ขอชื่นชมครับ คุณยอดมากเลยumbabab เขียน:สิ่งสำคัญผมว่าความคึกคะนองน่ะครับ ถ้าลดๆไปแล้วความกลัวตายจะผุดขึ้นมาได้เยอะ
สำนึกความกลัวตายเป็นเครื่องป้องกันที่ดีที่สุดของสิ่งมีชีวิตถ้าความกลัวตายหายไป ความคึกคะนองมันก็จะกลับมาอีก
ค่าAVผม ต่ำมาก เพราะผม ปั่นไม่ช้า แต่เบรคกึ้ก หยุด มันแทบจะทุกแยกทุกซอย
ชะลอทุกครั้งที่รถใหญ่เข้ามาจ่อ(ให้เขาไปก่อน) เบรคให้ทุกคนที่จะเดินตัดหน้า
ส่ายหัว มองซ้ายขวาหน้าหลัง พลิกตัวกลับไปมองหลัง ตลอดทาง จนคนปั่นด้วยบอกทำตัวเหมือนจิ้งจก
แล้วสำคัญที่สุดคือรักษากฏจราจรอย่างเคร่งครัด และไม่สร้างความรำคาณให้รถเพื่อนร่วมถนน
แต่แปลกใจ ทำไมคนอื่น ไม่ปั่นเหมือนผมนะ แต่ละคนพกความมั่นใจกันมาจากไหนกันนิ
ว่าไปสายตาเขาคงมองคนปั่นแบบกลัวตายแบบผม เป็นพวกอ่อน ฮ่ะๆ
อนึ่งถ้าแยกประเภท ผมว่าควรแยก เสือหมอบ ออกไปก่อน เพราะค่อนข้างต่าง
เสือหมอบเป็น rodebike เป็นจักรยานความเร็วสูง ใช้บนถนนใหญ่ไม่ใช่ไบทเลน
มันมีความเร็วระดับม.ไซด์ ซึ่งต่างจาก เสือภูเขา รถพับ แม่บ้าน ฟิกเกียร์ พอควร
ถ้าจับมารวมกัน มันจะกลายเป็นปัญหาควรนั่นไม่ควรนี่เปล่าๆ
เรื่องการสัมนาความปลอดภัยมีหลายฝ่ายทั้ง สสส.ชมรม สมาคม ภาครัฐ ได้จัดสัมนา
กันมาเรื่อยๆครับ หลายอย่างเป็นผล หลายอย่างนิ่ง ส่วนเรื่องการแยกประเภท ผมว่า
ยากนะครับ เพราะ เมื่อมีกฏ(หมาย)ออกมา สองล้อคงแยกได้แค่สองล้อเครื่อง และ
สองล้อถีบ(มั้ง)ซึ่งมันบอกได้ชัดเจนว่า เมื่อเราเรียกร้องกฏ ก็ต้องยอมรับกฏที่ต้องใช้
เพื่อส่วนรวม...
.
ถ้าเริ่มทำกันเองแบบเจ้าของกระทู้ ผมว่าดีครับสักวันเหนียวแน่น(เหมือนชื่อ)กันมากขึ้น
กลุ่มก็มีสิทธิ์ต่อรอง อาจถูกเชิญจากหน่วยงานหรือภาครัฐ เพื่อร่วมให้ข้อมูลครับ
ดีจัง สังคมดีมากๆๆ ครับ