3 วัน 2 คืน (เชียงใหม่-ห้วยน้ำดัง-ม่อนแจ่ม-เชียงใหม่)

teletobby

3 วัน 2 คืน ห้วยน้ำดัง ม่อนแจ่ม 10 – 12 กุมภาพันธ์ 2556

ต้องเริ่มท้าวความหลังจากที่ผมตั้งใจจะลดน้ำหนัก และร่างกายเริ่มแสดงอาการไม่ดีก่อนวัยอันควร ทั้งความดันสูง แถมด้วยยูริคในเลือดสูง ทำให้แค่การเดินห้างก็เหนื่อยสำหรับผมแล้วในเวลานั้น เวลาไปไหนจะต้องถามก่อนว่าเดินไกลหรือเปล่า เจ็บขาเจ็บเท้า เวียนหัว จนมีอยู่วันหนึ่ง ไปทำงานปรกติ เวียนหัวมาก จะอ้วกใส่คอมพิวเตอร์ให้ได้ในเวลานั้น จนต้องลาไปหาหมอ ถึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นความดันสูง เพราะปรกติไปหาหมอก็จะไปแค่ตอนป่วยเป็นหวัดธรรมดาก็นึกว่าสูงเพราะเป็นไข้ แต่วันนี้ไม่มีไข้ หมอเลยแนะนำให้ผมทานยาลดความดัน ก็กินยามาเรื่อยๆ และหมอก็นัดทุก 2 อาทิตย์เพื่อดูอาการ ผมก็ทานบ้าง ลืมบ้าง บางวันก็จะมีอาการเดิม เมื่อถึงเวลานัดในครั้งต่อมา ผมจึงถามหมอว่า นี่ผมต้องกินยาอีกนานไหมกว่าจะหาย หมอตอบกลับมาว่า ยาแค่บรรเทาอาการ ไม่ได้รักษาให้หายขาด พระเจ้าช่วย แล้วผมต้องกินยาตลอดชีวิตในวัย แค่ 30 นิดๆหรืออย่างไร หมอจึงแนะนำให้ลดน้ำหนัก

8-3-2012 วันแรกที่สมัครฟิตเนส ตั้งใจมากว่ารอบนี้ต้องกลับไปเป็นคนเก่าให้ได้ หลังจากปล่อยเนื้อปล่อยตัว ใช้ชีวิตสุขสบายมาเป็น 10 ปี ไม่ดูแลสุขภาพเลย นั่งๆนอนๆกินๆ อยู่อย่างงั้น หลังจากนั้น น้ำหนักผมลดลงมาเรื่อยๆ ตกเดือนละ 5 - 7 กิโลกรัม จาก 110 ลงมาถึง 85 รู้สึกกลายเป็นคนรักสุขภาพแล้วตอนนี้ ทั้งการใช้ชีวิต เหล้าเบียร์ไม่แตะ อาหารก็เลือกทาน ออกกำลังกาย 5-6 วันต่อสัปดาห์ แต่ผมเน้นเล่นกล้ามเนื้อช่วงบนซะเป็นส่วนใหญ่ พอไปลองเตะฟุตบอลปรากฏขาไม่มีแรง หลังจากนั้นก็เลยต้องเน้นที่ขาบ้างโดยการวิ่ง เริ่มจากจะลงวิ่ง 4 กิโลเมตรให้ได้ก่อน ก็ซ้อมมาเรื่อยๆ จนวิ่งได้ และขยับมา 10 กิโล จนลง 21 กิโลเมตรได้ในที่สุด แต่เวลาที่เราวิ่ง หลายคนมักจะบอกว่าเป็นกีฬาที่น่าเบื่อ และเวลากลับบ้านผมที่ อ.บางปะอิน จ.อยุธยา ก็จะเห็นชาวจักรยานปั่นตากแดดกันทุกครั้ง ผมว่ามันต้องมีอะไรดีแน่นอนกันการปั่น และมันยังเป็นการออกกำลังกายขาได้อีกทางด้วย หลังจากนั้น เดือนกันยายน 2555 ผมก็หยิบจักรยานคันนี้คันที่ผมซื้อมาแบบไม่มีความรู้เรื่องฟิตติ้งรถเลย แค่ชอบสี มีดิสเบรกแค่นี้พอแล้ว ซื้อมาตั้งแต่ยังไม่ได้ลดความอ้วน จนลดแล้วเลยสนใจจะปั่นจริงจังซะที เริ่มแรก 10 กิโลเมตร ลิ้นห้อยกลับบ้าน หลังจากนั้นถ้าไม่ติดอะไรก็จะกลับไปปั่นที่บ้านทุกวันอาทิตย์อย่างงี้ตลอด ปั่นจนติดใจ ซื้อเพิ่มทั้งทัวร์ริ่งวินเทจ และเสือหมอบ และก็เข้ามาเก็บเกี่ยวความรู้ในเว็บแห่งนี้อยู่เป็นประจำ ซึ่งต้องขอบคุณทุกๆกระทู้ที่ทุกคนเอามาแชร์กัน มันเหมือนแลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่เราหาไม่ได้ด้วยตัวเอง การเตรียมตัว การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ผมว่ามีประโยชน์มากครับ

