ตามแบบฉบับความอลังการอย่าง อ.เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ศิลปินแห่งชาติ
.
ผมถือว่างานศิลปะหรือสถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่ทั้งหลายหากเราอยากชื่นชม
แบบเต็มรูปแบบ คงต้องยืนมองอยู่ไกลๆหากเข้าไปด้านในเราก็จะเห็นเพียง
บางส่วนเท่านั้น ซึ่งจริงๆผมเคยเข้าไปด้านในแล้ว ผมได้แต่ยืนยกมือพนม
ขอพรให้การเดินทางครั้งนี้ราบรื่น ก่อนจะปั่นจากมา
นักท่องเที่ยว : มาจากไหนจะปั่นไปไหนครับ ?
ผม : จะปั่นไปเชียงของครับพี่
นักท่องเที่ยว : อ๊อไม่ไกลครับประมาณ 60 กว่าโลออกไปสามแยกแล้วเลี้ยวซ้ายเลยนะ
ผมปฏิบัติตาม ปั่นมาร่วม 30 กว่ากิโล เห็นป้าย เชียงของ 137 กม....อะไรวะนี่...แดดก็ร้อน
เขาเล็กเขาน้อยก็เริ่มเยอะ รถก็หนัก แวะร้านขนมจีนน้ำเงี๊ยวทางไป อ.เทิง เจ้าของร้านบอก
มาทางนี้มันอ้อม และไกลจะปั่นถึงหรือ ?...บ๊ะ..เอาไงดีเรา
ตัดสินใจโทรหาเพื่อนที่เชียงราย ให้ขับรถมารับกลับไปขนส่งเพื่อขึ้นรถหวานเย็นไปเชียงของ
อีกวัดที่แวะไหว้สักการะ ก่อนมาเชียงของ ซึ่งกรรมการวัดกำลังประชุมเตรียมจัดงานปี๋ใหม่เมือง
.
