ทริป To say.....hello Vietnam เริ่ม หน้า 16 [ ตำนานเลือดศัตรูของอังการ์ ]

[sorpinya]

7 โมงเช้าผมเช็คเอาท์ออกจากโรงแรม ผมออกมากินข้าวแถวๆตลาด กลาง ข้าวหน้าเป็ดอร่อยมาก ผมซื้อใส่กล่องเตรียมไว้มื้อเที่ยง ซื้อน้ำขวดใหญ่มัดใส่ท้ายรถเตรียมตัวเดินทางเข้าสู่ถนน หมายเลข 4 ถนนเส้นนี้ ไป จ. สีหนุวิลส์ มีรถบรรทุก บรรทุกสินค้า สู่ท่าเรือน้ำลึกที่ สีหนุวิลส์ ย่านนี้จะเป็นย่านอุตสาหกรรมมีโรงงานทอผ้าตั้งอยู่ เรียงราย หนาแน่น

[sorpinya]

เด็กๆชาวขแมร์มามุงดู ผีบ้าบ่พอปัวกินข้าวมื้อเที่ยง











อากาศร้อนยังไม่พอ ดันมีลมพัดสวนมาตลอด รถบรรทุกขนตู้คอนเทนเนอร์วิ่งกันค่อนข้าวเร็ว เพื่อไปท่าเรือ น้ำลึก ที่จ. สีหนุวิลส์ ถนนสายนี้ไหล่ทางก็ไม่มี ต้องคอยระวังรถที่จะแซง ยังดีที่เขายังกดแตรเตือนเพื่อจะแซง ผมผ่าน อ.กัมปงสะปือ ผ่าน ค่ายทหาร ปั่นไปพักตลอดจะหาร่มเงาต้นไม้บังก็ไม่ค่อยมี แดดที่ร้อนกว่าบ้านเรา แหงนมองท้องฟ้าไม่มีเมฆมาบดบังแสงให้เลย จนเวลา 17.30 น ผมปั่นจาก พนมเปญถึง อ. Kompong Seila จ. Preah Sihanouk เป็นระยะทาง 135 กม แวะพักที่ Picnic Resort ซึ่งหากไม่พักที่นี่จากนี้ไปขึ้นเขาคงไม่มีที่ให้นอนจ่ายไป 20 เหรียญ

[sorpinya]

[youtube]Jk-blXQjN-8&autoplay=1[/youtube]

[sorpinya]

19/01/2556 จาก อ. Kompong Seila ไป จ. Koh Konk เส้นทางหมายเลข 48

เมื่อคืนหลังจากกินข้าวเสร็จ ผมเดินขึ้นไปที่บังกาโลหมายเลข 2 ที่ ปิคนิค รีสอร์ท หลัก กม.ที่ 135 ก่อนที่ผมจะถึงห้องพัก จมูกผมได้กลิ่นเหม็นสาปฟุ้งกระจาย ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที ผมกลัวครับ ความรู้สึกกลัววิญญาณของเหยื่อที่คุก S21 สภาพที่น่าเวทนา การทรมาณของเหยื่อ ร่องรอยต่างๆที่เกี่ยวข้องจากภาพถ่าย ขนหัวลุกตั้งชัน จากสัมผัสที่ได้รับในขณะนั้น ผมสวดมนต์แล้วเข้านอนทันที ผมสดุ้งตื่นขึ้นมาตอน 1 นาฬิกา เสียงลมปะทะเข้ากับบ้านพักเสียงค่อนข้างดัง เรือนพักโยกเยกไปตามลม นอนไม่หลับ ผมลุกขึ้นมาอ่านหนังสือ เตรียมกระเป๋า พอตี 4.30 น ผมจูงรถจักรยาน ไปที่ห้องอาหาร ปลุกพนักงาน สั่งกาแฟมากิน ทั้งทีของตัวเองก็มี แต่ยอมรับว่า มีความรู้สึกว่ากลัวผีมาก ซึ่งอายุขนาดนี้แล้วไม่เคยมีครั้งไหนที่ กลัวขนาดนี้เลย รึเป็นเพราะผมไม่จุดธูปบอกกล่าว ขณะที่อยู่ เจืองเอ็กซ์

[sorpinya]

