ในความทรงจำ "ดอยสอยมาลัย สันป่าป๋วย หินลาดนาไฮ ป่ารอยต่อตาก-เชียงใหม่ ปิสลอง ห้วยไม้หก" 11-16ธค55

[ต้อยสันติสุข]

สุดยอดเลยครับเห็นพี่ๆบุกกันแล้วหน้าสนุกครับ ผมเสียดายไม่ได้เจอพวกพี่เพราะผมก็ปั่นไปเส้นเดียวกับพี่เหมือนกันแต่คงตามหลังครับไปวันเดียวกันเลย

[met]

สุดยอดเลยครับเห็นพี่ๆบุกกันแล้วหน้าสนุกครับ ผมเสียดายไม่ได้เจอพวกพี่เพราะผมก็ปั่นไปเส้นเดียวกับพี่เหมือนกันแต่คงตามหลังครับไปวันเดียวกันเลย

จริงดิครับ ตามหลังมาวันเดียวเองเหรอ
พวกผมพอข้ามไปแม่ตื่นแล้ว ก็ไม่ได้ไปไหนไกลครับไปนอนที่บ้านผอ.ครับแถวแม่ตื่นอีกตั้ง2คืน
ไม่ใช่ผอ.แรงเงา แต่ผอ.รร.บ้านห้วยไม้หกนะ
ไปพักผ่อนนอนเล่นเที่ยวห้วยวิดปลา บางคนปีนต้นมะพร้าวเผาข้ามหลามเหวี่ยงแหวิดปลา เอาเข้าไป
จักรยานไม่ปั่นมันแล้ว ฮาาาาา

น่าเสียดาย ปั่นคนเดียวไม่กลัวเหรอครับ เส้นนี้ ผมยังเสียวสันหลังเลยเวลาโดนทิ้งข้างหลังคนเดียว

[เหน่งหนักแน่น]

เผอิญซ้อมแต่รถถีบ ไม่ได้ซ้อมวิ่ง เลยไม่กล้าไปด้วย

[met]

เผอิญซ้อมแต่รถถีบ ไม่ได้ซ้อมวิ่ง เลยไม่กล้าไปด้วย

สาธุขอให้เจอเต็ม ๆ ทริปหน้า
แล้วจะรุ้ว่าคนวิ่งหนี...มันเร็วกว่ารถถีบเยอะ

[met]

เช้านี้เริ่มต้นวันด้วยกาแฟคนละแก้ว กับ น้ำคนละครึ่งกระติก
เรามีเสบียงคือมาม่า ที่ต้องไปหาน้ำต้มข้างหน้า แต่ดูเส้นทางเป็นการดันเนินแต่เช้าระดับ1200-1300ม.แบบนี้จะเจอน้ำไหมต้องไปดูกัน

วันนี้เราได้มะขามป้อมที่ขึ้นข้างทางช่วยคลายคอแห้งเพราะต้องจิบน้ำประหยัดมาก ๆ เจอเป็นเขย่า ๆ ๆ บางต้นก็ใหญ่มากกก แต่ส่วนใหญ่เราเลือกต้นเล็กจะได้เขย่าง่าย ถ้าไม่ได้มะขามป้อมสงสัยจะแย่แน่ครับ
แต่เฮียวันชัยปั่นไปก็เก็บเห็ดไปด้วย สุดยอด

ทางตีอ้อมลงใต้ไต่ขึ้นดอยที่เราเห็นขวางหน้าเมื่อวาน ไม่ได้สูงแต่อ้อมไกลมาก
ราว3โลจากจุดแค้มป์ก็ถึงสามแยกที่บรรจบทางที่มาจาก บ.ผาดำ - บ.หนองหลวง - แยกทล.1175
ซึ่งเส้นนี้ ถือได้ว่าเป็นเส้นหลักเส้นเดียวที่ชาวบ้านทั้งหินลาดนาไฮ น้ำทรัพย์ อูมฮวม ใช้เข้าออกระหว่างตัวจ.ตาก แต่เส้นที่ไปออกแม่ตื่นตามทางที่พวกเราจะไปกัน เค้าไม่นิยมใช้
เพราะอะไร ตามไปดูดีกว่าครับ


