คุยกันสนุกๆ : เมื่อเรี่ยวแรงเป็นอุปสรรค แต่อยากจะปั่นขึ้นดอยอินทนน์ จะโมดิฟายชุดขับเคลื่อนshimano อย่างไรดี ?

[StoneRoses]

ช่างที่ probike ก็พูดเหมือนคุณ StoneRose ครับ แต่ช่างที่ประกอบชุด di2 เค้าคิดว่าตัวตีนผีมันจะขยับตามสัญญาณไฟฟ้าเลยไม่คิดว่าจะมีโอกาสที่ตีนผี
จะขยับเลยตำแหน่งมั่งครับ เลยไม่ได้ตั้งระยะ limitให้ผมครับ คราวนี้เป็น cause study ครับ di2 ก็พลาดได้เหมือนกัน

ถ้าช่างไม่ตั้ง Limiter ผมว่าความผิดช่างเต็มๆ เทรนกันมายังไง ไม่มืออาชีพเลย

มอเตอร์ไม่ดันเกินตำแหน่งก็จริง แต่แรงดึงโซ่มันดึงไปได้นะ ทั้งในทั้งนอก เขาถึงต้องมีตัวป้องกัน

ด้าน L (เฟืองใหญ่) ไปอ่านคู่มือมาใหม่ เซ็ตแค่ L Limitter แตะพอดีไม่ต้องหมุนกลับ ส่วนด้าน H (เฟืองเล็ก) ให้แตะพอดีแล้วหมุนกลับ 1 รอบ เพื่อให้ตีนผี overshoot ตอนตบลงได้นิดนึง (แล้วมันจะเด้งกลับ)

ตามนี้

[lucifer]

ผมเข้าใจว่า ระบบของ Di2 ในทุกๆครั้งที่เปลี่ยนเกียร์ จะปัดโซ่เกินไปนิดหนึ่งก่อน แล้วก็จะขยับกลับมาที่เดิม จึงทำให้เกียร์เปลี่ยนได้ง่ายขึ้น ซึ่งถ้าเป็นเกียร์แบบมีสาย เวลาเปลี่ยนเกียร์ เราก็จะดันshifterให้เลยไปนิดหนึ่งแล้วก็ปล่อยมือเช่นกัน ซึ่งหลักการมันก็เหมือนกัน การที่ตั้งสกรูตัว L ไว้ตามคู่มือ ก้เพื่อป้องกันการขยับตัวเกินในจังหวะปกติแบบที่มันทำครับ

พูดถึงพื้นฐานเรื่องการเปลี่ยนเกียร์ ก่อนเปลี่ยนเกียร์จะต้องลดแรงกดบันไดลงเล็กน้อยเสมอๆครับ จะยืดอายุอุปกรณ์ต่างๆ รวมทั้งโซ่ให้ยาวออกไปได้ ( ยิ่งเปลี่ยนจานด้วยนี่ ยิ่งแล้วใหญ่เลยครับ ไม่ควรเปลี่ยนจานใหญ่ลงเล็กในขณะที่กดบันได โดยเฉพาะในช่วงกดบันไดเพื่อไต่เนิน แต่จะต้องลดแรงกดก่อนเสมอๆ ไม่งั้นงานงอกง่ายๆ )

ปกติแล้วเสือหมอบไม่ค่อยถูกใช้ไต่เขากันสักเท่าไหร่ ดังนั้นหลายๆคนอาจจะไม่เคยเจอประสพการณ์ในลักษณะนี้ แต่สำหรับเสือภูเขานี่ถือเป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวังกันเลย คือ ก่อนเปลี่ยนเกียร์จากเฟืองเล็กไปเฟืองใหญ่จะทำโดยการประมาณตนได้ว่าอีกสักแป๊บจะเหลือแรงน้อยลงแล้ว ต้องเปลี่ยนเกียร์เตรียมไว้ก่อนจะหมดแรง เพราะช่วงที่หมดแรงจะยกบันไดไม่ได้ แล้วจะเผลอกดบันไดพร้อมๆกับเปลี่ยนเกียร์

