอกว่าในตลาดอีต่องมีร้านกาแฟ

ก็รีบตามไปเหมือนจะได้กลิ่นกาแฟหอมๆลอยมาตามลมเลยคะ

พอเลยชุมชนนั้นมาทางก็เริ่มจะขึ้นเนินอีกครั้ง


ถนนไม่ค่อยดีจริงๆนะคะ


แต่วิวก็สวยมากคะจอดเก็บรูปอยู่หลายครั้ง

[น้าน้อง]

มาถึงอีต่องเราก็เก็บรูปกับป้ายแบบนี้


ก่อนพี่ปุ๊จะไปติดต่อรถรับจ้างของหมู่บ้านให้ไปรับเราที่หน้าเหมืองในเช้าวันที่ 16

ให้เดินทางไปส่งเราที่สถานีรถไฟน้ำตกไทรโยกน้อย

รถโดยสารของหมู่บ้านมีอยู่ 3 คันที่วิ่งขึ้นลง อีต่อง-ทองผาภูมิคะ

ช่างภาพก็ยังคงหามุมมองในแบบของเขา


เก็บรูปที่สะพานเหมืองเก่า พี่ปุ๊


นายก๊วก


น้องต้นกล้า


พี่โอม


คุณDISS


ขอความกรุณาหนุ่มๆอย่าเดินข้ามสะพานเก่าพร้อมๆกันนะคะ


เปาขอมาเก็บรูปสวยๆบริเวณอ่างเก็บน้ำ

[น้าน้อง]

หากขึ้นมากางเต้นท์ที่นี่เขาให้กางที่ข้างอ่างเก็บน้ำคะ

ค่อนข้างจะมีคนพลุกพล่าน เพราะอยู่ติดกับตัวตลาดเลยทีเดียว

กลางวันที่น้องปั่นผ่านไปเป็นลานจอดรถคะ น้องมองไม่เห็นห้องน้ำเลย ไม่รู้ว่าต้องไปเข้าตรงไหน

แอบคิดว่า.......โชคดี เมื่อคืนที่เลือกนอนที่อุทยานแห่งชาติ


เดินหาร้านกาแฟกัน


มุมน่ารักดีคะ ไม่พลาดที่จะเก็บรูป


ตลาดเขาไม่ใหญ่มาก เข้ามานิดเดียวก็พบคะ


สถานที่เที่ยวเขาไม่ไกลกันมาก ปั่นจักรยานออกจากตลาดมาก็เจอ


เก็บรูปกันอีกคะ


พี่โอมดาราหน้ากล้อง


น้องตนกล้า


จุดหมายต่อไปก็ไม่ห่างกันคะ น้องคิดว่าน่าจะโลสองโล ปั่นไม่นานก็ถึงแล้วคะ


ภาพจากกล้องพี่โอมคะ

[kok_2]

ขออนุญาตแจมด้วยนะ่ครับ "น้าน้อง" และชาวคณะ
หลังจากตอนเช้าไล่หลังมาจาก อช.ทองผาภูมิ เจ้าหน้าที่บอกมีไปแล้วชุดนึง 7 คัน
เราก็นึกเอ้อมีเพื่อนปั่นเข้ามาเหมือนกันน่ะ พอไหลลงเนินมาแยกเหมืองสมศักดิ์ โอ๊ว"ปะกัน"
แทบกรีด เจอดาราสาวในไทยเอ็ม ผมน่ะแฟนคลับตัวจริงเลย

[น้าน้อง]

น้องกับพี่ปุ๊นั่งรอหนุ่มๆอยู่ที่นี่คะ เพราะได้ล่วงหน้าขึ้นไปชมก่อนแล้ว ระหว่างหนุ่มๆแวะเก็บภาพ

น้องได้พบพี่ kok_2 ที่ด้านบนเนินเสาธงก็สอบถามหาพิกัดร้านอาหารอร่อยๆ พี่เขาแนะนำอยู่สองร้าน ครัวเจ้ณี กับครัวสุด...แดน

