..."สองล้อ สองขาปั่น ปันเรื่องและภาพประทับใจ"...

[mook@ayutthaya]

...สวัสดีครับ เพื่อนๆนักปั่นทุกๆท่าน ผมมีความคิดว่า จะดีมั๊ย!!! ที่เราจะเก็บประสพการณ์ ประทับใจ สุดโหด สุดฮา สุดเปิ่น...ฯลฯ ในแต่ละทริป ไม่ว่าจะเป็น ปั่นไปเที่ยว, ปั่นไปทำงาน, ปั่นแข่งขัน, ปั่นออกกำลังกายประจำวัน,ฯลฯ ไม่ว่า ทริปยาวหรือสั้น ทั้งในและต่างประเทศ มาแชร์ประสพการณ์เล่าเรื่องและภาพถ่ายสุดประทับใจกัน อย่าเก็บไว้คนเดียว ...มาแบ่งปันอมยิ้มและความทรงจำที่สุด ของที่สุดกันครับ
...ผมเริ่มก่อนที่ทริปปั่นไปปักกิ่งเลยนะครับ เรื่องมีอยู่ว่าก่อนถึงปักกิ่ง1วัน ระหว่างทางผมแวะหาของกิน ตามความคิดผม ร้านใหนอร่อย คนจะเยอะ หันซ้ายหันขวา ไม่เห็นจะมีร้านใหนคนนั่งกินเยอะเท่าร้านนี้ สงสัยร้านนี้คงจะอร่อย ผมรีบจูงเจ้าม้าดำเพื่อนคู่ใจ ไปนั่งพร้อมเอานิ้วชี้ๆอาหารในจานของคนอื่นๆที่นั่งกินอยู่ก่อนแล้วทันที เอานี่ ๆๆ.. สั่งเสร็จนั่งรอ ..เฮียเจ้าของร้านก็ใจดี แถมให้ผมใหญ่ แต่ขอให้ผมถ่ายภาพที่ป้ายร้านแกให้หน่อย แหม!!!เรื่องแบบนี้ ที่นี่เค้าก็นิยมเหมือนเมืองไทยนะ ผมคิด!!??... ผมก็ถ่ายภาพพร้อมยกนิ้วการันตีความอร่อยให้ซะด้วยเลย(แต่มันอร่อยจริงๆนะครับ) ลูกค้าก็เฮฮากันใหญ่ ...
...กลับเมืองไทยผมก็ตั้งกระทู้รายงานทริป บังเอิญ คุณbell mania เข้ามาอ่าน แกไม่อ่านเฉยๆ แกบิดมอเตอร์ไซด์มาหาผมที่ร้านคุยกันเกี่ยวกับการเดินทางของทริปนี้หลายชั่วโมง(คุณbell maniaแกบอกเป็นการคุยกันต่อหน้าน้ำเปล่า ที่ยาวนานสุด ของแกเลย ) คุณbell mania แกอ่านภาษาจีนได้ครับ แกบอกว่า ไอ้ที่ผมไปยืนเป็นพรีเซนเตอร์น่ะ ป้ายเค้าเขียนประมาณว่า ร้านนี้ขายเนื้อลานะคร้าบบ ..อ่ะจึ๋ยยยย!!!! ยังมีต่อครับ แกเห็นอีกภาพที่มีป้ายขายเนื้อหมา แกถามว่า ผมได้กินร้านนี้อ๊ะเปล่า อืม!!!! โชคดีจังร้านที่ว่า ผมแค่แวะซื้อน้ำส้มอ่ะ

....เพื่อนท่านใดอยากแบ่งปั่นเรื่องและภาพสุดประทับใจ..เชิญเลยครับ

ผมเป็นพรีเซนเตอร์ร้านขายเนื้อลา


ถึงว่า เฮฮากันจัง !!!!!


