ดีใจ และ เต็มใจที่พี่เอ ได้กลับมาปั่นด้วยความสนุกอีกครั้งครับa_apiwat เขียน:เมื่อเย็นไปลองปั่นมาแล้วครับ...ขณะปั่นมีพี่ ๆ หมอบปั่นอยู่ 6-7 คัน...ปั่นไปได้สักสามสี่รอบ พี่หมอบทุกคันก็น็อครอบเราสะคนละสองรอบ...ด้วยความฉุน ไม่ไหวแล้ว ความคิดตอนนั้นระงับอารมณ์ไม่อยู่จริง ๆ เป็นงัยเป็นกัน ตั่งหน้าตั้งตาเร่งสปีด ใช้เกียร์หนัก ๆ ปั่นตรงเข้าไป ตรงเข้าไปๆๆๆๆๆๆๆ ตรงกลับบ้านแม่มเลย...ฮา ฮา ฮา สะจายยยยยย....เก่งจริงปั่นตามมาน็อครอบตรูอีกดิ....
เดี๋ยวขาเจ็บอีก ก็มาบ่น ไม่ปั่น 55555
เมื่อวานเล่นบอลมา เข่าเจ็บ 2 ข้าง ต้องปั่นกลับอีก7 กิโล เลยปั่นเบาๆกลับ
ต้องพักขาซะแล้ว
สรุปวันนี้ปั่นไปได้ 30 กิโลโดยประมาณ (รวมระยะทางจากบ้านไปกลับด้วย) ไม่อยากจะบอก (แล้วจะบอกทำไม..ก็กรูเปลี่ยนใจ..!?!) นังน้อง "แกร๊ก" แม่งไม่โผล่เสียงมาให้ได้ยินสักแอะ....อาทิตย์ที่แล้วแม่งมาสามวันติด ลองแล้วลองอีกก็ยังมา...สงสัยเหมือนพี่ตรงข้ามบ้านที่เดินเข้ามาคุยบอก "โรคมันกลัวหมอ" ....ยิ่งมาเจอหมอหล่อลากไส้แบบน้องบอมด้วย...โดนสะ !!?!!
ผมขอเลย น้องบอมเนี่ย ผมได้ยินเรียกแล้ว ผมคลื่นไส้ ปวดท้อง เอาชื่อเหนียวเถอะครับพี่เอ
แหมน้องบอม เรียกไปได้
เรียนขอบคุณน้องบอมอย่างสุดซึ้งมา ณ ที่นี้ด้วย.....เกือบเสีย 850 บาท ฟรี ๆ แล้วตรู......
มีเรื่องอยากเล่าอีกแระ.....!!!
มาอีกและน้องบอม 5555 ตอบทีละบันทัด
เราต้องเช็คด้วยตัวเองก่อนดีที่สุดครับ
ก่อนหน้านี้ ช่วงแรก ๆ หลังจากปวดเมื่อยเนื้อตัว อยากเลิกขี่......!!
หลังจากอาการทางร่างกายดีขึ้น รู้สึกแข็งแรง....ชักมีกะลังใจ....!!
พอมาเจออาการเดี้ยงของรถมาเพิ่ม..ชักท้อแท้.....อีกที....!!
หลังจากได้ฟังคำแนะนำและปลอบใจของท่านคู่หูขวางนรกทั้งสอง..เออลองสู้อีกทีว่ะ...!!
แต่รวม ๆ แล้ว...ความหวังที่จะออกทัวร์ริ่งก็ยังอยู่ที่...50/50....!!
สาเหตุ เพราะถึงแม้ร่างกายจะดีขึ้น..ปัญหาเรื่องรถค่อย ๆ แก้ไป..หาเวลาเสาร์-อาทิตย์ที่สะดวกได้...!!
แต่ก็ยังหวังได้แค่..50/50..เพราะวัตถุประสงค์ใหญ่สำหรับการทัวร์ของกระผมคือ
..... ต้องหัดถอดล้อ หัดปะยาง หัดดูแลรถตัวเองให้ได้สะก่อน เพื่อไม่ให้เป็นภาระคนอื่นที่ร่วมทาง...ยังทำไม่เป็นสักอย่าง...!!
