ผมวิ่งเส้นสุขุมวิท พระรามสี่ วิภาวดีบ้าง บางทีก็เช้าๆ บางทีก็ช่วง 10 โมง บางทีก็เย็นค่ำ ดึกสุดตีหนึ่งก็เคย รถที่ไม่เคยมีปัญหาเลยคือรถบรรทุกครับ เหมือนพี่คนขับจะพยายามขับห่างเราให้มากที่สุด บางทีก็เตือนด้วยแตรหรือไฟแบบสุภาพให้รู้ว่าเค้ากำลังจะแซง คุณพี่รถเมล์เคยแค่อยู่ใกล้กันจนรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย ส่วนใหญ่แล้วถ้าเห็นเค้าเข้าป้ายผมจะยอมจอดรอ เสียเวลาเล็กน้อยดีกว่าเสียอย่างอื่นครับ ที่หงุดหงิดกันประจำคือพี่แท๊กซี่ที่หลายครั้งอยากทำอะไรก็ทำไม่บอกกันเลย พี่อยากจอดพี่ก็ปาดจอดแล้วค่อยเปิดไฟกระพริบ
อยากกลับรถตรงไหนพี่ก็ทำ อยากจอดรอผู้โดยสารซ้อนกันสองเลนก็เอา อีกปัญหาหนึ่งคือพวกสวนกระแส หลายครั้งที่พี่ๆ เค้าขับอย่างแน่วแน่จนเราผู้ขับถูกทางรู้สึกผิด นอกจากไม่หลบยังมีกระพริบไฟ บีบแตรจนเรารู้สึกอายแทนต้องหลบให้เค้าเรื่องหลุมเรื่องท่อ วันแรกๆ คงหลบกันยาก มันเหมือนจะดูดเราลงไปเสมอ เวลาติดไฟแดงจะพยายามหาไลน์ที่ออกตัวได้สะดวก ได้ไฟเขียวจะรีบหนีไปให้ไกล ฟุตบาทนี่ไม่จำเป็นจริงๆ ผมไม่ขึ้นไปครับ
วันแรกๆ อาจจะเครียด แต่เชื่อผมพอชินแล้วเส้นทางกลับบ้านจากที่ทำงานมันจะไกลขึ้นเรื่อยๆ
