ขอบคุณพี่อ้อมากๆครับ ที่มาช่วยใส่รายละเอียดซึ่งบอกตรงๆว่าผมไม่ค่อยแม่นระยะทางและชื่อเมืองนัก
เมื่อคืนไปประชุมชมรมฯกลับมาดึกไปหน่อยเลยไม่ได้มารายงานทริปต่อครับ ..
เรามาต่อกันเลยนะครับ สำหรับความตื่นเต้นของสมาชิกทริปในการเดินทางที่ขยับระยะทางด้วยรถยนต์
เข้าไปใกล้ความฝันมากขึ้น เราเดินพร้อมสัมภาระจากโรงแรมใกล้ร้านชัยชวนชิมมายังหน้าโรงแรมใหญ่
ระดับ 5 ดาว(เดินจาก 2 ดาวมา 5 ดาว)แล้วทำตัวเหมือนพักที่โรงแรม 5 ดาวคือเทียวเดินเข้าห้องน้ำ
โรงแรม 5 ดาวอยู่เนืองๆแบบได้ใจ
.
ที่นี่ทีมงานพี่วัชระได้ติดต่อรถนอนโดยสารประจำทางซึ่งมีคนอื่นร่วมนอนโดยสารด้วยประมาณ 4-5 คน
แต่ พขร.ออกนอกเส้นทางมาเพื่อรับและส่งเราซึ่งมีจำนวนร่วม 30 คน ขณะที่ทุกคนสาระวนในการจัด
สัมภาระของตัวเองและเก็บรองเท้า(มีถุงใส่รองเท้ากันเหม็นกันเลอะเวลาขึ้นรถนอน)ผมก็กุลีกุจอใช้เวลา
อันน้อยนิดบันทึกภาพความรู้สึกสมาชิกทริป จำได้ว่าสัมภาษณ์คนสุดท้ายเสร็จหันมาได้ยินเสียงพี่วัชระ
พี่วัชระ : เอ๊ยคนขึ้นหมดแล้วนี่กระเป๋าใครวะ
veenono :
อ้าว แหะๆ ของผมเองครับพี่
ผมหันกลับไปตอบพร้อมมองที่กระเป๋าและพื้นที่ว่างเปล่า .. ตายแล้วนี่ทุกคนขึ้นหมดแล้วเหลือเราคนเดียวเอง
คนขับรถยิ่งดุดุอยู่
ผมเก็บกล้องคว้ากระเป๋าเดินทางรีบถอดรองเท้าขึ้นรถ ขอคมสันต์ว่าจะนนอนเตียงหน้า เพื่อบันทึกและสำรวจ
เส้นทาง รถนอนเป็นรถโดยสาร 2 ชั้นซึ่งปรับพื้นที่ทั้งหมดเป็นเบาะนอนเนื่องจากว่าการเดินทางระหว่างเมือง
เชียงรุ้งไปต้าลี่ใหม่ ใช้เวลานานมากๆประมาณ 15-16 ชม.และเป็นเส้นทางที่ค่อนข้างคดเคี้ยวหฤโหด ใครเคย
ไปปาย โค้งที่นี่มากกว่าปายหลายขุมนัก และตลอดเส้นทางสุดแค่ถนน ไม่มีไหล่ทางเลย พลาดคือตก ..
.
