OTO สรุปทริป การเดินทาง 35 วัน ไทย-ลาว-เวียดนาม-ลาว-ไทย

[ORIGIN]

เก่งจัง

[ธานินทร์ 520]

เราเริ่มปั่นขึ้นเนินนิดหน่อย ก่อนจะผ่านเมืองลายเราก็มองข้ามไปอีกฝั่งของแม่น้ำซึ่งอยู่สูงขึ้นไป
กำลังสร้างเมืองใหม่ อย่างที่บอกไว้ว่าอีกสามปีข้างหน้าเมืองในปัจจุบันจะจมน้ำหลังจากสร้างเขื่อนแล้วเสร็จ

จะสังเกตุได้ว่าบ้านที่สร้างใหม่หรือจะรื้อบ้านเก่าไปสร้าง ก็ยังคงรักษาความเป็นไทยขาวและไทยดำไว้ได้
เพราะเขายังคงรักษารูปแบบบ้านซึ่งสร้างด้วยไม้ หลังใหญ่พอประมาณ....

[ธานินทร์ 520]

สวัสดีครับคุณORIGIN ก็ไม่ได้เก่งอะไรหรอกครับ ค่อยๆหาประสบการณ์เพิ่มไปเรื่อยๆครับ

อย่างไรก็ไม่พ้นที่คนเราต้องหาอาหารทาน วันนี้เราไม่แน่ใจว่าจะมีอาหารให้เราทานได้อีกที่ไหน
เวลานี้ก็เพิ่ง 10.30 น. กว่าอาหารจะมาก็11โมงเราทานกันให้อิ่มท้องไว้ก่อน เพราะหลังจากนี้ไปก็เจอเขาอีกแล้ว
(มีแต่เขา ๆ ๆ ๆ ไม่มีเราเลย....)

[ธานินทร์ 520]

ช่วงที่เราทานอาหารเที่ยง(สายๆก่อนเที่ยง) เราก็สอบถามเส้นทางชาวบ้าน ก็มีสองทางเลือก
ทางแรก คือทางหลักก็สั้นหน่อยและเขาน้อยกว่า
ทางที่สอง คือทางขึ้นเขาแต่จะได้เห็นชาวเขามากกว่า วิวสวยกว่า
แต่เรารู้สึกว่าที่เราได้เห็นข้างทางก็เพียงพอแล้ว (จริงๆเรากลัวเนินครับ) ก็กระเป๋าเรามันหนักเอาการ

หลังอาหารเราก็เริ่มไต่ระดับอีก วันนี้จริงๆแล้วเขาไม่สูงแต่ทางจะเป็นลักษณะขึ้นลง ขึ้นลงตลอด
ถ้ารวมๆเนินแต่ละเนินที่เราปั่นขึ้น ก็ไม่น้อยไปกว่าการขึ้นเขาสูงสักลูกเลยทีเดียว เราปั่นไปเรื่อยๆ
ก็เจอน้ำตกข้างทาง แปะเม้งก็คอยเราอยู่ ผมก็นั่งพักอีกหน่อย พอเราจะออกเดินทางรถแปะยางรั่วอีกแล้ว

[ธานินทร์ 520]

ถนนที่เราปั่นวันนี้จะเลาะแนวสายน้ำไปตลอดจนถึงเมืองปาโซ

[ธานินทร์ 520]

ช่วงบ่ายผมกับแปะเม้งก็มีอาการหิวครับ เราผ่านหมู่บ้านหมู่บ้านหนึ่งเห็นร้านมีป้ายว่า 'เกิม' ก็ไม่อดแล้วครับ
เข้าไปถามเขาบอกว่ามีข้าวกับเฝอ เราเลยเลือกเฝอเพราะรู้สึกว่ามันน่าจะสะอาดกว่าเพราะต้องต้มน้ำก่อน
ร้อนๆแน่นอน แต่พอมองให้รอบๆร้านก็น่าแปลกครับ ร้านนี้มีทุกอย่างจริงๆ

ดูให้ดีๆนะครับ ด้านซ้ายบนในรูปมีตู้กระจกขายโทร.มือถือ กลางร้านขายเนื้อหมูสดๆ ด้านขวาขายผักสดและไข่
เราเองนั่งโต๊ะรับแขกทานเฝอ เจ้าของร้านนั่งสูบบุหรีแบบใช้บ้องไม้ไผ่นั่งคุยเป็นเพื่อนเรา สุดๆจริงๆเลยครับ....

[ธานินทร์ 520]

น้องสาวชาวเขาคนหนึ่งก็ยังจะเดินทางทำอะไรสักอย่างในไร่

ส่วนอีกคนก็บดข้าวโพด ไม่แน่ใจว่าจะทำเป็นอาหารสัตว์ หรือจะทำอะไรไว้ทานเอง
ก็คุยกันไม่รู้เรื่อง เลยไม่สามารถสอบถามอะไรได้....