หน้าตาเจ้าแฮมเบอเกอร์เนื้อลา ผมชัดไปเต็มๆ สองชุด


ร้านนี้ขายเนื้อหมา แต่ผมรอดตัว

[veenono]

สวัสดีครับพี่มุก อ่านเรื่องเชียงของพี่ยังไม่จบเลยแต่ก็ดูไปเรื่อยๆครับดูวิธีการถ่ายภาพ
วันที่ไปเขาใหญ่ก็อดไปผมยังไม่เคยหลุดออกนอกประเทศเลยขอเก็บข้อมูลก่อนครับ

[mook@ayutthaya]

สวัสดีครับพี่มุก อ่านเรื่องเชียงของพี่ยังไม่จบเลยแต่ก็ดูไปเรื่อยๆครับดูวิธีการถ่ายภาพ
วันที่ไปเขาใหญ่ก็อดไปผมยังไม่เคยหลุดออกนอกประเทศเลยขอเก็บข้อมูลก่อนครับ

__________________________________________________________________________

สวัสดีครับ คุณveenono ผมก็อ่านทริปของคุณ เป็นประจำนะครับ ผมว่าแต่ละทริปของคุณคุณveenono ยังไงๆก็ต้องมีเรื่องประทับใจ เรื่องมันส์ๆ ฮาๆกันบ้างละครับ เล่ามาเถอะ อย่าอุบไว้คนเดียว เล่ามาซะดีๆนะครับ

[PtM]

ดีครับคุณมุก กระทู้นี้ถ้าจะมันส์แน่ๆ ขอบคุณสำหรับประสพการณ์ของเพื่อนๆนักปั่นทุกๆคนครับ

[mook@ayutthaya]

ดีครับคุณมุก กระทู้นี้ถ้าจะมันส์แน่ๆ ขอบคุณสำหรับประสพการณ์ของเพื่อนๆนักปั่นทุกๆคนครับ

...................................................................................

เริ่มที่ พี่Ptm เลยครับ สมัยก่อนผมร่วมปั่นทริปใหญ่ๆ ทริปยาวๆ คนเยอะๆอย่าง TOT,สนธนฯ ..ฯลฯ ผมก็เห็นพี่Ptmมาร่วมปั่นเป็นประจำ เจอกันร้านจักรยานก็เคย ต้องมีเรื่องเล่าเยอะแน่ๆ เอาน่า น้องๆรอฟังอยู่ ภาพประทับใจก็ยังได้ครับ ...ถือโอกาส ขอบคุณล่วงหน้าเลยนะครับ

[Bike Addict]

สองภาพนี้เป็นภาพที่ผมกำลังใต่เขา Cameron Highland, Malaysia เป็นการเตรียมการที่ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงน้ำหมดทั้งสามกระติก แถมข้าวเที่ยงไม่มีกิน ตอนนั้นนี้บ่ายสองกว่าแล้ว ทั้งหิวน้ำหิวข้าว ร้อน ด้วย เลยต้องออกรอดักโบกรถเพื่อขอปันน้ำ ปันอาหาร โบกอยู่ครึ่งชั่วโมง ไม่มีใครจอดเลย และแล้วมีผู้ใจดีชาวมาเลย์สองท่าน ปันน้ำให้ผมพอไปถึงเมืองที่อยู่ข้างหน้า ตั้งแต่เกิดมาเป็นครั้งแรกที่ต้องขอข้าวขอน้ำเขา แต่ก็ประทับใจมากครับ

IMG_1965.jpg (57.23 KiB) เข้าดูแล้ว 1971 ครั้ง

IMG_1962.jpg (43.31 KiB) เข้าดูแล้ว 1967 ครั้ง

[mook@ayutthaya]

ถึงว่า รูปล่างหน้าตา คุณBike Addictดูเศร้าๆนะครับ อ๋อ!!! ไม่ได้กินข้าวกินน้ำนี่เอง เป็นประสพการณ์ที่น่าจดจำจริงๆครับ
..................................................................................
ผมก็มีเรื่องอีกนิดครับ ผมบรรยายในกระทู้ปักกิ่ง เรื่องผมกินคล้ายๆก๋วยเตี๋ยว ผมว่าที่เมื่องจีนเค้าเรียก"เฟิ่น" ...(ผมแก้คำผิดไปแล้วครับ )
...คุณbell mania แกบอกว่า เพ่ๆ "เฟิ่น" ที่เพ่โพสต์มาน่ะ มันแปลว่า "ขี้"นะคร้าบบบ ที่ถูก เค้าเรียกว่า "เฝิ่น"คร้าบบบบ เพ่..
...ผมก็นึกเปรียบเทียบขึ้นมา สงสัยจะจริง คนเวียตนาม คนลาว เรียก "เฝอ" แต่หูผมฟังว่าคนเวียตนามเรียก"ฝา"นะครับ...คนจีนคงเรียก "เฝิ่น" แต่หูผมคงฟังสำเนียงมาผิดๆน่ะ ...ดีคนจีน เค้าไม่เอา"ขี้"มาให้ผมกินจริงๆ