หลักจากที่ผมลดน้ำหนักและฟิตร่างกายจนลงมาเหลือ 76 กิโลกรัมแล้ว ในเมื่อใกล้จะครบปีจึงอยากพิสูจน์ร่างกายและลองออกเที่ยวด้วยจักรยานสักครั้งในชีวิต จนประจวบเหมาะวันที่ 9 - 12 กุมภาพันธ์ จะเป็นวันหยุดตรุษจีนของออฟฟิศ มีเวลา 4 วันจึงจะลองปั่นจากกรุงเทพไปเชียงใหม่ให้ได้ภายใน 3 วัน โดยจองตั๋วเครื่องบินขากลับไว้เพื่อกดดันตัวเองว่าต้องไปให้ถึง 555 หลังจากนั้นก็ซ้อมปั่นปรกติ จนหลังปีใหม่ที่ผ่านมา ด้วยช่วงชีวิตดันเข้าไปอยู่ในช่วงปีชงของคนที่บ้าน และดันเกิดเหตุรถถูกชน 3 ครั้งติดๆ ในเวลา 2 อาทิตย์ พ่อกับแม่ผมถึงขั้นขอร้องว่ายกเลิกก่อนได้ไหมปีนี้ที่จะปั่นจักรยานไกลๆ ทำใจอยู่นานครับ สิ่งที่เราเตรียมไว้ เงินที่ซื้อของมาอัพรถ แรงที่ซ้อมไป นั่งเศร้าอยู่นานหลายวัน แล้วตั๋วละที่จ่ายตังค์ไปแล้ว เฮ้อ...
ผมเลยบอกที่บ้านว่าไม่เป็นไร ปีนี้ไม่ปั่นไปเชียงใหม่แล้ว แต่ขอไปเที่ยวเชียงใหม่ละกันเพราะเสียดายค่าตั๋ว(แต่แยบๆไปเล่นๆว่ากะจะเอาจักรยานไปปั่นออกกำลังกายที่เชียงใหม่ด้วย)
แล้ววันนั้นก็มาถึง จัดข้าวของ หาข้อมูลเล็กน้อยกะปั่นไปใกล้ๆตัวเมืองเตรียมของใส่กระเป๋าทัวร์ริ่งไปเต็มที่ด้วยความกลัวที่ไปคนเดียวและทริปแรกด้วย พลาดไม่ได้ขายหน้าแย่[album][/album]