ผมสอบถามพนักงานเรื่อง ลมทีพัดกรรโชกแรงว่า มีทุกวันหรือไม่ พนักงานบอกเพิ่งมีวันนี้วันแรก ปั่นออกจาก ปิคนิค รีสอร์ท โดยทีฟ้ายังมืด ลมก็พัดกรรโชกมาเป็นระยะ ความรู้สึกที่เศร้า สร้อย สะเทือนใจในสมองคิดแต่เรื่องที่เห็นในคุก S21 ถามตัวเองระยะทางจากปิคนิคไปทางแยก เกาะกง 12 กม แยกไปขึ้นภูเขาจนถึงเกาะกง 144 กม วันนี้เจอหนักแน่ นอนน้อยแต่ก็ออกเช้ามืดน่าจะทดแทนกันได้ ให้กำลังใจตัวเอง

[sorpinya]

สภาพถนนเริ่มมีซ่อมแซมบ้าง ค่อนข้างแคบไม่มีไหล่ทางดีทีรถค่อนข้างน้อย บางตามีป้ายแบบแปลนก่อสร้างถนนเส้นนี้ใหม่ ด้วยเงินกู้ ADB ย่านนี้มีปลูกอ้อยค่อนข้างจะหนาตากว่าที่ผ่านๆมา อีก 61 กมก็จะถึง ตรอเปียงรุ้ง Trapeang Rung เริ่มเหนื่อยมีขึ้นไปเรื่อยๆ ลมแรงพัดมาเรื่อยๆต้องปั่นสู้กับแดดและลมไปได้ค่อนข้างจะช้า เข้าสู่ อ.โบตูม สกอร์ Botum Sakor ถนนมีดีเป็นช่วงๆ ผมพักกินข้าวเที่ยงที่นี้ ในราคาที่ดีมาก ต้มยำ 2 เหรียญปลาซ่อนแม่น้ำตัวโตน่ากิน ข้าวผัด 1.6 เหรียญ น้ำ เล็ก ใหญ่ 1.5 เหรียญ
ราคาดีมาก แถมอร่อย ไม่ต้องรอนาน เพราะมีผีบ้า นั่งกินอยู่คนเดียว...

[oldhippie]

เข้าเส้นทางเดียวกันแล้วครับพี่ ว่าแต่ค่าห้องที่ปิคนิคแพงจัง ๒๐ เหรียญ แพงกว่าในเกาะกงอีกห้องแอร์ยังแค่ ๑๓ เหรียญเอง

[sorpinya]

เข้าเส้นทางเดียวกันแล้วครับพี่ ว่าแต่ค่าห้องที่ปิคนิคแพงจัง ๒๐ เหรียญ แพงกว่าในเกาะกงอีกห้องแอร์ยังแค่ ๑๓ เหรียญเอง

ครับ ยอมรับว่าแพงเกิน....ผมพยายามต่อราคาพนักงานไม่ลดให้ผมเลย อีกทั้งแถวนั้นไม่มีโรงแรมหรือ เกสต์เฮาท์ใดๆ จำเป็นครับ ผีถึงป่าช้าไม่ฝังก็ต้องเผาล่ะครับ ท่าน OLDHIPPIE ที่เกาะกงในตลาดผมพักที่ เกาะ กง ทาวน์ ได้ราคาดีครับ 10 เหรียญ

[sorpinya]

ถ่ายวิวโค้งของประเทศนี้ หลังปีนภูขึ้นมาแล้ว จะเห็นว่าทางซิกแซกนั้นเด็กๆมากครับ





พออกจาก อ.อัน โด่ง ตรึก [ An Dang Toeuk ] เริ่มปีนเขาขึ้นไปเรื่อยๆ พอผ่าน อ.ตรอเปียง รุ้ง [Tra pheang Rung] หนักขึ้นเรื่อยๆจนถึง อ.ตา ไต[Ta Tai]
ก็จะค่อยๆเข้าสู่ทางราบจนถึง เกาะ กง ผมชอบถนนของประเทศนี้ นานๆจะเห็นป้ายแสดง ถนนคคเคี้ยว ส่วนใหญ่นี่ตรงอย่างเดียวไม่มีงอเลย...ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ไอ้เขาที่เห็นน่ะไม่สูงเท่าไหร่หรอก หากแต่มันหมดแรงข้าวต้ม สู้กับแดดแถมอากาศร้อน ยอมรับเสียเหงื่อเยอะครับ





น้ำท่าจะเน่า กลิ่นเหม็นคล้ายมี สารพิษบางอย่างทิ้งลงไป



เจอป้ายนี้ เย็นยะเยือกครับ รีบยกก้นจากเบาะทันที



ศาลาริมทางพอได้หลบแดด

[sorpinya]

