เปี๊ยกบ้านดง ชวนคุย ภายหลัง " ทริปแห่งความรัก รัก (ษ์) โลก " 16 - 17 ก.พ.2556 ณ อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง

[done007]

[done007]

[done007]

[done007]

[done007]

[done007]

รูปภาพหมดแล้วครับ ขอบคุณที่ติดตามครับผม

[one2wheel]

ทริปแห่งความประทับใจ รูปสวยทุกรูปเลยครับ

[เปี๊ยกบ้านดง]

หมดจริง ๆ นะครับเสือดล ห้ามกั๊กไว้นะ เห็นได้ข่าวมาว่าชอบกั๊กไว้ รูปสวยทุกรูปเลย สุดยอดครับ
มาต่อกันด้วยกล้องของน้องเอ้ ลูกสาวเสือดรสักนิดหน่อย ครับ

[เปี๊ยกบ้านดง]

ทริปแห่งความประทับใจ รูปสวยทุกรูปเลยครับ

หวัดดีครับ อ.วัน สบายดีนะครับ ขอบคุณครับที่ยังเข้ามาติดตามชมรูปภาพ ซึ่งเป็นภาพแห่งความทรงจำและประทับใจ

[kormax16]

เย้ ตอบกระทู้ได้แล้วคับ เป็นสมาชิกใหม่ได้1wk. (เคยเปิดอ่านครั้งแรกตอนก่อนซื้อจักรยานคันที่ขี่นี้ ตอนเรียนปี6 ที่มช) เปิดดูมาเรื่อยๆ เปิดบ่อยๆ ตามคำแนะนำของพี่เปี๊ยกราชาคอหมูย่าง
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณสำหรับทีมงานและผู้สนับสนุนทุกท่านทำให้เกิดtripนี้ขึ้นมา
ดีใจที่ได้ร่วมทริปนี้เป็นtripแรกและไกลที่สุดของชีวิต ซึ่งก่อนหน้านี้เดี่ยวสองล้อมาตลอดระทางไม่เกิน 30km
เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในการออกtrip ทำให้รู้จัก "รสชาติของชีวิตในความเป็นมิตรบนอานจักรยาน"
ระหว่างทางมีช่วงที่ผมถอดใจอยู่เป็นระยะๆก้มหน้าก้มตาขี่ ตามที่พี่ติ๊กให้trickมา "ก้มหน้าก้มตาขี่ไปเดี๋ยวมันก็ถึง" (ถามตัวเองว่า ไหวอะป่าวเนี่ย ไหวอะไหวอะป่าวเนี่ย) เหงานิดนึง เหงาน้อยลงเมื่อเจอรถน้องอ้นและรถพี่อ๊อฟ
แต่ความเหงาและเหนื่อยมันหายไปเมื่อได้ยินเสียงอุ้งมือที่กะทบกัน เงยขึ้นมองข้ามเนินที่เห็นเบื้องหน้าเป็นพวกพี่ๆน้องๆทุกคนที่รอกันจนครบแล้วค่อยเดินทางต่อ. มันเป็นกำลังใจที่ดีเยี่ยม ให้ถีบต่อไปๆๆจนถึงทางเข้าอุทยานได้ นี่ถ้าฟ้าไม่มืดผมไปต่อแน่นอน น้องเอก็ชวนผมแล้วเกือบไปด้วยแล้ว แต่กลัวว่าจะได้กินข้าวตอนเที่ยงคืน ซึ่งพี่ติ๊กผู้มีประสบการณ์ได้คาดการไว้แล้วว่า ให้ผมขนเจ้าสองล้อขึ้นรถน่าจะเป็นวิธีที่เหมาะที่สุด ขอบคุณพี่ติ๊กมากๆคับ

ขอโทษนะคับที่ทำให้ต้องรอผมคนเบื้องหลัง จนทำให้ถึงกันมืดค่ำ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกัน รอพร้อมกันค่อยออกเดินทางต่อ
ขอบคุณทุกรอยยิ้ม ขอบคุณการแสดง จากน้องๆ อาหารอร่อยทุกๆมื้อ ขอบคุณภาพสวยๆ มีเรื่องราว ขอบคุณทุกๆคน
ขอบคุณเจ้าสองล้อที่หมุนมาทำให้ได้มาtripนี้ ขอบคุณคับ
ปล.พี่อ็อฟหญิงเดียวในการปั่นtripนี้ ฝากขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะคร้าบบบบ

[เปี๊ยกบ้านดง]

