ณ.หนุ่ม@บางบัวทอง เขียน:lotus เขียน:ขนาดหมอไต่เขายังแทบแย่ สว ปากเกร็ดคนนี้ไม่รอดแน่ถ้าฝืนไม่หยุดที่เจดีย์ ตะคริวเยือนแน่ๆ เพราะมันล้าไปหมดแล้ว แรงกดแทบไม่มี หลังก็ปวดมาก สุดๆ ไปเลย
อาการปวดหลังเป็นอาการที่เป็นอุปสรรคต่อการปั่นอย่างมาก ของผมต้องพักเพราะอาการปวดหลังถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกต้องลานจอดรถเนินพระธาตุ และจุดที่สองก็ทางเข้าหอสัญญาณ TOT ส่วนพักครั้งแรกเพราะ "น้ำเดือด" และครั้งที่สองเพราะรู้สึกหิว ก็เลยกินขนมถ้วยฟูกับ Chocolate ที่แถว ๆ จุดที่เค้ามีการก่อสร้างอะไรซักอย่างนี่ล่ะครับ แต่พอพักเสร็จก็ขี่ต่อแบบไม่เข็นจนถึงยอดดอยครับ
อาการปวดหลังจากการ "ปั่น" หรือ "กด" ขึ้นเขาคงเป็นเรื่องที่เคยสัมผัสกันมาทุกคน...แต่สำหรับการขึ้นดอยอินทนนท์จนถึงความสูง 2500 เมตร มันคือนรกดีๆนี่เอง
แต่เชื่อไหมครับว่าอาการปวดหลังในการขึ้นเขาส่วนใหญ่เกิดการ "เซ็ท" จักรยาน มากกว่าความ "ล้า" ของกล้ามเนื้อหลัง
พวกเรามัก "เซ็ท" จักรยานไว้สำหรับการขี่แบบ all round แทบทุกคน คือใช้ได้กับทุกสถานการณ์ ทั้งทางเรียบ ขึ้นเนิน ขึ้นเขาเป็นช่วงๆ สำหรับการกระชากตาม หมก สปินท์ กดรอบต่ำ ลงเขาความเร็วสูง ฯลฯ
อาการปวดหลังอาจจะมีบ้างตอนกดขึ้นเนินชันๆ แต่ก็จะอยู่ไม่นานเพราะสภาพ terrain เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
ดอยอินทนนท์ไม่ใช่อย่างนั้น เราขึ้นเขาอย่างเดียว....ซึ่งหมายความว่าในตำแหน่งการนั่งปั่นปกติ ตัวเราจะไหลไปข้างหลังตลอดเวลา และถ้าเราตั้งเบาะขนานกับพื้นเหมือนกับที่เราปั่นทางเรียบ เราต้อง "ฝืน" จับแฮนด์และดึงตัวไว้ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า...จนกล้ามเนื้อหลังอ่อนแรงไปในที่สุด
ยิ่งถ้าเบาะของเราเป็นทรงแบนเรียบ ท้ายเบาะไม่งอนขึ้นมารับน้ำหนักแล้ว อาการปวดหลังยิ่งสาหัสขึ้น
การเลือกเบาะและการเซ็ทจักรยาน "เฉพาะ" สำหรับขึ้นดอยอินทนนท์จึงเป็นเรื่องที่ไม่ควรมองข้าม
นอกจากเรื่องเบาะแล้ว เฮียเสริฐผู้พิชิตดอยอินทนนท์มาหลายครั้งยังแนะนำให้ยกแฮนด์ขึ้นโดยการเสริมแหวนรองสเตม ใช้สเต็มให้สั้นลง และจะให้ดีหงายสเตมขึ้น จะทำให้เราไม่ต้องก้มมาก และลดอาการปวดหลังได้ชะงักนัก
(สังเกตจักรยานของเฮียเสริฐซิครับ ระดับแฮนด์แทบจะอยู่ระนาบเดียวกับระดับเบาะเลย)
ผมเองเซ็ทจักรยานโดยกดเบาะให้งุ้มลง 1 1/2 เกลียว ลดสเตมให้สั้นลง 3 ซม. (เปลี่ยนจาก 120 เป็น 90) เสริมแหวนรองอีก 1.25 ซม. ทำให้ตอนปั่นขึ้นทางชันหน้าพระธาตุ สามารถทิ้งน้ำหนักทั้งหมดลงบนเบาะได้อย่างสบายๆ โดยใช้มือประคองแฮนด์เบาๆ .... ผลคือ
การขึ้นอินทนนท์ครั้งนี้ ไม่มีอาการปวดหลังปรากฎให้เห็นแม้แต่น้อย....มีแต่อาการปวดขากับปวดใจอย่างเดียว