[เป็ดน้อย]

ขอแจมด้วยคนนะครับพี่มุก

รูปนี้ถ่ายที่ผาตั้ง ประเทศลาว อยู่ตรงสะพานมุมยอดฮิตที่ถ่ายรูปผาตั้งกันอะครับ
เรื่องของเรื่องก็คือ ชอบเด็กครับ เวลาปั่นจะพกขนมไปแจกเด็กๆด้วย
แต่วันนั้นแวะซื้อส้มตรงผาตั้ง เห็นเด็กน้อยน่ารักดี เลยเข้าไปคุยเล่น เอาคิทแคทไปให้นึงอัน
คุณแม่ของน้องคนนี้ตะโกนบอกให้ขอบใจผมหน่อย แล้วเด็กน้อยก็พูดแบบอายๆ...
ว่า..."ขอบใจหลาย" พร้อมกับชูนิ้วกลางให้...... แล้วผมกำลังยกกล้องถ่ายน้องเค้าพอดี
ดูภาพนี้ที่ไร อดอมยิ้มไม่ได้ทุกทีครับ

LAOS-CHLIDEN.jpg (61.06 KiB) เข้าดูแล้ว 1904 ครั้ง

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ขอแจมด้วยครับพี่มุข
ของผมไม่มีเรื่องนะครับเพียงแต่พึ่งจะสังเกตุตัวเองว่า ทำไมมันมีภาพประมาณนี้ทุกทริปเลยฟวะ ลึกๆแล้วไม่รู้ว่าชอบถ่ายภาพแบบนี้หรือเปล่า เป็นภาพถ่ายแนวซิลลูเอทครับ คือภาพถ่ายเงาดำ ที่เกิดจากการถ่ายภาพย้อนแสง รูปสุดท้ายอาจจะไม่เข้าแนวซิลลูเอท แต่ก็เข้าแนวของคนคู่มั้งครับ เชิญชมครับ

[B2M]

ภาพนี้ไม่รู้จะเรียกว่าประทับใจได้หรือเปล่าเป็นภาพที่พี่เชาว์กลุ่มรวมมิตรถ่ายให้เมื่อคราวทริปลาว-เวียดนามปีที่แล้ว
เรื่องมีอยู่ว่าเวลาปั่นไปต่างบ้านต่างเมืองผมจะติดขนมเล็กๆน้อยๆไปฝากเด็กๆตามรายทางเสมอ แต่กลับมีคนอีกกลุ่มหนึ่งไม่เห็นด้วยซึ่งเหตุผลของเขาก็น่ารับฟัง คือเขาคิดว่าเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดีเหมือนกับดูถูกพลเมืองของชาตินั้นและผมก็มารู้ทีหลังว่าทางผู้บริหารของชาตินั้นก็ไม่ต้องการให้เด็กๆของเขามารับแจกสิ่งของจากนักท่องเที่ยว
เมื่อก่อนดูภาพนี้ทีไรก็จะประทับใจว่าเราเป็นคนดีมีเมตตา มีความสุขจากการให้ แต่หลังๆดูภาพนี้ทีไรรู้สึกสับสนไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เราทำไปนั้นผิดหรือถูก

[veenono]