เห็นทางที่ลากจาก หนองหลวง-ห้วยพระเจ้า-...-ผาดำ จนถึงสามแยกที่่บรรจบทางจากหินลาดไหมครับ เส้นแรเงาแดง คือ ทางหลักที่ใช้ แต่ที่พวกเรามาคือลุยลงจากสอยมาลัยไปสันป่าป๋วยแล้วก็ข้ามแม่ตื่นที่หินลาด จนบรรจบสามแยกตรงนี้ แผนที่เขียนเพื่อความเข้าใจแต่ไม่ได้สัดส่วนอย่างแรง เพราะที่เห็นเขียนชิด ๆ กันนั่นมันห่างกันเป็นสิบ ๆ โล โดยเฉพาะแม่ตื่นห่างไปเกือบ50โลแล้วยังในป่าอีกด้วย


ยังดีที่ทางช่วงนี้ร่มรื่น ไม่งั้นน้ำคนละครึ่งกระติกไม่พอแน่


ทีสามแยก ป้ายบอกทางไปห้วยผาดำ ซึ่งต่อไปห้วยพระเจ้า บ.หนองหลวง และ ทล.1175 ซึ่งเดิมเราตั้งไว้เป็นแผน2แผน3ถ้าเข้าทางสอยมาลัยไม่ได้


นายแบบประจำป้ายครับ


แยกนี้ถ้ามาจากหินลาดนาไฮ เลี้ยวซ้ายไปผาดำ-ห้วยพระเจ้า ไปเรื่อย ๆจะออกทล.1175
แต่ถ้าไปตามผมชี้จะไปถึงแม่ตื่น อมก๋อย

[met]

จากสามแยก เราตรงไปมุ่งหน้าแม่ตื่น บ้านแม่อุ๊ย
ทางที่ไต่ขึ้นมาเริ่มราบขึ้น ป่าสมบูรณ์มาก สิ่งที่เห็นชัดเจน คือ ถนนไม่มีรอยล้อรถเลยสักรอย

และที่น่าสนใจและน่าดีใจ คือ ป่าบริเวณนี้สมบูรณ์มาก ในหุบที่เราเห็นจากบนถนนที่ไต่สันดอย เสียงที่ระงมคือเสียง ปั๋ว ปั๋ว ปั๋ววววววววววววววววววววววววววว ร้องรับกันเป็นทอด ๆ ๆ ๆ อยู่ในป่าที่เขียวขจีลงไปเบื้องล่าง






เห็นตัวไหมครับ เจ้าของเสียงน่ะ


ไม่เห็นก็ไปต่อโลด

[met]

ส่วนตัวตั้งแต่เที่ยวป่ามา ไม่เคยเจอป่าที่เสียงชะนีโหยหวน ระงมก้อง มากเท่าที่นี่
เสียงร้องรับกันจากฟากหุบไปอีกฟาก ก้องกังวานสลับเสียงนกร้อง ลมเอื่อย ๆ ให้อากาศที่เย็นสบาย ทำให้เป็นเส้นทางปั่นจักรยานที่รื่นรมย์อีกเส้นหนึ่ง

แต่ความรื่นรมย์มีให้แต่ช่วงเช้า ช่วงบ่ายมีแต่ความร้อนแล้ง ป่าวังเวง และแดดแผดเผา

[met]

ทางพาเราไต่ไปตามสันดอย เราเจอมอไซค์คันหนึ่งจึงถามทางเพื่อความมั่นใจสักหน่อย
ได้ความว่าเป็นครูที่ รร.อูมฮวม ข้างหน้าทางที่เราจะผ่านไปนั่นแหละ กำลังจะเข้าเมืองตาก ซึ่งก็ต้องไปเลี้ยวตรงสามแยกไปผาดำที่เราเพิ่งผ่านมาเป็นทางเดียวที่จะเข้าออกตัวจังหวัด