teletobby

9 กุมภาพันธ์ 2555 เดินทางด้วยรถทัวร์บริษัทนครชัยแอร์เที่ยว 19.00 น. ถึงเวลา 4.30 น. โดยจะเอารถจักรยานนอนใต้ท้องรถไปด้วยเลยพอจ่ายค่าระวาง 170 บาท เสร็จรอขึ้นรถ เห็นว่าคนเยอะเลยให้คนอื่นขึ้นไปก่อนเพราะผมมีจักรยานมาจะไปต่อแถวเกะกะชาวบ้านเค้า พอคนเริ่มน้อยจึงเข็นจักรยานไปจะขึ้นรถ ปรากฏว่าช่องใส่ของใต้รถเต็ม ซวยแล้วไง แล้วจักรยานผมละ พนักงานเลยแนะนำว่าให้เอาขึ้นเที่ยวถัดไปอีกครึ่งชั่วโมงและพี่รอรับรถที่เชียงใหม่อีกครึ่งชั่วโมงเพราะรถเที่ยวต่อไปใต้ท้องรถใหญ่กว่า ทำไงได้ รอก็ต้องรอครับ มาถึงขนาดนี้แล้ว
พอถึงอาเขต 4.30 น. ผมก็นั่งรอรถด้วยอากาศเย็น พอตี 5 รถผมก็มาถึง แผนผมคือเอากระเป๋าที่จะซื้อของกลับจากเชียงใหม่ไปฝากบ้านญาติที่ถนนวัวลายก่อน ปั่นลัดออกไปทางถนนแก้วนวรัฐ ข้ามสะพานนครพิงค์ ออกเส้นรอบคูเมือง เข้าไปวัวลาย อาบน้ำเปลี่ยนชุดคุยกับญาติพอหอมปากหอมคอ ทุกคนถามว่าจะไปไหน ผมบอกแถวนี้ละ คงไปม่อนแจ่ม แล้วนอนค้างเดี๋ยวกลับมานะ

teletobby

6.30น. ล้อหมุนออกจากบ้าน ปั่นวนรอบคูเมืองหาร้านสะดวกซื้อเตรียมน้ำกะมื้อเช้า โอวันตินขวดใหญ่ แซนวิชอบ น่าจะพอให้เริ่มวันนี้ได้

teletobby

หลังจากนั้นก็ปั่นหาทางออกไปเส้นแม่ริม ด้วยความที่นึกว่าจำแผนที่ได้เลยไม่ได้เตรียมมาด้วย ความผิดพลาดเริ่มขึ้น เลยไป1 แยก ไม่เป็นไรปั่นไปออกเส้นอัษฏาธร ตรงไปเรื่อยๆจนเจอเส้นเลี่ยงเมืองออกซ้ายเจอ4 แยกไฟแดงเลี้ยวขวาไปแม่ริม หลังจากนั้นก็ปั่นยาว จนผมเลยแยกเลี้ยวซ้ายไปม่อนแจ่ม ตรงหลักกิโลเมตรที่ 17 เลยไปถึงหลักที่ 22 (แต่ในใจผมนั้น วันนี้ใจจะไปห้วยน้ำดังต่างหาก และในหัวสับสนนึกว่าไปทางเดียวกัน) เลยปั่นย้อนกลับมาและวกเลี้ยวซ้ายเข้าไปทาง 1096 หม่อนแจ่ม พอเจอกลุ่มนักปั่นผมก็ยิ้มทักทาย หลังจากนั้นก็ปล่อยไหลลงมาจนเจอ 7/11 จึงแวะเติมซาลาเปาอีก 2 ลูก กับซื้อผงเกลือแร่ ผสมน้ำกินกันตระคริว หลังจากนั้นกลุ่มนักปั่นที่ผมยิ้มทักทายก็วนเข้ามาพอดี จอดคุยกันนิดหน่อย ผมกำลังผสมน้ำกับเมล็ดเชีย เพื่อดื่มตลอดการเดินทาง หลายสูตรมาก 555 ผมว่ามันให้พลังงานดีเหมือนกัน ลอง search ดูข้อมูลได้ครับ (เมล็ดเชีย) คุยกันจนถามว่าผมจะไปไหนต่อ ผมบอกจะไปห้วยน้ำดัง เค้าก็ชวนไปปั่นไปด้วย ดีเลยมีเพื่อนปั่นแล้ว แต่ๆ เพื่อนักปั่นกลุ่มเชียงใหม่หันมาถามผมอีกรอบว่าพี่จะไปไหนนะครับ ผมตอบเพื่อยืนยันว่าไปห้วยน้ำดังครับ พี่ๆ ผิดทางแล้ว ถ้าไปทางนี้อ้อมมาก เอาแล้วไง ดูหลายกระทู้ สับสนข้อมูล และไม่ยอมเตรียมแผนที่มา ไม่สมควรเอาเป็นแบบอย่าง เลยต้องแยกทางกันตรงนี้ ทุกคนในกลุ่มบอกให้ผมรีบไปเพราะขึ้นเขาเดี๋ยวจะมืดก่อน ต้องขอบคุณทุกคนครับ หลังจากนั้นต้องปั่นไปทางเก่า กว่าจะถึงแยก 1095 ก็ 9.00 น. ได้