กรณีของคุณ iVeiwfinder ก็คงจะเป็นในลักษณะที่ย่ำบันไดในขณะที่เปลี่ยนเกียร์ ความที่ไม่ได้ตั้งสกรูตัวL ก็เลยทำให้ตีนผีมันขยับตัวเกินไปตามจังหวะของมัน แต่เพราะแรงดึงโซ่มหาศาลเลยทำให้โซ่มันหล่นออกไปจากเฟืองไปขัดกับซี่ล้อ แล้วก้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นครับ

[StoneRoses]

Di2 ตอนขึ้นเฟืองใหญ่จะไปจังหวะเดียวครับ แต่ตอนลงเฟืองเล็กจะลงเลยไปหน่อยนึงแล้วเด้งกลับ

[lucifer]

ขอบคุณครับ งั้นก็เทียบได้กับปรับสายเกียร์ตึงไปนิด ขึ้นง่ายแต่ลงลำบาก แบบนี้ถ้าไม่เซทสกรูตัว L ก็คงจะเข้าใจแล้วหละครับว่าทำไมมันถึงหลุดออกไป

แล้วลูกรอกเฟืองจอกกี้ของ Di2 เขายังเป็นระบบfloating เหมือนกับพวกใช้สายเกียร์หรือเปล่าครับ หรือว่าไม่มีfloatแล้วแบบพวกตีนผีของSRAM

[iViewfinder]

ขอบคุณ คุณ StoneRose ก่ะอ. ลู ครับ ตอนนี้กระจ่างแจ้งแล้วครับ ต่อไปคงต้องศึกษาการทำงานของอุปกรณ์ทุกอย่างแล้วครับ
จะได้มา re check ได้อีกที ก่อนจะเกิดเหตุแล้วแก้ไขอะไรไม่ได้

[โต้งหลังอนามัย]

ขอมารายงานผลแบบช้ำๆด้วยคนครับ
เดิมใช้ 53-39 : 12-27 ก่อนขึ้นดอยเปลี่ยนเป็น 50-34 : 11-28 ครับ ultegra Di2 วางแผนไว้ว่าอยากจบสัก 4.30 ชม.ครับ
31 กม แรกใช้เวลาไป 2 ชม. เป้ะตามแผนก่ะว่า 16 กม.สุดท้ายสัก 2.30 ชม แต่ผลปรากฏว่าที่ กม.42 ระหว่างยืนโยกแล้วจะเปลี่ยนไปเฟืองหลัง 28
เกิดโซ่ติดครับ ล้อล็อกไปเลยทำให้ล้มกลิ้งไม่เป็นท่าครับ พอลุกได้แล้วมาดูที่รถพบว่า drop out + โซ่ ขาดไปเลยครับ แล้วยังไปกระแทกเฟรมเป็นรอยจนเห็นเนื้อคาร์บอนอีก
เอารถเข้าข้างทาง ยืนงงอยู่พักหนึ่ง งงก่ะ Di2 ไหนว่าแม่นนักหนา จากนั้นก็คิดว่าจะเอาไงต่อครับเหลือแค่ 8 กม. จูงก็จูงครับ จูงเข้าเส้นไปเวลาโดนไป 6.11 นาที ครับ
กลับมาเอารถเข้าร้าน สอบถามเรื่องเครม แล้วได้ข้อสรุปว่าไม่อยู่ในเงือนไขการรับประกันครับ ช็ำใจเข้าไปใหญ่ อุตสาห์ซุ้มซ้อมมาเดือนกว่า แต่ยังไม่เข็ดครับ เดี๋ยวปีหน้าไปแก้มือใหม่คร้าบบ

หัวใจเยี่ยมเลยคับ อีกตั้ง8 โล เป็นผมคงยอม ของผมขนาดแค่ 3 โลสุดท้ายกัดจนเจ็บเหงือกเจ็บฟันหมด...

