*** 347 *** " คุ ย กั น วั น ธ ร ร ม ด า " ปี 56

[ra_p]

>>> สวัสดีครับพี่น้องงงงงง ...

>>>> พรุ่งนี้ SS ท่าทางจะเงียบเหงา เพราะชาวเราจะเริ่มออกเดินทางไปขึ้นที่สูงกันหลายคน
น้าขอให้ทุกท่านประสบความสำเร็จ ทำเวลาได้ดีตามที่หวังนะครับ
ส่วนใครทีไม่ได้ไปไหนก็แวะมา SS กันนะครับ

>>>>> โชคดีทุกๆท่านครับ ...

[Lek-Lek]

- งานนี้ขี่กับผมก็ได้พี่เล็ก หรือแซงไปก่อนได้เลย แข่งปีนี้ผมไม่รีบครับ

ใครจะกล้าแซง เอก

[kittichet_l]

พรุ่งนี้เหลือสมาชิก ss บ้างมั้ยค้าบบบ ขอเสียงโหน่ยยย

[CJ]

ปลอดภัยทุกค น ทั้งเดินทางและแข่งขันครับ

[nop_master]

อยู่บนเครื่องบินแล้วครับ

[myydi]

โชคดี ขอให้บันเทิง

[kittichet_l]

ชาว 347 สู้ๆ
บู๊กันให้สนั่นดอยอินทนนท์ไปเล้ยย !!!

[Whaen_Saengnoi]

ปั่นไปกับกลุ่ม Bluesushi, คุณลุงเนตร เดินทางแบบ Touring นอนเต็นท์วันแรกนอนที่ วิเศษไชยชาญ, ๒.หางน้ำสาคร ชัยนาท, ๓.บึงนาราง, ๔.กงไกรลาส, ๕.เสลียมหวาน สุโขทัย, ๖. ลี้, ๗.จอมทอง รวมเดินทาง ๗ วัน ต้องผจญกับฝนบ้างประปราย หมอกหนาบางช่วง ร่างกายทนรับสภาพหนักถึงกับมีน้ำมูกตลอดเวลา ตัวร้อนเล็กน้อย แต่ก็ไปถึงจุดหมายจนได้
วันเสาร์ที่ ๒ ก.พ.๕๖ ก่อนวันงานหนึ่งวัน ลองปั่นขึ้นดอยฯ ผ่านไปจนอีกประมาณกิโลเมตรเศษก่อนถึงพระธาตุนพดลฯ ด้วยจานหน้าเล็ก ๓๐T เฟืองหลังใหญ่ ๓๒T กดไม่ลง เหนื่อยหายใจไม่ทัน ร่างกายขาดออกซิเจน แขนขาไม่มีแรง ถอดคลีตลงเดินเข็นจักรยานขึ้นไปผ่านจุดชมวิวจนถึงพระธาตุฯ
ระหว่างนั้นก็เจอคุณแป๊ะ 347 ขับรถยนต์ขึ้นไปวนกลับลงมาก่อนที่จะถึงพระธาตุ บอกว่า รถเกียร์ Auto ขึ้นไม่ไหว
เปลี่ยนใจไม่ไปต่ออีกแล้ว กลับดีกว่า ทางลงชันมากลองไหลลงมาได้ประมาณ ๓๐๐-๔๐๐ เมตร เปลี่ยนใจกลัวอันตราย (ไม่ไหลลงดีกว่า) เข็นขึ้นไปยังพระธาตุฯ อีกครั้ง ตรงบริเวณจุดจอดรถยนต์ ได้ขออาศัยขึ้นกระบะหลังรถปิกอัพของนักท่องเที่ยวลงมาด้านล่างเจอคุณตุ้ม จัดหนักกับเจ๊หมู ที่บริเวณหน้างาน
เวลา ๑๙.๐๐ น.ของวันที่ ๒ ก.พ. นั่งรถประจำทาง 99 (ป.อ.1) จาก อ.จอมทอง เข้าบางกอก ไม่ได้อยู่เชียร์พี่น้อง 347 ขอให้ปลอดภัยและสนุกกับการปั่น และขอให้ไปถึงจุดหมายจะด้วยการปั่นหรือเข็นก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด
คุณ Blu บอกว่า เห็น Voody ไปเดินแถวๆ หน้างานและสอบถามถึงลุงบ็อบด้วย ขอบคุณครับ
หากมีโอกาสปีหน้าจะขอแก้มืออีกครั้ง สงสัยจะต้องเอา MTB ที่จานหน้าเล็กประมาณ 22T เฟืองหลังต้องมากกว่า 32T น่าจะผ่านไปได้