พูดคุยกันสักพักก็ขอตัวเพราะคืนนี้พี่เขาจะไปกางเต้นท์นอนนับดาวที่เนินเขาช้างศึก


บริเวณด้านบน เนินเสาธง


มองไม่เห็นทะเลเลยอ่ะ ใครสายตายาวๆลองมองดูนะคะ


น้องนั่งคุยกับพี่ปุ๊อยู่ คนพื้นที่ก็ให้สติ๊กเกอร์เราคะ


ออกเดินทางไปอีกจุดหนึ่งเลยนะคะ


มัคคุเทศก์ ตัวน้อยพาเราเดินเข้าไปชม สามารถเดินเข้าไปได้ไม่ไกลมากนักคะ


เก็บรูปชัดๆ ไม่ยอมห่างคุณพ่อเลย


สถานีท่อก๊าซ ไทย-พม่า วันนี้คงกำลังมีงานเสียงเพลงดังมาถึงจุดที่น้องยืนอยู่เลยคะ


หลังจากเก็บรูปกันจนอิ่มหนำสำราญท้องก็เริ่มหิวแล้วคะ ดีนะที่ถามพิกัดไว้แล้ว

ออกเดินทางไปหาข้าวเที่ยงรับประทานกันที่ตลาดอีต่องกันดีกว่าคะ





มื้อนี้พี่ปุ๊ขอเลี้ยงขอบคุณน้องๆทุกคนที่ดูแลพี่ปุ๊เป็นอย่างดีตลอดเส้นทาง

ถึงแม้พี่ปุ๊จะทราบดีว่าน้องๆทานกันจุ.....มากกกกกกกกกกก

แต่พี่ปุ๊ก็ไม่หวั่นเกรงใดๆ ยังยืนยันแสดงความขอบคุณที่ดูแลพี่อย่างดีในทริปนี้

ขอบคุณพี่ปุ๊เช่นกันคะที่เลี้ยงน้องๆทุกคนอย่างอิ่มอร่อยในมื้อนี้คะ

ก๊วกบอกว่ารู้งี้.....ให้ซ้อนท้ายตั่งแต่เมื่อวานแว้ววววว 5555555

จุดหมายต่อไปหลังจากออกจากบ้านอีต่องคือเนินเขาช้างศึกคะ

ปั่นเลยชุมชนปากทางบ้านปิล็อคที่เราเก็บภาพช่วงเช้าไปไม่ไกลก็ถึงแยกเข้าเนินเขาช้างศึกคะ


ตอนแรกหนุ่มๆว่าจะไม่เข้าไปเพราะกลัวจะเข้าเหมืองสมศักดิ์มืด

แต่ตอนหลังเพราะเหตุใด ถึงเปลี่ยนใจน้องก็ไม่ทราบ เขาบอกจะเข้า น้องก็เลี้ยวตามเข้าไป

ทางเข้าช่วงแรกเป็นถนนปูน เข้าไปพอพ้นเนินก็เป็นทางแบบนี้คะ


สนุกเลยคะ


เข้ามาสักครู่ก็เจออุโมงค์


พี่โอมนำเข้าไปดูก่อน


ก๊วกตามเข้าไป


ทางมันคงเล็กลง ตะโกนเรียกน้องให้ตามเข้าไป ให้เข้าไปดูหน่อย ไซค์ใหญ่เข้าไม่ได้


ข้างในคะ


ออกจากอุโมงค์ก็ปั่นต่อไปจนเจอทางปูน


แล้วเราทั้งหมดก็จอด.....ตรงหน้าเป้นเนินเขาช้างศึกแต่เรามองเห็นถนนมันหายเข้าไปในหุบเขาด้านข้างซ้ายมือ

แล้วจะขึ้นแบบไหนหว่า.............

