.....ป่าหนาทางแคบผ่านโค้งมาหน่อย ตาสดุดอยู่ต้นไม้ขนาดแขนใหญ่ๆใบดูสด.ล้มพาดกินไหล่ทางซ้าย อึกองโตๆเรี่ยราดอยู่ริมทาง.
.....ชำเลืองมองไปริมไหล่ทางฝั่งขวา ลมสงัดถนนเงียบหารถผ่านซักคันไม่มี เงาตะคุ่มๆท้ายกลมโตหลังสีฝุ่นวีหูบานใหญ่วูบวาบ ผินหน้าเข้าราวป่า มือหน้าม้วนจับอะไรบางอย่างแก่วงปัดป้ายลำตัวซ้ายทีขวาที ..ท้องปั่นป่วนไส้ร้อนวุบวาบ..ถอยก็ไม่เหมาะหยุดยิ่งไม่ดี ค่อยย่องสับจานใบใหญ่เงียบกลิบ หลบสายตา โค้งตัวคาระวะ.. ชำเลืองไปยังเจ้าตัวโต...พุทโธๆๆ...ปลายเท้าเหยียบ.กดกะไดเต็มที ทางพุ่งปราดลงเนินยาว หน้าใหญ่หลังเล็ก ก้มหน้าต่ำ ขาควงติ้ว กลั้นหายใจไปชั่วขณะ พ้นออกมาเป้นเนินโล่ง..กระบะเปิดกระจก วันรุ่นสองสามคนนั่งปกมาด้านหลัง..น้องแน็กถอนหายใจเฮือกใหญ่...รอด..รอดจากขึ้นหน้าหนึ่งแล่วเรา
.......ความเร้วเป็นที่น่าพอใจ...น่าจะดีที่สุด....ในชีวิต.การปั่น.ครับ
...........ถ้ามากะสิบล้อ...จะถ่ายสุดหล่อมาให้ดู ..อิอิ:!: