วันที่ ๒๒ ก.พ. ๕๖
เมื่อคืนผมพักที่บ้านหลังนี้ครับ เจ้าของน่าจะเป็นคนจีน แต่จีนเผ่าไหนก็ไม่แน่ใจครับ ไม่เหมือนคนจีนในบ้านเรา พูดลาวก็ไม่ค่อยชัด
ข้างบนบ้านเขาแบ่งเป็นห้องเช่า มีฝรั่งนักปั่นจักรยานมาพักด้วยหลายคน แต่ผมตื่นตั้งแต่ตีห้า มาเตรียมข้าวของแล้วก็ขนลงมาไว้หน้าร้าน
ปรากฏว่าเจ้าของร้านยังไม่ตื่น รอจนหกโมงครึ่งถึงตื่นมาเปิดร้าน ผมจึงเอาไอ้แดงออกมาได้
สามแยกพูคูน จากจุดนี้ ทางซ้ายไปหลวงพระบาง แต่ถ้าเลี้ยวขวาไปเชียงขวาง หรือทางไปทุ่งไหหินครับ โอกาสหน้าต้องมาให้ได้ "ทุ่งไหหิน"
ปั่นออกจากพูคูนมาแล้วพักหนึ่ง มันก็ยังต้องไต่เขาอีกแล้วครับ ไต่มันไปเรื่อย ๆ จนเห็นก้อนเมฆลอยขวางทางอยู่ข้างหน้า บ๊ะ..นี่ เราอยู่สูงเทียมเมฆเลยรึ
มาพบร้านอาหารแห่งหนึ่งชื่อ "พูคูนเพียงฟ้า" สมชื่อจริง ๆ เลยแวะเติมพลังก่อน
ดูสภาพตัวเองซิ อืมมม โทรมจริงไรจริง
ไม่น่าเชื่อว่ากล้องมือถือ SAMSUNG Candy ของผมจะเก็บภาพนี้มาได้
มื้อนี้ อาหารสิ้นคิด ข้าวราดกะเพราหมูไข่ดาว ราคา ๒๗,๐๐๐ กีบ หรือประมาณ ๑๐๘ บาท
หลังจากเนินเขา พูคูนเพียงฟ้า แล้ว ลงเนินตลอดครับ มองจากร้านอาหารลงไปทางไปเมืองกาสี เป็นเส้นทางที่คนปั่นมาจากทางด้านนู้นคงต้องน้ำตาซึม
ส่วนภาพนี้ ผ่านเนินนั้นมานานแล้ว ผมเห็นกระท่อมหลังนึงอยู่ข้างลำธาร มันช่างเป็นบรรยากาศที่น่าอิจฉานัก
ใกล้ถึงเมืองกาสี มีบ่อน้ำร้อนอยู่แห่งหนึ่ง
มาเจอเขาลูกนี้ข้างทางครับ ไม่ได้อยู่ขวางข้างหน้า ถ้าอยู่ขวางล่ะเศร้าเลยครับ มันสูงมาก แล้วก็ชันมากด้วย มองไปนี่ขนาดสายแล้วพระอาทิตย์ยังอยู่แค่ยอดเขา
มันดูสวยแต่ก็น่ากลัว พาให้จินตนาการไปว่า ข้างบนนั้นเป็นที่อยู่ของเทวดาหรือเปล่านะ
ถึงเมืองกาสีแล้วครับ แวะตลาดหาซื้อมีดสักเล่มไว้ป้องกันตัว แต่ไม่ถูกใจเลย ตลาดก็เล็ก ๆ ครับ ข้าวของดูเยอะจนรกและวุ่นวาย
พวกเจ้าหน้าที่ลาวน่าจะเป็นทหารก็มองผมแล้วก็จ้องเหมือนจะกินตับ ก็ไม่อยากอยู่นาน เลยไปดีฝ่า
นาน ๆ มาเจอสะพานสักที ตรงนี้ฉากสวย ด้านหน้าสะพาน ไกลออกไปนู่นเป็นทิวเขาสลับซับซ้อน เสียดายไม่มีกล้องคุณภาพ
ผ่านไปเจอโรงเรียนบางแห่งก็ปล่อยเด็กกลับบ้านแล้วทั้งที่ยังไม่เที่ยงเลย เด็ก ๆ ร้องทัก "สบายดี" แทบทุกคนที่ผมผ่านไป
อีกประมาณ ๒๐ ก.ม. จะถึงวังเวียง ผมแวะกินข้าวเที่ยงที่นี่ กับซื้อส้มกินให้ชุ่มคอ แต่ราคาแพงนะครับ โลละ ๒๐,๐๐๐ กีบ เลยซื้อแค่ครึ่งโล รสดีอยู่นะ
จะถึงวังเวียงแล้วครับ ตรงนี้ปั่นได้ครบ ๑๐๐ ก.ม. พอดี เลยแวะเติมน้ำ พูดคุยกับยายเจ้าของร้านอยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง มาชั่งใจว่า จะพักที่นี่ดีหรือเปล่า หรือจะไปต่อ
ถ้าพักก็จะกลับช้าไปอีกหนึ่งวันแน่
ปั่นเข้าไปในตลาดวังเวียง หาซื้อมีดพกได้เล่มหนึ่ง และซื้อยาไว้นวดตอนกลางคืน
ดูทิวทัศน์เมืองวังเวียงก็สวยงามดีครับ น่าพักผ่อน ฝรั่ง (ชาวต่างชาติ) เยอะครับ ส่วนสาววังเวียงไม่ค่อยนุ่งผ้าซิ่นผ้าถุงเหมือนสาวหลวงพระบาง
ไว้โอกาสหน้าผมจะมาอีก คราวหน้าต้องเที่ยวที่นี่ให้เต็มที่
แวะดูตลาดแลง ตรงทางออกประตูเมืองครับ
แบบนี้ไม่น่ากินมันเลย น่าสงสารออก อย่างอื่นก็มีให้กินทำไมไม่กิน
ซื้อเมี่ยงไว้กินระหว่างทางดีกว่า
ออกมาได้พักนึงเจอแม่ค้าขายหวย แต่ไม่ได้สนใจหวยครับ ผมสนใจกล้วยสองหวีนั้นมากกว่า เลยซื้อมาหวีนึงตั้งหกพันกีบ
มาถึงเมืองหรือหมู่บ้านอะไรจำไม่ได้ เด็ก ๆ กำลังเลิกเรียน เด็กเยอะมาก รถหลีกกันแทบไม่ได้ ไปได้หน่อยนึง ผมก็เลยท้าแข่งกับเด็กวัยรุ่นที่กำลังปั่นกลับบ้าน
ฮ่า ฮ่า แพ้ผมราบคาบ
อ้าว...งานเข้าครับ ก่อนถึงบ้านท่าเรือ ตรงทางแยกไปเขื่อนน้ำงึม ๒ เขากำลังราดยางมะตอยใหม่ ๆ เลย ถ้าปั่นไปล่ะก็ กระเป๋าผมเละแน่ เลยแบกมันซะเลยครับ
บางช่วงพอเหลือไหล่ทางบ้างก็ปั่นเลียบ ๆ ไป
ถึงบ้านท่าเรือ บริเวณจุดขายของฝาก อาหารประเภทปลาแห้งเยอะมากครับ และแมลงวันก็เยอะด้วย แวะเติมน้ำ แม่ค้าชวนให้พักที่น้ำงึม ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปต่อ
มันจะค่ำแล้วนะ ผมมันคนหัวดื้อ ขอไปต่อละกัน
ถึงตรงนี้ก็โพล้เพล้แล้ว เหลือขนมอยู่สองชิ้น เลยให้เด็กสองคนนี้ไป
มาถึงตรงนี้ประมาณหกโมงครึ่งครับ มืดแล้วด้วย แต่แสงยังพอมีทำให้ภาพออกมาสว่าง แต่ที่จริงน่ะมืดจนต้องติดไฟแล้วครับ
แวะกินเฝอและตำบักหุ่ง แม่ค้าแถมข้าวเหนียวให้ไม่คิดเงิน เฝออร่อยมาก ๆ ชื่อบ้านอะไรก็จำไม่ได้ครับ อยู่ก่อนถึงเมืองหินเหิบประมาณ ๕ ก.ม.
แม่ค้าบอกว่ามันมืดแล้วอยู่ในหมู่บ้านก็มีเฮือนพัก แต่คนมันหัวดื้อ คืนนี้ต้องไปนอนโพนโฮงให้ได้
ถึงโพนโฮงแล้วครับ เวลาประมาณสองทุ่มครึ่ง มืดตื้อ ระหว่างทางไม่กล้าแวะไหนครับ เพราะจากหมู่บ้านที่ผมแวะลงมาจะมีสะพานยาว ๆ ข้ามแม่น้ำ
ถ้ามาตอนกลางวันคงสวยดี แต่ถัดจากนั้นมารู้สึกจะเป็นป่าช้า มันเสียวสันหลัง วูบ ๆ วาบ ๆ บอกไม่ถูก ตั้งหน้าตั้งตาปั่นอย่างเดียว รวดเดียวเลยครับ
โชคดีที่เป็นช่วงลงเขา ไม่งั้นอาจมีคนมาช่วยเข็น บรื๋อ....
ส่องดูไมล์ โอ้โห..วันนี้เราปั่นมาถึง ๑๙๖ ก.ม. เป็นสถิติการปั่นต่อวันที่ไกลที่สุดเท่าที่เคยทำได้เลย บ้าไปแล้ว
เข้าพักที่เฮือนพัก "มนีวง" โชคดี ห้องสะอาด แอร์เย็นสบาย หลับสบายดีครับ
เห็นพี่เศกโลโซด้วย 