[iViewfinder]

ขอมารายงานผลแบบช้ำๆด้วยคนครับ
เดิมใช้ 53-39 : 12-27 ก่อนขึ้นดอยเปลี่ยนเป็น 50-34 : 11-28 ครับ ultegra Di2 วางแผนไว้ว่าอยากจบสัก 4.30 ชม.ครับ
31 กม แรกใช้เวลาไป 2 ชม. เป้ะตามแผนก่ะว่า 16 กม.สุดท้ายสัก 2.30 ชม แต่ผลปรากฏว่าที่ กม.42 ระหว่างยืนโยกแล้วจะเปลี่ยนไปเฟืองหลัง 28
เกิดโซ่ติดครับ ล้อล็อกไปเลยทำให้ล้มกลิ้งไม่เป็นท่าครับ พอลุกได้แล้วมาดูที่รถพบว่า drop out + โซ่ ขาดไปเลยครับ แล้วยังไปกระแทกเฟรมเป็นรอยจนเห็นเนื้อคาร์บอนอีก
เอารถเข้าข้างทาง ยืนงงอยู่พักหนึ่ง งงก่ะ Di2 ไหนว่าแม่นนักหนา จากนั้นก็คิดว่าจะเอาไงต่อครับเหลือแค่ 8 กม. จูงก็จูงครับ จูงเข้าเส้นไปเวลาโดนไป 6.11 นาที ครับ
กลับมาเอารถเข้าร้าน สอบถามเรื่องเครม แล้วได้ข้อสรุปว่าไม่อยู่ในเงือนไขการรับประกันครับ ช็ำใจเข้าไปใหญ่ อุตสาห์ซุ้มซ้อมมาเดือนกว่า แต่ยังไม่เข็ดครับ เดี๋ยวปีหน้าไปแก้มือใหม่คร้าบบ

หัวใจเยี่ยมเลยคับ อีกตั้ง8 โล เป็นผมคงยอม ของผมขนาดแค่ 3 โลสุดท้ายกัดจนเจ็บเหงือกเจ็บฟันหมด...

5555 ขอบคุณพี่โต้งครับ ตอนนั้นแค่คิดว่าอุตสาห์มาแล้ว มาตั้งไกลเพื่อพิชิตอินทนนท์ อีกทั้งมีเพื่อนจูงเยอะด้วยครับเลยไปต่อให้จบครับผม

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

+++ รายงานผลการปั่นครับ +++

...ชุดขับเคลื่อน เดิมๆ ติดรถ trek 2.1 (2013) หน้า 50-34, หลัง 12-30

...ช่วงทางเรียบหลังจากปล่อยตัว บรรยากาศ "เร้าใจ" เป็นอย่างมาก แอบขึ้นมา "เปรี้ยว" กับกลุ่มหน้า โชคดีวันนั้นเค้าเล่นกันไม่ค่อยหนักเท่าไหร่ ความเร็ว 40-45 พอจะซุกๆ กับเค้าไปได้บ้างนิดหน่อย (บางปีได้ยินมาว่า พวกซัดกัน 50+)

...เลี้ยวขวาผ่านน้ำตกแม่กลาง ผ่านด่านที่หนึ่งดอยอินทนนท์ "เนินแบ่งเกรด" กลุ่มหน้าๆ กระโจนขึ้นเขา ราวกับ "เสือชีตาร์วิ่งไล่เลียงผา" ขึ้นเนิน

...ถึงจุดนี้ผมปั่นตาม Tempo ของตัวเอง (รอบขา 70-75, hrm. 80-85%) พยายามหาเพื่อนที่มี Tempo ใกล้เคียงกัน เกาะกันไปเรื่อยๆ จะได้ไม่เหงา (ช่วงนี้ใช้เฟืองหลังใหญ่สุดประมาณ 24,27 ก็รู้สึกว่า "เอาอยู่")

...ถึง กม. 31 (ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวดอยอินทนนท์) ใช้เวลาไปประมาณ 1.30 ชม. ความรู้สึกยังค่อยข้างโอเคอยู่ สดชื่น ไม่หิว (เพราะตื่นมาตั้งแต่ตีห้า นั่งกินขนมปัง ทาแยม ไปประมาณ 10 แผ่น นมอีก 1 กล่อง)