เราถามทางที่ไปแม่ตื่น ได้ความว่าไกลอยู่น่าจะ50โล ส่วนน้ำมีห้วยแถวก่อนเข้า บ.อูมฮวม ได้การละไม่อดมาม่าแล้ว
และได้ข้อมูลเพิ่มว่าทางไปแม่ตื่นชาวบ้านไม่ค่อยใช้ เพราะไกลแล้วก็เป็นคนละเขตจังหวัดกัน ทางก็ไม่ดี และสำคัญมีช้างเกเรที่ไม่ชอบเสียงและกระทืบมอไซค์พังมา2คันละ ก่อนหน้าจะมาผมก็ได้ทราบเล็ก ๆ ว่าไม่ควรเดินทางคนเดียวเพราะมีช้าง ครูเขาว่าไม่ค่อยมีใครผ่านหรอก แต่่ถ้าจะไปก็คงไม่เป็นไรเพราะเราจักรยานไปกันเงียบ ๆ แล้วก็ผ่านตอนกลางวันแดดร้อน ๆ ช้างส่วนใหญ่จะหลบร้อนในหุบหรือในป่า น่าจะปลอดภัย

เอ่อ... มองตาเฮียสองคนแล้วมีแต่ประกาย แสดงว่าไม่ถอยหลังแน่

[met]

เป็นป่าที่มีชีวิตชีวามาก ทั้งเสียงนกร้อง และ เสียงชะนี ทำให้เป็นป่าที่ไม่น่ากลัวเลย
แวะหนักข้างถนนเพราะอยู่บนสันดอยไม่มีไหล่ทางให้เลย เฮียสองคนล่วงหน้าไปก่อน ก็ถือได้ว่าไม่น่ากลัวเลยสำหรับเมื่อต้องอยู่รั้งท้ายคนเดียว

แต่ไม่ใช่กลัวเพราะอยู่คนเดียว แต่เพราะรู้ว่าเพื่อนไม่ทิ้งกัน




แดดกำลังอุ่นเลยครับ


เสียงชะนีโหยในหุบร้องรับกันเป็นทอด ๆ แต่เพ่งอยู่นานก็หาตัวไม่เจอ

[met]

ใกล้เที่ยงทุกทีก็เริ่มหิว กาแฟแก้วเดียวไม่ชวยอะไรเท่าไร หมดมะขามไปหลายต้นเขย่าแทบจะใบโกร๋น
น้ำครึ่งกระติกก็ร่อยหรอจนหมด เราผ่านแยกเข้า บ.น้ำทรัพย์ น่าจะเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ

[met]

จากนั้นเริ่มไหลลงถึงสามแยกเข้า บ.อูมฮวม

[met]

ถึงสามแยกเข้าอูมฮวม ห้วยอยู่ตรงสามแยกพอดี แต่น่าจะเป็นประมาณน้ำซับมากกว่าเพราะตรงที่น้ำไหลหญ้ารกมากใต้สะพาน เราต้มน้ำให้เดือดแล้วปล่อยเดือด 3 นาทีกันพลาด มื้อนี้มีมาม่า และ ต้มเห็ดสมุนไพรจีนของเฮียวันชัย

อยู่ในเขตตำบลบ้านนา อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
เป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลจากชุมชนใหญ่ อยู่ระหว่างเขตติดต่อของอำเภอสามเงา จังหวัดตากและอำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่
การเดินทางไม่สะดวกนัก ต้องนั่งเรือจากฝั่งเขื่อนภูมิพล แล้วเดินไปอีกประมาณสองชั่วโมง
หรือเดินเท้าจากตำบลแม่ตื่น อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ลงมาอีกหกชั่วโมง

หมู่บ้านอูมฮวมเป็นบ้านปกากญอที่อยู่ในเขตป่า มีฝูงช้างเลียบข้างหมู่บ้านเสมอ ๆ ในฤดูแล้ง

เราเจอลุงคนหนึ่งที่สามแยกบอกจะเข้าหมู่บ้านไปซื้อกาแฟ แกก็บอกว่าทางต่อไปลงดอยแล้ว แต่มีช้างป่าข้างหน้า ระวังหน่อย มันเหยียบมอไซค์พัง ไม่รู้จะโขลงเดียวกับข้อมูลเกี่ยวกับหมู่บ้านอูมฮวมไหม
บางแหล่งข่าวเล่าให้ฟังบอกว่าช้างนี้คนละโขลงกับช้างบนดอยม่อนจองที่สนามกอล์ฟช้าง บอกว่าช้างที่อูมฮวมเป็นช้างที่กะเหรี่ยงเลี้ยงแล้วปล่อยปละจนกลายเป็นช้างป่าและดุขึ้นมา อันนี้ฟังไว้พอครับ