เป็นความคิดที่ดีครับพี่ แต่ถ้ามากะพวกผมไม่ต้องห่วงครับ ทำไรไม่เป็นไม่เป็นไร พวกผมทิ้ง เอ้ยไม่ทิ้งแน่นอน
แต่แล้ว....วันนี้....เช้าของวันอาทิตย์ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 ประมาณ 7 โมงเช้ากว่า ๆ มีพ่อเทวดาน้อย ๆ รูปงาม ขออนุญาตเมียนั่งแท็กซี่มายังวิมานน้อย ๆ ที่กระผมสิงสถิตอยู่ สอนทุกอย่างอันควรในการดูแลจักรยานแก่กระผม ด้วยความไม่รู้จักเหน็ดไม่รู้จักเหนื่อยและไม่รู้สึกรำคาญ (หรือว่ามีแต่ไม่พูดว่ะ..อันนี้ตรูไม่รู้ คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อนแหละ)
55555 เต็มใจพี่ และดีใจด้วยที่ได้ดูรถและแนะนำเบื้องต้นให้ อย่างน้อยพี่เอจะได้มี กำลังใจ ที่จะปั่น อีกรอบ
แต่แหม เทวดาตัวน้อยๆ เรียกเหมือนแม่ผมเลย แม่ผมเรียก ไอ้ลูกเทวดา แต่ความหมายรู้สึกจะคนละอย่างนะ 555
ไม่ว่าจะการปรับหลักอาน เบาะ เพื่อให้ช่วงขาเหมาะสมในการปั่น การถอดล้อ ถอดยาง วิธีปะ ความรู้เรื่องการดูแลรถ การฉีดน้ำมันหล่อลื่น แก้และกันปัญหาต่าง ๆ การดูแลทำความสะอาด (ถึงแม้จะลืมเรื่องปรับเบาะเงยขึ้นลง...กันไข่บวม..)
เออลืมจริงพี่ขอโทษทีครับ เดี๋ยวเมียงอน ไปถึงหน้ามันเป็นปลาทูแม่กลองแล้ว หน้างอคอหัก
จนลืมเวลานัดไปรับเมียกลับบ้าน.....กระผมรู้สึกซาบซึ้งจนอยากกระโดนหอมแก้มสักสามฟอด แต่..กลัวจะทำให้ท่านเทวดารูปงามจิตใจเบี่ยนเบนทางเพศไป..เลยหยุดความคิดไว้แค่นั้น..เอาแค่แสดงอาการซึ้งใจไว้ลึก ๆ ในความรู้สึกพอ........
แหมแล้วไม่บอก เดี๋ยวรอสวิงสามคนกับผม ต้องก็ได้
และด้วยความตั้งใจแรกที่คิดไว้ว่าจะต้องเป็น...วันนี้ประสบผลสำเร็จแล้วระดับหนึ่ง (ถึงแม้จะยังไม่ชำนาญพอ..แต่ก็จะพยายามฝึกฝนซ้ำบ่อย ๆ ให้ชำนาญให้ได้) ความหวังที่จะได้ออกทริปกับเทวดาน้อย ๆ รูปงามคนนี้...ก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 70/30......ความหวังน้อย ๆ ที่จะได้มีชื่อร่วมอยู่ในหนังสือเล่มที่ 100....ฯลฯ หรือเล่มไหน ๆ ชักเริ่มมีเค้าลางให้ได้เห็นแล้ว.......อยากจะ "ขอบคุณจากใจจริง ๆ " ที่ไม่ต้องเสียตังค์ค่าเปลี่ยนลูกปืนโดยเปล่าประโยชน์แล้วยังได้ความรู้มาอย่างเต็มเปี่ยม....ซึ้งน้ำใจจริง ๆ ครับ !!!!!!!!
เล่มไหนก็จะรอครับ จะเขียนบทให้แบบเสือหิด 5555
สุดท้าย...สำหรับท่านประธานซาตาน ซึ่งไม่ยอมสละเวลามาเป็นกะลังใจให้อนาคตสมาชิกใหม่ของทีมอย่างกระผม ผมไม่ว่าอะไร แต่...จะจำว้ายยยยยยยยย...วันหนึ่งถ้ามีผมร่วมอยู่ในทริป อย่าเผลอเด็ดขาด..รับรองหนักกว่าเสือหิดแน่นอน..........ด้วยรักจากจายยยยยยยยย...!!!!!!