[ลุงเนตร]

*..สวัสดีครับ..คุณธานินทร์ 520

..ขอบคุณมากครับ..สำหรับการรายงานทริปที่โหด..มัน..ฮา..เข้ามาติดตาม ยังรู้สึกได้กับความสุขนั้น ทำให้เกิดกิเลสขึ้นในจิตบ้าง..*

[บุโรทั่ง]

แวะมาเยี่ยมตอนค่ำๆ

เห็นก๋วยเตี๋ยวแล้วพาลหิว

ไปก่อนดีกว่า...

[ธานินทร์ 520]

สวัสดีครับลุงเนตร ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ ลุงเนตรเองคงมีสุขภาพดีและมีความสุขกับการขี่จักรยานนะครับ

คุณบุโรทั่ง เห็นแล้วหิวนี่หนีไปทานหรือดื่มอะไรหรือครับ

ส่วนผมวันนี้ก่อนทานข้าวก็แอบจิบไวท์แดงไปสองแก้ว (เขาบอกว่าเพื่อสุขภาพ)

เดินทางต่อเลยดีกว่าครับ อย่าลืมเกาะสองล้อผมไปด้วยกันนะครับ
หลังจากถึงเมืองปาโซในช่วงเย็นเราก็เข้าที่พักซึ่งเจ้าของเป็นพี่น้องกันกับที่เมืองลาย เขาโทร.แจ้งไว้ให้เรียบร้อย

อีกวันจากเมืองปาโซไปเมืองไลชู (ใหม่) (Lai Chau) วันนี้ระยะทางไม่ไกลผมเองก็ไม่ค่อยจะได้ถ่ายรูปที่พักก็พักในเมือง
ใกล้ตลาดสด ช่วงบ่ายผมกับแปะเม้งก็เลยหาโอกาสนวดผ่อนคลายกันสักหน่อย(ไม่มีอะไรพิเศษอย่าคิดไม่ดีนะครับ)
การนวดแบเวียดนามก็แปลกดีไม่เคยนวดมาก่อนเลยครับ เป็นลักษณะการทุบแต่มีจังหวะและเสียงจากการกระทบของนิ้วหมอนวด
เพลินดีครับ

พอตกเย็นเราก็ออกไปหาน้ำดื่มมีฟองกัน ก็แปะบอกเบียร์หอยตลอด(เบียร์สดครับ) และเราก็ไปหาร้านขายจักรยาน
เพื่อซื้อยางเบรคสำรองไว้ เนื่องจากว่าเราปั่นกันช่วงหน้าฝนการสึกหรอของยางเบรคเกิดขึ้นได้ง่ายจริงๆ โดยเฉพาะตอนลงเขา

[ธานินทร์ 520]

วันนี้พอออกจากโรงแรมเราก็แวะซื้อผลไม้ของกินติดตัวกันเอาไว้
ออกจากเมืองก็เริ่มลงเนินพอสนุก ไม่นานนักพอจะเริ่มขึ้นเนิน ก็ผ่านย่านชุมชนและตลาด เราจอดเล่น
ผมเองก็เอะใจว่าทำไม่ล้อมันบิด ขอบล้อมาแตะยางเบรคก็เช็คดูปรากฎว่าซี่ลวดขาดสองเส้น ก็ต้องจอดยาว
เพื่อเปลี่ยน ผมก็ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ก็ตอนเช้าผมยังไม่อิ่มท้อง จอดหน้าร้านเฝอก็จัดการไปหนึ่งชาม
แปะเม้งก็ช่วยเปลี่ยนซึ่ลวดจนสำเร็จ ทั้งๆที่ไม่สามารถถอดเฟืองหลังก็พยายามทุกวิธีจนสำเร็จ ผมเองไม่ค่อยจะสบายใจ
เพราะรู้ว่าวันนี้ระยะทางยาวไกล และเนินเขาที่สูงที่สุดเราอยู่ข้างหน้า

[ธานินทร์ 520]

เราเริ่มออกเดินทางต่อ ก็เริ่มขึ้นเนินแต่วิวข้างทางสวยมากๆ จนพวกเรายังคุยกันว่าน่ามาสร้างบ้านอยู่ที่นี่กันจริงๆ
มองกลับไปก็เห็นเมืองที่เราเพิ่งออกมาครับ ไต่ระดับจาก 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล ขึ้นไป1200 เมตรรวดเดียวครับ

[ธานินทร์ 520]

ปั่นไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ เราเลยมาจอดคอยกันและถ่ายรูปร่วมกันสักรูปครับ

[ธานินทร์ 520]

น้องเหลืองจอดชมวิวและวิถีชีวิตชาวเขาซึ่งยังไถนาด้วยควายกันบนเขา ซึ่งหาภาพแบบนี้ในเมืองไทยไม่ได้จริงๆ

[ธานินทร์ 520]

ยอดเนินยอดแรกที่1200เมตร เห็นเด็กน้อยเดินอยู่ข้างทางจอดถ่ายรูปวิวก็เลยถ่ายรูปหนุ่มน้อยคนนี้ด้วย
เขายืนนิ่งให้ผมกดไปหลายรูป ตัดผมเด๋อๆดีครับ