พลันสายตาของผมก็มองเห็นสัปรดกองอยู่ที่ร้านนี้ กำลังหิวอยู่พอดี ไม่รีรอครับ สั่งมา2ลูก แม่ค้าจับขึ้นตาชั่งทันที 2 ลูก ราคา 4000 เรียล ซื้อน้ำเพิ่มอีก 2000 เรียล จ่ายไปเท่ากับเงินบาท 60 บาท สัปรดกินไม่หมดใส่ถุงเก็บเป็นเสบียง แนะนำหน่อยครับ หากอยู่ตามหมู่บ้านใช้เงินเรียล ดีกว่าครับ บางร้านเขาไม่อยากรับเงินเหรียญ ถ้าร้านค้าใหญ่หน่อยไม่มีปัญหาใช้ได้ทั้งหมด

[sorpinya]

สะพานที่ ตรา เปียง รุ้ง นี้ ประเทศของเราออกทุนให้กัมพูชาสร้าง ข้ามแม่น้ำ แม่น้ำของเขาใส สะอาดมาก แม่น้ำนีเชื่อมต่ออ่าว Chhak Kaoh Kong

ข้ามสะพานไป มีร้านค้าเปิดเรียงแถวกันมาก หากแต่ผมไม่ได้แวะดู น่าจะเป็นที่จอดรถโดยสารและนักท่องเที่ยวนิยมแวะกินอาหาร

[sorpinya]

ผมปั่นผ่าน อ.ตรา เปียงรุ้ง[Tra pheang Rung] เข้าสู่ อ.พรีม กราโซบ [Peam Krasaop] ไต่เขาไปเรื่อยๆ ลมบนภูเขาค่อนข้างแรง ดวงอาทิตย์ เริ่มลับเหลี่ยมภูเขาเริ่มมืดขึ้นทุกขณะ ต้องเปิดไฟหน้า หลัง เร่งความเร็ว ทั้งที่แรงก็น้อยเต็มที ป้ายที่ติดริมถนนเป็นรูปช้างนั้น บริเวณนี้ น่าจะป่าสงวนของกัมพูชา หรือเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า กลัวช้างก็กลัว แต่ก็ยังมีรถยนต์ตามหลังมาบ้าง ส่วนรถที่สวนมา จะเป็นรถบรรทุกเสียมากกว่า เข้าเขต อ.ตาไต[Ta Tai] เริ่มมีบ้านเรือนคนปลูกเป็นระยะๆ ข้ามสะพาน อ.ตาไต มีร้านอาหาร เกสต์เฮาท์ อยู่ฝั่งซ้ายมือริมสะพาน หากแต่มืดไม่ได้ถ่ายรูป สอบถามชาวบ้าน อีก 20 กม.ถึง อ.เกาะกง เอาว่ะ ไม่น่าเกินชั่วโมงครึ่งก็ถึงเกาะกง ตามที่วางแผนไว้

[sorpinya]

ผมปั่นเข้า อ.เกาะกง ก็ 19.30 ถึงร้านอาหารชื่อ ว่า ปีกไม้ [Peak Mai] เป็นร้านอาหารไทย รสชาดขแมร์ สั่งปลาราดพริก สั่งเบียร์สิงห์มาดื่ม รสชาดของสิงห์ยังคงเดิมครับ เว้นแต่ปลาราดพริก หวานไปแต่ก็ หมดครับหิวมาก เสร็จรีบปั่นไปหาที่พักได้ที่ เกาะกง ทาวน์ คืนล่ะ 10 เหรียญ ห้องใหญ่มาก เอารถจอดเก็บในเกสต์เฮาท์ ขึ้นข้างบนอาบน้ำดูทีวีไทยครับหลับไปตอนไหนไม่รู้ เช้าเสียงทีวีปลุกให้ตื่น ลุกขึ้นจัดการตัวเองเสร็จ ต้มกาแฟ จัดกระเป๋าเตรียมตัวปั่นเข้าไทยด้วยระยะทาง 12 กม ถึงด่านบ้านหาดเล็ก

[sorpinya]

20/01/2556เช้านี้ที่ เกาะ กง [ Koh Kong]

[sorpinya]

กำลังปั่นเล่น เจอเพื่อนนักปั่นเข้ามาสอบถามเส้นทางทั้งคู่กำลังจะไป จ.สีหนุวิลห์