เอาให้หนักพี่
เอ เค ชิ...ผู้เฒ่าแห่งลาดพร้าว 71 ผู้กลับมากับความหวังครั้งใหม่
รถที่ได้ของดีแล้ว ส่วนเบาะ พี่เอ ปรับเองได้เลย ลองดูครับ ไม่ยาก
พยายามเล่นกับรถให้มากขึ้นครับ จะได้ชำนาญ
ตกลงอาการแก็กๆ หายไปแล้ว เพราะ กลัวหมอเหนียว 5555
ปล. กับข้าวอร่อยมาก
ก่อนอื่น ที่ไม่ได้เขียนเรื่องอาการของหัวเข่า หลังจากปั่นมาเมื่อวาน เพราะจะรอดูอาการตอนเช้าว่าจะเป็นเช่นไร..สรุปว่า ผ่านตลอด ไม่ปวด ไม่เกร็ง ทั้งที่หยุดมาเกือบสองอาทิตย์ คิดว่าโอเคแล้วละสำหรับสภาพร่างกาย ตั้งใจไว้ว่าจะพยายามปั่นให้มากขึ้น บ่อยขึ้นและถ้าเป็นไปได้จะพยายามไปปั่นแต่เช้า ปั่น ๆ หยุด ๆ ให้ครบหนึ่งวัน เพื่อการทำฝั่นที่เว้า ๆ แว่ง ๆ ให้เต็มรูปแบบสักที.....อ้อ ก่อนจะเตือนคนอื่น ดูสังขารตัวเองก่อน..แก่กว่าสิบปี แต่เจ็บหนเดียวบ่นหนเดียวเว้ย ไม่เหมือนคนอายุน้อยกว่า เห็นมีเรื่องเดี้ยงเกือบทุกทริป...นี้ขนาดไม่ได้ออกทริปไปไหนยังมีเรื่องให้เจ็บเข่าเลย..เฮ่อ เมื่อ
"น้องบอม" เรียกประชดเว้ย..เขียนเองก็จะ "อ๊วก" เหมือนกัน.... 
เรื่อง"เทวดาตัวน้อย ๆ "ก็พูด ๆ ไปงั้นแหละ (ที่จริงอยากใช้คำเดียวกะแม่เรามากกว่า..) ตอนนี้ต้องพึ่งพาอยู่ ก็ต้องใช้คำให้มันดูดีหน่อย พอเก่งเมื่อไหร่รับรอง "ถีบหัวส่ง"...ต่อให้กลายร่างเป็นลูกหมาน่ารักมาเคลียแข็งเคลียขาก็จะตืบให้คาทรีน โทษฐานเกะกะขวางทางทรีน.... 
เรื่อง คุณภรรยา กะลังว่าจะถามอยู่เหมือนกัน...กะแล้ว..เป็นใครก็ต้องมี"งอน"กันหน่อยแหละ นัดเที่ยงไปสะเกือบบ่ายสอง ก็น่าโดนอยู่หรอก ไม่รู้จักเวล่ำเวลา...เชื่ออะไรไม่ได้สักอย่าง..555 ได้ทีขี้แพะไหล... 
ถึง "บักต้อง" ภาระกิจทำเพื่อครอบครัว...จะเรียก "ทาส" ได้งัยกัน...อ่ะ เอาเป็นว่ายกโทษให้..ประพฤติตัวเป็นทั้งลูกและพ่อที่ดีขนาดนี้หาตัวจับยากนะครับ ถือว่าเป็นบุคคลตัวอย่างแห่งปีได้เลยนะเนี่ย........เยอะไปป่าว..และเพื่อสนองความดีเยี่ยงนี้ เจอกันจะสนองความเป็นคนดีให้เต็ม ๆ เอ๊ะ..ฟังดูแปร่ง ๆ มัย !!?!! ว่าแต่ถ้าอดข้าวก่อนออกเดินทาง 1 วัน แล้วจะปั่นมาบ้านพี่ไหวเหรอว่ะ ขนาดในทริปบางทริป เวลาหิวเห็นบ่นเป็นหมีกินผึ้ง 
ทำไมชอบมาแอบอ่านความในใจเรา...เสียมารยาทนะนั้น....เรื่องเขียนหนังสือ บอกอีกครั้งว่า ไม่ใช่ทางผมแน่นอนครับ..ไม่คิดจะเขียนและไม่มีวันเขียน เรื่องไรจะมานั่งคิดให้ปวดกระโหลก อ่านของฟรีของ "คู่หูขวางนรก" สนุก ๆ ฮา ๆ สบาย ๆ ไม่ดีกว่าเหรอ....เขียนให้โง่นะดิ.........ว่าแต่ใครคิดคำว่า "ชิเมโจได๋" ว่ะ 