เย้ ตอบกระทู้ได้แล้วคับ เป็นสมาชิกใหม่ได้1wk. (เคยเปิดอ่านครั้งแรกตอนก่อนซื้อจักรยานคันที่ขี่นี้ ตอนเรียนปี6 ที่มช) เปิดดูมาเรื่อยๆ เปิดบ่อยๆ ตามคำแนะนำของพี่เปี๊ยกราชาคอหมูย่าง
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณสำหรับทีมงานและผู้สนับสนุนทุกท่านทำให้เกิดtripนี้ขึ้นมา
ดีใจที่ได้ร่วมทริปนี้เป็นtripแรกและไกลที่สุดของชีวิต ซึ่งก่อนหน้านี้เดี่ยวสองล้อมาตลอดระทางไม่เกิน 30km
เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในการออกtrip ทำให้รู้จัก "รสชาติของชีวิตในความเป็นมิตรบนอานจักรยาน"
ระหว่างทางมีช่วงที่ผมถอดใจอยู่เป็นระยะๆก้มหน้าก้มตาขี่ ตามที่พี่ติ๊กให้trickมา "ก้มหน้าก้มตาขี่ไปเดี๋ยวมันก็ถึง" (ถามตัวเองว่า ไหวอะป่าวเนี่ย ไหวอะไหวอะป่าวเนี่ย) เหงานิดนึง เหงาน้อยลงเมื่อเจอรถน้องอ้นและรถพี่อ๊อฟ
แต่ความเหงาและเหนื่อยมันหายไปเมื่อได้ยินเสียงอุ้งมือที่กะทบกัน เงยขึ้นมองข้ามเนินที่เห็นเบื้องหน้าเป็นพวกพี่ๆน้องๆทุกคนที่รอกันจนครบแล้วค่อยเดินทางต่อ. มันเป็นกำลังใจที่ดีเยี่ยม ให้ถีบต่อไปๆๆจนถึงทางเข้าอุทยานได้ นี่ถ้าฟ้าไม่มืดผมไปต่อแน่นอน น้องเอก็ชวนผมแล้วเกือบไปด้วยแล้ว แต่กลัวว่าจะได้กินข้าวตอนเที่ยงคืน ซึ่งพี่ติ๊กผู้มีประสบการณ์ได้คาดการไว้แล้วว่า ให้ผมขนเจ้าสองล้อขึ้นรถน่าจะเป็นวิธีที่เหมาะที่สุด ขอบคุณพี่ติ๊กมากๆคับ

ขอโทษนะคับที่ทำให้ต้องรอผมคนเบื้องหลัง จนทำให้ถึงกันมืดค่ำ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกัน รอพร้อมกันค่อยออกเดินทางต่อ
ขอบคุณทุกรอยยิ้ม ขอบคุณการแสดง จากน้องๆ อาหารอร่อยทุกๆมื้อ ขอบคุณภาพสวยๆ มีเรื่องราว ขอบคุณทุกๆคน
ขอบคุณเจ้าสองล้อที่หมุนมาทำให้ได้มาtripนี้ ขอบคุณคับ
ปล.พี่อ็อฟหญิงเดียวในการปั่นtripนี้ ฝากขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะคร้าบบบบ

