มีรถแพงๆสวยๆเพียบ ..ส่วนผมเสือเก่าๆจากญี่ปุ่นที่พ่อซื้อให้(ดีใจมาก)
ทุกวันศุกร์สมาชิกจะรวมตัวกันปั่นไปตามเส้นทางย่อยๆในหมู่บ้านเล็กๆหลายที่ ....ผ่านทุ่งนา ได้สูดอากาศเต็มปอด มันชื่นใจจริงๆ
ใครเคยปั่นจะรู้ว่าบรรยากาศของทุ่งนากับถนนธรรมดามันต่าง.... ทั้งกลิ่นทั้งความเย็น ได้ฟิว อิอิ มีความสุข
แถมยังมีน้าๆลุงๆทหารใจดีๆพาปั่นเข้าไปในค่ายทะลุออกไปปั่นตามภูเขา ...ซึ่งตั้งแต่เกิดไม่เคยได้ไปได้เห็นอะไรแบบนี้
แล้วถ้าไม่ได้ปั่นจักรยานก็คงไม่มีโอกาศแน่ๆมีทั้งปั่นขึ้นเขา(ลงเข็น)แทบขาดใจ
(มันฝึกให้มีความอดทนแฝงอยู่ด้วย) ขาลงนี่สนุกกว่าเที่ยวสวนสนุกใน กทม เป็นไหนๆ แล้วยังได้ลอดอุโมงรถไฟ... ออกมานี่แขนขาดำไปหมด มองดูคนอื่นก็ดำ สงสัยว่าทำไม
คิดไปคิดมาก็นึกออกว่ามันเป็นเขม่าควันรถไฟนี่เอง... รถเสีย ยางรั่วก็ช่วยกันซ่อม...ใครไม่ไหวก็หยุดรอกัน..
..มีทั้งผ่านร่องน้ำเล็กๆมีซุงขวางต้องยกรถข้าม... ต่อให้มอไซค์วิบาคก็คงมาไม่ได้ ..เ้ดินเท้าก็คงหลายวัน....
แต่จักรยานวันเดียวจบ ....ตอนนั้นร่างกายฟิต สุขภาพจิตรใจดีมาก...(ผมเก็บความทรงจำเหล่านั้นมาจนถึงทุกวันนี้)..
..วันไหนปั่นเจออะไรแย่ๆก็กลับไปนึกถึงวันวานเพื่อให้มีแรงปั่นในวันต่อไป..
แล้วผมก็ปั่นจักรยานแบบนั้นเรื่อยมาซักพัก ...และแล้วคนในชมรมเริ่มน้อยลง จนไม่มีขบวนจักรยานเหลือแล้ว น้าๆจักรยานเริ่มทยอยขายรถ
....ส่วนผมก็ยังคงปั่นแทบทุกวันหลังเลิกเรียน(ติดไปแล้ว)ฝนตกแดดออกก็ต้องปั่น จากที่เหลือกลุ่มเล็กๆจนในที่สุดผมก็ปั่นคนเดียวไปเรื่อย
จนได้เข้ามหาลัยที่ กทม จักรยานกับผมก็ขาดกันรวม4ปี ตอนนั้นตีแต่ปิงปอง ..ทำงานอีก 3 ปีก็ไม่ได้จับเพราะมีแต่คนห้ามใจก็ลังเล
สุดท้ายผมก็ตัดสินใจกลับมาปั่นอีกครั้ง ด้วยสุขภาพที่แย่ลงทุกวัน
...มีพี่ที่มหาลัยแกจบไปแล้วกลับมาเล่นปิงปองด้วยกัน...เคยบอกไว้ว่า มึงจบไปมึงจะไม่ได้ออกกำลังกาย มึงจะอ้วน/ทำงาน/เครียด/เหนื่อย/กิน/นอน/ไปวันๆ
ตอนนั้นก็คิดค้านในใจ โอ้ยผมอยู่บ้านก็ปั่นจักรยานทุกวัน อยู่มหาลัยก็ตีปิงปองตีแบตประจำ ผมทำงานทำไมจะไม่มีเวลาออกกำลังกาย
สุดท้าย ลองมองย้อนกลับไปหลังจากจบมาชีวิตผมเป็นแบบนั้นทุกอย่าง อ้วน/ทำงาน/เครียด/เหนื่อย/กิน/นอน/ไปวันๆ นานๆตีแบตที
ในที่สุดผมก็กลับไปหาจักรยานอีกครั้ง เมื่อต้นปีนี้ และได้ปั่นไปทำงานทุกวัน
สิ่งที่ได้จากการปั่นจักรยานใน กทม แตกต่างจากวัยเด็กที่สระบุรีของผม
-ผมได้ออกกำลังกายทุกวัน เช้าเย็น ถึงไม่หนักเท่าตอนเด็ก แต่ก็ยังดีกว่านั่งรถไปทำงานเป็นไหนๆ ทั้งเสียเวลาถึงที่พักมืดค่ำ เงิน สุขภาพจิตรทั้งปาดทั้งด่ากันโอ้ย
-ผมได้เงินเข้ากระเป๋าจากค่ารถที่ไม่ต้องเสียราวๆ1500บาทต่อเดือนคิดเล่นๆผมซื้อจักรยานหมื่นนิดๆ ปั่นปีเดียวก็ได้จักรยานฟรีแล้วนี่หว่า นี่ก็สามเดือนแล้ว
ถ้าเราปั่นแบบระวังตัวดีๆมันก็ไม่อันตรายเท่าไหร่(ย้ำระวังตัวดีๆ ดีมากๆเลยนะคับใน กทม เนี่ย
)-ยิ่งแรกๆผมทำงานได้เงินเท่าไหร่ก็จ่ายให้ ปตท.หมด (ค่ำน้ำมันรถยนต์เอาไปกินหมด)
จบใหม่อยากหล่อขับรถไปทำงาน
เดี๋ยวนี้คิดได้แล้ว ถ้าไม่มีหุ้นใน ปตท. โดนพันยับหมด ใครถือหุ้นอยู่ก็ยินดีด้วยคับ 
ไม่ได้กินผมหลอก ได้ก็น้อย อิอินี่ก็เป็นประสบการณ์เล็กๆน้อยๆของคนรักจักรยานอีกคน ท่านใด้มีความทรงจำดีๆถ่ายทอดแลกเปลี่ยนกันได้คับ