หลังจากนั้นก็เริ่มมีมีเนินเล็กๆให้ซ้อมบ้าง จนลงมาเจอร้านกาแฟ คาร์เฟ่ เช นู เห็นมีสนัขพันธ์ไซบีเรียนด้วย ผมชอบครับ กะจะไปดูแต่เค้าบอกว่าอยู่ในบ้านซึ่งเข้าไปอีกเลยไปไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวเสียเวลาอีก (และมัวแต่ปั่นวนไปมาเกือบ 30 กิโลได้น่าเข็กกะโหลกตัวเองจริงๆ) สั่งม็อคค่าปั่นมาดื่มเพิ่มพลัง อ้า ร้อนๆได้เครื่องดื่มเย็นๆสักแก้วนี้สบายขึ้นเยอะ

teletobby

หลังจากนั้นก็ปั่นออกมาจนไปถึงแป้นเกล็ด คอฟฟี่ สั่งกาแฟปั่นอีกแก้วพร้อมผัดซีอิ้วอีก 1 จาน วันนี้ต้องการคาร์โบไฮเดรตเยอะ จัดหนักๆ สอบถามทางร้านว่าทางต่อไปเป็นอย่างไร ได้ความว่าหลังจากนี้ก็เริ่มขึ้นแล้ว เอ้แล้วผมจะขึ้นไปทันก่อนมืดหรือเปล่าครับ ได้คำตอบกลับมาว่า เออ.. ลองดูนะ รีบเลยครับ เที่ยงพอดีออกจากแป้นเกล็ด ใส่แหลก ทุกทางลาดลง ปั่นยัดหมด มันดี แต่อันตรายนะครับ อย่าไปทำ แต่ขาขึ้นผมค่อยๆไต่ขึ้น ไม่อยากให้โทรมไว เลี้ยง heartrate ให้อยู่โซน แรก โดยผมตั้งโซนที่ผมใช้ไว้ในโซนแอโรบิค ผมใช้โซนนี้แค่ 14 % นอกนั้น โซน 1 หมดเลย

teletobby

จนขึ้นมาถึง หน่วยรักษาไฟป่าห้วยน้ำดังตอน 16.00น. เติมโกโก้เย็นอีกแก้ว ล้างหน้าล้างตา ถามคนขายกาแฟว่าอีกไกลไหมจะถึงทางเข้าห้วยน้ำดัง ... 7 กิโลเมตรคะ และชันกว่านี้ไหม ... ก็ประมาณนี้คะ อ๋อ พอได้ นึกในใจ ไปเรื่อยๆ น่าจะถึงก่อน 18.00น.

