สองเฒ่า ระยอง -เชียงราย - ปาย - เชียงใหม่

[The Stranger]

ลงที่ฉะเชิงเทราหรือกบินทร์
ทางเลือกที่เลือกไม่ได้
เสือChee แนบเจ้าเสือเพื่อนยากชิดอ่างล้างหน้า อันเป็นมุมโล่งที่สุดพอจอดรถได้ บรรยากาศในโบกี้ดูโล่งๆ แม้ว่าผู้โดยสารจะเต็มทุกที่นั่ง คนจนในเมืองไทยคงมีไม่มาก เพราะรถไฟฟรีไม่แน่น
แต่แล้วเสือChee คิดผิด พอถึงสถานีที่สามยังไม่พันเขตกรุงเทพฯแห้ๆ คนแน่นทะลักทุกโบกี้ มีไม่ต่ำกว่ายี่สิบคนที่เบียดอัดจุกที่ปากประตู ฤทธิ์เดชของเทศกาลสงกรานต์เล่นงานเข้าให้แล้ว
ไม่มีทางที่เขาจะฝ่าคนเอารถลงได้
เขาโทรไปหาเสือแหวก
“คนแน่นมั้ย”
“ไม่มีทางเอารถลงได้”เสือแหวกตอบ
“พยายามก่อน ถ้าเอาลงไม่ได้ก็เจอกันที่กบินทร์”
โอ้...กบินทร์ 200 กม.ถึงระยอง ให้คนขับรถมารับก็ไกลเกินไป ถ้าจะปั่นกลับเอง เขากับเสือแหวกก็ไม่มีแรงบันดาลใจที่จะปั่นไกลขนาดนี้แล้ว
โจทย์ที่เสือcheeต้องแก้ให้ได้

[The Stranger]

ข้างทางก็เป็นสวรรค์ได้
ภูมิทัศน์ของชุมชนข้างทางรถไฟหรือตอนติดกับสถานีซ่อมซ่อไม่เชิดหน้าชูตา
รัฐบาลควรสร้างฉากแบบในหนังไปบังไว้
หรือไม่ก็ให้ยืมเงินสร้างบ้านดอกเบี้ยต่ำผ่อนระยะยาว 100 ปี ไม่ต้องเสียดายเงิน จะได้ไม่อายนักท่องเที่ยวและแขกบ้านแขกเมือง
และควรปรับปรุงระบบการขับถ่ายของเสียไหม่
ทุกวันนี้ทางรถไฟเป็นบริเวณที่สกปรกที่สุด เพราะส้วมบนรถไฟใช้ระบบยิงอาวุธชีวภาพจากอากาศสู่พื้น(จากตำแหน่งเหนือคอห่านสู่พื้นรางรถไฟแบบไดเรคเซลล์) ซึ่งมันจะเป็นละอองฝอยลอยละล่องไปได้ถึงชามข้าวบ้านใครต่อใคร
(โอ..แล้วเครื่องบินใช้ระบบการขับถ่ายแบบอากาศสู่อากาศรึเปล่านะ ถ้าเช่นนั้นกะละมังข้าวทุกมื้อของข้าน้อยมิเต็มไปด้วยละอองฝอยของอาวุธชีวภาพแล้วรึ)

[The Stranger]

ยังไม่พ้นสถานีย่อยในกรุงเทพฯ คนทะลักเบียดแน่นจนเนื้อของเสือแหวกหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกับหนุ่มน้อยแขนใส่เฝือก
"คนแน่นขนาดนี้ ลุงจะเอารถลงที่ฉะเชิงเทราได้มั้ยนี่"
เสือแหวกปรับทุกข์กับหนุ่มน้อย
"นั่นซิลุง ใครเขาจะหลีกทางให้ เดี๋ยวโดนแย่งที่ยืน"
เสือแหวกหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความกลัดกลุ้ม

[The Stranger]

ศึกหนักที่สุดของเจ้าเสือเมอริด้า
ยิ่งกว่าพันโลที่พาเจ้านายของมันสู่เชียงราย คนร่วมร้อยทีเบียดเสียดยัดเยียดกำลังเทน้ำหนักมาให้เจ้าเสือเพื่อนยากของเสือแหวกรับไว้ ยางแบนเป่งออกด้านข้างเหมือนอึใกล้แตก
เสือแหวกกำลังทุกข์ระทมสามเด้ง หนึ่ง จะพารถแหวกคนลงที่ฉะเชิงเทราได้มั้ย สอง ยางรถจะแตกก่อนมั้ย สาม เขาเบียดกับหนุ่มน้อยใส่เฝือกที่ยืนติดกันจนจะสามารถแยกเนื้อหนังแขนขาออกจากกันได้มั้ย

