สองวันก่อนผมไปให้การกับตำรวจอีกรอบเพื่อสรุปสำนวนคดีส่งฟ้องศาลมาครับ ซึ่งก็เรียบร้อยดี ที่เหลือตำรวจจะดำเนินการยื่นศาลให้ในเร็วๆนี้
ส่วนผู้ต้องหายังคงถูกกักตัวนอนในคุกที่สน.วังทองหลาง ซึ่งยังไม่มีใครมาประกันตัวหรือมาเยี่ยมแต่อย่างใด
ผมก็เลยถามคุณตำตรวจถึงเรื่องภรรยาของผู้ต้องหา ตำรวจบอกว่าซักประวัติผู้ต้องหาแล้ว "เขาไม่มีแฟน"
อ๊ะ!? งั้นวันนั้นที่ร้องห่มร้องไห้บอกว่าตัวเองมีลูกมีเมียนี่ก็... มันยังไงนิ???
เวลาเราดูข่าวอาชญากรรมทางทีวีหรืออ่านหนังสือพิมพ์ เรามักจะมีความรู้สึกว่าโกรธหรือเกลียจผู้กระทำผิด ยิ่งตอนที่เห็นตำรวจจับตัวคนร้ายได้นี่ เราก็ยึ่งรู้สึกสะใจกันใช่ไหม?
แต่ความรู้สึกนั้นมันช่างต่างกันกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าผมจริงๆ มันรู้สึกแปลกๆครับ ไม่รู้จะดีใจ สะใจ จะโกรธ จะเกลียจ หรือสงสารดี?
เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรา กำลังจะถูกเราจับส่งเข้าไปติดคุกเป็นปีๆท่าทางจะหมดอนาคต มันรู้สึกแปลกๆจริงๆนะ
ย้อนไปในวันเกิดเหตุ ตอนตำรวจคุมตัวเขามาถึงที่ สน. ผู้ต้องหาอยากโทรศัพท์ไปบอกภรรยาครับ ผมก็เลยเอาโทรศัพท์ตัวเองให้เขายืมโทรไป ซึ่งการสนทนาเป็นอะไรที่สั้นมาก....
"แม่นี่พ่อนะ...... พ่อถูกจับ............ พ่อถูกจับ!!............ อยู่สน.วังทองหลาง มาหาหน่อยได้ไหม?" แล้วการสนทนาก็จบลงทันทีเพราะทางนั้นวางสาย คิดว่างคงโกรธหรือโมโหมากแหละมั๊ง
ผมไม่รู้ว่าปลายสายสนทนานั้นจริงๆแล้วเป็นใครกันแน่ แต่ถ้าผู้ต้องหามีเมียมีลูกจริงอย่างที่เขาอ้าง ผมว่าก็น่าสงสารครอบครัวเขาอยู่นะ โดยเฉพาะลูกของเขา ไม่รู้ว่าจะเติบโตมายังไง จะเป็นคนดีของสังคมต่อไปได้ไหม เราไม่อาจทราบได้
ไม่ว่าจะเป็นยังไง ผมก็ได้แต่คิดว่าเขาทำตัวของเขาเอง เขากระทำผิดก็ต้องได้รับผลกรรมนั้น ครอบครัวเขาต้องลำบากก็เพราะตัวเขาเอง ไม่ได้เกี่ยวกับเรา
ก่อนที่ตำรวจจะพาผู้ต้องหาฝากเข้าห้องขัง ผมจึงพูดทิ้งท้ายกับเขาเพราะคิดว่าคงไม่ได้เจอขี้หน้ากันอีก
"ผมไม่รู้ว่าชีวิตคุณเจอเรื่องเหี้ยอะไรมาถึงได้ลงเอยแบบนี้ ไม่ว่าปัญหาของคุณจะเป็นอะไร จริงๆแล้วมันมักมีทางออกที่ดีกว่าเสมอ เพียงแต่ว่าคุณต้องพยามหน่อยเพื่อไปให้ถึงเท่านั้นแหละ ถ้าคุณลำบากก็ยังมีคนดีๆในสังคมพร้อมจะช่วยเหลือคุณ ผมอยากให้คุณสัญญากับตัวเอง ถ้าหากพ้นโทษแล้วจะทำแต่อาชีพสุจริต เพราะถ้าคุณชนะใจตนเองไม่ได้ ผมรับรองเลยว่าชีวิตนี้คุณจะโงหัวไม่ขึ้นอีกเลย"
เขาตอบรับว่า "ครับ สัญญา" แล้วเดินเข้าห้องขังไปอย่างเงียบๆ
พอเสร็จเรื่องแล้วผมเดินออกมาจากสน.พร้อมกับความรู้สึกแบบว่าอยากจะอ้วกยังไงไม่รู้ นี่ตรูโลกสวยพูดจาอะไรได้น้ำเน่าขนาดนั้นเนี้ย..... 5555+
ข้าวก๊กินฟรีงั้นๆ งานก็ทำตามๆเขาไป ไร้อนาคต ออกมาก็ทำคนอื่นเดือดร้อนอีก ถ้าเป็นพวกเจตนาแบบนี้ต้องจัดหนักเลยครับ ...เฮ่อ 
)