หวัดดีครับหมอก้อและหมอออฟ
ดีใจครับ และิยินดีด้วยที่สามารถเข้าตอบกระทู้ได้เป็นครั้งแรก
ต้องขอขอบคุณ ThaiMTB ที่มีเว็บดี ๆ เป็นสื่อกลางทำให้พวกเราแม้อยู่ต่างแดนได้เป็นมิตร ได้พูดคุย ได้รู้จัก ได้ติดต่อ และร่วมเดินทางบนเจ้าสองล้อด้วยกัน
ดีใจครับที่ทริปนี้เป็นทริปแรกในชีวิตและเป็นทริปที่ไกลที่สุดในชีวิตของหมอทั้งสอง
ดีใจครับที่เป็นทริปที่พี่และพี่ติ๊ก ตลอดจนพี่น้องเสือดอยคำร่วมด้วยช่วยกันจัดเป็นครั้งแรก ในการเดินทางแบบไปค้าง ขี่แบบพักผ่อน ไม่แข่งกับใคร ให้ทุกคนแข่งกับตัวเอง ให้ทุกคนไปด้วยกัน ไม่ทิ้งกัน ให้รอกันทุกช่วง ครบเมื่อไรจึงจะให้ออก นี่คือกติกาที่เสือติ๊กเป็นคนกำหนดมา เพื่อให้สมกับการเป็นทริปแห่งความรัก
ไม่ครับหมอไม่ทำให้พวกเราลำบากใจ แต่ทำให้พวกเราดีใจที่หมอสู้ หมอไม่ยอมแพ้ ตัวพี่เองยังยอมแพ้เลย ไปไม่ไหวจริง ๆ แก่แล้ว ยอมครับ แพ้ใจตัวเองที่จะขี่ต่อ แต่ไม่แพ้ใจตัวเองที่จะเดินหน้าจัดทริปดี ๆ เพื่อพี่ ๆ น้อง ๆ ที่สนใจและรักในการเดินทางโดยเจ้าสองล้อ ด้วยน้ำพักน้ำแรงของสองน่องเรา หวังว่าโอกาสต่อไปคงได้ร่วมทริปดี ๆ กันอีกนะครับหมอ แต่ที่แน่ ๆ ปลายปีนี้อย่าลืมนะครับ ไปร่วมทริป " จากใจพี่ ใส่ใจน้อง ใจเกินร้อย ครั้งที่ 1 " เป็นงานที่พี่ตั้งใจมีไว้ในใจที่จะต้องจัดให้พี่ ๆ น้อง ๆ ได้ร่วมขี่ ได้ร่่วมวัดใจ ได้ร่วมทำบุญด้วยกัน หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณหมอจะให้เกียรติ์พี่ไปร่วมงานด้วยอีกครั้ง ท้ายที่สุดก็ขอแสดงความยินดีในความสำเร็จในการขี่ทางไกลที่สุดในชีวิตโดยไม่ยอมแพ้ครับหมอก้อ ส่วนหมอออฟฝากบอกด้วยครับว่าพี่เปี๊ยกบอกว่าปีหน้าขอเชิญไปแก้มือเป็นเพื่อนพี่เปี๊ยกอีกครั้ง ซึ่งพี่ก็ต้องขึ้นรถหลังหมอออฟไม่เิกิน 5 กม. หมอออฟก็ใจสู้จริง ๆ แต่ก็เข้าใจครับสำหรับมือใหม่ในการขี่ไปเส้นทางนี้ใครไปได้ตลอดนี่ก็นับว่าสุดยอดแ้ล้ว ซึ่งข้อมูลเชิงประจักษ์ซึ่งคุณหมอสมบูรณ์บอก ขึ้นอินทนนท์ใช้พลังงานเพียง 2500 กว่า แต่มาห้วยน้ำดังใช้พลังงานถึง 3 พันกว่าแคลอรี่ หมอก้อสุดยอดครับนับถือในความอดทน นับถือในความพยายาม ขอให้ทริปนี้ ทริปวันแห่งความรักอยู่ในความทรงจำที่ดี ๆ ตลอดไปครับ ขอบคุณมาก

[one2wheel]

เย้ ตอบกระทู้ได้แล้วคับ เป็นสมาชิกใหม่ได้1wk. (เคยเปิดอ่านครั้งแรกตอนก่อนซื้อจักรยานคันที่ขี่นี้ ตอนเรียนปี6 ที่มช) เปิดดูมาเรื่อยๆ เปิดบ่อยๆ ตามคำแนะนำของพี่เปี๊ยกราชาคอหมูย่าง
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณสำหรับทีมงานและผู้สนับสนุนทุกท่านทำให้เกิดtripนี้ขึ้นมา
ดีใจที่ได้ร่วมทริปนี้เป็นtripแรกและไกลที่สุดของชีวิต ซึ่งก่อนหน้านี้เดี่ยวสองล้อมาตลอดระทางไม่เกิน 30km
เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในการออกtrip ทำให้รู้จัก "รสชาติของชีวิตในความเป็นมิตรบนอานจักรยาน"
ระหว่างทางมีช่วงที่ผมถอดใจอยู่เป็นระยะๆก้มหน้าก้มตาขี่ ตามที่พี่ติ๊กให้trickมา "ก้มหน้าก้มตาขี่ไปเดี๋ยวมันก็ถึง" (ถามตัวเองว่า ไหวอะป่าวเนี่ย ไหวอะไหวอะป่าวเนี่ย) เหงานิดนึง เหงาน้อยลงเมื่อเจอรถน้องอ้นและรถพี่อ๊อฟ
แต่ความเหงาและเหนื่อยมันหายไปเมื่อได้ยินเสียงอุ้งมือที่กะทบกัน เงยขึ้นมองข้ามเนินที่เห็นเบื้องหน้าเป็นพวกพี่ๆน้องๆทุกคนที่รอกันจนครบแล้วค่อยเดินทางต่อ. มันเป็นกำลังใจที่ดีเยี่ยม ให้ถีบต่อไปๆๆจนถึงทางเข้าอุทยานได้ นี่ถ้าฟ้าไม่มืดผมไปต่อแน่นอน น้องเอก็ชวนผมแล้วเกือบไปด้วยแล้ว แต่กลัวว่าจะได้กินข้าวตอนเที่ยงคืน ซึ่งพี่ติ๊กผู้มีประสบการณ์ได้คาดการไว้แล้วว่า ให้ผมขนเจ้าสองล้อขึ้นรถน่าจะเป็นวิธีที่เหมาะที่สุด ขอบคุณพี่ติ๊กมากๆคับ