[wutmtb]

กำลัง ลุ้น ตอนจบ ครับ แต่สงสาร เสือเมอริด้า มากที่สุดครับ

[The Stranger]

แม่บักข้าวเหนียว ครับ
ถ่อมตัวซะจริง คนชอบถ่อมตัว ตัวจริงมักจะสวย เลิศเชิดหยิ่ง จนสองเฒ่าไม่กล้าเข้าไปทัก กลัวเขาไม่พูดด้วย
แม่เป็นนักแข่งแรงดี ถ้าออกทริปด้วยกัน สองเสือมิต้องปั่นตามลิ้นห้อยรึนี่
นางในวรรณคดี แหมๆ เรียกซะหยดย้อย สองเสือจะไม่ให้แม่บักข้าวเหนียวเจอกับนางในวรรณคดีเป็นอันขาด เพื่อสวัสดิภาพของสองเสือเอง

เสือPtM ครับ
จากสำบัดสำนวน เราเดาว่า ท่านน่าจะเป็นผู้มีลูกล่อลูกชนกับแม่บ้านระดับปลาไหลเรียกพี่ (อย่าให้ถึงเรียกพ่อเลย เดี๋ยวพรรคชาติไทยจะค้อนเอา)

เสือWutmtb ครับ
เมื่อท่านออกสู่โลกกว้างเมื่อใด เมื่อนั้นท่านก็จะเป็นแรงบันดาลใจให้สองเสือบ้าง เรียกว่า ผลัดกันสร้างแรงบันดาลใจ หรือ แรงบันดาลใจแบบรีไซเคิล

[The Stranger]

ลุงแซมครับ
เท่มากเลยที่ทำให้ลุงแซมหัวหมุนกับคำว่าต้นราตรี เพราะทำให้ได้เห็นรูปดอกราตรีใกล้ๆ เคยได้แต่กลิ่นกับชื่อ
ยังไงลุงแซมอย่าเพิ่งสวัสดีล่ะ ตามส่งสองเสือให้ถึงระยองก่อน ใกล้แล้ว

เสือMing_Kwunchai ครับ
ช่วงนี้ภารกิจยุ่งเหยิง ทำให้ทริปไม่จบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดซะที จะได้หาเรื่องฉลองจบทริป อย่างน้อยก็มีเสือหมิงและเสือแนทล่ะที่อยู่ใกล้ๆ พอได้เห็นหน้ากัน

[ลุงแซม]

...ยังครับ ยังไม่สวัสดี ยังติดตามส่งให้ถึงระยอง แต่ตอนนี้ลุ้นว่า ถึงสถานีนี้จะทำอย่างไร

[hs6qe]

สวัสดีอีกครั้งครับ ท่านเสือCheeและเสือแหวก ติดตามผลงานมาเรื่อยๆ แต่ก็ส่งท่านทั้งสองกลับไม่ถึงระยอง เหตุเพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทาง ออกจากศรีสัชฯ เพื่อไปรวมพลคนรักทัวริ่ง ที่อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย เพื่อร่วมปั่นทริป-ไทย-ลาว-เวียตนาม-ลาว-ไทยร่วมกับสมาชิกกลุ่มเสือห้าภาค นำทีมโดยท่านเสี่ยวภูธร คงจะกลับถึงบ้านราวๆวันที่ 28 ก.ค.ศก.นี้ แหละ เลยต้อง Bye Bye ท่านทั้งสองและสมาชิกทุกๆท่านที่ร่วมวงสนทนาใน Web นี้ สวัสดีมีโชคชัย มีเงินใช้ทุกๆท่านครับ

[เสืออ่อนหัด]

แหล่ม........

[The Stranger]