ภาพนี้ไม่รู้จะเรียกว่าประทับใจได้หรือเปล่าเป็นภาพที่พี่เชาว์กลุ่มรวมมิตรถ่ายให้เมื่อคราวทริปลาว-เวียดนามปีที่แล้ว
เรื่องมีอยู่ว่าเวลาปั่นไปต่างบ้านต่างเมืองผมจะติดขนมเล็กๆน้อยๆไปฝากเด็กๆตามรายทางเสมอ แต่กลับมีคนอีกกลุ่มหนึ่งไม่เห็นด้วยซึ่งเหตุผลของเขาก็น่ารับฟัง คือเขาคิดว่าเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดีเหมือนกับดูถูกพลเมืองของชาตินั้นและผมก็มารู้ทีหลังว่าทางผู้บริหารของชาตินั้นก็ไม่ต้องการให้เด็กๆของเขามารับแจกสิ่งของจากนักท่องเที่ยว
เมื่อก่อนดูภาพนี้ทีไรก็จะประทับใจว่าเราเป็นคนดีมีเมตตา มีความสุขจากการให้ แต่หลังๆดูภาพนี้ทีไรรู้สึกสับสนไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เราทำไปนั้นผิดหรือถูก

ดูแล้วประทับใจครับ..และดูได้อย่างมีความสุขเมื่อใช้ใจที่บริสุทธิ์ดูครับ
ความคิดของผู้บริหารก็คือความบกพร่องในใจเค้าเองครับ..............

[mook@ayutthaya]

คุณB2M ครับ ผมเห็นด้วยกับ คุณveenono

...ผมดูแล้วยังมีความสุขไปด้วยเลยครับ เด็กๆเขาจะโตขึ้น วันข้างหน้าเขาเป็นผู้ใหญ่ เขาจะเป็นผู้ให้คนอื่นๆต่อไปครับ มันคนละกรณีกับการให้ขอทานนะครับ นั่นมันเป็นธุระกิจ บางคนบอกว่าเด็กจะเคยตัว บางคนคิดไปไกลขนาด เป็นการเหยียดหยามเชื้อชาติกันไปเลย เขาไปคิดแทนเด็ก ราวๆผู้ใหญ่อย่างคุณ veenono ว่าไว้แหละครับ
...สมัยผมยังเด็กๆ อยุธยาบ้านผม บ้านน๊อก บ้านนอกกว่านี้มาก ผู้ใหญ่ต่างจังหวัดผ่านมาแวะซื้อของ เห็นผมเดินตัวขมุกขมอม ผ่านๆมา แกยังซื้อขนมให้ผมเลย ..ผมยังจำได้ จนถึงวันนี้เลยครับ
...แต่หากเป็นแหล่งท่องเที่ยวบางทีต้องระวังเหมือนกันครับ อาจมีกรณีเหมือน ปราสาทนครวัด ที่คนไทยไปโยนขนมให้เด็กๆแย่งกัน แบบนั้นไม่ดีแน่ๆ ซึ่งผมรู้ว่า เพื่อนๆพี่น้องนักปั่นทุกคน มีวิจารณญาณพอครับ เรามักทำในสิ่งที่ถูก ที่ควรเสมอ ขอบคุณครับ

[mook@ayutthaya]

...ว่าแล้วก็ แว๊บ!! ไอเดียขึ้นมาได้ ผมมีภาพประทับใจทริบปั่นจักรยานไปปักกิ่งมากมาย ผมอยากแจกโปสการ์ด เป็นที่ระลึกไปให้เพื่อนๆพี่น้องนักปั่นครับ

...กติกาง่ายๆนิ๊ดดส์ส์..เดียวครับ แค่เพื่อนๆโพสต์ภาพ หรือ บทความประทับใจ เหตุการณ์ในทริปปั่นจักรยานประเภทใด ทริปใดก็ได้ครับ ..มาในกระทู้นี้ รับไปเลยครับ โปสการ์ดงามๆ(รึเปล่านะ ) "ทริปปักกิ่ง" ส่งถึงบ้านแบบไม่มีค่าใช่จ่ายครับ..

...โพสต์ที่อยู่ไว้ใต้ข้อความของเพื่อนๆ หรือหาก ไม่อยากโชว์ชื่อที่อยู่ ก็หลังไมล์(PM)มาถึงผมก็ได้ครับ(mook@ayutthaya) ...