ชั่วโมงนี้กลับมาที่ปากท้องก่อน มื้อเช้ามื้อเที่ยงเราฝากไว้กับน้ำห้วย และ ต้มเห็ดเฮียวันชัย
พี่วันชัยเก็บเห็ดมาตลอดทางครับ สุดยอด ได้เยอะขนาดทำต้มเห็ดหม้อนึงมานั่งซด ต้มกับสมุนไพรจีนที่แกหอบมาด้วย
แถมยังบอกให้พวกเราดูอีกว่าอันไหนเห็ดพิษ เห็ดกินได้ โว้วววว








แม่ตื่นไปตามที่ชี้ครับ ยังอีกไกล พักเติมพลังก่อน ต้มเห็ดแซ่บมาก

[met]

เราต้มมาม่า และต้มเห็ดใส่สมุนไพรจีน ชูรสด้วยผงต้มยำจากมาม่า มันอร่อยเหาะไปเลยซดร้อนๆ เนี่ย
หลายครั้งการเที่ยวแบบครบพร้อมสรรพผมว่าไม่ได้รสชาดเท่าการเที่ยวแบบตามอัตภาพ
การเที่ยวแบบขาด ๆ หรือติดดินหลายครั้งให้ความรื่นรมย์และภาพของผู้คนสถานที่ที่ไม่บิดเบือนไปจากความเป็นจริง

ต้มเห็ดหม้อนี้ก็เหมือนกัน มันไม่ครบ มันไม่ดีพอสำหรับเหลา แต่สารพัดเห็ดที่พี่วันชัยเก็บมาต้องขอบอกว่าบางอันผมไม่เคยกินมาก่อนเลย ในความไม่ครบไม่สมบูรณ์แบบของมันแต่มันดีพอสำหรับเราสามคน ณ เวลานั้น ตรงสามแยกนั้น
เห็ดป่าที่เก็บสดข้างทาง โยนลงหม้อโดยไม่ต้องล้าง หม้อที่มีคราบกาแฟเกรอะกรัง ช้อนที่แบ่งกันตักซด
อร่อยมาก ซดน้ำแทบเกลี้ยง ถ้า...ไม่มีผึ้ง

[met]

หลังอาหาร เราต้มน้ำเพิ่มอีกหม้อ เช่นเคยต้มเดือดแล้วปลอยเดือดอีกสามนาทีกันเหนียว น้ำขุ่นนิดหน่อยแต่ดีกว่าไม่มีน้ำกิน
ตั้งใจจะรอน้ำเย็นค่อยกรอกกระติกแต่ผึ้งเยอะมาก ไม่น่าจะผึ้งน่าจะมิ้มมากกว่ามันมาตอมตัว หน้าตาเต็มไปหมด คงจะมาจากเกลือเหงื่อพวกเรา
ตอมหน้า ตอมตา โอยเล่นเอาพี่ตึ๋งบอกผมไปรอข้างหน้าก่อนนะ อ้าว...เพิ่งชมว่าไม่ทิ้งกัน

จากข้อมูลที่ได้จากชาวบ้าน จากแยกบ.อูมฮวมต่อไปแม่ตื่น ทางจะเริ่มลงดอยแล้ว
สิ่งที่สังเกตุได้อีกอย่าง คือ ป่าเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ จากป่าทึบเริ่มเป็นป่าที่โปร่งและแล้งขึ้น เสียงสัตว์ที่มีเริ่มเงียบขึ้น มันเป็นความรู้สึกที่แปลกที่เราสามคนจับสังเกตุได้ ส่วนช้างลุงแกว่าก็มีแต่่ถ้าไปเงียบ ๆ แบบจักรยานก็คงไม่เป็นไร...มั้ง

อ้าว เฮ้ย ลุงว่าไงนะ

[ฟาก]

อั้ยย่ะ มีช้างเหรอไม่ทั่นเห็น เขาว่าผมไม่ทันใด้ยิน