Adventure ไซยะบุลี สปป.ลาว

[khunhan]

เกือบ 10 โมง เรายังไม่พ้นระยะ warm up














ภูใหญ่ ถ้าไม่รู้จักชื่อคงไม่รู้สึกอย่างนั้น เพราะเหมือนเราค่อย ๆ ลัดเลาะภูทีละลูก ๆ มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่อยู่บนสันเขา

เออแน่ะ ! ใหญ่สมชื่อ

[khunhan]

ได้เวลาเติมน้ำตาลในกระแสเลือด

ทั้งกล้วยทั้งลูกอม ถูกหยิบออกมาใช้ยามฉุกเฉิน






จากนั้น เราก็นัวเนียอยู่กับซอกเขา ตรงไหนที่มีร่มไม้ เป็นอันต้องปรี่เข้าไปซุกเพื่อลดความร้อน เพราะนี่ใกล้เที่ยงเต็มทีแล้ว

[khunhan]

เราปั่นมาดีดี๊ นายปิ๊ก ชี้บอก

ป้า ๆ 15 เปอร์เซ็นต์




.
.
.



ไม่รู้ก็แล้วไป พอรู้แล้ว ผลก็เป็นดังที่เห็น







รางวัลของความเหน็ดเหนื่อย





อากาศเย็น...สบ๊าย ได้งีบซักตื่น ท่าจะดี


นายปิ๊กชี้ โน่นไง ภูที่เราผ่านมา





เออ ภูซู้ง ล้าย !!

[khunhan]

ยิ่งใกล้เที่ยงเรายิ่งอยู่บนภูสูง อยู่กลางแดดพอให้รู้สึกอุ่น พอเข้าร่ม รู้สึกเย็นกำลังดี แทบไม่รู้สึกว่าเสียเหงื่อมาก

(ซึ่งอาจเป็นอันตรายหากเราไม่ดื่มน้ำเพื่อชดเชยความเสียน้ำของร่างกาย)





นายปิ๊ก อยากลงไปนั่งพัก ก็พักไป ไม่ต้องมาทำทีถ่ายรูปชั้น





ตอนถ่ายภาพ รู้สึกไม่ชอบใจสายไฟ ดูมันเกะกะ แต่มาดูอีกที สายไฟ ก็บอกความต่างระดับของเสาแต่ละต้นได้

[khunhan]

เจอโรงเตี๊ยมข้างทาง เที่ยงครึ่งพอดี พักเติมพลัง







พกง่ายที่สุดเห็นจะเป็นไข่ต้ม

[ทิวากร]

มักซ้างโตใหญ่ๆ

[khunhan]

เมื่อแหงนหน้ามองฟ้า ฝั่งตรงกันข้ามที่เราทานข้าว




เราพักไม่นาน เพราะพักกันมาเรื่อย ๆ อยู่แล้ว



ช่วงหลัง ๆ ป่าดูชื้น







สมนาม ภูใหญ่

[khunhan]

มักซ้างโตใหญ่ๆ

นั่นแหละ ซ้างเมืองไซยะ ฯ

[khunhan]

..ไม่ชอบกิริยามองฟ้าของนายปิ๊กเลย มันกำลังบอกเค้าลางอะไรบางอย่าง








สายไฟบอก องศาความชัน



ขึ้นไป ก่อนจะไหลลงมากินฝุ่น

[khunhan]

พอหลังทางอิ่ม ดูเหมือนปั่นสบายขึ้น แทบไม่ต้องออกแรงเลย ทั้ง ๆ ที่ภูยังคงขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่อย่างนั้น





เจอแล้ววิวเหมาะ ๆ




นายปิ๊กทิ้งตัวลงสูดยาดมเต็มแรง





2-3 ปื้ด เธอก็ผล็อยหลับไปแล้ว




ส่วนเรา
























ชมดอกหญ้าตัดกับท้องฟ้า ก็สวยดีนะ



ที่บอกว่าปั่นสบายขึ้น แทบไม่ต้องออกแรงหนะ อันที่จริง ไม่มีแรงจะออกแล้วต่างหาก


ผู้มีประสบการณ์หลายท่านทำเป็นตัวอย่างว่า หลังมื้อกลางวัน เราควรงีบเอาแรงซักนิด ค่อยเดินทางต่อ น่าจะต้องนำมาพิจารณาในทริปต่อ ๆ ไป

[khunhan]

งีบนิดเดียว ได้แรงกลับคืนมา ไปต่อได้แล้ว



เย้ ๆ !! ป้ายบ้านนาสัก บ่งบอกระยะสิ้นสุดของเขา




อดทนอีกนิด น่าจะเป็นภูลูกสุดท้ายแล้ว






อ้าว นายปิ๊ก ปั่นขึ้นมาหลับ ซะงั้น





ดีเหมือนกัน ลงไปนอน..หลับ ก็ปลอดภัยกว่า หลับ ทั้งที่ยังปั่น นะ



ป้าไปรอข้างหน้าเด้อ!

[khunhan]

10 หลักก่อนถึงบ้านนาสัก เราไหลยาวววววววววววววววววว




เสียดาย น้อยไปหน่อย




ที่เหลือจากนั้น เราแทบจะเรียกว่า เป็นทางราบทั้งหมด










เสียดาย (อีกครั้ง) ภูน้อยไป ยังตะกายไม่อิ่มเลย ต้องลงมากินฝุ่นกันซะแล้ว

[khunhan]

เส้นทางช่วงนาสักถึงสานะคาม











ไม่รู้ทำไมนายปิ๊กถึงต้องหลับตาพริ้ม




เพราะน้อง ๆ กลุ่มนี้รึเปล่า

[khunhan]

ถึงเวลาโรงเรียนเลิกแล้ว

[khunhan]

ได้เวลาฮีโร่ทำงานอีกแล้ว