[Road Bike]

ปั่นไปกับกลุ่ม Bluesushi, คุณลุงเนตร เดินทางแบบ Touring นอนเต็นท์วันแรกนอนที่ วิเศษไชยชาญ, ๒.หางน้ำสาคร ชัยนาท, ๓.บึงนาราง, ๔.กงไกรลาส, ๕.เสลียมหวาน สุโขทัย, ๖. ลี้, ๗.จอมทอง รวมเดินทาง ๗ วัน ต้องผจญกับฝนบ้างประปราย หมอกหนาบางช่วง ร่างกายทนรับสภาพหนักถึงกับมีน้ำมูกตลอดเวลา ตัวร้อนเล็กน้อย แต่ก็ไปถึงจุดหมายจนได้
วันเสาร์ที่ ๒ ก.พ.๕๖ ก่อนวันงานหนึ่งวัน ลองปั่นขึ้นดอยฯ ผ่านไปจนอีกประมาณกิโลเมตรเศษก่อนถึงพระธาตุนพดลฯ ด้วยจานหน้าเล็ก ๓๐T เฟืองหลังใหญ่ ๓๒T กดไม่ลง เหนื่อยหายใจไม่ทัน ร่างกายขาดออกซิเจน แขนขาไม่มีแรง ถอดคลีตลงเดินเข็นจักรยานขึ้นไปผ่านจุดชมวิวจนถึงพระธาตุฯ
ระหว่างนั้นก็เจอคุณแป๊ะ 347 ขับรถยนต์ขึ้นไปวนกลับลงมาก่อนที่จะถึงพระธาตุ บอกว่า รถเกียร์ Auto ขึ้นไม่ไหว
เปลี่ยนใจไม่ไปต่ออีกแล้ว กลับดีกว่า ทางลงชันมากลองไหลลงมาได้ประมาณ ๓๐๐-๔๐๐ เมตร เปลี่ยนใจกลัวอันตราย (ไม่ไหลลงดีกว่า) เข็นขึ้นไปยังพระธาตุฯ อีกครั้ง ตรงบริเวณจุดจอดรถยนต์ ได้ขออาศัยขึ้นกระบะหลังรถปิกอัพของนักท่องเที่ยวลงมาด้านล่างเจอคุณตุ้ม จัดหนักกับเจ๊หมู ที่บริเวณหน้างาน
เวลา ๑๙.๐๐ น.ของวันที่ ๒ ก.พ. นั่งรถประจำทาง 99 (ป.อ.1) จาก อ.จอมทอง เข้าบางกอก ไม่ได้อยู่เชียร์พี่น้อง 347 ขอให้ปลอดภัยและสนุกกับการปั่น และขอให้ไปถึงจุดหมายจะด้วยการปั่นหรือเข็นก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด
คุณ Blu บอกว่า เห็น Voody ไปเดินแถวๆ หน้างานและสอบถามถึงลุงบ็อบด้วย ขอบคุณครับ
หากมีโอกาสปีหน้าจะขอแก้มืออีกครั้ง สงสัยจะต้องเอา MTB ที่จานหน้าเล็กประมาณ 22T เฟืองหลังต้องมากกว่า 32T น่าจะผ่านไปได้

ตามมาหาความรู้และประสบการณ์ครับ ได้รู้ว่าขี่ลงอันตราย(สำคัญมาก) ลุงบ๊อบขึ้นไม่ถึงยอด คงเป็นแผนเอาไว้แก้มือมั๊ง ปีหน้าจะได้ไปอีก

[CJ]

ขอแสดงความเสียใจกับ โนบิตะ ด้วยนะครับ


ขอให้เข้มแข็ง ยึดแบบอย่างของท่านเป็นกำลังใจในการดำเนินชีวิตต่อไปครับ

[nop_master]

นักปั่นในประเทศนี้ พี่น้อง 347 ขึ้นเขากันได้แบบไม่ต้องอายใครครับ สุดยอดกันทุกคน

[aexs]

- ขอแสดงความเสียใจกับป๋าโนบีตะ ด้วยครับ
- ขึ้นอินทนนท์ปีนี้ ทำเวลาได้ดี คุ้มค่ากับที่ฝึกซ้อมมานาน

[Whaen_Saengnoi]