... 16 กม. สุดท้าย ก็พยายามปั่น Tempo เดิมๆ อยู่ แต่พอหลังจากเลย "แม่แจ่ม" ไป ชักเริ่มทำรอบขา 70-75 ไม่ได้ซะแร๊ะ เพราะเนินมันยาวเริ่ม "หนักข้อ"

...ตอนแรกตั้งใจว่าจะเก็บ "เฟือง 30" (ไพ่ใบสุดท้าย) ไว้ใช้ช่วง "เสาทวนสัญญาณ" (3 กม.สุดท้าย) แต่ผมต้องรีบเปลี่ยนมาใช้ตั้งแต่ก่อนถึงจุดชมวิวบริเวณ พระธาตุฯ 1 กม. นั่งซอย ยิกๆๆ สลับกับยืนโยกแก้เมื่อยบ้าง ความเร็วก็พอๆ กับเข็นนั่นหล่ะ อยู่ที่ประมาณ 5-6-7 ประมาณนั้น

...จำได้คร่าวๆ ว่าช่วงนี้ "เฮียนุ แห่ง bike station" แซงเนิ่บๆ แล้วก็หายไป

...ถึงจุดให้น้ำ "กิ่วแม่ปาน" เบิกกล้วยน้ำว้าจากเจ้าหน้าที่ "ยัด" ใส่ปากไปลูกนึง เตรียมไต่เนิน "เสาทวนสัญญาณ"

...กำลังจะตั้งใจไต่เนินเสาทวนสัญญาณอยู่ดีๆ ตะคริวมาเยือน ต้นขาหลังด้านซ้ายซะอย่างงั้น ต้องลดรอบขาเหลือประมาณ 20-30 รอบ, พร้อมกับใช้น้ำจากกระติกชโลมพร้อมกับประคบประหงมไม่ให้มันโจมตีอย่างรุนแรง พร้อมกับพูดจาประนีประนอมกับขาข้างซ้ายของตัวเอง (ช่วงนี้ถ้าใครอยู่ใกล้ๆ ผมอาจจะคิดว่าผม "บ้า" คุยกับขาตัวเอง)

...หลังจากเคลียร์กับขาซ้ายจนเริ่มใจเย็นแล้ว "ขาขวา" เกิดเรียกร้องความสนใจอีก มาแต่ละดอก แต่ละดอกนี่ อยากลงไปดิ้นข้างทางให้ได้เลย แต่ก็ต้องอดทน ไม่ยอมลงไปดิ้นง่ายๆ ก็ทำแบบขาข้างซ้ายจนเริ่มใจเย็น (ช่วงนี้รอบขาเหลือ 20-30 rpm. ความเร็ว 3-4 )

...หลังจากหมดเนินเสาทวนสัญญาณ (น่าจะประมาณ 2-3 กม.) น้องในกลุ่มเดียวกันก็ตามมาทัน ชิงเข้าเส้นชัยไปก่อนหน้าประมาณ 3-5 วินาที

สรุป: - เวลา 03.21 (ตามไมล์ตัวเอง ดีกว่าเวลาที่เคยปั่น MTB ประมาณ 5 นาที)

- อันดับที่ 87 ครับ

ปล. ปีหน้าตั้งเป้าจะพยายามลดน้ำหนักให้ไม่เกิน 75 กก. น่าจะขึ้นได้พริ้วกว่านี้นิดนึง (ตอนนี้ประมาณ 80 นิดๆ )


โต้งหลังอนามัย: สมาชิกเยอะเกิ๊นนนนนน ไม่รู้พี่โต้งฯ ท่านไหน เลยไม่ได้ไปคารวะทักทายเลยครับ ปีหน้าถ้ามาค่อย "เล็ง" กันใหม่ (ถูกใจ ลายเซ้นต์)

[lucifer]