ขอโทษนะคับที่ทำให้ต้องรอผมคนเบื้องหลัง จนทำให้ถึงกันมืดค่ำ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกัน รอพร้อมกันค่อยออกเดินทางต่อ
ขอบคุณทุกรอยยิ้ม ขอบคุณการแสดง จากน้องๆ อาหารอร่อยทุกๆมื้อ ขอบคุณภาพสวยๆ มีเรื่องราว ขอบคุณทุกๆคน
ขอบคุณเจ้าสองล้อที่หมุนมาทำให้ได้มาtripนี้ ขอบคุณคับ
ปล.พี่อ็อฟหญิงเดียวในการปั่นtripนี้ ฝากขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะคร้าบบบบ

หวัดดีครับหมอก้อและหมอออฟ
ดีใจครับ และิยินดีด้วยที่สามารถเข้าตอบกระทู้ได้เป็นครั้งแรก
ต้องขอขอบคุณ ThaiMTB ที่มีเว็บดี ๆ เป็นสื่อกลางทำให้พวกเราแม้อยู่ต่างแดนได้เป็นมิตร ได้พูดคุย ได้รู้จัก ได้ติดต่อ และร่วมเดินทางบนเจ้าสองล้อด้วยกัน
ดีใจครับที่ทริปนี้เป็นทริปแรกในชีวิตและเป็นทริปที่ไกลที่สุดในชีวิตของหมอทั้งสอง
ดีใจครับที่เป็นทริปที่พี่และพี่ติ๊ก ตลอดจนพี่น้องเสือดอยคำร่วมด้วยช่วยกันจัดเป็นครั้งแรก ในการเดินทางแบบไปค้าง ขี่แบบพักผ่อน ไม่แข่งกับใคร ให้ทุกคนแข่งกับตัวเอง ให้ทุกคนไปด้วยกัน ไม่ทิ้งกัน ให้รอกันทุกช่วง ครบเมื่อไรจึงจะให้ออก นี่คือกติกาที่เสือติ๊กเป็นคนกำหนดมา เพื่อให้สมกับการเป็นทริปแห่งความรัก
ไม่ครับหมอไม่ทำให้พวกเราลำบากใจ แต่ทำให้พวกเราดีใจที่หมอสู้ หมอไม่ยอมแพ้ ตัวพี่เองยังยอมแพ้เลย ไปไม่ไหวจริง ๆ แก่แล้ว ยอมครับ แพ้ใจตัวเองที่จะขี่ต่อ แต่ไม่แพ้ใจตัวเองที่จะเดินหน้าจัดทริปดี ๆ เพื่อพี่ ๆ น้อง ๆ ที่สนใจและรักในการเดินทางโดยเจ้าสองล้อ ด้วยน้ำพักน้ำแรงของสองน่องเรา หวังว่าโอกาสต่อไปคงได้ร่วมทริปดี ๆ กันอีกนะครับหมอ แต่ที่แน่ ๆ ปลายปีนี้อย่าลืมนะครับ ไปร่วมทริป " จากใจพี่ ใส่ใจน้อง ใจเกินร้อย ครั้งที่ 1 " เป็นงานที่พี่ตั้งใจมีไว้ในใจที่จะต้องจัดให้พี่ ๆ น้อง ๆ ได้ร่วมขี่ ได้ร่่วมวัดใจ ได้ร่วมทำบุญด้วยกัน หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณหมอจะให้เกียรติ์พี่ไปร่วมงานด้วยอีกครั้ง ท้ายที่สุดก็ขอแสดงความยินดีในความสำเร็จในการขี่ทางไกลที่สุดในชีวิตโดยไม่ยอมแพ้ครับหมอก้อ ส่วนหมอออฟฝากบอกด้วยครับว่าพี่เปี๊ยกบอกว่าปีหน้าขอเชิญไปแก้มือเป็นเพื่อนพี่เปี๊ยกอีกครั้ง ซึ่งพี่ก็ต้องขึ้นรถหลังหมอออฟไม่เิกิน 5 กม. หมอออฟก็ใจสู้จริง ๆ แต่ก็เข้าใจครับสำหรับมือใหม่ในการขี่ไปเส้นทางนี้ใครไปได้ตลอดนี่ก็นับว่าสุดยอดแ้ล้ว ซึ่งข้อมูลเชิงประจักษ์ซึ่งคุณหมอสมบูรณ์บอก ขึ้นอินทนนท์ใช้พลังงานเพียง 2500 กว่า แต่มาห้วยน้ำดังใช้พลังงานถึง 3 พันกว่าแคลอรี่ หมอก้อสุดยอดครับนับถือในความอดทน นับถือในความพยายาม ขอให้ทริปนี้ ทริปวันแห่งความรักอยู่ในความทรงจำที่ดี ๆ ตลอดไปครับ ขอบคุณมาก