ขอแสดงความเสียใจกับ Web Master Nbt ด้วยนะครับ ทุกคนไม่สามารถหลีกหนีเรื่องเกิด แก่ เจ็บ ตายได้ครับ
ขอชื่นชมนักปั่น 347 Cycling Team ทุกท่านเยี่ยมมากครับ

[Hoon]

สนุกมากที่ได้ปั่นกับพวกเรา 347 อีกครั้งโดยเฉพาะ voody. อยู่ด้วยกันเกือบตลอดจนถึงทางขึ้นสวรรค์ก่อนพระธาตุ
ผมขอเล่าเรื่องตามประสา ส.ว.มั่งนะครับ

บันทึก ขี่ขึ้นดอยอินทนนท์ 3/02/56
หลังจากฝึกซ้อมที่เชียงใหม่ เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ ก็คิดว่าพร้อมแล้ว โดยการเปลี่ยนเฟืองเม้าเท้น8ชั้น11-30. จานหน้าโรเตอร์36/50 ตั้งเป้าไว้ว่าจะขี่ไม่เกิน4ช.ม. และขาจะไม่แตะพื้นก่อนถึงยอด( ปี54ทำเวลาไว้ 4.44ช.ม.และเดินจูงเป็นชั่วโมง ใช้เสือภูเขายาง1.25ใส่ตะเกียบ)

การเตรียมตัว หยุดขี่หนึ่งวันก่อนแข่ง และไปนอนที่จอมทอง อาหารเน้นแป้งแยะๆ เข้านอน20.30 ตื่นตี5 กินข้าวที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน
ตามด้วยกาแฟ ก่อนไปที่เส้นปล่อยตัวเข้าห้องน้ำเป็นครั้งที่ 2 ทำให้ตัวเบาไปได้อีกหลายขีด 555. เตรียมเกลือแร่2ถุง เจล4 ถุง

รุ่น A เสือหมอบ ดูรายชื่อในเวปมี 240 รุ่นB เสือภูเขามี 460 แล้วก็ รุ่นC 16ก.ม.อีก 40 กว่าคน รวม 7ร้อยกว่า. แต่มีมาสมัครหน้าเส้นอีก
คิดว่าไม่เกิน 200 และยังมีที่ไม่มีเบอร์ (ไม่จ่ายตังค์ แต่ตรูจะขี่อีกจำนวนหนึ่ง)

