กลับมาแล้วด้วยความแช่มชื่นหัวใจ แต่ด้วยไม่ค่อยสันทัดในเทคโนโลยี กอร์ปกับชีพจรลงเท้าอีกทั้งที่ทำงานกำลังเผชิญกับไข้หวัดสายพันธุ์2009 ทำให้ลงสรุปช้าไปหลายวัน
คราวนี้น่าจะพอลงได้กล้อม ๆ แกล้ม ๆ ไม่รอช้าละค่ะ
เริ่มจากเช้าตรู่วันเสาร์ที่ 4 เวลาตีห้า เสียงคนไปส่งเคาะประตูป็อก ๆ "ป้า ๆ "

momyboy ตัวจริง ที่ดูเหมือนจะตื่นเต้นกว่าคนจะเดินทางซะอีก เนื่องจากวันนั้นอยู่เวร กลัวถูกเรียก กระทันหัน



