อยากเสนอความเห็นให้ทริปนี้เป็นทริปประจำปีไปเลยครับ ใช้ชื่อเดิม เส้นทางและช่วงเวลาเดิมนี่แหละ ปี2...3..4 ไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าจะมีคนร่วมทางเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ คนเก่าๆ ก็คงไม่หนีหายไปไหน อาจเปลี่ยนหน้าที่มาเซอร์วิสบ้างในบางครั้ง ไม่รู้คนอื่นว่าไงนะ แค่ความเห็นส่วนตัว

[เปี๊ยกบ้านดง]

เย้ ตอบกระทู้ได้แล้วคับ เป็นสมาชิกใหม่ได้1wk. (เคยเปิดอ่านครั้งแรกตอนก่อนซื้อจักรยานคันที่ขี่นี้ ตอนเรียนปี6 ที่มช) เปิดดูมาเรื่อยๆ เปิดบ่อยๆ ตามคำแนะนำของพี่เปี๊ยกราชาคอหมูย่าง
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณสำหรับทีมงานและผู้สนับสนุนทุกท่านทำให้เกิดtripนี้ขึ้นมา
ดีใจที่ได้ร่วมทริปนี้เป็นtripแรกและไกลที่สุดของชีวิต ซึ่งก่อนหน้านี้เดี่ยวสองล้อมาตลอดระทางไม่เกิน 30km
เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในการออกtrip ทำให้รู้จัก "รสชาติของชีวิตในความเป็นมิตรบนอานจักรยาน"
ระหว่างทางมีช่วงที่ผมถอดใจอยู่เป็นระยะๆก้มหน้าก้มตาขี่ ตามที่พี่ติ๊กให้trickมา "ก้มหน้าก้มตาขี่ไปเดี๋ยวมันก็ถึง" (ถามตัวเองว่า ไหวอะป่าวเนี่ย ไหวอะไหวอะป่าวเนี่ย) เหงานิดนึง เหงาน้อยลงเมื่อเจอรถน้องอ้นและรถพี่อ๊อฟ
แต่ความเหงาและเหนื่อยมันหายไปเมื่อได้ยินเสียงอุ้งมือที่กะทบกัน เงยขึ้นมองข้ามเนินที่เห็นเบื้องหน้าเป็นพวกพี่ๆน้องๆทุกคนที่รอกันจนครบแล้วค่อยเดินทางต่อ. มันเป็นกำลังใจที่ดีเยี่ยม ให้ถีบต่อไปๆๆจนถึงทางเข้าอุทยานได้ นี่ถ้าฟ้าไม่มืดผมไปต่อแน่นอน น้องเอก็ชวนผมแล้วเกือบไปด้วยแล้ว แต่กลัวว่าจะได้กินข้าวตอนเที่ยงคืน ซึ่งพี่ติ๊กผู้มีประสบการณ์ได้คาดการไว้แล้วว่า ให้ผมขนเจ้าสองล้อขึ้นรถน่าจะเป็นวิธีที่เหมาะที่สุด ขอบคุณพี่ติ๊กมากๆคับ

ขอโทษนะคับที่ทำให้ต้องรอผมคนเบื้องหลัง จนทำให้ถึงกันมืดค่ำ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกัน รอพร้อมกันค่อยออกเดินทางต่อ
ขอบคุณทุกรอยยิ้ม ขอบคุณการแสดง จากน้องๆ อาหารอร่อยทุกๆมื้อ ขอบคุณภาพสวยๆ มีเรื่องราว ขอบคุณทุกๆคน
ขอบคุณเจ้าสองล้อที่หมุนมาทำให้ได้มาtripนี้ ขอบคุณคับ
ปล.พี่อ็อฟหญิงเดียวในการปั่นtripนี้ ฝากขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะคร้าบบบบ