พิธีการปล่อยตัว ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ตัวเองรีบเอารถไปรอด้านหน้าๆ เพื่อจะได้ไม่โดนกั๊ก 7.10 ก็เริ่มออกตัว ถนนแคบมากๆ รีบแทรกมาอยู่หน้าๆ กับพวกโปร มีปีเตอร์พูเล่ย ,จอนเอฟเช่น ,อเล็ก, ทีมCCN. และพวกแนวหน้าเมืองไทยทั้งหลาย พอเลี้ยวซ้ายเขาถนนมุ่งไปดอยอินท ความเร็วเริ่มเพิ่ม ช่วงนี้กะว่าจะเกาะกลุ่มไปให้ได้ไกลที่สุดเท่าที่สังขารจะไปไหว ความเร็ว 35 ไต่เนิน ชีพจรปาไป 150 แล้ว. กลุ่มใหญ่ขี่เสมอตีน ความเร็วไม่มีตกเลย ก็ยังแอบดีใจ เฮ้ย 10 โลแล้ว 15 โลแล้ว เหลืออีก 30 กว่าโล ใช้เวลาไปแค่ 40 กว่านาทีเอง หรือวันนี้เราจะทำเวลาต่ำกว่า 3 ช.ม.(ไม่เจียมตัวเลยถุย). พอถึงเลยหลัก ก.ม.ที่ 20 มาหน่อยเท่านั้น แม่เจ้าด้านหน้ามันไต่แบบยาวๆ มองไม่เห็นยอดเลย กลุ่มเริ่มกระชากไต่ความชัน แอบดูชีพจร 176 ความเร็ว23 คิดในใจ ขืนฝืนไปข้าน้อยได้กลับบ้านเก่าแน่ จำต้องผ่อนตัวเองให้ชีพจรกลับมาที่ระดับ 150 แล้วพยายามคงไว้ไม่ให้เกิน 160 ความเร็วตอนกลุดกลุ่มแล้วเหลือแค่ 12-9 เท่านั้นเอง ระยะทางเหลือ 27 โลกว่า มีเวลาเหลืออีก 3ช.ม.กว่า ขี่ยังไงก็ไม่เกิน 4 แน่นอน ก็ตั้งใจอัดขึ้นไปเรื่อยๆรอบขาไม่ต้องดูมันแล้ว คงไม่ถึง 40 เฟื่องก็ใช้แต่ 36/30 ตัวเดียวเท่านั้น พอ ก.ม.40 ผ่านไป ใช้เวลาไปทั้งสิ้น 2.38 ขี่มา 20 โล หลังหลุดกลุ่ม ใช้เวลาไปเกือบ 2 ช.ม. เหลืออีก 8 โล คิดในใจจิ้บๆ แต่พอเงยหน้ามาเท่านั้น เฮ้ยนั้นมันทางขึ้นสวรรค์ หรือลงนรกวะนั้น ด้านซ้ายเป็นผนังกำแพงสีขาวทอดไปข้างหน้าจนสุดสายตา มีป้ายว่าทางอันตราย คตเคี้ยวและลาดชั้น 4 ก.ม. แม่เจ้ามันชันจริงๆ พยายามไม่มองอัดขึ้นไปตามจังหวะ ความเร็วบางช่วงตกเหลือแค่ 1.5-3 เอง จะยอมแพ้ลงเข็นก็หลายครั้ง ติดที่ตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่าจะไม่ลงนอกจากจะกดไม่ไหวจนรถล้มนั้นแหละ ขี่มาตั้ง 40 โลแล้วจะยอมแพ้ได้ไงแอบด่าตัวเองไปเรื่อยๆ พอถึงหน้าพระธาตุ แทบบังคับรถไม่อยู่หน้าลอย ต้องเลื่อนมานั่งปลายเบาะ เวลาปาเข้าไป 3.24 แล้ว 4 ก.ม.ขึ้นสวรรค์ที่แล้วล่อไป 46 นาที แล้วอีก 4 ก.ม.ที่เหลือ ตรูจะทำได้ไหมอะ ไอ้ที่คิดว่า 4 ช.ม.จิ๊บๆ มันกลายเป็นจ๊ากๆแล้ว ว่าแล้วก็ยืนโยกเพื่อเพิ่มความเร็วแผล็บเดียวชีพจรก็ขึ้นเกิน 160 จำต้องผ่อนลงนั่งกัดฟันต่อ ช่วง 4 โลหลังมีคนถอดใจแยะมาก บ้างก็เดิน บ้างก็ไม่ทำอะไรยืนเฉยๆ กลางถนน. บ้างนั่งนอนเต็มไปหมด หนึ่งก.ม. ผ่านไป สองก.ม. ผ่านไป ความเร็วเต็มที่ได้แค่ 5 เท่านั้นเอง ใจก็คิดวันนี้คงทำไม่ได้แน่เลยไอ้ 4 ช.ม.ที่ตั้งใจไว้เหมือนพระเจ้าได้ยิน ข้างหน้าเป็นเนินลง เฮ้ยยังพอมีลุ้น รีบใส่จานใหญ่อัดลง ได้ความเร็วช่วงนี้เกิน20 แต่ไม่ถึงโลแล้วก็ไต่ขึ้นเนินอีก. ก.ม.สุดท้ายมองดูที่เวลา 3.57 อีก 3 นาที เฮ้ยยังมีหวังตอนนี้มีแรงเท่าไรอัดหมด ก่อนเข้าเส้นเห็นเสี่ยนุ ไบค์สเตชั่น อยู่ตีนเนินบอกเส้นอยู่ข้างหน้า 200 ม. ทำให้มีกำลังใจขึ้นมาอีก 100สุดท้ายมองไปทีเส้นมีคนออจูงเข้าเส้นเต็มไปหมด รีบตะโกนดังๆ หลบครับ หลบๆๆๆ ทุกคนพร้อมเปิดทางให้ ขี่เข้าเส้นความเร็วเกือบ 30 แล้วรีบกดกามิ้น เวลาบอก 4.00 พอดีเป๊ะ ความเหนื่อย ความพยาบาท ความล้า ทั้งหมดหายไปหมดสิ้น เป็นอีกความทรงจำหนึ่งที่คงต้องเก็บไว้จนกว่าจะลาจากกันละครับ

ขอบคุณน้องๆ ทุกท่าน ที่ทนอ่าน และทุกท่านที่เดินทางไปขี่ขึ้นดอยครั้งนี้กับผม
หุ่น

[voody]

มีความสุขและเป็นเกียรติมากที่ได้ร่วมปั่นกับพี่หุ่น (heroของผม)
เป็นทริปที่มีความสุข และจะคงอยู่ในความทรงจำอันแสนรื่นรมณ์

ขอบคุณครับพี่หุ่น