เสือแหวก ผู้เข้าตามตรอกออกตามประตู
หรือ ชายผู้ไม่เคยคิดนอกกรอบ
พบกับอาร์คีมีดิสคนที่ 2
เสียงหวูด เสียงกระดิ่ง เสียงร้องบอกกันว่ารถไฟถึงสถานีฉะเชิงเทราแล้ว
เสือแหวกตื่นเต้นเหมือนกำลังจะเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 3
"ผมจะเอารถลงได้รึเปล่าหว่า"
รถหยุด ผู้โดยสารพอประมาณเบียดลง เสือแหวกยังไม่ทันจะหาที่ว่างหันหัวรถกลับ คนก็พรูขึ้นมาอุดทางแน่น ยังกับตะกี้นี้ไม่มีการเปลี่ยนถ่าย
"ทำไงดีโว้ย"เสือแหวกตะโกนถามตัวเองในใจ
สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ เป็นตายยังไงต้องเอารถลงที่นี่ให้ได้ กบินทรไกลเกินสู้ ตัดสินใจตะโกนเหมือนปลุกม็อบ
"พี่น้องทั้งหลายครับ ช่วยขอทางให้ผมเอารถจักรยานลงหน่อยนะครับ แล้วจะมีที่ยืนเพิ่มได้อีก 11 คน"
เสือแหวกให้ข้อต่อรองสิทธิประโยชน์ ที่เป็นตัวเลขไปด้วย เลียนแบบนักการเมืองที่สร้างความน่าเชื่อถือด้วยการพูดตัวเลขละเอียดยิบ ซึ่งก็มักจะได้รับการเลือกตั้งกลับมาทุกครั้ง
คนที่จุกอยู่ปากประตูพากันเบียดกลับลงข้างล่าง
เสือแหวกหมุนรถแล้วยักแย่ยักยันจะเอารถออกจากประตูโบกี้หักเลี้ยวลงทางข้าง
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่มองมาอย่างร้อนใจ แต่เสือแหวกร้อนใจกว่า ตัวเขาอยู่ในประตูไม่อาจจะออกมาจูงรถอย่างสะดวก ครั้นจะออกไปอยู่ข้างนอกประตูก็ต้องถอยรถกลับมาก่อน ซึ่งจะเสียเวลามากขึ้น
สถานการณยิ่งรีบกลับยิ่งช้า ยักตื้นติดกึกยักลึกติดกัก เสือเหวกยังยักแย่ยักยันคาปากประตูอยู่อย่างนั้น
ทันใดนั้นชายผู้หนึ่งที่ยืนรออยู่ข้างล่างตะโกนขึ้นมา
“เอาออกทางหน้าต่างหลังดีกว่ามั้ง ผมจะรอรับ”
ถ้าทำตามที่ชายผู้นี้เสนอ ก็เพียงไสรถตรงๆ จากประตูโบกี้ยกผ่านช่องโล่งด้านหลังสำหรับดูทาง แค่นั้นก็เรียบร้อย

เมื่อยังเด็กเสือแหวกเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์ชื่อ อาร์คีมีดิส ซึ่งค้นพบการหาปริมาตรของวัตถุ ซึ่งเขาดีใจมากตะโกนว่า “ยูเรก้า” (ข้าพบแล้ว)

เมื่อเสือแหวกได้ยินคำแนะนำ เขาตะโกนบอกชายผู้นั้น
“ใช่เลย ยูเรก้า”
ไม่ถึงห้าวินาที รถจักรยานก็จอดปร๋ออยู่บนชานชาลา ชายผู้นั้นเป็นชาวบ้านธรรมดา ใส่กางเกงสามส่วนเหมือนพ่อบ้านออกมาจ่ายตลาด เสือแหวกมองหาเพื่อขอบคุณ แต่ชายผู้เป็นอาร์คีมีดิสคนที่สอง ซึ่งค้นพบวิธีเอาจักรยานลงให้เร็วที่สุด หายไปในโบกี้แล้ว
แม้ว่าจะดีใจที่เอารถลงมาได้ แต่เสือแหวกยังรู้สึกอับอายในปัญญาเท่าหางอึ่งของตัวเองตราบเท่าทุกวันนี้

[The Stranger]

ไม่มีวันที่เราจะพรากจากกัน
สถานีรถไฟฉะเชิงเทรา เวลา 9.56 นาที
รถไฟเปิดหวูดสบัดตูดจากไปมุ่งหน้าสู่ปลายทาง ที่กบินทร์
เสือแหวกมองหาเสือChee ชานชาลาโล่งตลอด ไม่มีเงาของรถจักรยานเสือChee ที่คุ้นตาเห็นแค่เสี้ยวล้อย้งจำได้
เสือแหวกใจหายวูบ บอกต้วเองว่าเสือChee แหวกคนลงไม่ได้ ติดรถไปลงกบินทร์แล้ว
เจ็ดวันที่สองเสือไม่เคยพรากจากกัน แต่บัดนี้เสือCheeทิ้งให้เสือแหวกอยู่ในภาวะหัวเดียวกระเทียมลีบ
โถ...เสือแหวก ชายผู้กำพร้าเพื่อน

[แม่บักข้าวเหนียว]