หวัดดีครับหมอก้อและหมอออฟ
ดีใจครับ และิยินดีด้วยที่สามารถเข้าตอบกระทู้ได้เป็นครั้งแรก
ต้องขอขอบคุณ ThaiMTB ที่มีเว็บดี ๆ เป็นสื่อกลางทำให้พวกเราแม้อยู่ต่างแดนได้เป็นมิตร ได้พูดคุย ได้รู้จัก ได้ติดต่อ และร่วมเดินทางบนเจ้าสองล้อด้วยกัน
ดีใจครับที่ทริปนี้เป็นทริปแรกในชีวิตและเป็นทริปที่ไกลที่สุดในชีวิตของหมอทั้งสอง
ดีใจครับที่เป็นทริปที่พี่และพี่ติ๊ก ตลอดจนพี่น้องเสือดอยคำร่วมด้วยช่วยกันจัดเป็นครั้งแรก ในการเดินทางแบบไปค้าง ขี่แบบพักผ่อน ไม่แข่งกับใคร ให้ทุกคนแข่งกับตัวเอง ให้ทุกคนไปด้วยกัน ไม่ทิ้งกัน ให้รอกันทุกช่วง ครบเมื่อไรจึงจะให้ออก นี่คือกติกาที่เสือติ๊กเป็นคนกำหนดมา เพื่อให้สมกับการเป็นทริปแห่งความรัก
ไม่ครับหมอไม่ทำให้พวกเราลำบากใจ แต่ทำให้พวกเราดีใจที่หมอสู้ หมอไม่ยอมแพ้ ตัวพี่เองยังยอมแพ้เลย ไปไม่ไหวจริง ๆ แก่แล้ว ยอมครับ แพ้ใจตัวเองที่จะขี่ต่อ แต่ไม่แพ้ใจตัวเองที่จะเดินหน้าจัดทริปดี ๆ เพื่อพี่ ๆ น้อง ๆ ที่สนใจและรักในการเดินทางโดยเจ้าสองล้อ ด้วยน้ำพักน้ำแรงของสองน่องเรา หวังว่าโอกาสต่อไปคงได้ร่วมทริปดี ๆ กันอีกนะครับหมอ แต่ที่แน่ ๆ ปลายปีนี้อย่าลืมนะครับ ไปร่วมทริป " จากใจพี่ ใส่ใจน้อง ใจเกินร้อย ครั้งที่ 1 " เป็นงานที่พี่ตั้งใจมีไว้ในใจที่จะต้องจัดให้พี่ ๆ น้อง ๆ ได้ร่วมขี่ ได้ร่่วมวัดใจ ได้ร่วมทำบุญด้วยกัน หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณหมอจะให้เกียรติ์พี่ไปร่วมงานด้วยอีกครั้ง ท้ายที่สุดก็ขอแสดงความยินดีในความสำเร็จในการขี่ทางไกลที่สุดในชีวิตโดยไม่ยอมแพ้ครับหมอก้อ ส่วนหมอออฟฝากบอกด้วยครับว่าพี่เปี๊ยกบอกว่าปีหน้าขอเชิญไปแก้มือเป็นเพื่อนพี่เปี๊ยกอีกครั้ง ซึ่งพี่ก็ต้องขึ้นรถหลังหมอออฟไม่เิกิน 5 กม. หมอออฟก็ใจสู้จริง ๆ แต่ก็เข้าใจครับสำหรับมือใหม่ในการขี่ไปเส้นทางนี้ใครไปได้ตลอดนี่ก็นับว่าสุดยอดแ้ล้ว ซึ่งข้อมูลเชิงประจักษ์ซึ่งคุณหมอสมบูรณ์บอก ขึ้นอินทนนท์ใช้พลังงานเพียง 2500 กว่า แต่มาห้วยน้ำดังใช้พลังงานถึง 3 พันกว่าแคลอรี่ หมอก้อสุดยอดครับนับถือในความอดทน นับถือในความพยายาม ขอให้ทริปนี้ ทริปวันแห่งความรักอยู่ในความทรงจำที่ดี ๆ ตลอดไปครับ ขอบคุณมาก

อยากเสนอความเห็นให้ทริปนี้เป็นทริปประจำปีไปเลยครับ ใช้ชื่อเดิม เส้นทางและช่วงเวลาเดิมนี่แหละ ปี2...3..4 ไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าจะมีคนร่วมทางเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ คนเก่าๆ ก็คงไม่หนีหายไปไหน อาจเปลี่ยนหน้าที่มาเซอร์วิสบ้างในบางครั้ง ไม่รู้คนอื่นว่าไงนะ แค่ความเห็นส่วนตัว