พอขึ้นไปถึงด่าน 17.00 น. ก่อนขึ้น เอ้ หรือลงไปนอนปายดี แหนะ หลายใจอีกผม ไม่ฟิกที่ครับชีวิตช่วงนี้ค่ำไหนนอนนั่น แต่ในใจไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวเสียความตั้งใจ ใจอยากนอนเต้นท์ตลอดทริปนี้ ดังนั้นจัดไป ขึ้นห้วยน้ำดัง แต่ก็สอบถามอีกตามเคย กับเจ้าหน้าที่ว่าทางขึ้นไปชันหรือไม่ครับ พี่เค้าบอกก็เท่าที่ขึ้นมาละครับ แต่จะติดรถกระบะขึ้นไปก็ได้นะพร้อมชี้ไปที่รถกระบะที่กำลังจะขึ้นไปด้านบน “ ไม่ละครับ เดี๋ยวเสียความตั้งใจ ” หลังจากนั้นเสียค่าผ่านด่าน 40 บาท แล้วจัดการปั่นต่อครับ

teletobby

ก็ปั่นต่อไปเรื่อยๆ สงสัยร่างกายอ่อนล้ามาทั้งวัน แรงเริ่มหมดจากการไต่ขึ้นเนินมา กะว่าวันนี้จะจบสวยแบบไม่มีตระคริวและลงเข็นซะหน่อย แต่ไปได้ไม่นาน ทำไมมันชันกว่าเดิมละและก่อนจะถึงจุดชมวิว สุดท้ายก็ลงเข็นตามระเบียบ ตอนแรกจะจอดพัก มองขึ้นไปบวกลบระยะเวลากับระยะทาง เข็นต่อดีกว่า เดี๋ยวจะมืดก่อนจะลำบากกว่านี้ แวะถ่ายรูปนิดหน่อยที่จุดชมวิวพร้อมกับเข็นต่อไปเรื่อยๆ ตอนนี้เริ่มมีอาการเจ็บนิดหน่อยที่เอ็นหลังหัวเข่าด้านขวา เข็นสักพัก ผมตัดสินใจเปลี่ยนเป็นรองเท้าวิ่งดีกว่า เดินถนัดกว่ากันเยอะเลย และผมคิดว่าน่าจะเพราะรถสั้นไปและยังไม่ได้เปลี่ยนสเต็มให้ยาวขึ้น พยายามลดเบาะลงแล้วก็ไม่หาย เจ็บแบบนี้ท่าจะแย่วันต่อไป ดันฝืนร่างกายมากไปเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำเลยครับ ตระคริวยังจัดการได้ เส้นเอ็นนี่ยาวครับ เข็นจนมาถึงตรงวงเวียนด้านบนที่เป็นห้องน้ำและแยกไปชมตรงสวนดอกไม้ กับตรงไปเป็นจุดกางเต้นท์ แวะห้องน้ำล้างหน้าล้างตา น้ำเย็นมาก ใกล้จะ 6 โมงเย็นเข้าไปทุกที ต้องไปต่อแล้ว หลังจากนี้ก็ปั่นไปจนถึงทางขึ้นก็ลงเข็นอีกครั้งจนถึงจุดบริการของเจ้าหน้าที่

teletobby

จากนั้นก็จัดการเรื่องเต้นท์ที่นอนของผม เลือกทำเลที่ไกลผู้คนและคิดว่าวิวสวยสุด ให้เจ้าหน้าที่จัดการเต้นท์ให้ สรุปในลานตรงนั้น ผมนอนคนเดียว !!! จากนั้นผมก็เตรียมตัวไปอาบน้ำ พระเจ้าช่วย น้ำเย็นมาก ตอนนั้นทุ่มกว่าๆเห็นจะได้ อาบเสร็จจัดการเอาขนมที่ติดตัวออกมากินเป็นอาหารเย็นไปและกินยาคลายกล้ามเนื้อก่อนเข้านอน