คุณเสืออิฐ สุดยอดเลยครับ


เนินแบ่งเกรด สมัยก่อนพวกผมเรียกกันว่าเนินวัดใจ คือ ถ้าปั่นผ่านเนินนี้ไม่ได้ ต้องลงจูงหละก้อ ที่เหลือข้างบนนั่นไม่ต้องพูดถึงแล้ว
มันก็เหมือนเข้าสอบหละครับ ยังไม่ทันจะได้สอบสัมภาษณ์ ก็ตกสอบข้อเขียนแล้ว

[Cycling B®y]

"เนินวัดใจ" แถวบ้านผมกลุ่มอิสลามเรียก.."เนินสุเหร่าใจ"....

[โต้งหลังอนามัย]

แสดงว่าถึงเสาทวนสัญญาณเสืออิฐคงหน้ามืดตาลายเต็มที่แล้ว
เลยไม่เห็นผม เพราะผมนั่งเป็นกำลังใจและสารภาพบาปอยู่ตรงเลยหลักกิโลว่า 3 กม.ถึงยอดดอย อยู่ตรงนั้น อย่างนั้น อยู่นานพอได้เลย เพราะผมเข้าคนที่ 110
เข้าทีหลังอีก
....ผมว่าที่โหดมากๆสำหรับผมน่ะ ตรงทางโค้งขอบปูนก่อนถึงพระธาตุนี่แหละ เพราะมันเป็นจุดที่เราโดนมาเต็มที่แล้ว แล้วมันยังรอเราอีกเต็มๆเลย ชนิดที่เรียกว่าชี้เป็นชี้ตายกันเลย 3 ดอกหนักๆ ซ้อนกันไปเลย ลูกผู้ชาย10ปีแก้แค้นไม่สาย ได้ไปเอาคืนแน่
ก่อนพระธาตุมหากาฬ กิ่วแม่ปานน้ำตาร่วง สุดในทรวงทวนสัญญาน หมดสังขาร TOT ...

[PuNkLo]

ก่อนพระธาตุมหากาฬ กิ่วแม่ปานน้ำตาร่วง สุดในทรวงทวนสัญญาน หมดสังขาร TOT ...

ถูกใจผมจริงๆ

[Vichurly]

ก่อนพระธาตุมหากาฬ กิ่วแม่ปานน้ำตาร่วง สุดในทรวงทวนสัญญาน หมดสังขาร TOT ...
ถูกใจมากครับ ผมเดินเข็นเป็นซอมบี้เลยครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

แสดงว่าถึงเสาทวนสัญญาณเสืออิฐคงหน้ามืดตาลายเต็มที่แล้ว เลยไม่เห็นผม

...ข้อความนี้น่าจะเป็นความจริงครับ เพราะต้อนนั้นผมรวบรวมสมาธิอย่างแรงกล้า ส่งไปถึงขาทั้งสองข้าง ไหนจะคอยใช้น้ำประคบประหงม, พูดจาประนีประนอม, เกลี้ยกล่อมไม่ให้ตะคริวโจมตีมากยิ่งขึ้น

...แต่จะว่าผมก็รู้สึกว่าเห็น "ใครสักคน" นั่งอยู่บริเวณนี้นะครับ แต่ไม่นึกว่าเป็น "พี่โต้งฯ" ไม่อย่างนั้น จะตั้งใจนั่งสนทนาพูดคุย, ไต่ถาม สารทุกข์ สุขดิบ กันบ้างแล้วครับ

ก่อนพระธาตุมหากาฬ...

กิ่วแม่ปานน้ำตาร่วง...

สุดในทรวงทวนสัญญาน...

...หมดสังขาร TOT

...พี่โต้งฯ ชอบมี "วลี" เด็ดๆ ประทับใจผมเรื่อยๆ เลยครับ

...ประโยคด้านบนนี้ อ่านแล้ว นึกตาม "ได้อารมณ์" เป็นอย่างมากครับ (ขออนุญาตินำไปเผยแพร่นะครับ)

[SafetyStop]