หวัดดีครับ อ.วัน ต้องขอขอบพระคุณอย่างยิ่งครับที่ให้เกียรติ์และข้อเสนอแน่ะ
ต้องขอความเห็นจากพี่ ๆ น้อง ๆ ผู้ร่วมทริปทั้ง 20 ชีวิตที่เราไปร่วมสร้างทริปแห่งความรัก ความประทับใจและแห่งมิตรภาพต่างแดนในครั้งนี้
ขอความคิดเห็นจากพี่ ๆ น้อง ๆ สมาชิก ThaiMTB ที่เสียสละเวลาแว่ะเข้ามาชมภาพกิจกรรมในครั้งนี้ และขอข้อเสนอแน่ะบางสิ่งบางอย่างซึ่งอาจจะพกพร่องไป
ผมยินดีที่จะเป็นผู้จัดแลผู้ประสานงานทุกรูปแบบ แม้ว่าสมาชิกบางท่านอาจหนีหายไปบ้าง แต่ผมก็หวังว่าพี่น้องที่ไปร่วมในทริปนี้คงจะรักและประทับใจซึ่งกันและกันมีน้องหลายท่านว่าพี่เปี๊ยกเข้าใจถ่ายรูปมาหลอก นึกว่าทางเรียบ จริง ๆ อยากหาไมล์รุ่นที่มี GPS และกราฟบอกระดับความสูงแต่หาไม่ได้ก็เลยไม่ได้ทำต้องขออภัยด้วยครับ แล้วการถ่ายรูปครั้งนี้นั่งถ่ายบนรถก็เลยทำให้หลอกตา แต่คิดว่าก็น่าจะเป็นอีกเส้นทางที่พวกเราขี่ร่วมไปด้วยกันด้วยความรัก ความพูกพันธ์แม้ว่าพวกเราจะเพิ่งมาพบกันเป็นครั้งแรก แต่ผมมีความรู้สึก ความประทับใจเหมือนกับว่าพวกเราเคยร่วมออกทริปกันมาหลายครั้งต่อหลายครั้ง เพราะว่าพวกเราเป็นกันเองมาก ยิ้มแย้ม แจ่มใส ทักทาย พูดคุย ตลกขบขัน ตลอดระยะเวลาที่เราพักรอกันและกัน ไม่ทราบว่าท่านอื่้นมีความรู้สึกเหมือนผมมั๊ยนะ
ประทับใจครับ ประทับใจมาก ก็อย่างที่เสือติ๊ก พี่ใหญ่ของทีมดอยคำว่าครับ เราต้องไปกันด้วยความรัก เราจะรอกัน เราจะไปให้ถึงพร้อม ๆ กัน ผมประทับใจตรงที่พวกเราไปถึงกัน 20.30 น. แต่พวกเราัยังไปกันด้วยความสนุก แม้ว่าบางท่านจะหิ้วมาก ผมเองก็ไม่สบายใจ กับข้าวก็อยู่กับรถเซอร์วิส ความที่เป็นห่วงรีบเข้าไปก็ไม่ทันคิดว่า เตาอยู่กับรถพี่ประสาน หมูอยู่กับรถน้องอ้น ซึ่งคอยตามหมอก้อ เป็นเพื่อนขับมากับหมอออฟ ซึ่งก็เป็นภาพและะความทรงจำที่ประทับใจที่เราไม่ทิ้งกันจริง ๆ ทำให้หมูผมอร่อยแบบว่าเอา อะไรมาแรกก็ไม่ยอม (ก็มีแต่คอหมูย่าง ยำหมูย่าง แล้วก็หมูสะดุ้ง) ไม่รู้ว่าทำให้พวกเราเบื่อหมูไปกันอีกนานมั๊ยนะ
ในท้ายที่สุดนี้ ต้องขอขอบคุณ อ.วันครับที่เป็นกำลังใจ ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในทริปนี้ไปกันด้วยความรัก จะพยายามทำตามที่ อ.วันว่าไว้ " อยากเสนอความเห็นให้ทริปนี้เป็นทริปประจำปีไปเลยครับ ใช้ชื่อเดิม เส้นทางและช่วงเวลาเดิมนี่แหละ ปี2...3..4 ไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าจะมีคนร่วมทางเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ คนเก่าๆ ก็คงไม่หนีหายไปไหน สำหรับทีมเซอร์วิสไม่ต้องห่วงครับ ยินดีเต็มที่ขอให้พวกเรารักและมีความรักให้กันและกันทุก ๆ ปี เพิ่มขึ้น ๆ ซึ่งกิจกรรมอาจจะเปลี่ยนไปบ้าง ก็ต้องขึ้นอยู่กับการสนับสนุนของทุก ๆ ท่านที่ไปร่วมในทริปนี้ครับ
ขอบคุณมากครับ ด้วยความนับถือ

[Foxride]