อุแม่เจ้า น่าสงสารเสือเหล็กเมอริด้า เหลือเกิน เบียดเสียดยัดเยียดกับฝูงชน จนแทบจะกลายเป็นนเนื้อเดี่ยวกันแล้ว เจ้าอุสาห์พาเจ้านายตลุยทั่วทวีป เจ้านายเจ้ายังไม่หยุดทรมานเจ้าจนนาทีนี้ (หึ โป้งเจ้าของมันแล้ว)

น่าสงสารเสือChee เสียนี่กระไร พ่อ ป่านนี้นางในวรรณคดีพ่อคงรอกินข้าวเย็น เก้อ พ่อหลงทางกลับบ้านเสียแล้ว เห็นมั้ยความพยายามพี่เสือแหวกยังสัมฤทธิ์ผล พ่อไม่พยามหาทางลงเอง รึว่าพ่อมีเป้าหมายใหม่ คริ คริ


จะมาปรากฏตัวเป็นระยะ ระ ยะ

[AR01]

ตามลุ้นเสือทั่งสองต่อครับ หวังว่าคงได้ปั่นร่วมกันที่ระยองนะครับ สนุกตลอดเส้นทางเลยครับ

[The Stranger]

ลุงแซม ครับ
สองเสือขอขนานนามลุงแซมว่า ลุงแซมผู้รอบรู้
เพราะ เขาพลึงก็เคยตะลุยมาแล้ว รูปของหนุ่มหน้าสวยก็มีสะสม ความรู้ด้านต้นไม้ใบหญ้าก็ไม่น้อยหน้าใคร แล้วยังเคยมาเหยียบสถานีรถไฟฉะเชิงเทราดักหน้าสองเสืออีก
ทริปของลุงแซม(ถ้ามี) จะต้องแพรวพราวด้วยเกร็ดน่ารู้แน่ๆ

เสือhs9qe ครับ
น่าอิจฉาจังเลย ท่านกำลังจะได้ไปลุยทริปยักษ์ หนึ่งเดือนเต็ม (1-29 กค.) ระยะทางน่าจะไม่ต่ำกว่า 1,500 กม. สองเสือขออวยพรให้ท่านประสบความสำเร็จ นำประสบการณ์แสนสนุกมาเล่าสู่กันฟัง พวกเราจะตั้งตารอ

เสืออ่อนหัด ครับ
ขอบคุณในคำชม ชอบรูปรองเท้าสุดเท่ ราวกับนักรบอวกาศที่จะปั่นไปให้ทะลุขอบจักรวาล
คนที่ปั่นริมคลองก็มีความสุขอย่างท่านเสือ(ไม่น่าอ่อนหัด ถ่อมตัวจังเรยย...) นี่แหละยอดรักนักปั่นตัวจริง

แม่บักข้าวเหนียวครับ
เสือแหวกบอก อย่าโป้งกันเลย (ส่งนิ้วก้อยให้) สถานการณ์สุดหิน ลำพังเสือแหวกเองยังแทบเอาตัวไม่รอด โดนเบียดจนแบนเป็นกล้วยปิ้งติดข้างฝา แล้วจะเอาปัญญา(แค่หางอึ่ง)ที่ไหนไปปกป้องเจ้าเสือเมอริด้าผู้น่าสงสาร

เสือChee ค้อนขวับ
“เกลียดจริง คนรู้ทัน”
ทุกวันนี้น้องข้างบ้านยังนอนหยอดน้ำข้าวต้มโทษฐานแซวเสือChee เรื่องปั่นไปเชียงราย (อันที่จริงพูดความจริง แต่มัน แทงใจดำ) ให้นางในวรรณคดีได้ยิน
“พี่เสือChee ผมรู้ทันนะ แค่อยากหนีเมียเที่ยว ทำไมต้องลงทุนขนาดนี้”
โชคดีที่นางในวรรณคดีของเสือแหวกไม่ได้ยิน ไม่งั้นคนที่จะนอนหยอดน้ำข้าวต้มแน่ๆ คือเสือแหวก

คำคมของแม่ ช่างทำร้ายจิตใจคนผู้มีรักแท้ แต่ชอบหลอกลวง ซะนี่กระไร

เสือAR01 ครับ
ไม่น่าเชื่อว่า ตอนใดที่ปั่นทุกข์ทรมานจนริดสีดวงเจียนระเบิดนั้น มักจะเป็นตอนที่เอามาเล่าได้สนุก
หวังว่าเราจะได้ริดสีดวงระเบิดด้วยกันสักวัน

รักและซึ้งเพื่อนเสือ
เสือChee & เสือแหวก