เมื่อถึง Poslim มันไม่มีเมือง ไม่มีร้านค้าเลย ตกใจเลยคราวนี้ น้ำพกมาขวดเดียวเริ่มจะหร่อยหลอ นี่ก็เที่ยงแล้วทางก็ชันขึ้นเรื่อยแดดก็เริ่มร้อนขึ้น งานเข้า
ผมตัดสินใจเดินทางต่อ เพราะเห็นว่าเมืองอีกเมืองอยู่อีก 30 km คือ KG. Raja แต่การเดินทางในช่วงนี้ไมล์ผมมีตัวเลขขี้นแค่ 8 km/hr เอง กว่าจะถึงก็คงบ่ายสามกว่าๆ ตายแน่
- IMG_1953.jpg (39.88 KiB) เข้าดูแล้ว 1222 ครั้ง
ถึงตรงนี้เห็นร้านค้าดีใจมาก แต่ แต่ มันเป็นร้านขายของป่าของชาวป่า พวกเงาะป่า หรือฝรั่งว่า Orang Asli
พวกนี้ก็เหมือนเงาะบ้านเราผิวดำ ตัวเล็กกว่า แคระผมหยิก บางคนผมแดงด้วย ระหว่างทางผมตกใจมากเพราะอยู่ๆ มีคุณเงาะผู้หญิงหุ่นล่ำตัวเล็ก ใส่กางในแต่ใส่เสื้อ ถือพร้าเดินออกมาริมถนนทำเสียงพึมพำ ขี่คนเดียวอย่างผมและเจอแบบนี้ก็กลัวครับ กลัวแบบว่าถ้าเธอเกิดมาปิ๊งผมขี้นมา แล้วคุณเธอตีหัวเอาผมไปทำสามีในป่าแห่งนี้ละแย่เลย
พวกเขาเหล่านี้ชอบจะขายแต่ของป่า อาทิ น้ำผึ้ง หน่อไม้ ดอกไม้ป่า เป็นหลัก
คิดๆ แล้วน่าแนะนำให้ขายน้ำขายขนมบ้างนะ
- IMG_1954.jpg (55.9 KiB) เข้าดูแล้ว 1218 ครั้ง
- IMG_1955.jpg (69.18 KiB) เข้าดูแล้ว 1217 ครั้ง
ถ้าไม่มีน้ำขายจริง คงต้องกินน้ำนี้แหละ
- IMG_1956.jpg (71.51 KiB) เข้าดูแล้ว 1220 ครั้ง
ภูเขาใหญ่ทมึนข้างหน้าคือ Cameron หรือเปล่านี้ มันสูงจนน่ากลัว
- IMG_1957.jpg (45 KiB) เข้าดูแล้ว 1221 ครั้ง
เห็นป้ายบอกระยะทางของเมืองที่เหลือแล้วใจแป้ว
- IMG_1959.jpg (63.64 KiB) เข้าดูแล้ว 1220 ครั้ง
เอาเข้าไป เส้นนี้ท้าทายจริงๆ รอชมต่อนะครับ