ชื่อทริปนี้จะมีครั้งต่อๆไปครับขอยืนยันและนอนยัน....ครั้งต่อไปจะพยามจัดให้เร็วขึ้น....น่าจะเป็นเดือนมกราคม...หรือก่อนเป็นเดือนธันวาคม.....จะพยามหาเส้นทางที่จะทำให้ทุกๆท่านประทับใจอีกนานเท่านาน....และมิตรภาพความประทับใจจะยังอยู่คู่กับทริปแบบนี้อีกนานเท่านาน......รอทุกๆท่านให้มาร่วมกันออกทริป.....ต้องขอขอบคุณพี่เสือเปี๊ยกเป็นอย่างมาก....ที่ทำให้เกิดทริปดีๆแบบนี้และต่อๆไปอีกหลายๆทริป.....สำหรับทุกๆท่านที่เดินทางไปกับทริปนี้ต้องขอบอกคำเดียวว่าทุกท่านสุดยอดจริงๆน่ะครับ......บางท่านปั่นได้ไม่นานแต่มีกำลังใจที่เข้มแข็งมากๆสามารถผ่านเส้นทางอันสูงชันไปได้......ขอปรบมือให้ทุกๆท่านเลยครับ....แล้วยังต้องรอทานมื้อเย็น(มื้อดึก)กันนานไปหน่อย....แต่เรารอกันมาถึงจนครบแล้วถึงค่อยช่วยกันจนเรียบร้อย.....ผมไม่รู้จะบรรยายยังไงมันตื้นตันไปหมดจริงๆ....ไปด้วยกันจึงจะรู้ว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ......ทริปนี้เป็นทริปแห่งความรักจริงๆ......

[เปี๊ยกบ้านดง]

ชื่อทริปนี้จะมีครั้งต่อๆไปครับขอยืนยันและนอนยัน....ครั้งต่อไปจะพยามจัดให้เร็วขึ้น....น่าจะเป็นเดือนมกราคม...หรือก่อนเป็นเดือนธันวาคม.....จะพยามหาเส้นทางที่จะทำให้ทุกๆท่านประทับใจอีกนานเท่านาน....และมิตรภาพความประทับใจจะยังอยู่คู่กับทริปแบบนี้อีกนานเท่านาน......รอทุกๆท่านให้มาร่วมกันออกทริป.....ต้องขอขอบคุณพี่เสือเปี๊ยกเป็นอย่างมาก....ที่ทำให้เกิดทริปดีๆแบบนี้และต่อๆไปอีกหลายๆทริป.....สำหรับทุกๆท่านที่เดินทางไปกับทริปนี้ต้องขอบอกคำเดียวว่าทุกท่านสุดยอดจริงๆน่ะครับ......บางท่านปั่นได้ไม่นานแต่มีกำลังใจที่เข้มแข็งมากๆสามารถผ่านเส้นทางอันสูงชันไปได้......ขอปรบมือให้ทุกๆท่านเลยครับ....แล้วยังต้องรอทานมื้อเย็น(มื้อดึก)กันนานไปหน่อย....แต่เรารอกันมาถึงจนครบแล้วถึงค่อยช่วยกันจนเรียบร้อย.....ผมไม่รู้จะบรรยายยังไงมันตื้นตันไปหมดจริงๆ....ไปด้วยกันจึงจะรู้ว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ......ทริปนี้เป็นทริปแห่งความรักจริงๆ......

หวัดดีครับเพิ่งกลับมาจากเก็บเงินค่าหมูย่่าง เหนื่อยกว่าขี่เจ้าสองล้อหลายเท่า
ก็ต้องบอกว่าเราร่วมแรงร่วมใจกันให้เกิดทริปดี ๆ นี้ขึ้นมาจริง ๆ ครับเสือติ๊ก ไม่คิดเหมือนกันว่าจะมีความรักความผูกพันธ์กันขนาดนี้
ดีใจที่ทริปเราเป็นทริปแห่งคู่รักที่น่ารักมาก สำหรับหมอก้อและหมอออฟ เพื่อนที่มาจากต่างแดนแห่งภาคตะวันออก ดีใจที่ทริปเราเป็นทริปที่ไกลที่สุดของหมอ
ต้องขอบคุณทีมงานเสือดอยคำทุกท่านครับ ที่ร่วมแรงร่วมใจกัน ทำให้พี่น้องจากต่างแดน เห็นว่าทริปนี้เป็นทริปแห่งความรักความผูกพันธ์ ครับผมว่าต้นกุมภาพันธ์เลย ย่างเข้าเดือนแห่งความรักก็ใช้ได้แล้ว ดอกนางพญาเสือโคร่งกำลังบาน ไปที่แม่แจ่มดีบ่ เราไปเริ่มกันที่ออบหลวง ขอเสียงหน่อย ไปหน่วยพี่ดันดอยแค่ 11.5 กม. ขึ้นอย่างเดียว คิดเอาว่าดอยยาว แบบว่ารถขนทราบขนหินถ้าใส่แบบเต็มคิว ต้องเ็ป็นไปยกทิ้งให้เป็นหินเชลยทราบเชลยอยู่เรื่อย ๆ ตอนหลัง ๆ มาก็เลยรู้กันก็อดเลยเรา