...ส่วนเพื่อนๆที่โพสต์แต่ไม่ต้องการโปสการ์ด ก็ไม่ต้องโพสต์ชื่อที่อยู่แค่นั้นเองครับ...แต่ เอ่ออ..ผมอยากให้เพื่อนๆ อยากได้กันน่ะครับ นะ

...ส่วนเพื่อนๆที่ส่งมาก่อนหน้านี้แล้ว ส่งชื่อที่อยู่ให้ผมได้เลย จะในกระทู้หรือPMก็ได้....ขอบคุณครับ

ตัวอย่างโปสการ์ดที่จะส่งให้เพื่อนๆที่ร่วมโพสต์ครับ จริงๆมีแค่2-3พันภาพเองครับ ภาพไม่ซ้ำกันเลยนะครับ

[เหน่งหนักแน่น]

สวัสดีรอบวงครับพี่น้องครับ
โอวว์...ว่าไปแล้วความประทับใจนั้นแทบจะทุกทริปหล่ะครับท่านๆ ไม่มากและไม่น้อยกว่ากันเลยแม้แต่ท่านเดียว แต่ขอเอ่ยแบบสุดๆ ก็ตามภาพถ่ายด้านบนนั้นแหละครับ

จากภาพถ่ายนั้นเป็นวันที่ข้าฯกำลังจะเดินทางกลับจ.อุบลฯ ที่สถานีหัวลำโพง เป็นการจบทริป นิยายรักขาดตอน ชุดล้องใต้ น้องแจ้ว ไข่นุ้ย กับ ความเป็นห่วง อยากพบหน้ากันเพื่อพูดคุย แต่ก่อนที่จะเกิดภาพนี้นั้น

แจ้ว ไข่นุ้ย ฮัลโหล หวัดดี พี่เหน่งอยู่ไหนเนี่ย
ข้าฯ555 อยู่หัวลำโพง กำลังจะกลับอุบลฯหว่ะ
แจ้ว ไข่นุ้ยอ้าวพี่ แล้วทำไมไม่บอกผม ไอ้ผมก็รอ ร๊อ รอ แล้วนี่รถออกกี่โมง
ข้าฯสองทุ่มครึ่ง ตอนนี้ทุ่มครึ่งแล้ว เราอยู่ไหนหล่ะ
แจ้ว ไข่นุ้ยผมทำงานอยู่พี่ ยังไม่เลิก โน่น ห้าทุ่มเที่ยงคืนครับ
ข้าฯโอเค งั้นทำงานล่ะกันนะครับ เด๋วรถก็ออกแล้ว ยังไงแล้วพี่ถึงจะโทรบอก
แจ้ว ไข่นุ้ยเฮ้ย..ไม่ได้พี่ เด๋วเจอกัน

ว่าแล้ว...อีกไม่เกิน 20 นาที น้องแจ้ว ไข่นุ้ยก็มาถึงสถานีรถไฟหัวลำโพง ทั้งที่ยังอยู่ในเวลางานอยู่เลย ไม่มาเปล่า ยังมียาคลายกล้ามเนื้อติดมาอีก 6 ป๋อง

จะว่าไปแล้วกับน้องคนนี้ คราวนี้มิใช่เหตุกาณ์แรกที่ข้าฯประทับใจ อีกหลายเรื่องที่ผ่านมา อยากจะบอกว่าดังๆว่า

ขอบคุณจริง จริง เฮ้ยน้อง กรูรักมรึงหว่ะ

[โอ๊ตนนท์]

สวัสดีครับพี่มุก มาเปิดกระทู้ใหม่นี่เอง แล้ว เนื้อลา รสชาติเป็นไงบ้างครับ เหมือนเนื้อหมูเปล่า อิอิ
ส่วนร้านขายเนื้อหมานี่ พี่เห็นร้านเขามีลูกค้าเข้าไปกินบ้างเปล่า ผมอยากเห็นคนกินจัง เหอๆๆ
จริงๆอยู่ หมา หรือ หมู มันก็เป็นสัตว์ มีชีวิตเหมือนกัน กินหมา กับหมูมันก็เหมือนกัน มันต่างกันตรงที่ หมามันสัตว์เลี้ยง หน้ามันแสดงอารมณ์ได้ และเป็นเพื่อนมนุษย์ มาตั้งแต่ยุคดึกดำบรร แหนะอิอิ