เหมือนจะถอดใจกันอีกแล้ว....เง้อออออ

น้องละแอบลุ้น.......ให้เขาตัดสินใจไปต่ออย่าหันหลังกลับเลย

ทางแบบนี้เลย ที่ชอบ ที่ชอบ 555555

ถนนตัดขึ้นเขาแบบไม่ค่อยจะได้สโลป ทั้งที่รู้ว่าต้องเข็น แต่ก็ชอบคะ ไม่ค่อยจะได้พบเจอบ่อยๆทางแบบนี้

แล้วก็มีเสียงร้องตะโกนจากยอดเนิน........ขึ้นมา....... ขึ้นมา....... จากด้านบนยอดนู้นนนนน

คงเป็นพี่ๆนักจักรยานสองท่านเป็นแน่แท้

แล้วหนุ่มๆก็ตัดสินใจเดินหน้าลุย น้องยิ้มแก้มบานเลย วี๊ด...วิ๊วววววว

ปั่นขึ้นทางปูนมาถึงช่วงนี้


ก๊วกหลบมุมอ่านไลน์แบบรถแข่งก่อนใครเพื่อน

พี่โอมจอดตาม


น้องก็....ตามพี่ปุ๊ อ้าวพี่ไม่จอดก่อนหรือ???

พี่ไม่จอดหนูก็ตามนะคะ

พอขึ้นไปได้สักครู่คะ ทางมันชันคะ พี่ปุ๊ ยกล้อเลยคะ


พี่โอมกับก๊วกรีบทิ้งจักรยานมาที่เกิดเหตุไวมากๆ

โชคดีไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากแค่ลอยถลอกจากฟันจาน จักรยานที่ด้านหลังน่องประมาณ 5-6 ฟันคะ

พี่ปุ๊ยังหัวเราะได้เสียงดัง...ขวัญกำลังใจยังมีอยู่อย่างมากมาย

แล้วน้องกับพี่ปุ๊ก็ค่อยๆเข็นขึ้นเนินเขาช้างศึกเป็นเพื่อนกัน

หนุ่มๆยังประลองกันว่าใครจะขึ้นได้ไกลกว่ากัน ในขณะที่เราสองสาวเข็นขึ้น

พี่โอมงัดกับช้างศึก


น้องต้นงัดกับเนินช้างศึก


ดูเหมือนครั้งนี้คุณDISS จะงัดได้ไกลกว่าใครเพื่อนคะ ตามมาด้วยน้องต้น พี่โอม และ นายก๊วก

แต่สุดท้ายทุกคนก็ต้องเข็นเป็นเพื่อนกันหมดคะ

[น้าน้อง]

ยินดี และ ขอบคุณสำหรับรูปนะคะพี่ kok_2

[น้าน้อง]

ด้านบนสวยจนหายเหนื่อยเลยคะ


เราเจอบุคคลต้นเสียง พี่นักจักรยานสองท่านที่เรียกเราให้ขึ้นมาด้านบนกางเต้นท์อยู่บนเนินเขาช้างศึก

สอบถามเราได้เข็นไหม????

น้องตอบอย่างเต็มปากเต็มคำ....เข็น..... คะ 5555

ที่สำคัญเข็นตั่งแต่หัวเนินเลย ขาลงจะเข็นลงหรือเปล่ายังไม่รู้เลยคะพี่ 5555

คนเฝ้าฐานไม่อยู่ สองสาวเลยไปเก็บรูปสักครู่


รูปหมู่คะ


รูปคู่คะ


รูปเดี่ยว...พี่ปุ๊ผู้พิชิตเนินเขาช้างศึก


สงสัยก๊วกตั้งใจถ่ายรูปน้องแน่ๆเลย ทำไมไม่เรียกให้น้องโพสท่านะ >_<


น้องจมูกดีเริ่มได้กลิ่นฝนอีกแล้วววว

สะกิดก๊วกให้เรียกหนุ่มๆให้รีบลงเนินไปเข้าเหมืองกันเถอะ